Naar de inhoud

(Klein)fruitliefhebber

Voor de fruitliefhebber

Berichten van 12 december 2011 tot 18 december 2011

Zwarte Bessen 6

Even over het gezondheidsaspect.

Het vitamine C gehalte van zwarte bessen is het hoogst van al onze inheemse vruchten. Met een gemiddelde van 181 mg per 100 g verse bessen ligt dit extreem hoog en is volgens de Amerikaanse aanbevelingen voor volwassenen zelfs 3 maal zoveel als de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH). Vergelijk hierbij appelsienen die met 50 mg per 100g vier maal lager scoren.                 Daarnaast zijn er nog veel secundaire inhoudsstoffen die door voedingswetenschappers als voorbehoedend voor hart – en bloedsomloopstoornissen en kanker erkend worden. Dit zijn de anthocyanen die de pel zwart en het sap zwartrood kleuren. Daarbij zijn de bessen nog rijkelijk voorzien van ballaststoffen en kalium, daarbij ook calcium en ijzer.

Het gehalte aan antioxidanten is wellicht de voornaamste factor voor het bepalen van de gezondheidswaarde. Ze maken de gevaarlijke radicalen onschadelijk.

Ik  voeg hieronder een tekst in van het Scottish Crop Research Institute

Fruit quality and nutritional aspects

The main fruit quality objectives in blackcurrant breeding have traditionally focused on ascorbic acid (AsA) content. The range of AsA in commercially available varieties varies from 130 - 200 mg/100 ml juice, but this increases to over 350 mg/100 in some breeding lines and even higher in wild accessions of R. nigrum var. sibiricum. Some reports suggest that the AsA contained in blackcurrant fruit is more stable than most other sources, possibly due to the protective effects of anthocyanins and other flavonoids within the berries. The main period of AsA accumulation coincides with the berry expansion phase, soon after fertilization, and genotypic rankings of AsA content established in this early stage remained constant thereafter (Viola et al 2000).

Blackcurrants and other Ribes species are outstanding sources of antioxidants, both in the form of high ascorbate levels but also in the high concentrations of polyphenolic compounds that are contained within the fruit. The latter include flavonoids, such as anthocyanins and flavonols. The amounts of these compounds present in the berries varies with cultivar, environment and agronomic practices. The main anthocyanins in blackcurrant are cyanidin-3-rutinoside, delphinidin-3-rutinoside, delphinidin-3-glucoside and cyanidin-3-glucoside, and the relative proportions vary between genotypes. For example, a survey of available germplasm has shown that western European varieties contain more cyanidin derivatives, whilst Scandinavian varieties contain a higher proportion of delphinidin derivatives. Since the latter are generally more stable, many breeding programmes including the SCRI programme have preferentially selected for a high delphinidin:cyanidin ratio
(Brennan 1996) and varieties such as 'Ben Alder' are particularly high in delphinidins. There are also within blackcurrant fruit minor compounds, such as cyanidin-3-sophoroside, delphinidin-3-sophoroside and pelargonidin-3-rutinoside, which collectively amount to ca. 5% of the total anthocyanins.

The stability of these nutritionally important compounds in blackcurrant during processing has been assessed, and whilst juice processing can cause considerable losses of ascorbate, the phenolic compounds are relatively stable during processing and antioxidant activity is retained in the juice. However, there may potentially be changes caused within the phenolic compounds by the processing, which may affect bioavailability. There are at present various studies worldwide, involving clinical trials, to ascertain how much of the ingested blackcurrant phenolics are actually taken up by the body and thereby play a role in proposed health benefits from berry consumption.

Tabel 1  Gemiddelde Voedingswaarde per 100 g verse bes

(Gegevens: United States Departement of Agriculture: Nuttrient Database)

Energetische waarde 

264 kJ (63 kcal)

Koolhydraten

15,4 g

Vetstoffen

0,4 g

Eiwitten

1,4 g

Thiamine (Vit. B1)

0,05 mg

Riboflavine (Vit. B2)

0,05 mg

Niacine (Vit. B3)

0,3 mg

Pantotheenzuur ( B5)

0,395 mg

Vitamine B6

0,066 mg

Vitamine  C

181 mg

Calcium

55mg

Ijzer

1,5 mg

Magnasium

24 mg

Fosfor

59 mg

Kalium

322 mg

Zink

0,27 mg

 

 

Tabel 2  Gehalte aan antioxidanten

Zwarte bessen               14 – 50

Blauwe bessen               20 – 45

Frambozen                     13 – 22

Aardbeien                         9 - 18

Pruimen                          9,5

Sinaasappel                     7,5

Druiven                           7,4 – 18

Appel                              2,2

Witte wijn                          2

 

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Daantje om 19:00 Reageer op dit bericht

ZWARTE BESSEN VERVOLG 5

Op het Poolse Expererimentele Station te Dabrowice liepen 2 vergelijkende onderzoeken.

