Berichten van 29 december 2014 tot 4 januari 2015

BIO ziegt im Wisschenshaftsstreit

Bio overwint in de Strijd

Dit lees ik in Jahresheft 2014 van Pomologen-Verein e.V .                                                                          Bron: Newsletter Umweltinstitut München 17.7.2014.   www.umweltinstitut.org

Britse wetenschappers van de universiteit Newcastle hebben 350 studies betreffende de gegevens van biologische en conventionele fruit en groenten vergeleken.

Wat blijkt: biologische producten hebben wezenlijk lagere gehaltes zware metalen, nitraat, nitriet en restpesticides alsook tot 60% meer antioxidanten.

Daarmee is de studie van 2009 van de UK Food Standards Agency (FSA) weerlegd. Die hadden uit 46 studies besloten dat Bio zich niet van conventioneel onderscheidde.

Biologische producten hebben nog andere wezenlijke voordelen: ze leveren een waardevolle bijdrage tot milieu - en klimaatbescherming, tot gezondheid van de bodem, zuiver drinkwater en tot behoud van de biologische soortenrijkdom.

Het loont om in ieder geval de biologische weg te verkiezen. Derhalve zetten we ons in voor een ecologische en duurzame kleine landbouw.

Naar Cappadocië

Weer om 6u gewekt, want we vertrekken om 7u. Er is een stop bij een groot zoutmeer van 80 km lang. We stoppen ook nog bij een imposante karavanserai; destijds de Aziatische afspanning voor karavanen en reizigers, dikke muren, hoge plafonds.

De streek Cappadocië is gevormd door de uitstoot van 3 vulkanen, die reeds lang uitgedoofd zijn. De lagen zijn vele tientallen, tot honderden meter diep. De zachtere tufsteenlagen lijken mij in de meerderheid. Harde lagen lavagesteente zie je weinig.

Door erosie zijn ganse valleien ontstaan met kegelvormige restrotsen. Duizenden jaren geleden is men al begonnen er grotwoningen in uit te hakken. De wanden isoleerden zowel voor de kou als voor de warmte. Tevens zijn er onderaardse dorpen en steden uitgegraven voor beveiligd wonen. Op een plaats zijn er 7 verdiepingen onder elkaar.

Onze eerste kennismaking met de streek was juist het afdalen in zo’n kleiner onderaards dorp. Terug buiten rivaliseren de plaatselijke vrouwen bij het aanbieden van zelfgemaakte popjes. Dit hebben we enkel op deze plaats gezien.

We rijden verder naar Göreme, werelderfgoed van de Unesco. Na de lunch bezoeken we het openluchtmuseum. Het blijft droog. Hier bevinden zich vele grotkerken van Byzantijnse monniken. De oude fresco’s zijn relatief goed bewaard. Fotograferen is niet toegelaten.

De restkegels, bovenaan afgedekt door hardere lava vormen een feeëriek zicht. Je kan makkelijk de hogere heuvels opwandelen voor een panoramisch zicht.

Later in de bus rijden we nog langs een andere vallei voor de laatste bestemming met rotsen waarin je allerlei figuren kunt zien. De avontuurlijke krijgen de kans om tussen de gevaarten de wand te beklimmen.

’s Avonds worden de gegadigden naar een ondergrondse arena gebracht voor een voorstelling met de tollende Derwisjen. Hun orde is wel al 100 jaar afgeschaft doch amateurs zorgen voor dit toeristisch spektakel. Het begint met diep monnikengezang. Dan wordt de zwarte bovenmantel afgelegd en in wijd wit gewaad draaien ze om hun as.

FOTO’S

Stop aan het zoutmeer

Karavanserai

In een ondergronds dorp

Terug buiten

Peter en een poppenverkoopster. Gelukkig zie je de andere ontgoochelde vrouwen niet.

Openlucht museum Göreme

Yusuf legt het uit

De groep

Met Peter

VERVOLG

In Göreme

Idem

Idem

Idem

Idem

Met Peter. Let op de rij gaten voor duiven

De grote wandelwegen zijn knap aangelegd met zeer passende bomen

We zien het echtpaar uit Nederland terug, die in het museum te Ankara in Peter hun zoon meenden te herkennen. Deze werkt als archeoloog in Turkije. Spijtig ben ik hun gegevens kwijt.

Derwisjen