Berichten van 23 juli 2012 tot 29 juli 2012

Met PPV-OVL bij Jean Moors

Op de uitstap (25/7) van de Provinciale Pomologische Vereniging Oost-Vlaanderen kwamen we eerst bij Jean Moors te Grote-Spouwen.

Als 7^de van een gezin met 12 kinderen heeft hij zich opgewerkt. Zijn vader kocht fruit op stam. Eigendom had men niet. Daar iemand Frans moest kennen werd hij naar Luik op school gestuurd. Maar op 15 jarige leeftijd vond zijn vader dat hij genoeg Frans kende en dat men hem thuis nodig had. De directeur van de school kwam nog persoonlijk pleiten om verder school te volgen omdat hij zo’n goede leerling was.

Een tijd werkte men samen met enkele familieleden maar dan is hij zelfstandig zijn weg gegaan. Hij kocht land en kweekte vooral aardbeien. Met de opbrengst werd steeds verder uitgebreid, vooral met appelen en peren tot de huidige 65 Ha. Er was ook een straf verhaal hoe aardbeien in tunnels op korte tijd totaal afstierven en hoe men later op het spoor van de dader kwam. Een gefrustreerde aardbeiplantenkweker die niet kon leveren had met round-up de planten vernietigd.

Als 11-12 jarige jongen was hij bevriend met een buur boomkweker van wie hij veel leerde. Zelf veredelen werd een hobby voor het weekend. Als uitgangspunt gebruikte hij vooral sterappel die hij kruiste met oudere rassen en later ook met nieuwe. Hij streefde er naar rustig groeiende bomen te ontwikkelen waaraan minder werk is. Aldus kwam de Belgica tot stand, een herfstras met bewaarcapaciteit. Het werd een clubras. Dit wil zeggen dat enkel gecontracteerde telers dit ras, in samenwerking met de veiling mogen telen. Intussen is er Joly Red bijgekomen, eveneens als clubras. Het is een grote, zeer zoete vrucht waarvoor in het buitenland nogal wat belangstelling bestaat.                                                        De samenwerking in clubverband is belangrijk om direct met een voldoende groot aanbod op de markt te kunnen komen.  De markt vraagt immers een grote hoeveelheid van hetzelfde. Anderzijds vindt hij de beperking tot clubras spijtig voor de gewone boomkwekers en fruittelers. Hij denkt dat het telen van een ras in clubverband maar goed is voor een vijftal jaar.

De laatste tijd besteedt hij veel aandacht aan resistentie. Zo heeft hij al een resistente keukenappel in productie.

Jean heeft ook aardbeienrassen ontwikkeld, doch daarover werd weinig uitgeweid, met een knipoog naar medereiziger en aardbeienspecialist Herman Van Bastelaere.

In beperkte kring had hij het ook over pruimen, vroeger talrijk gekweekt en nu allemaal verdwenen. Zijn voorkeurras is Jubileum. Zelf heeft hij eveneens pruimen ontwikkeld die nu bij familie en kennissen zeer gesmaakt worden. Misschien komt er ooit wel een herwaardering, want ingevoerde pruimen zijn niet dat omwille van te vroege pluk en slechte narijping.

FOTO’S

1.  Ontvangst

2.        “

3.       “

4.        “

5.   Jean met Joly Red

6.   Joly Red

7.    Nieuwe aanplant

8.    Nieuwe kruising

9.   Met voorzitter Rino De Wilde

Vervolg

10.  Boom Joly Red

11.  Joly Red

12.   Commentaar

13.   Met tuinbouwleraar Guy De Kinder

14.  In de plantage. In het midden Hilde Morren van het Ministerie.

15.   Boom Belgica

16.   Vruchten Belgica

17.   Het ras is gevoelig voor kanker

18. Guy en ik vernemen nog wat over pruimen.

Uienoogst 2012

Bevindingen: de gele uien van de herfstplanting midden oktober vorig jaar deden het uitstekend. De opkomst verliep naar wens en ze kwamen opvallend goed de winter door. De rode uien integendeel lieten het toen al onmiddellijk na het planten afweten. Er was opvallend weinig opkomst. In beide gevallen betrof het plantmateriaal van AVEVE.

Het lenteplantgoed betrok ik net als vorig jaar van Somers. Toen waren de rode uien ronduit geweldig geslaagd. Dit jaar zijn ze maar half zo groot.

De gele uien deden het al bij al niet slecht, maar zijn eveneens minder dan vorig jaar.

In beide gevallen werd de eindontwikkeling geknakt door schimmelaantasting.

Vorig jaar bleef die achterwege. In het verleden zijn er nog jaren geweest dat die schimmelaantasting zeer vroeg toesloeg met als gevolg kleine bollen die daarna nog veel uitval vertoonden door verdere rotting.

Het zeer natte weer dit jaar was voor de uien een tegenvaller.

Het oogsten kan gelukkig bij zomerweer dat nog een week zal aanhouden. De bollen liggen op een oud zeil te drogen.

Het experiment met de Kameroense manier van telen – zie blogs van  29/03 en 20/04  vind ik in mijn zandgrond en met het natte weer dat wij kenden een complete mislukking. Als ik hoorde dat het plantmateriaal zowel een serieuze bol en nog eens een zaadbol zou vormen had ik al direct mijn twijfels.

Van bolvorming is zo goed als geen sprake. Zie foto’s. Wat met de verdere zaadvorming?

In het noorden van Kameroen teelt men in zware kleigrond en moet men zorgen voor wat bevloeiing. Misschien dat er in oktober daar nog een druppel regen kan vallen, maar daarna zeker niet meer.

Tegen Nieuwjaar zag ik mooie knollen die kort daarop zouden geoogst worden.  Dat is een half jaar later dan bij ons.

FOTOMATERIAAL

Let op de bolvorming bij het gewone plantmateriaal en bij de Kameroense manier van telen: geen knol. Alle energie gaat naar de zaadbol.

Om alles zeer duidelijk te zien: typ in het vakje zoeken links bovenaan : uien en je krijgt een zeer duidelijk beeld