Naar de inhoud

(Klein)fruitliefhebber

Voor de fruitliefhebber

Archief

JULIET

 

Juliet

Er was heel wat aandacht voor de Biologische teelt op Interpoma. Dit is de Internationale Fruitbeurs die om de twee jaar plaatsvindt in Bolzano (Zuid Tirol, streek waar bijna de helft van de Italiaanse appelen groeien, 12 % van de Europese oogst).

Juliet ® is een appelras dat geselecteerd werd om zijn smaak én zijn ziekte- en plaagresistentie. en daarom uitsluitend onder biolabel geproduceerd wordt. De appel is roodgestreept en geel gekleurd, zoet van smaak (>15° brix) en heeft een goede bewaarbaarheid (5 6 maanden).

In Frankrijk is op dit moment al 56 ha aangeplant, en wordt er dit voorjaar nog uitgebreid met 20 ha. De marketing rond deze appel gebeurt door 'Les amis de Juliet”. De beschikbaarheid van plantmateriaal is te vinden op de website www.juliet.eu.

 

Verslag van ing. Filip Debersaques in de ‘Belgische Fruitrevue’ dec. 2006

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

EVA BALTET

Eva Baltet

 

Vanavond had ik contact met Henk Houtman van Middenbeemster.

Hij is op zoek naar enthout van Eva Baltet.

Deze peer werd rond 1890 in de handel gebracht door de kwekerij Baltet te Troyes in Frankrijk. De vrucht is rijp in oktober met wit, sappig, zoet vruchtvlees. Gezonde boom.

Wie enten kan bezorgen, geve een seintje.

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Daantje om 23:41 1 reactie Reageer op dit bericht

CONTAINER WEER WEG

Container weer weg

Gisteren reed ik nog tweemaal naar het Kon. Atheneum van Brasschaat om 3 borden, 6 lessenaars en dertig stoelen op te halen. Het is er groot, met veel groen, alhoewel helemaal in het centrum. Fruitbomen heb ik wel niet gezien. Langs een bijzonder toegangsweggetje kon ik tot op een speelplaats rijden voor het laden. Een voor mij zeer gelukkige oplossing: ruimte te over om in een kring te draaien, want ik ben geen held om achteruit te manoeuvreren met een aanhangwagen!

Vanmorgen ging de gemeente nog 8 matrassen halen bij Wereldmissiehulp in Boechout.

Herman en Adrienne Debie kwamen helpen. Op een beperkte ruimte kregen we er de 16 fietsen in. Mijn goede en praktische vriend Louis Eelen had al vroeger de pedalen losgemaakt en het stuur in het verlengde gedraaid. Dan nog was het een inspannend werk om deze hoog te stapelen. Ferm gezweet, want het was tegen de nok werken. Het was weer recordwarm met ongeveer 15 ° denk ik. Geen tijd om op de thermometer te gaan kijken!

Naast de hulp van Fons De Kock en Joseph Heiremans kwam ook de 1, 90 van dorpsgenoot Fik Helssen goed van pas. Alle holten werden opgevuld.  De vele plastiekflessen en kruikjes zullen ginds goed van pas komen. Adrienne hielp enkele dozen steriliseerbokalen goed inpakken. In de zonneovens kunnen die gebruikt worden om water voor de heel kleine kinderen te pasteuriseren. Heel veel grote kartonnen kregen een plaatsje. Delhaize had die enkele weken voor ons opgespaard. Het tweelagig karton van Jules Reyniers kon niet allemaal meer mee. Dit is ook moeilijk voor de verwerking tot zonneoven.

De hoog gestapelde stoelen dreigden om te vallen bij het openen van de deuren. Daarom werden deze nog stevig vastgemaakt. Gelukkig konden de laatste lessenaars gedemonteerd worden, anders hadden die niet meer meegekund.

Heel tevreden konden we de deuren sluiten en een biologische pint van Dumont drinken. Voor sommigen was dit ons heerlijk biologisch (alhoewel niet onder biocontrole!), eigen appelsap.

