Naar de inhoud

(Klein)fruitliefhebber

Voor de fruitliefhebber

Archief

SPINAZIEZURING

Spinaziezuring

Thuis in West-Vlaanderen hadden we toen ik klein was, steeds enkele planten Spinaziezuring staan.
Daar spreekt men van "Zevenjaarse Spinazie".
Ik herinner mij dat mijn moeder de bladeren hoofdzakelijk gebruikte in eieromelomeletten.
Ik heb destijds een plant naar hier in De Kempen meegebracht.
Spinaziezuring (Rumex patientia) heeft veel bredere bladeren dan de veldzuring, met zijn veel fijnere, spitse bladeren, dikwijls een knabbelsnoepje als kind. Ook nu nog was dit een ontdekking bij klassen in de tuin. De meeste kinderen houden van de pittige smaak.
Een voordeel is dat de spinaziezuring al vroeg in het voorjaar nieuwe bladeren vormt. Wij gebruiken de spinaziezuring dan als spinazie in meerdere gerechten. Oudere bladeren, zegt mijn vrouw, bevatten te veel oxaalzuur.
De plant schiet vervolgens in zaad en vormt een forse bloeistengel van minstens 1,5 m. Wanneer je die verwijdert vormt de plant nieuw blad.
De plant heeft zich intussen een beetje verspreid.

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Daantje om 23:46 Reageer op dit bericht

GREENSTAR


GOUD VOOR GREENSTAR

Op de slotmanifestatie van de BUGA (Bundes Gartenschau) te München  kregen 2 nieuwe appelrassen een gouden medaille: het Zwitserse ‘Red Boy’ en onze ‘Greenstar’.

Greenstar is een kruising tussen Delcorf, een vroeg, Frans ras (1956) en Granny Smith, Australië  (1868).

Het ras ontstond in een samenwerkingsverband van de boomkwekerij Jo Nicolai van Sint Truiden en het Fruitcentrum van de K.U. Leuven, onder leiding van Wannes Keulemans.

De vruchten zijn groot, groen, zeer sappig en smaken beter dan Granny Smith.

Daarbij is het vruchtvlees niet te hard, licht zuur. Het vitamine C gehalte ligt relatief hoog.

Ze zijn plukrijp begin oktober en houden in natuurlijke bewaring tot maart.

De productiviteit is zeer hoog en regelmatig.

De groei is middelmatig sterk. Voor liefbhebbers zou M 26 aangewezen zijn.

Greenstar is een resistent ras. Zowel bladeren als vruchten zijn weinig vatbaar voor schurft.

Momenteel is ‘Nicogreen’,- dit is de marktnaam -, een clubras en mag enkel worden gekweekt door in clubverband verbonden telers.

Hobbytelers zullen nog wat jaren geduld moeten oefenen. Maar hun tijd komt nog.

Hoe vind je dit bericht? 7 stemmen
Geschreven door Daantje om 16:20 Reageer op dit bericht

EEN SLECHT APPELJAAR

EEN SLECHT APPELJAAR

Blijkbaar was 2005 niet alleen bij ons een slecht appeljaar.  Ik lees dat Friedrich Renner, de voorzitter van het Beierse ‘Pomologenverein’ veel moeite had om alle lokale rassen bij elkaar te krijgen voor ‘Europom 2005’ die in München plaats vond als slotmanifestatie van de BUGA (Bundes Gartenschau) , de grote tuinexpositie, die telkens in een andere Duitse stad plaatsvindt.

‘Überhaupt waren die Austeller (exposanten)  bei ihrer Suche vor grosse Herausforderungen (grote problemen) gestellt, fiel doch die Obsternte in diesem Herbst um bis zu 80 % geringer (minder) aus’.

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

SUGAR SNAP

SUGAR SNAP

Iedereen kent de fijne, dunne, zoete sluimerwtjes : Norli, Mangetout enz.

Maar wie kent de Amerikaanse suikererwt?

De erwt werd in 1979 gelanceerd in de Verenigde Staten. Zelfs de president kon toen proeven. Vanaf ’82-‘83 verdeelden we die erwt, de Sugar Snap bij Veltleden.

Het gewas bereikt, net als Mechelse Krombek, gemakkelijk 2 m. Maar als je Mechelse Krombek dopt hou je weinig erwtjes en veel peul over. Soms trekt Aleide er nog een bouillon van, want de peulen zomaar op de composthoop gooien vinden we zonde.

