Berichten van 18 juli 2011 tot 24 juli 2011

Bourg-en-Bresse, Savoye, abdij van Brou en Margaretha van Oostenrijk

Maandag 3 juli verkennen we eerst nog een stuk van de Dombes en rijden naar de Jura met een stop in Bourg-en-Bresse.

Daar bezoeken we de abdij van Brou, gesticht door Margaretha van Oostenrijk. Kerk en klooster zijn nu een museum.

In de gotische kerk, met renaissance elementen zien we haar praalgraf, dit van haar echtgenoot Fillibert le Beau en een derde van zijn moeder Margaretha van Bourbon.

Margaretha van Oostenrijk (1480-1530), te Brussel geboren als enige dochter van Maximiliaan I van Oostenrijk en haar moeder Maria van Bourgondië.

De naam Maria van Bourgondië heb ik al vroeg in mijn kinderjaren gehoord. Ze overleed in 1482 als gevolg van een val van haar paard in de bossen van Wijnendale, de bossen van mijn jeugd.

Zij had nog een broer Filips van Oostenrijk de Schone (Philippe le Beau) (1478-1506), de vader van keizer Karel V, die geboren werd in 1500 te Gent.

Margaretha huwt in 1497 met de troonopvolger in Spanje, maar deze sterft al 5 maand later aan tuberculose.

Op 21 jarige leeftijd hertrouwt ze met hertog Fillibert II van Savoye, of Fillibert le Beau. Haar gemaal sterft al na 3 jaar. Ter nagedachtenis laat zij kerk en klooster op de wijk Brou bouwen (1506-1532).

De hertogin keerde naar de Nederlanden terug, waar keizer Maximiliaan (regent na de dood van Filips de Schone) haar op18 maart 1507 belastte met de landvoogdij. Margaretha regeerde vanuit het Hof van Savoye te Mechelen, waardoor deze stad de hoofdplaats van de Nederlanden werd.

FOTO’S

Voorkant kerk

Achterzijde

Monastére Royal de Brou

Koor  met praalgraf van Margaretha van Oostenrijk

Koorgestoelte

Geen foto’s van de prachtige praalgraven: batterijen op.

Hazelwormen

Gisteren een oude hoop hakselhout gaan opscheppen bij zoon Peter op de Kattenberg. Het materiaal wordt gebruikt als tussenmateriaal tussen de aardbeibedden.

Hazelwormen hadden er hun terrein gemaakt. Voor kleinzoon Jonas en kleindochter Yamsi waren het de eerste pootloze hagedissen die ze te zien kregen: twee volwassen exemplaren: een donker type en een zeer lichtkleurige, de onderbuik zacht blauwig. We zagen ook twee kleintjes.

Met het Davidsfonds naar Zondereigen en de Dodendraad

Zondereigen maakt deel uit van Baarle Hertog, dat omringd door Baarle-Nassau, omsloten is door Nederlands grondgebied, met uitzondering van Zondereigen, dat dan wel in België ligt. Nog een aantal gehuchten en enclaves op Nederlands grondgebied behoren tot Baarle Hertog. En om de puzzel nog ingewikkelder te maken: een aantal enclaves in Baarle Hertog behoren dan weer tot de Nederlandse gemeente Baarle Nassau! Deze situatie heeft nog zijn oorsprong in de Middeleeuwen en het Leenroerig stelsel.

Tijdens de eerste wereldoorlog was Zondereigen bezet door de Duitsers. Nederland was toen neutraal gebied. De Duitsers bleven er buiten.

Wegens de vele ontsnappingen naar Nederland werd half 1915 de Dodendraad geïnstalleerd met een dodelijke lading van 2000 volt. Deze 250 km lange versperring liep van in Zeeland, naast de grens met Nederland, en nog een stuk in Duitsland om daar de Duitse deserteurs op te vangen.

Men spreekt van in totaal 5000 doden door en in de omgeving van de draad. Verschillende personen werden ook geschoten in de 100 m brede zone verboden gebied voor de dodendraad.

De “passeurs”, nachtelijke gidsen, hadden er iets op gevonden: een houten constructie die tussen de onderste twee draden gespannen werd en waar men kon doorkruipen. Parallel met de elektrische afsluiting liepen aan weerszijden nog twee afsluitingen met pinnekensdraad, een aan de voorkant en een aan de achterkant. Om de twee km was er een wachtlokaal. Daartussen patrouilleerden soldaten. Eens deze voorbij, was er een zekere speelruimte. Passeurs stonden o.a. ook in voor de smokkel van Belgische brieven van het thuisfront naar Baarle Hertog, vanwaar ze vandaar het front bereikten en vice versa.

Net voor de grens hebben de plaatselijke initiatiefnemers Frans Van Gils, (kozijn van onze Frans Van Gils uit Halle) en Herman, die onze gidsen waren, een stuk dodendraad nagebouwd. Onze ontvangst begon met een inleiding en een zeer interessante powerpoint voorstelling.

Het zesde leerjaar van Zondereigen beschermt dit monument .

We vernamen ook dat er te Baarle Hertog twee radiostations functionnneerden die spionageberichten naar Engeland of ‘Bachten de kupe’, het onbezette België achter de frontlijn, seinden en hierdoor heel wat meer oorlogsonheil voorkwamen.

Op de terugweg liepen we even binnen in de dorpskerk St.- Rumoldus. Men heeft er twee knappe glasramen ter ere van een plaatselijke non, die de stigmawonden zou hebben gehad en nog steeds aanbeden wordt voor gunsten. Het andere gedenkt een plaatselijke missionaris Ladislas die naar de indianen trok in Canada.

Als zoon van een oudstrijder van de Grote Oorlog sprak mij deze geschiedenis, waarvan ik nog nooit gehoord had, sterk aan.

Foto’s

De groep

Heldenhulde zerk, naar ontwerp van Joe English. Tegen de muur van de kerk staat dit monument met Iers kruis, het heldenmonument van de eerste wereldoorlog ter gedachtenis  van de 3 gesneuvelden van Zondereigen. Dit is blijkbaar het enige, dergelijke monument in de provincie Antwerpen.

Met gids

Zondereigen telt 4 straten met steeds dezelfde naam. Er zijn 118 huizen.

Aan de ene kant van deze straat begint de nummering, die verder loopt om de hoek van de andere straatt om tenslotte te eindigen aan de andere kant van de straat waar de nummering begon.

Idem

Hier staan we voor het huis van de toenmalige eerste schepen dat fungeerde als vervangingsgemeentehuis.

Op weg

Vervolg 1

Weg naar de draad

Landschap

Monument

Dodendraad

Frans Van Gils geeft uitleg

Omzeilen van de draad

Plaatselijk slachtoffer

Gesloten grenzen

Ons gezelschap

Vervolg 2

Met de voorzitter

Demonstratie van het pakket

Idem

De draden

Het monument

Non

Haar glasraam

Glasraam pater

Idem