Nog voor het donker kwam Paul van Aerde de container weer ophalen.

Straks gaat die naar de haven en op 8 december op zee; om op 4 januari in Douala, de haven – en met 3 miljoen de grootste stad van Kameroen, aan te komen. Dan resten nog de 1000 km naar de eindbestemming Going, in de provincie ‘Extréme Nord de Cameroun’.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 22:01 Reageer op dit bericht

CONTAINER

Container

Gisteren, zaterdag 25 november 2006 hadden we het warm bij het aandragen van de spullen om de container te vullen.

Het was ook uitzonderlijk warm voor de tijd van het jaar: volle 18° C !

Aleide heeft al 5 jaar een hulpproject voor Going, het geboortedorp van onze schoonzoon Aminou in het hoge, droge noorden van Kameroen. Enkele maanden geleden werd de opname van het gezin nog eens uitgezonden in het tv programma ‘Grenzeloze Liefde’.

Al jaren loopt onder andere een graanproject waarbij men graan koopt na de oogst voor de schaarste, of zelfs de hongermaanden in sommige jaren.

Dit jaar hadden ze hun beste oogst sinds jaren. Er was nood aan een opslagplaats. Op een missie hadden we gezien dat een container hier zeer geschikt voor is.

De aankoop van de container (€650) slorpt al de helft van de resterende centen op. De grootste brok ging dit jaar naar de bouw van een windmolen boven de nieuw gegraven waterput van 15 m.

Dank zij de inkomsten als één van de twee Centrale Projecten van de Zoerselse Kerstmarkt op 9 en 10 december wordt de verdere betaling mogelijk.

De bvervoerfirma ‘Van Aerde’ zorgde alvast voor gratis vervoer en de onderwagen waarop de container staat. Daarin verschilt een zeecontainer van een landcontainer, die afgeladen wordt. Omwille van het gewicht blijft een zeecontainer op het onderstel staan.

Gisteren werden de zwaarste stukken ingeladen: 3 rolluikkasten voor de bibliotheek. ‘Pagadder’ schonk enkele dozen Franse boeken. Van meerdere kanten kwamen nog Franse en Engelse werken. Meteen een goede  start voor de bibliotheek. Nu maar de termieten weghouden!

Verder een DDD graanmolen die we nog gekocht hadden van de broer van Phil Bosmans , van de ‘Bond zonder naam’, een werkbank van mijn zoon Peter. Zestien fietsen moeten nog een plaatsje krijgen.

Na een oproep via ‘De Gazet van Antwerpen’ werden nuttige zaken gebracht, waarvan een zestal naaimachines, alaam en werktuigen, huisgerief, kleren en stoffen, spelmateriaal voor de kinderen (Wie heeft nog lego’s liggen?) enz.

Er zijn computers, laptops ,en schrijfmachines, banken… Veel dozen zijn al geladen, waaronder nog een heel aantal van de 23 000 bicken die iemand van St Job ons vorig jaar bezorgde.

Bijzonder zijn een hoop grote kartonnen. Die zullen gebruikt worden om zonneovens te construeren. In Nederland zijn we 3 grote rollen alluminiumfolie gaan aanschaffen om op het karton te lijmen.

Er kan zeer veel in zo’n container van ongeveer 6 m lang, 2,30 breed en 2,40 hoog. We hebben nog een week om die verder te vullen.

Materiaal en steun zijn welkom: tel 03 383 12 37. Rek Comité Zoersel – Going: 755-4287783-48

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:38 Reageer op dit bericht

JONAS WILLAEYS

Sommigen van jullie hebben al van kleinzoon Jonas gehoord en gezien:

http://video.google.com/videoplay?docid=9177753211112350222&q=deadly+jumping+on+the+trampoline

Column: de fietstocht

Elke ochtend in de schoolweek gebeurt het opnieuw.

Ik stap op mijn fiets. Het is koud buiten. Telkens vraag ik me af of ik toch niet beter mijn handschoenen had meegenomen, maar nooit deed ik het.

