CRINIUM
Vele jaren wist ik niet dat dit een niet volledig winterharde plant was, maar gelukkig had die zichzelf steeds voldoende afgedekt en echt harde winterjaren hebben we sinds de planting niet meer gekend.
CRINIUM
Generatieboom gestutGeneratieboom gestut
De generatieboom draagt dit jaar zo sterk dat ik heb moeten stutten. Je moet er onderdoor om naar een gedeelte van de tuin te gaan en het telkens bukken vond ik er te veel aan. Op deze boom heb ik 17 rassen geënt naar de 17 kleinkinderen. Veertien rassen hangen sterk beladen. Drie zijn nog te jong. Het ras met de opvallend gezonde bladeren is de Wintercitroen. Boven de staak op de eerste foto is een tot nog toe ongedetermineerd ras te zien. Beiden komen uit de tuin van de familie Lagrou uit Kortemark.
Nieuwe Brievenbus
Reactie uit Noord Nederland
Uien 2008Uien 2008
Dit jaar zijn de
uien klein uitgevallen als gevolg van een schimmelziekte op het loof. Op korte
tijd zitten alle pijpjes onder de schimmel en sterven af. Of de schimmel verder
doordringt is (nog?) niet te zien. Misschien helpt het drogen in de volle zon?
Die schimmelziektes zijn iets van de laatste jaren. Nattigheid in het voorjaar heeft er veel mee te maken. In het warme voorjaar van 2007 kregen die geen kans.
De aardappelplaag sloeg dit jaar gelukkig iets later toe, zodat de aardappels iets meer konden uitgroeien.
Zwakste pruimenjaar uit de pruimengeschiedenis
Vruchtjes van de Boechoutse WijnbesVruchtjes van de Boechoutse Wijnbes
In vergelijking met
Japanse Wijnbes en Dormanred
Op de blogs van 25/03 en 12/06 berichtte ik over deze bessen of zeg ik beter besjes.
De beste van de 3 is de fijne Japanse Wijnbes. Dormanred valt dit jaar precies wat kleiner uit dan anders. Te veel regen gehad?
De Boechoutse Wijnbes is de minste van de drie en toch valt mij de iets zuurdere smaak mee (ook bij de merels). De besjes zijn de kleinste van de drie. Misschien kunnen ze nog iets groter; gezien de late aanplant eind maart? We zien wel volgend jaar of ze het behouden waard zijn. Wie moet schipperen met plaats zou ik een dergelijke vrucht zeker niet aanraden. Een goede herfstframboos lijkt mij een veel betere keuze.
FOTO’S
1 Japanse Wijnbes
2 Dormanred
3 Boechoutse Wijnbes. Op de foto komt het besje er meer geflatteerd uit dan in werkelijkheid.
Suikererwten
Suikererwten
Ik had het met lieven David gehad over de Sugar Snap, de hoge Amerikaanse suikererwt, mijn erwtenfavoriet. Lieven schreef enkele jaren een zeer originele en fel gesmaakte tuinrubriek in Seizoenen, het ledenblad van de Vereniging voor Ecologisch leven en Tuinieren, met 13 000 leden.
Zijn antwoord uit eigen praktijk lijkt mij voor velen zeer interessant.
Ik zaai alle suikererwten veel vroeger dan je denkt, en binnenshuis. Meestal zet ik ze onder water net voor we naar mijn schoonouders vertrekken … op oudejaarsavond! De volgende nieuwjaarsochtend giet ik de zaden dan af, en meng ik ze met vochtig lavagruis. Zodra ze flinke kiemen vertonen, gaan ze dan in 9 x 9 potjes met gezeefde potgrond van eigen maaksel. Als ze daar weer uitkomen, moeten ze onherroepelijk naar de serre, anders lijden ze natuurlijk aan lichtgebrek. Intussen is het al bijna februari, en dan mogen de jonge erwtenplantjes een maand verder groeien in de serre. De vroegste rassen, zoals Sugar Bon en Sugar Ann, krijgen eind februari – begin maart hun definitieve plek in de serre. De andere rassen plant op een milde dag buiten.
