Berichten van 4 maart 2013 tot 10 maart 2013

Opkweek van Aalbessen

Na de snoeidemonstratie bij pruim en kers ging men ook even naar het kleinfruitperceel.

Men stond stil bij de opkweek van de aalbessen. De planten, op 33cm van elkaar, staan er een jaar en het is de bedoeling dat ze dit jaar de gewenste hoogte van 2 m bereiken.

Alle zijtakken en –takjes (ook vruchttuiltjes) worden weggeknipt, behalve een tak. Ook hier snoeit men op een stompje.

Even werpt men ook een blik op de jonge bramenplanten (ras Loch Ness). Er is wat discussie of men al of niet de jonge takken wat uitdunt. Een iets bijgeknipte struik ziet er toch beter uit.

De planten staan slechts op 1 m van elkaar. Dit was alvast goed voor de plantenleverancier maar of je op den duur voldoende uitgegroeide vruchten zult kunnen kweken, vraag ik mij toch af.

Wat de aanplant van de braamboos Taybes betreft, waarbij niet werd stilgestaan, maak ik mij dezelfde bedenking. Mijn planten-gezien de horizontale geleiding- krijgen 3, 4 maal meer ruimte.

Er was ook een perceel met oude, overgeplante Junifer (het vroege ras) aalbessen. De hergroei was eerder zwak. Hier beperkte de snoei zich tot wat fatsoeneren, waarbij vraatgang van de made van de bessenglasvlinder werd aangetroffen. Het zal belangrijk zijn tijdens de vluchtperiode mei-juni het volwassen insect met vallen weg te vangen. Daarvoor heeft de firma Vlamings het nodige materiaal.

www.vlamings.nl

FOTO’S

1. Jonge aalbessen

2. Idem

3. Idem

4. Bramen Loch Ness

5. Idem

6. Oude junifer

7. Idem

Snoeidemonstratie bij Pruim en Kers

De biotelers kwamen te Lembeke samen voor een snoeidemonstratie door Heino Van Doomspeek op pruim en kers. Het betreft een nieuwe aanplant van 2 jaar oud.

In tegenstelling met appelen en peren mogen pruimen en kersen niet tijdens de winter gesnoeid worden omdat dan de snoeiwonden gemakkelijk geïnfecteerd worden door bacteriekanker (Pseudomonas) en loodglans. De wonden genezen beter als de sapstroom vanaf half maart en april terug op gang komt.

Als onderstam gebruikt men St Julien A en de nieuwe VVA 1 met een 40% mindere groeikracht. De bomen staan op 3 m van elkaar in de rij met een tussenruimte van 4 m tussen de rijen. Men heeft de rassen Opal, Queen Victoria en Jubileum aangeplant. Een van de deelnemers zou er absoluut ook Avalon bijzetten, omdat dat zo’n lekkere pruim is bij thuisverkoop.

De bedoeling is een hart tak te kweken tot op +/-  3,5 m hoogte.  Op ongeveer 3m komt er een bovendraad om de toppen vast te zetten. Momenteel worden ze gesteund met een tonkinstok en de onderste draad waaraan de waterslang met aan weerszijden van de boom een nippel bevestigd is voor pleksgewijze watergifte.

Bij pruim en kers past men de Zahn methode toe. Bij deze methode mogen de gesteltakken slechts de helft van de hart tak bedragen. De bedoeling is een evenwicht te krijgen tussen groei en vruchtbaarheid. Onderaan worden tot op 70 cm de zijtakken verwijderd. Men snoeit op een stompje van 1cm, geen gladde insneden langs de stam.

Alle zijtakken die dikker zijn dan de helft van de hart tak moeten eruit. Deze tak snoeit men op een stomp van een snoeischaarlengte. Daardoor komt er meer licht op de rest van de takken en vruchten. Als het goed is komen er uit de overgebleven stomp een of meer nieuwe scheuten die vruchthout worden. Vooral boven in de top mogen geen takken blijven staan die zouden concurreren met de hoofdtak. Knippen doet men een beetje schuin, op een naar buiten wijzend oog en met het mes van de hart tak weg.

Bij pruimen worden er gemakkelijker zijtakken gevormd dan bij kersen. Bij deze laatste demonstreerde kweker Bart Van Parijs hoe men een laagstaande dikke tak beter breekt en daarna vastzet om mogelijks al direct vruchtdracht te hebben. Pas daarna wegsnoeien.

Het is de bedoeling dat een boom aldus in de loop der jaren allemaal dun vruchthout heeft gevormd en de groei eruit is. Deze manier van snoeien heet, naar de uitvinder ervan, de Zahn-snoei. Verder worden de bomen boven begrensd op ongeveer 3 meter.

Op het kersenperceel staan de hoge betonpalen er reeds. Hieraan zal de overdekkingsconstructie opgehangen worden waarvan de nok tot op 4,80m zal komen. Zonder afdekking kan men niet meer rendabel kersen kweken.

FOTO’S

Er zitten ook zwak gevormde exemplaren tussen. Hier komt wat meer overleg bij kijken om er over meerdere jaren nog een behoorlijke boom van te maken.

Fantasia opbinden

Fantasia is een wilde braam met extra grote vruchten en de stevige, wilde bramensmaak. Dit ras heeft Ken Muir van een bekende kleinfruitkwekerij in Essex rond 1990 geselecteerd aan de oevers van de Theems te kingston Upon Thames.

Gelijkaardige vruchten, herinner ik mij van uit mijn kindertijd in West-Vlaanderen. Eind augustus was het kermis te Edewalle en dan ging ik met mijn kozijns August en Cyriel Hostens braambessen plukken. Dergelijke e grote en doordringend smakende vruchten heb ik in De Kempen nog niet aangetroffen.

Begin de negentigerjaren heb ik een exemplaar meegebracht vanuit Engeland.

Ik gaf ook een exemplaar aan een goede fruitvriend. Hij liet de planten maar betijen. En dan gaat het als volgt. Eind september, oktober ontwikkelen zich ongeveer 3 m lange zijscheuten. De eindtop boort zich in de grond en hieruit ontwikkelt een nieuwe plant. Het eerste jaar groeit de plant, maar in het tweede jaar heb je al een felle plant die op haar beurt 3 m lange zijtakken uitstuurt.

Gevolg: na 4-5 jaar heb je echt een ondoordringbaar braambos. Indrukwekkend om te zien.

Zover laat ik het niet komen. In het najaar knip ik de zijranken in. Er zijn er altijd die aan mijn aandacht ontsnappen en dan kan ik het volgende jaar nieuwe planten uitdelen!

Van de tweede lentedag vandaag heb ik geprofiteerd om de ranken horizontaal op te binden. Aan weerskanten heb ik daarvoor 5 m nodig, 10 m in totaal.

Dit jaar heb ik veel en extra dikke ranken, want vorig jaar was een zero vruchtenjaar: alle ranken bevroren. Iets wat maar om de tien jaar gebeurt.

Dit jaar verwacht ik op zijn minst 10 kg vruchten. Van de stekels heb je totaal geen last want de vruchttakjes staan mooi boven de gestekelde ranken.

Foto’s