Ik kijk naar de kerkklok, het is 10 voor 8. Dat betekent dat ik alle tijd heb, maar toch voel ik me niet op mijn gemak, wat als ik een lekke band krijg onderweg? Dan sta ik daar in de kou. Ik kan niet blijven treuzelen ... ik moet nu wel vertrekken. Ik fiets de straat uit, op het einde van de straat is er een paadje.

Het is nog wat schemerig en mistig. Ik volg het paadje tot ik aan een scherpe bocht kom. Ik fiets verder, … en verder ... het paadje is aan beide kanten bedekt met bomen. Als ik naar boven kijk zie ik bladeren die naar beneden fladderen, en dan op het paadje terecht komen. De wind suist rond mijn oren die koud aan voelen, het paadje maakt nu een bocht, achter de bocht kom ik een fietser tegen . Elke ochtend is hij daar opnieuw ... met zijn blauwe jas en zijn aktetas achterop zijn fiets gebonden.

De tocht naar school is altijd een race, daarom niet een race tegen de tijd.

Er zijn vele andere fietsers die me voorbij willen steken … maar dat pik ik niet en ik ga ze achterna, ik weet niet of ze het ook beseffen dat we aan het racen zijn, maar het lijkt wel zo: wie is er de snelste, hij of ik …

De tocht naar school duurt wel een eeuwigheid … ook al is het in realiteit maar 20 minuten . In de zomer lijken het er maar 10 te zijn . Dan is het lekker warm en een stralende zon en geen regen, prima fietsweertje, waarschijnlijk duurt het dan korter omdat ik er van geniet, maar in realiteit duurt het natuurlijk ook 20 minuten …

Na een tijdje fietsen gaat het weggetje onder een brug … het paadje gaat naar beneden, dan onder de brug, en dan terug naar boven. Ik fiets stevig door zodat ik gemakkelijk terug naar boven kan… ik kom onder de brug vandaan, ik trap zo hard als ik kan maar mijn benen zijn moe … nog een paar meter en ik ben er .. ik ga rechtstaand trappen om zo boven te raken . Het is me gelukt, ik ben er .

Ik kijk achter me en zie de brug en voor me zie ik nog andere kinderen die naar school fietsen. Ik fiets en ik fiets tot ik aan een onderbreking van het paadje kom. Een verkeerslicht! Meestal moet ik hier lang wachten . Ik kijk dan naar de auto’s die al “kibbelend” proberen de ander zijn bocht af te snijden of elkaar voorbij te steken. Eindelijk is het groen . Het gaat hier lichtjes bergaf .. nu zijn we met veel fietsers . Nog een paar 100 meters en ik ben er. Ik ben aan de school.

TOEN IK DIT LAS KRULDE MIJN NEUS.

 

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

WALNOOT GEVELD

Walnoot geveld

Weinigen zullen het zich herinneren, maar 1962-1963 was nog een van die ouderwetse winters. Het vroor van november tot begin maart.

Het Albertkanaal lag dichtgevroren en de zee was zelfs bevroren! Ijsrotsen op het strand.

Het had wat gesneeuwd en de sneeuw was een halfdoorzichtige ijslaag geworden. Ik weet nog hoe ik verwonderd was onder de ijslaag tal van gangen te zien van de woelmuizen.

Het was het eerste jaar dat we hier woonden.

Tijdens de herfst had ik verschillende bomen aangeplant, waaronder een walnoot.

Na de lente bleek de kroon bevroren. Onderaan vormde de boom drie nieuwe scheuten. Twee ervan zijn verder uitgegroeid. Ik had een boom met twee stammen.

Maar vruchten heb ik er haast nooit aan gezien. Ook dit jaar – een uitzonderlijk notenjaar!- vielen er slechts enkele noten te rapen.

Op een ongeveer 6 jarige boom stonden er al heel wat meer. Een stukken interessanter exemplaar, dat nodig uitgeplant wordt.

De oude boom moest wijken.

Ik ben begonnen er in een grote cirkel rond te graven, een diameter van 2,5 m. Vervolgens werden de wortels aan de stam ontbloot en dan de zware bijl erin. Ferme uithalen met de nodige rustpozen tussendoor.