I  van 2002 – 2006 : 5 oogsten

Gemiddelde opbrengst ton/ha : Tiben: 9,9 ;Tisel: 8,4; Tines :  8,0  ; Ben Connan : 7,3 ; Ben Lomond : 7,0 en Titania : 6,2  

Gemiddeld vruchtgewicht, gewicht van 100 bessen in gram : Tines : 135g ; Tisel: 124g ;  Ben Lomond: 110g; Titania en Ben Connan beiden 109g; iben 101g.   

II  van  2006 -2007: 2 oogsten 

Gemiddelde opbrengst ton/ha: Ruben: 5,6: Tisel: 5,5; Ores en Tiben:  5,1;  Obejin: 4,5; Titania: 3,9; Tines; 3,4

Gemiddeld vruchtgewicht 2005-2007  : 3 oogsten   100 bessen in g.

Ruben: 150g;  Tines: 146g; Ores: 131g; Titania en Tisel:121g; Tiben: 108g; Obejyn: 96g.                                       

Hieraan wil ik nog de beoordeling toevoegen van Erika Krüger, medewerkster in de Duitse proeftuin te Geisenheim. “ Ik hou van de smaak van zwarte bessen. Persoonlijk eet ik Bona niet zo graag. Ik heb het meer voor de typische smaak van   ‚Ometa’, ‚Tsema’, ‚Tiben’ en ‚Tisel’. Dit zijn soorten die de typische  smaak van zwarte bessen hebben, zonder de opdringerige smaak,te wijten aan de zwavelverbindingen. “

Nota:  deze beoordeling dateert voordat de dessertrassen Tines en Big Ben er waren.

Andere

Dr. Bauer`s Ometa – Duitsland  (1991)  Sterke, opgerichte groei ; weinig gevoelig voor de Bladvalziekte; resistent tegen Roest (Cronartium ribicola) en Meeldtauw. Vruchtgrootte: zeer grote vruchten aan lange stelen. Bloeit later, zodat het ras ontsnapt aan de late vorst. Middelvroeg rijp. Bessen vallen niet gemakkelijk af. Smaak matig. Hoog wat vit.-C betreft

Triton (1985 Zweden) Vroeg,  tamelijk grote bessen met voldoende smaak; gezonde groeier.

Titania (1985 Zweden) , sterke groeikracht, opgericht ,middentijds, zeer grote bessen, matige smaak. Zeer gezonde groeier. Te Dabrowice een gemiddelde opbrengst van 6,2 ton/ha. Gemiddeld bessengewicht 109g/100 bessen.

Andega Frankrijk, vroeg, productief, kwalitatief goede vruchten, aan de zure kant.

Cacak Black (1984 Servië) productief, midden-laat, lange tros, mooie vruchten, ook voor verse consumptie.

Variëteiten (ook) als dessertvruchten

Big Ben : Schotland

Bona     : Polen

Tisel      : Polen

Tines     : Polen

Cacak Black       :  Servië

Dlinnokistnaja   : Rusland

Lentaj                :  Rusland

Czerezniewa      : Oekraïne

Sofijewskaja      : Oekraïne

Blizgiai               : Litauwen

Gagatiai             : Litauwen

Vyciai                : Litauwen

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Daantje om 18:39 Reageer op dit bericht

Schwarze Beeren 4

De nieuwe Poolse rassen van het Research Institute of Pomology and Floriculture (RIPF) te Skierniewiece.

 

Vanaf 1997 is men in Polen doelbewust begonnen met het kweken van rassen die ook geschikt zijn voor de verse consumptie  m.a.w. het uitkruisen van de te sterke zwavelverbindingen.

Bona  Gemiddelde groeikracht, opgericht ; vroegrijp, zachte smaak en weinig zuren, zeer grote bessen en Ceres , gemiddelde groeikracht,  zeer vroege bloei, nachtvorstgevoelig; rijpt ook zeer vroeg; gemiddelde besgrootte, naar de zure kant. Gezonde groeier (beiden 1991)

Tiben (laat) Dit ras had de hoogste gemiddelde opbrengst over 5 jaar van 9,9 ton/ha en dit met het kleinste bessengewicht: gemiddeld 101g/100 bessen! Tiben is ook de felste groeier: gemiddeld 1,98 m. (vergelijk Titania die wij kennen als zeer groeikractig: gemiddeld 1,69m!) en Tisel (de vroegste) , gemiddelde opbrengst: 8,4 ton/Ha met een gemiddeld gewicht van 124g/100 bessen (2de plaats) . Ook nr 2 wat groeikracht betreft: 1,78m.   In 2000 op de Poolse rassenlijst.

Ores (laat), Ruben (laat) en Tines (midden), gemiddelde opbrengst: 8,0 ton/ha. Dit ras had wel de zwaarste bessen: 135g/100 bessen. Wat resistensie tegen bladvalziekte betreft schoorde dit ras iets minder goed.  lancering 2005

Gofert : 2009 Zeer productief; grote en gemiddelde vruchten; goede smaak; rijk aan vitamine C: zowel voor de verse markt als voor industriële verwerking Resistent tegen schimmels. Ook aanbevolen voor de biologische teelt.

