Archief
GENERATIEBOOM COMPLEET
Generatieboom weer compleet
Vorig jaar is een tak helemaal onderaan in de boom afgestorven. Aldus verdween het ras Melba, een van de zachtste appels en toch een niet onaardige smaak, een appel voor tandeloze senioren! Deze tak was in de loop der jaren helemaal in de verdrukking gekomen.
De top van de vondeling in de Oude Landen (Luchtbal) heb ik afgezaagd. De vondeling op het vroegere oefenterrein is volgens Piet Neelen, van wie ik de ent kreeg, een kruising met Sterappel. Ik heb er als nr 17 Jan Steen opgeënt, ook een kruising met sterappel; nu met Cox’s Orange pippin, verwezenlijkt rond 1950 door het IVT te Wageningen (Ned.).
Meer over onze generatieboom kunt u vinden in de blogs van 8/6/2006 en 13/04/2005
ENT JAN STEEN
EEN REACTIE
Vandaag kwam er een reactie. Zie onder (klikken op reactie) ‘Wormpjes in Aardbeien’
Nu zijn het wormpjes in
peterselie. Ook nog nooit gezien.
De wortels en onderstengel van peterselie kunnen wel ten prooi vallen aan dezelfde maden van de wortelvlieg, die gangetjes eten in wortelen en een onwelriekende pulp achterlaten in de gangen, zodat de wortel oneetbaar wordt.
In het vroege voorjaar heb ik eveneens het aanbod van boompjes in pot bij Aveve gezien, als ik me niet bedrieg €19; luxe boompjes als je ’t mij vraagt. Bij een goede boomkweker koop je veel betere kwaliteit en van een goed ras voor minder geld. Misschien goed voor mensen die enkel een terras ter beschikking hebben. Er stonden een hele boel boompjes van diverse soorten en rassen, die blijkbaar als zoete broodjes verkocht werden. Ik heb geen restanten gezien.
Het zou kunnen dat het ras dat u kocht gevoelig is voor meeldauw, witziekte. Dit is een schimmelaantasting die begint aan de uiteinden (Zie foto). Deze schimmel houdt van warm weer en liet zich dit jaar opmerken. De beste maatregel die men kan nemen is de aangetaste top afbreken en verbranden.
Ik veronderstel dat u de bomen uitgeplant hebt.
Vroeger plantte ik bomen in compost in het plantgat. Maar dat is een verkeerde tactiek. De wortels moeten niet op zoek gaan naar voedsel. Meerdere korte wortels volstaan. Nu vul ik het plantgat met aarde, gemengd met een beetje compost. Bovenop komt als afdekking wel een dikke laag compost en die moet nog niet eens helemaal rijp zijn. Het plantgat behoudt aldus veel beter zijn vochtigheid en gieten is na het planten enkel een keer nodig in een lange, droge voorjaarsperiode.
Een gezonde grond voorkomt een hoop narigheden.
ALPENSALAMANDER
WORMPJES IN AARDBEIEN
Wormpjes in Aardbeien
Weet iemand wel raad voor volgend probleem?
Nu kweken wij al meerdere jaren aardbeien. Verleden jaar en nu dit jaar weer zitten er kleine witte of doorschijnende wormpjes in de bessen. Mijn man durft wel eens bemesten met vers koe of paardenmest, vroeger gebruikte ik gedroogd stalmest als bemesting alleen bij het planten na de winter niet meer. Zou die bemesting de oorzaak kunnen zijn ? En hoe maak je die grond terug zuiver? Op deze manier aardbeien kweken is niet meer prettig.
Dit probleem is mij totaal onbekend. In de mij ter beschikking staande lectuur heb ik hierover niets gevonden. Misschien weet iemand van de lezers hier meer over?
Het is niet uitgesloten dat de besmetting via de mest komt.
In mijn kindertijd heb ik ooit wel
verse paardendrollen op de straat geraapt en deze tussen de enkele
aardbeiplantjes gelegd die we van juffrouw Alice Devolder, mijn strenge onderwijzeres
van het derde en vierde leerjaar op het wijkschooltje op de Reiger te Ichtegem
gekregen hadden. Zij verblijft nu als kranige 95 jarige (in aug. 96) in residentie Rozenhof te Brugge. Elk jaar ontvangt zij nog tientallen oudleerlingen. Het is
telkens een groot genoegen gezamelijke herinneringen op te halen.
In 1943 (ik was 8) moest mijn vader het nog doen met de zeer beperkte trekkracht van koeien. Pas in '44 , na de oorlog kwam er een paard. Koeienvlaaien heb ik niet gebruikt tussen de aardbeien.
Maar terug naar het probleem. Het gebruik van verse koemest komt mij wel vreemder voor. Hierin kan men maden aantreffen. Een overkruipen naar de aardbeien lijkt mij niet onmogelijk?
Ik zou de volgende aardbeiplanten op een nieuw perceel planten. Iets wat trouwens altijd moet en enkel nog rijpe compost met wat organische, samengestelde mest of gedroogde koemest gebruiken.
OVERWOEKERING
Overwoekering
Een klein hoekje van de vroegere kleinfruitkooi viel net buiten het voorbehouden traché van de aardgasleiding.
Na 2 jaar- de werken zijn met een jaar verlaat- is de grond helemaal overwoekerd door allerlei onkruiden, ook dit hoekje dat aan mijn aandacht ontsnapt was.
Aan de buitenkant staan nog een rijtje blauwe bessen. Gelukkig ligt aan de buitenkant een strook antiworteldoek.
Na 2 jaar vertoont ook dit doek wat overgroeiing.
Voor de blauwe bessen werden nog 2 struiken rode bes en een kruisbes behouden. Deze laatste stelt het nog relatief goed, maar het was triestig om zien hoe de twee rode bessen al hun vitaliteit verliezen te midden van het hoog opschietende onkruid van grassen, netels en zaadstengels van paardenzuring. De rassen Cassa en vooral Roodneus zijn rassen die ook in de beroepsteelt benut worden. Dat de laatste een felle groeier is, is totaal niet te vermoeden, zo afgetakeld is de plant door de overwoekering.
Na het weghakken van het onkruid krijgen ze een extra kruiwagen compost.
Ik ben benieuwd naar hun al of niet herstel.
SCHURFT
Schurft
Vandaag heb ik een schurftplekje gezien op Pinova.
Op het blad was een eerste licht donker kleurend plekje te zien. In een ver gevorderd stadium verkleurt het blad bruin en zwart en valt af.
Bij mij is Pinova een van de appelen die het ergst onder schurft te lijden heeft. Op nogal wat plaatsen is te lezen dat dit ras behoort tot de resistente rassen. Ik heb Pinova nu een 4 tal jaar en telkenjare bleek de sterke schurftgevoeligheid. De resistentie was dus al vroeger doorbroken.
Daar ik niet behandel, heb ik minder mooie appelen, doch de smaak blijft behouden, tenminste als de vruchten voldoende kunnen uitgroeien; wat inhoudt dat niet te veel bladmassa aan schurft verloren gaat.
Dank zij het mooie voorjaar begint de schurftinfectie pas laat, nu als gevolg van het lang nat blijven van het blad.
VROEGE FRAMBOOS
Een vroege, lekkere, framboos-zaailing ontdekt. Eerder kleine bessen, maar ze smaakten.
SLAKKENEMMERTJE
De oogst van deze morgen: een vol emmerke! De kippen begonnen ijverig, maar meer dan drie kregen ze niet op.