Met Sugar Snap is dit een heel ander verhaal: dikwandige peulen, dik gevuld met suikerzoete erwten. Zelfs wanneer ze beginnen af te rijpen, blijven ze nog zeer smakelijk.

De jonge peultjes hebben we nog gebruikt op recepties om ze rauw te eten, eventueel met een dipsausje. Als ik in de tuin kom, nip ik er graag eentje weg!

De iets oudere peulen vormen wel draden op de naden en die verwijder ik meteen bij het plukken. Het kan natuurlijk evengoed later.

Vlaamse gaaien en eksters weten mijn erwten altijd te vinden. Afschermen met netten of gaasdoek is de boodschap.  Deze dieren zijn ook fijnproevers en hebben het steeds eerst op de suikererwten gemunt.

Maar ook bij het zaaien  moet ik al fijnmazig kippengaas aanbrengen of anders snoepen konijnen en konijntjes de jonge plantjes op.

Ik zaai deze erwt pas in april want ze houdt van een iets warmer klimaat.

De Sugar Snap betrek ik jaarlijks bij de Engelse firma Chase Organics, die samen met de Henry Doubleday Research Association de Organic (het Engels voor biologisch)  Catalogue uitgeeft.

De aangeboden zaden zijn nog niet allemaal biologisch geteeld, maar hun zaden zijn wel geselecteerd voor de biologische moestuin. Sugar Snap wordt nog niet aangeboden als biologisch zaad.

 

Wie geinteresseerd is stuurt een E-mail aan daniel.willaeys@telenet.be en ik stuur de nodige info.

 

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Daantje om 23:17 Reageer op dit bericht

BOUWBALLEN

Build a Ball: Ingenieuze aan 6 kanten doorboorde, zachte plastieken ballen. Je steekt er bamboestokken in of buizen van 0,5 duim (1/2 inch) en je maakt er allerhande kooien mee boven groenten of kleinfruitstruiken. Nog een net of gaas erover en klaar is kees.

Pak met 12 stuks  19,42€  2 pakken:  35,95€  

Vorig jaar was dit een succesartikel in de bioshop van Ryton, de hoofdtuin van de Henry Doubleday Research Association (De Engelse Velt).

In Ryton hebben ze o.a. een eretuin voor de betreurde Hamilton, die wellicht sommigen onder u nog gezien hebben in de vrijdagse tuinkroniek op de BBC.

Mijn vraag: is dit product ook in onze contreien te vinden?

Beste Daan,

Ik heb die rubberen "bouwballen" nog in geen enkel tuincentrum gezien.  En ik kom toch geregeld in meerdere tuincentra en ook bouwmarkten.

Nu, u kunt die ballen wel via het internet kopen.  Maar ik heb wel zo mijn bedenkingen bij de constructies die men ermee kan opzetten.  Ik denk dat die constructies niet stabiel zijn boven de ca 1m hoogte.  Om de eenvoudige reden dat het niet mogelijk is de constructies zijdelings te stutten.  De 6 boringen in de ballen staan 90° op mekaar, er zijn er geen bij op 45° voor zijdelings schraagwerk.  Ik denk dat als men een net of dgl over de constructies hangt deze bouwwerken bij enige wind snel tegen de vlakte gaan liggen.

Wie geïnteresseerd is in het systeem kan de ballen vervangen door houten kubussen waarin met een hout- of metaalboor de boringen worden aangebracht.  De kubussen zou men kunnen zagen uit houten kepers van bvb 10 op 10cm.  In die kubussen zou men ook! 45 graadse boringen kunnen voorzien voor de stutten.  Kubussen uit hardhout (azobé, bangkirai, ...) gaan tot 40 j mee, dit voor diegenen die zinnens zijn nog lang te leven.  Hardhout is uiteraard duurder dan de zachte houtsoorten, maar tegenwoordig ook niet overdreven duur

meer.

Ziezo Daan, haal zaag en boormachine maar boven ingeval u die ballen niet in Engeland wil bestellen en toch een gelijkaardig systeem wil opzetten.
Het is maar een idee hoor Daan, u doet ermee wat u wil.

Bouwlustige groetjes,
Hughes

Bedenking: wanneer men de stokken stevig in de grond steekt en er een net overgooit, dan kan men dit net wel zijdelings vastleggen en aldus de constructie stabieler maken.