Behalve voor het ras Bona heb ik geen weet of deze Poolse rassen hier al ergens verkrijgbaar zijn. Als u meer weet graag een seintje.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

Black Currants VERVOLG 3

DE NIEUWERE RASSEN

 

De rassen van het Scottish Crop Research Institute dragen de naam Ben, de benaming voor een Schotse berg.

Ben Lomond (1975) was het eerste, moderne Schots ras. Door het late bloeitijdstip ontsnapte het aan lentenachtvorsten. De resistentie tegen meeldauw werd intussen echter doorbroken. Haalde h op het Poolse Experimentele Station te Dabrowice  van 2002 tot 2006 nog een gemiddelde opbrengstvan 7,0 ton/ha. Ben Lomond heeft grote bessen: gemiddeld bessengewicht:110g/100 bessen.

Ben Alder (1989) heeft een zeer hoog gehalte aan anthoccyaninen.  Dit ras bloeit zeer laat. Typisch is de opgerichte groeiwijze die het ras zeer geschikt maakt voor mechanisch oogsten. De bessen zijn wel klein.

Ben Tirran (1990) is de laatste bloeier, groeit eveneens opgericht  en is hoog in vitamine C.

Ben Hope (1998), productief, goede smaak, resistentie tegen rondknopmijt.  Is momenteel het meest (industrieel) geteelde ras.

Ben Gairn (1998) , het enige ras met resistentie tegen het reversie virus. Zeer vroege bloei en rijping. Op de proeftuin Houtig Kleinfruit te Tongeren was de waardering negatief, zowel voor productiviteit, vruchtsortering en troskwaliteit.

Ben Avon en Ben Dorain (beiden 2003) hebben veel gemeen met Ben Alder en Ben Tirran.

Voor de zelfpluk, in het Engels PYO, Pick Your Own en de amateurmarkt ontwikkelde men rassen met een beperktere groei, grote bessen en een relatief zoetere smaak. Enkel Big Ben beantwoordt aan dit laatste criterium. Bij het bezoek vorig jaar aan het Scottish Crop Research Institute  viel het mij op dat de in ontwikkeling zijnde rassen opmerkelijk zoeter smaken.

Ben Sarek : zwakke groeikracht; vormt een kleinere struik met zeer veel grote bessen. Het ras heeft nog de sterke zwarte bessensmaak. Je mag niet te lang wachten met plukken want rijpe bessen vallen af. Gezonde groeier.

Ben Connan (1993) Middelsterke groei; heeft eveneens grote, wel iets beter smakende bessen o.w.v. minder zuur. In het Poolse onderzoek gedurende 5 jaar een gemiddelde opbrengst van 7,3 ton/ha. Gemiddeld bessengewicht 109g/100 bessen. Vitamine-C rijk. Resitentie tegen meeldauw en bladvalziekte; wel gevoelig voor mijten en luizen.

Big Ben het nieuwste ras, heeft de dikste bessen en een duidelijk zoetere smaak. Voor zover ik weet is dit ras nog enkel in Engeland te vinden. Gezien zijn excellente eigenschappen zal dit ras binnen luttele jaren ook hier te koop zijn.

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

Zwarte Bessen VERVOLG 2

Welke zijn vandaag voor zwarte bessen de Selectiecriteria?

Minder vorstgevoeligheid. Een tijd terug waren er jaren dat (haast) alles bevroor tijdens lentevorsten. Een ramp voor de industriële teelt, waarbij het steeds meerdere hectaren betreft. Men zoekt vooral naar een later bloeitijdstip.

Geschiktheid voor machinale oogst.

Betere kwaliteit: mooiere trossen en grotere bessen

Een betere smaak voor de verse consumptie. Deze optie is erbij gekomen omdat de teelt voor industriële verwerking verzadiging vertoont met als gevolg te lage prijzen. Wat consumptie betreft zijn er alleszins nog mogelijkheden.

Meer vitamine-C  Globaal gezien is het vitamine-C gehalte het hoogst van al onze kleinfruitsoorten, maar er is verschil bij de verschillende rassen.

Hoger anthocyaangehalte o.w.v. de anrtioxidanten, de gezondheidsfactor waarvoor zwarte bessen zo belangrijk zijn.

Resistentie tegen de bessenrondknopmijt  (Cecidophyopsis ribis Westw.) In de gezwollen knoppen zitten vele tientallen mijten die in het voorjaar gaan zuigen aan de nieuwe bladeren. Bovendien zijn deze mijten dragers van het brandnetelvirus dat de bladeren aantast en productieverlies veroorzaakt.

De bessenbladgalmug (Dasineura tetensi Rübsaamen) of Leaf Curling Midge.

Resistentie tegen schimmelziekten:

-Amerikaanse  kruisbessenmeeldauw (Sphaerotheca mors-uvae)

-Bladvalziekte (Drepanopeziza ribis)

-Zwarte bessenroest (Cronartium ribicola)

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Daantje om 12:31 Reageer op dit bericht

Meer van (Klein)fruitliefhebber

↑ Terug naar de berichten