Archief
POMOLOGIE THEYSKENS SLOT
Pomologie (slot)
Laten we het nu hebben over de zaaiers van peren in de streek van Doornik, waarover B. Du Mortier enthoesiast verhaalt in “Pomone tournaisienne”.
Onder de vruchten zijn er excellente rassen wier kwaliteiten overal tot uiting komen. Andere zijn van eerste kwaliteit in de goede klei - en kalkgronden van Henegouwen en in de propvincie Namen en omgeving, maar hebben weinig waarde in Vlaanderen. Ziehier de namen en oorsprong van de voornaamste van deze peren.
Beurré Durondeau of Poire de Tongre-Notre-Dame, in 1811 gewonnen door Durondeau, brouwer in dit dorp. Deze peer steekt er overal bovenuit, waar men ze ook kweekt.
Beurré Dumont, nog zo’n buitengewone peer die het overal goed doet. Ze werd bekomen in 1831 door Joseph Dumont-Darchy, tuinier van de baron de Joigny te Esquelmes bij Doornik.
Général Totleben Zeer grote vrucht, magnifiek als leiboom, maar zeer afhankelijk van grond waarop men teelt. Gewonnen in 1842 door Fontaine, tuinier te Ghlin.
Beurré Dilly. Variëteit uit 1848, verkregen door Dilly, hoefsmid te Jolain bij Doornik. Goede peer in Vlaanderen, maar buitengewoon goed en mooi in Henegouwen.
Beurré Dubuisson, gewonnen in 1832 door Isidore Dubuisson, tuinier te Jolain. Volgens Du Mortier is het een buitengewone vrucht. Hoe het ras het doet in andere streken moet nog onderzocht worden. Ik heb het ras geplant in Mechelen maar niet met het beste gevolg.
Délice de Naghin. Bekomen door Daras de Naghin, eigenaar te Doornik. Volgens Du Mortier is het een uitstekende peer voor november. Daras de Naghin heeft ook de Comte de Hainaut, Colmar Daras en Beurré de Naghin gewonnen.
Gros trouvé. Magnifieke tentoonstellingspeer, lekker gebakken. De vrucht werd gevonden door Gabriel Everard, boomkweker te Doornik. Deze man bekwam ook de Passe-Colmar d’été (1835), Délice Everard (1842), Colmar Du Mortier, Princesse d’Orange.
De Beurré du Bus, een zeer goede peer voor december en januari werd in 1858 gewonnen door Du Bus, advokaat te Doornik, die ons ook nog de Beurré Saint François gaf, een zeer goede vrucht voor november.
Vervolgens hebben we nog Joseph Dumont, tuinier te Esquelmes met Triomphe Dumont (1857), Rival Dumont en Beurré d’Esquelmes.
De Fontaine, tuinier te Ghlin met Général Totleben, Beurré de Fromentel, Beurré de Ghlin en Délice d’Avril.
Van Bouzin, deken te Chin de épiscopale en Gris de Chin.
B. Du Mortier, president van de ‘Société royale
d’Horticulture de Tournai’ werd zelf een groot zaaier. Hij won Rouselinne de Tournai, Belle de Kain,
Beurré Pauline, Crassane Du Mortier, Bergamote de Tournai, Tournai d’hiver,
Beurré du Carème, Petit Tournaisienne, La Solstitiale en Bési musqué.
B.
Du Mortier stierf op 82 jarige leeftijd in 1878 te Doornik, zijn geboortestad.
De vruchten van de Doornikse zaaiers zijn eerste klasvruchten in die streek, maar elders halen ze over het algemeen niet die kwaliteit.
Uit al het voorgaande zien we dat België grote en bekwame zaaiers heeft voortgebracht, waarvan de resultaten over gans het land en daarbuiten verspreid zijn en algemeen worden gewaardeerd.
Het is helemaal niet overdreven te zeggen dat de Belg zich trots mag voelen de beste peren te hebben die men eet op onze planeet.
Myrobolaan of kerspruim
Naar Hoeselt
Naar Hoeselt
Vorige zaterdag was het zonnig, maar toch vrij koud. 1,5° Wees de buitentemperatuuraanduiding in de wagen. Louis had zijn botten aangetrokken en kreeg zeer koude voeten. We haakten voor het eindsignaal af.