 


Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

Zang Grote lijster

Vanmiddag was het zacht, maar overtrokken.
Ideaal weer om compost uit te voeren. Er ligt 15 ton. Goed voor 187 kruiwagens van 80 kg.
Het was voor mij een vreugde enkele keren de heimweevolle, kare, steeds herhaalde zang van de Grote lijster te horen. Bij mij is die zang geassocieerd met de (vroege) lente, want dan zingt die volop hier. Het is niet abnormaal dat deze vogel al in december begint te zingen. Het was toch al een heel tijdje geleden dat ik die rond deze tijd hoorde.
Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Daantje om 16:45 Reageer op dit bericht

NIEUWE PATERS

NIEUWE PATERS OP KOMST

 

Er was weer veel volk opgekomen voor de jaarlijkse snoeidemonstratie van kleinfruit in de Proeftuin te Tongeren.

Directeur ir Patrick Meesters deelde mee dat de Proeftuin één verband zou vormen met o.a. het Opzoekingsstation van Gorsem.

 

Dat de groep groot was vormde geen probleem met de draagbare geluidsversterker.

Fanny Pitsioudis gaf de uitleg.  De ervaringsrijke Urbain Vroninks en werkleider Albert Horten toonden hoe te snoeien.


Men begon bij de rode bessen 

Het hoofdras, 80 % van het rode bessenareaal,  Rovada kwam eerst aan de beurt.

In Tongeren teelt men aan een bamboestok, die bovenaan vastgemaakt wordt aan een draad.  Men kweekt op 1 hoofdtak, 2 kan ook, maar 3 is te veel. Aldus komen de planten tussen de 33 cm en 45 cm van elkaar te staan.

Op 2 jaar tracht men een kleine 2 m te bereiken.  Telkenjare wil men nieuwe zijtakken kweken op zo’n 30 cm van elkaar.  Bij Rovada snoeit men lang. De takken die weg moeten, snoeit men wel op een kort stompje, daar men ondervonden heeft dat er dan een betere genezing is van de snoeiwonde en een betere kans op een nieuwe scheut. De andere takken worden niet ingekort. Urbain Vroninks legde er de nadruk op dat de onderste takken niet te laag ingeplant mogen zijn en dat men in de zomer de onderstam, door afwrijven scheutenvrij moet houden. Daarbij mag de broek, de onderste takken niet te zwaar zijn,  omdat die anders te veel voeding opslorpen en de doorgroei remmen.

Het vroege ras Jonkheer van Tets wordt kort gesnoeid. Hier knipt men wel in. Wij liefhebbers zijn steeds geneigd veel te veel takken te laten staan. Ook de snoeiers mochten nog drastischer zijn. Volgens Fanny waren ongeveer 8 zijtakken al voldoende voor een optimale oogst van mooie, eerste klas bessen.

 

Bij de Stekelbessen vernam ik waarom het relatief nieuw ras Pax het bij mij niet doet. Net als veel frambozen is het ras gevoelig aan de bodemschimmel Phytophtora. Ik zal meer op verhoogde ruggen moeten planten want in de winter, in een natte periode sta je soms in een moeras.

Pax is anders een ras met zeer weinig stekels.

Het vroege ras Xenia (Zwitsers ras), resistent tegen witziekte zal May Duke vervangen.

Het Poolse ras Bona heeft een goede smaak, maar is te gevoelig voor bladval en spint.

Tixia (Zwitsers) kan een nieuw ras zijn voor het middenseizoen.

Een goede vervanger voor het laat ras Achilles zou er nog niet te zijn. Was men het nieuwe, Engelse ras Martlett, een laat ras even vergeten?


De grote rassenvernieuwing komt er bij de zwarte bessen. Vandaar de titel boven dit epistel. West-Vlamingen zullen dit al gesnapt hebben. Paters is de West-Vlaamse naam voor zwarte bessen.

Gezonde, goed smakende, grote bessen aan lange trossen zullen het plukken van zwarte bessen weer lonend maken en de kinderen zullen de zoetere bessen wel lusten. Enkel de ouderen nu lusten nog de antieke smaak van zwarte bessen.

Pas over enkele jaren komen de nieuwe rassen, die nog een naam moeten krijgen, in de handel.

Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

WORCESTER

Vorig jaar verscheen een bijdrage van mij in THE FRUIT NEWS  van de FRIENDS OF BROGDALE.

 

In Wisley had ik de Worcester (spreek uit woester) berry verschillende keren gezien.  De Royal Horticultural Society schrijft in haar boek ‘Fruit’ dat de Worcester slechts weinig draagt.

Geen wonder als je de plant totaal ‘mismeestert’!


WORCESTER BERRY

 

The Worcester berry is often described as a cross between a gooseberry and a currant, but it is now believed to be a form of the North American species, Ribes divaricatum. The fruit is black, smaller than a gooseberry, but larger than a currant and fairly sharp. The bush is thorny and has the appearance of a gooseberry, but is much more vigorous.