Voordelen van deze methode:
Het werk dat erbij hoort, vind ik juist plezant. Overigens heb ik eind juni voor de lol nog eens een lage suikererwt gezaaid: gewoon om eens te kijken wat dat geeft; ze beginnen te bloeien!
FOTOMATERIAAL
1 & 2 : De Sugar Snab is een peul- of sluimerwt, die wel mag dikken en erwten vormen. Je plukt de dikke peul en bereidt deze in zijn geheel.
Er is wel een maar. Op de naden zitten vliezen. Bij het plukken verwijder je al een eerste vlies. Je zet je duim van de ene hand naast het steeltje en met de andere hand breek je de peul naar boven en trek je deze er af. Het dikste vlies blijft zitten.
Daarna haal je het vlies aan de bovenzijde er af.
3. Bedekte rij.
Vooral Vlaamse Gaaien zijn verzot op grote erwtenzaden. Daarom moet ik afdekken. Vroeger deed ik dit met vogelnet. Doch dit haakt overal achter. Met het insectengaas van 3,60m gaat het zeer gemakkelijk. Haperen is er niet meer bij.
4. Erachter een tweede, later gezaaide rij (hoogte 2,50 m). Spijtig had ik na het zaaien niet afgedekt. Dit was vroeger niet nodig. Houtduiven hebben drie kwart van de rij jonge plantjes gesavoureerd.
nav je bericht over de aangepikte perennav je bericht over de aangepikte peren:
In Alden Biesen waren we vorige week in de kersenboomgaard. Onze gids Edy Vets stelde daar dat men alleen nog kersen kon eten als de boom klein was en men er dus goed een net over kon doen. Dat net moest over een steunconstructie, want het moet nl zeer vroeg er over, meteen na de bloei. De reden: de duiven pikken anders de kleine groene knikkertjes er af! Zelf had ik ook een redelijke oogst verwacht aan mijn Wijnkers, maar er bleken nul kersen aan te hangen. Ik denk nu dat dit kwam vanwege de duiven, misschien ook wel kauwen want die zijn er hier ook en masse. Het probleem is dat er veel te veel zijn. Ik weet niet waarom, maar ik denk dat vroeger de jagers er meer afschoten dan tegenwoordig. Blijkbaar zijn er toch te weinig natuurlijke vijanden. Zelf vond ik een paar maand geleden al een klein peertje van Noordhollandse Suikerpeer op een serieuze afstand van de boom. En nu blijken er daar nog nul aan te hangen. De nachtvorst heeft ook hier zwaar huis gehouden, maar ik denk dat de enkele vrucht die er hier en daar nog aanhing, inmiddels ook afgepikt is, want ik heb nu nul peren, nul perziken, bijna geen pruimen en slechts op een boom van de vier heb ik kersen. Alleen appels zijn er, maar niet echt veel. Mijn Stark Earliest en Beauty of Bath worden ook aangepikt, maar dat verbaast me niet, want die zijn prachtig rood geblost. En rood is onweerstaanbaar. Maar groen??
Karel uit Zeeland
Aangepikte perenAangepikte peren
Vanmorgen viel mijn oog op rotte peren op een Comtesse de Paris, een van de weinige bomen met vruchten dit jaar. Een andere boom van dit ras zit in een compleet beurtjaar, wellicht nog versterkt door de nachtvorst, die dit voorjaar vele peren vernietigde.
Bij nader toezicht had de Monilia schimmel toegeslagen op aangepikte vruchten.
Nog verschillende andere peren bleken aangepikt.
Ik vraag mij af waarom deze nog kleinere, harde vruchten worden aangepikt? Met al de nattigheid van de voorbije weken kan het moeilijk van de dorst geweest zijn!
Deze peren zijn pas plukrijp midden oktober en voor ons eetrijp in januari.