Via schilderachtige wegen met veel fruit reden we van Borgloon naar Hoeselt. Mij troffen vooral de vele maretakken in de populieren. In de tijd moeten de druïden hier ferm hebben kunnen oogsten. Nu lijkt het een beschermde plant te zijn.
Gelukkig troffen we Jean-Pierre Billen thuis. Hij is de reisorganisator van de NBS. We leerden hem kennen op de eerste reis naar Engeland in 1997. In 2006 bracht ik verslag uit (half sept.) op de blog over de schitterende reis tot in Cornwall. Volgend jaar hoopt Jean-Pierre Midden-Engeland te verkennen. Normaal zullen Aleide en ik van de partij zijn.
Wat later kwamen zijn ouders thuis. Vader Billen heeft een kleine, maar tot in de puntjes verzorgde wijngaard. Hier geen ziektes en goede groeikracht. Wijnmaken is zijn grote hobby. Na alle soorten fruitwijnen is het druivenwijn geworden.
Gestekte Phoenix geeft lossere trossen dan geënte. De resistente regent is goed vertegenwoordigd. Sirius heeft hij niet staan.
FRUITSLA
Fruitsla
Vandaag 73. Aleide maakte om de dag te starten een lekkere en gezonde fruitsla met eigen appelsap, appel, okkernoot, frambozen, Taybes en zwarte bes. Maar niet eigen fruit eerst, er komt ook nog banaan, citroen en ahornsiroop uit Canada bij.
Aleide en ik
In de Paddock Boomgaard van de NBS
Zat. 2/2 Borgloon-Hoeselt
Zat. 2/2 Borgloon-Hoeselt,
Eerst naar de praktijkles druiven snoeien in de Paddock wijgaard van de NBS naast de kerk van Borgloon.
De ligging is uitstekend op de zuiderhelling.
Veel problematischer is het onderhoud van zo’n grote verzameling van allemaal diverse wijnrassen, waaronder soms erg ziektegevoelige. Een konstant opvolgen en spuiten is dan een noodzakelijkheid. Nu de wijngaard zijn jeugdfaze voorbij is heb ik de indruk dat de ziektedruk zeer sterk is geworden.
Wij hebben geleerd dat vooral de valse meeldauw zeer vernietigend gaat werken: de schimmel wordt aktief eenmaal boven de 8° en tast de takken sterk aan. Verschillende dode of halfdode exemplaren gezien.
De heer Meyermans, oudleraar van de tuinbouwschool van Leuven, die al een paar decennia terug de druiventeelt propageerde, toonde zeer goed dat je moest terugkomen op het eerste goede oog dat in een goede richting wijst. Geen naar boven gerichte oog. Hij trok sterk de aandacht op het luchtig houden van de ranken om het opdrogen te bevorderen. Daarom rigoureus het te veel aan ranken tot tegen de gesteltak weghalen.
Hij leerde het aanbinden met wijmen, een natuurproduct, aan.
Druiven snoeien op het nippertje
Druiven snoeien op het nippertje
Gisterenavond de theoretische les over druiven gevolgd aan het LUC te Diepenbeek, ingericht door de Nationale Boomgaardenstichting.
Van de lesgever gehoord dat de druiven ten laatste moeten gesnoeid zijn tegen eind januari, maar met de zachte winters van tegenwoordig doe je het best voor half januari.
‘k Ben er direct ingevlogen! Gelukkig had ik de Perlette in de Filclair serre al begin januari gesnoeid.
Nog iets dat mij trof: je laat best maar 1 tros per rank staan. Je topt deze rank dan na het 5de, 6de blad en niet zoals men vroeger schreef na 2 bladeren.
Bij het buitenkomen sprak mij een senior aan. Hij was benieuwd om morgen de wijngaard van de NBS in het centrum van Borgloon te zien, vooral in verband met het snoeien want daar had hij nog helemaal geen verstand van. Hij had zo maar wat aangemodderd. Ondanks dat had hij heel wat lekkere druiven kunnen eten.
Onze conclusie: je moet geen expert zijn om druiven te telen, maar we kunnen nog veel bijleren!