My Worcester berry and the related Black Velvet are big shrubs. A single

Black Velvet is almost 2 meters high, even when shortened, and 8 meters in circumference, although I cut out lots of wood. Every year I have a large crop of fruit. I like the strong taste of the ripe berries and Black Velvet is not quite as acid as Worcester berry. In contrast to gooseberries, they last for a long time, but this does depend on the weather. Last year, 2003, with the very hot July they were finished by the end of the month, although screening from the sun's heat will prolong their season. Usually, they are still good at the beginning of August and I remember that in a cool summer, I picked ripe berries in September.

Most gardening books recommend that you treat the Worcester berry like a gooseberry, but I am not sure that this is correct. One winter some years ago I saw a Worcester berry that had been hard pruned back to wrist thick sticks, with very short side branches. When I came back in summer, I saw only new wood and no fruit. Radical pruning like this is not the correct approach for such a vigorous plant. I merely thin out the branches and keep the bush to a manageable size. The fruit has to be protected against birds. I used normal netting, but now I favor old insect enviromesh which is mainly used for protecting crops such as carrots and leeks, against insects. The mesh is very small so that there is less hassle, but even so, with sharp prickles, you have to work carefully. For protecting strawberries, for example, is it far superior to normal netting, with the added bonus of no more need to cut out the hedgehogs caught up in the nets!

Both the Worcester berry and Black Velvet are totally disease free. Only the sawfly caterpillars (Nematus ribesii) can be a problem, but they cannot eat the whole bush, as they might do with gooseberries!

 

Fruit News   Summer 2004

Daniel Willaeys Daniel Willaeys gardens in Halle-Zoersel, nr Antwerp, Belgium. The garden has been totally organic for 41 years.

 


Hoe vind je dit bericht? 6 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

SNOEIDEMONSTRATIE HOUTIG KLEINFRUIT

SNOEIDEMONSTRATIE VAN HOUTIG KLEINFRUIT

Volgende zaterdag 3 dec is er te Tongeren in het PCF (Proefcentrum voor Fruitteelt) de jaarlijkse Snoeidemonstratie houtig Kleinfruit.

Men behandelt zowel de snoei en de opkweek.

Vanaf 14 u                     Rode Bes

Vanaf ongeveer 15.30 u  Stekelbes en zwarte bes

Vanaf ongeveer 16.15 u  Zomer- en Herfstframboos, Braambes en Blauwbes

 

De Proeftuin Aardbeien en houtig Kleinfruit met directeur Patrick Meesters en zijn rechterhand Fanny Pitsioudis leveren in ons land baanbrekend werk op het gebied van Kleinfruit.

PCF-Proeftuin Aardbeien en Houtig Kleinfruit vzw   St. -Truidersteenweg 321     3700 Tongeren

Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Daantje om 23:05 Reageer op dit bericht

BUSUITSTAP NAAR ENGELAND

Zin in een speciale dag er op uit naar Engeland?

 Zat.  23 sept ‘06 : Daguitstap naar de Tuinen van KENT in hun
 fruitweelde         org. VELT Zoersel in samenwerking met Reizen Verhoeven

We bezoeken Yalding  Organic Gardens (Maidstone), de boeiende biologische tuin van de Henry Doubleday Research Association (zeg maar de Engelse Velt, hun tweede tuin, naast deze van Ryton)
met een reeks historische tuinen: van de middeleeuwse klooster-apothekerstuin tot de cottagetuin (William Cobbett) en verder verschillende speciale thematuinen : hoe biologisch tuinieren, zeer fijne (klein)fruittuin, watertuin, composttuin, childrens garden enz..    (organic  is het Engels voor biologisch)

Daarna staat Brogdale ( Faversham) op het programma, met zijn fenomenale fruitcollectie: 2300 appels, 500 peren 350 pruimen enz.. Een levend fruitmuseum in zijn herfstweelde!

We worden er gegidst door de Friends of Brogdale  en zullen kunnen genieten van de fantastische verzameling en hier en daar de proef op de som kunnen nemen.

Tussendoor genieten we van een gezellige overvaart en van het typische Engelse landschap

Ik sta in voor de organisatie.
Wie eventueel geinteresseerd is kan mij mailen  : daniel.willaeys@pandora.be



Hoe vind je dit bericht? 5 stemmen
Geschreven door Daantje om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van (Klein)fruitliefhebber

↑ Terug naar de berichten