De afgehakte wortels werden verder uitgegraven.

Ik zorgde ervoor dat enkele wortels aan een kant de boom tegenhielden zodat hij op de voorbestemde plaats zou vallen.

Na het doorhakken van een zware wortel was het zover. De boom trok de laatste wortels los en viel naar wens.

Zelf was ik tevreden over mijn fysiek dat ik deze zware karwei nog tamelijk gemakkelijk tot een goed einde heb kunnen brengen.

Nu nog het jong exemplaar uitdoen, nieuwe grond en wat compost aanvoeren en de boom herplanten.

Dat zal voor na de regen zijn. Aangieten overbodig!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Daantje om 23:45 Reageer op dit bericht

Subject: Kleinfruittuin: Worcesterbes - Autumn Bliss

Subject: Kleinfruittuin: Worcesterbes - Autumn Bliss

 

Gedurende de laatste maanden ben ik druk bezig geweest met de voorbereiding van een kleinfruittuin (haagsysteem met snoeren). In de rij kruis- of stekelbessen zou ik onder andere een Worcesterbes willen aanplanten. In uw blog (8.09.2006) schrijft u echter : 

 

‘Ik ging kijken bij de kruisbessen. Men kweekt die als één snoer en ze worden heel kort gesnoeid. Alle scheuten waren al flink ingekort (zomersnoei). Alleen Black Velvet vertoonde alweer lange scheuten. Dit is een kruising tussen Worcester (Ribes divaraticum, een Amerikaanse stekelbes en een zwarte bes, veel feller groeiend dan onze soort kruisbessen (Ribes uva-crispa).

Het is duidelijk dat dit ras hier in deze rijen niet past.’

 

Betekent dit dat met name de Worcester niet als één snoer in de rij kan worden gekweekt of dat dit ras, als snoer of als spil, lang moet worden gesnoeid en de afstand tot de andere planten in de rij eventueel ruimer moet worden bemeten dan de onderlinge afstand tussen andere rassen met een bescheidener groei ?

 

En meteen een tweede vraagje : bij uw informatie over (herfst)frambozen hebt u vermeld dat Polka nauwelijks of geen steun behoeft; geldt dit ook voor Autumn Bliss ?  

 

Antwoord

 

De beschrijving slaat op hoe men kruisbessen snoeit in Wisley (hoofdkwartier van the Royal Horticultural Society, met 300.000 leden). Met Worcester en Black Velvet hebben ze het blijvend mis voor. Korte snoei is beslist uit den boze. Tenzij je wilt blijven bewijzen dat dit geen vruchtbaar ras is. Zie ‘Fruit’ van Harry Baker vertaald in de Groenboekerij, uitgave 1981 blz 75 “Vergeleken met de kruisbes is hij niet erg productief.” Je hebt gelijk als je zo goed als alle vruchttakken wegsnoeit! De dracht is anders jaar na jaar geweldig.

Ik had deze rassen voor de ruiming van mijn kleinfruittuin o.w.v. de gasleiding aan draad staan. Het opkweken van de takken was niet zeer systematisch gebeurd. Die werden pas achteraf opgebonden op voldoende afstand van elkaar en zeer matig, dit is lang gesnoeid. Vooral de topscheuten diende ik weg te nemen omdat ze anders door het afdeknet groeiden. Het zijn echt ferme groeiers.

Ik hoop volgend jaar, nadat de Fluxysleiding er ligt, terug te kunnen aanplanten. De kruisbessen komen op ongeveer 60 cm van elkaar. Ik zal slechts één snoer aanhouden.

Bij de Worcester worden dat echter 3 takken op +/- 35 cm van elkaar.

 

Autumn Bliss steun ik niet; enkel achteraan was een koord gespannen om ze weg te houden van het net van de bessentuin.  (Ze stonden in de lengte buiten de kleinfruittuin.)

Polka staat op een wachtperceel en zou eveneens niet te fel groeien, althans naar wat ik erover las. Polana, de voorgangster, dient niet gesteund te worden.

