Berichten van 26 september 2011 tot 2 oktober 2011

Adieu Odenwald  2/9

Om 8u30 nemen we afscheid van Angelika en Armin Beisel die ons verwend hebben tijdens het vierdaags verblijf.

De bestemming is Rüdesheim, het romantische wijnstadje aan de Rijn.

Allemaal wijngaarden als we de Rijnvallei bereiken. We stappen uit buiten het centrum en wandelen langs de Rijn, maar de drukke spoorlijn erlangs belet het zicht op de stroom. Een opmerkelijk gebouw is de 20 m hoge Adlerturm(Adelaarstoren), een hoektoren van de vroegere stadsomwalling. Even een zijsprong naar een kerk met een speciale windwijzer, ster en maan. Terug naar de Rijnstraat. Aan de rechterkant een hoge, vierkante Romaanse toren, 38 m hoog, met een paleis van een woning er tegenaan gebouwd. Dan komen we aan de Brömserburg,  een burcht van het begin der 10 de eeuw, nu wijnmuseum van de stad

We slaan ernaast rechts af, een oplopende straat. Aan de linkerkant een wijngaard. Aan de andere kant er van de vroegere gebouwen van de stokerij Asbach, vergelijkbaar met cognac. De moderne vestiging werd buiten de stad gebouwd.

Op de heuvelflank voor ons zien we de kabelbaan die naar een groot monument Germania , nu in restauratie, voert. 
Dit nationale monument werd in 1883 opgericht en is bedoeld als herinnering aan de stichting van het Wilhelminische keizerrijk, na de Frans­Duitse oorlog van 1870-1871. Het Germaniabeeld van J. Schilling is 10,50 m hoog en weegt 3200 kilo. Het zwaard dat Germania draagt is 7 m lang.

We slaan rechts af in de parallelstraat met de Rijnstraat. Hier zijn verschillende wijngoederen gevestigd.  Een eindje verder, links, ligt het restaurant voor het middagmaal. We laten het goed smaken, begeleid door een goede Riesling.

Daarna moeten we maar een 100 m terugkeren om links de befaamde Drosselgasse te bereiken. Het is maar een korte straat die afdaalt naar de Rijn. Zelfs op dit uur is het er druk. Alle huizen zijn eet – drank – of vermaakgelegenheden en souvenirwinkels. De bus komt ons in de buurt ophalen.

We genieten van de rit langs de Rijn met talloze burchten. Na Koblenz  zijn het weer de gewone autowegen.

Nog een stop op een Raststätte. Een laatste kans voor een grote Weisse Hefe.

Volgend jaar plant men Berlijn.

FOTO’S

Gasthof Hirsch

Idem

Armin en Angelika Beisel van het familiehotel

Kerk van Rothenberg

Druiven op het terras

Gastvrouw Angelika

We steken de Rijn over

Wijngaarden

Wijngoed

Vervolg

Oude vestingtoren

Spoorlijn

Windwijzer met ster en maan

Boosenburg toren met aangebouwde patricierwoning.

Plaat Bromseburg

Burcht

Burcht

Wijngoed (Winzer is iemand die zijn eigen wijn maakt.)

Chauffeur Willem wijst de weg in het restaurant.

VERVOLG  2

In het restaurant

Burcht langs de Rijn. We zullen er veel zien.

Burcht met wijngaard

Burcht- hotel

Glimp op de Loreley Onderaan de Loreley -rots staast een standbeeld van de nimf.

De dichter Heinrich Heine heeft aan de hand van dit verhaal het gedicht die Loreley geschreven, waarbij ook een melodie werd gemaakt: Ich weiß nicht was soll es bedeuten, daß ich so traurig bin. Dit lied behoort nog steeds tot de populairste van alle Duitse liederen.

Burcht

Burcht

Kerk in Koblenz

Samenvloeiïng Moezel- Rijn