Himbo-Top en Joan Squire groeien een stuk hoger en redden het niet zonder steun.

-

 

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 22:39 Reageer op dit bericht

GROTE WALNOOT

GROTE WALNOOT

“Kunt u mij vertellen of er een bijna volwassen notenboom
te koop is liefst met Buccaneer noten.
Waarom zo groot.
Ik ben 65 jaar en wil er nog graag van genieten.
Ik hoop van u te horen”.

 

Hallo,

Ik heb op een geënte noot Broadview al noten gezien in een derde jaar. Wellicht draagt een Buccaneer ook vrij vroeg. Het kan best dat je hier en daar een oudere boom van een geënte noot kunt vinden.

 

De kwekerij van noten is bij uitstek 't Westhof van de familie Van 't Westeinde in Zeeland. Zie http://walnoten.nl

Je kan met mijn groeten navragen bij Henk Houtman  : 299681692

of Auke Kleefstra: www.degrienehan.nl

Misschien bij Frijns? www.boomkwekerij-frijns.nl

 

In België

Andre Hendrickx, afhalen Stabroek  Tel 0475902122

Bart De Quidt  www.boomkwekerijdelinde.be

De Nationale Boomgaardenstichting www.boomgaardenstichting.be

 

 

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

GENERAL TODLEBEN

General Todleben

Met zijn vieren: Vincent, Jacques, Dirk en ik reden we vanmorgen naar Taisnières sur Hon, op de weg van Mons naar Bavay. De Ferme du bois Griffon ligt maar net over de Franse grens. De plaats van samenkomst, ter gelegenheid van de tiende verjaardag van de afdeling Nord, Pas de Calais et Belgique van de Crocqueurs de Pommes lag maar net over de grens.

We leerden er Pierre Demeulenaere van Wevelgem kennen, de vertegenwoordiger van de Vlaamse tak.

Pierre maakte een opmerkelijke ‘entré’ door bij het binnenkomen een reuzenpeer op tafel te zetten.

Hij had de boom gekocht als Beurré Sterckmans, doch Jacques en Vincent herkenden de vrucht als een General Totleben.

Een kanjer van 1,200 kg, de grootste peer die ik ooit zag.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

EVITA de RODE TOPAZ

Evita nieuwe biologische appel

Coöperatie Pure and Tasty lanceert eind deze maand in Nederland een nieuwe appel op de markt onder de naam Evita.

Twee jaar geleden kocht een groep biologische fruittelers, die zich verenigde in coöperatie Pure and Tasty, de rechten van het appelras Rode Topaz. Deze appel is bij uitstek geschikt voor de biologische teelt.

Het ras staat bekend om zijn goede smaak en goede bewaring. Inmiddels zijn er ongeveer 40.000 bomen in Nederland aangeplant. De beste appels van deze aanplant met Rode Topaz komen onder de naam Evita op de markt en worden voorzien van een speciaal kwaliteitsmerk.

Voor het vermarkten van Evita zoekt de coöperatie nog naar een of meer geschikte partners.

 

vrijdag 17 november 2006, Door: Weekblad Groenten & Fruit


Woensdag 29 november 2006 van 15.00 uur tot 18.00 uur nodigen wij u van harte uit om met ons op het fruitbedrijf van Harry van den Elzen de introductie van EVITA te vieren
Naast een bijzonder treinrit, de creativiteit van onze William, en de kennismaking met de andere EVITA telers zullen wij onze ogen en nog meer onze smaakpapillen verwennen.

info@pureandtasty.nl    www.pureandtasty.nl

Bent u van plan te komen: bel, fax of mail even naar een van de telers of naar bovenstaande adres. Kunt u niet komen maar moeten wij u niet vergeten bij onze zoektocht naar een geschikte partner, laat het ons dan ook weten.

Tot woensdag 29 november bij Harry van den Elzen
Korte Dijk 2
5411 BJ Zeeland ( Brabant)


Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van (Klein)fruitliefhebber

↑ Terug naar de berichten