Woensdag 28 september 2005
Apotheker Paul Nijs van onze gemeente Zoersel en docent prof Sportgeneeskunde aan de Universiteit Antwerpen onderscheidt 11 Bio-actieve natu…
Apotheker Paul Nijs van onze gemeente Zoersel en docent prof Sportgeneeskunde aan de Universiteit Antwerpen onderscheidt 11 Bio-actieve natuurstoffen of secundaire plantenstoffen = ‘nutriceutica’.
Pompoenen bevatten de stof 1: Carotenoïden. Stof 2: Fytosterolen. Stof 2 wordt in de zaden aangetroffen.
De stof 1 (Carotenoïden) heeft een antikankerwerking. Ze werken anti-oxiderend en immuunstimulerend. Ze worden aanbevolen bij suikerziekte. Men heeft wel rekening te houden met het koolhydraatgehalte.
De stof 2 (Fytosterolen) werkt eveneens tegen kanker. Als tweede is er de cholesterol verlagende werking.
Enzymen in de pompoenen helpen de vertering. De zaden van deze vruchtgroenten worden gebruikt om wormen o.a.aarsmaden op te lossen in het spijsverteringsstelsel. Men schrijft het nuchter eten van 20 zaden voor zonder verder eiwitrijk voedsel.
Woensdag 28 september 2005
Ik kreeg een vraag naar de voedingswaarde van Pompoenen.
Mijn vrouw Aleide Lagrou schreef begin der tachtiger jaren tweemaal een schr…
Ik kreeg een vraag naar de voedingswaarde van Pompoenen.
Mijn vrouw Aleide Lagrou schreef begin der tachtiger jaren tweemaal een schriftelijke Voedingscursus voor het VELTpubliek, telkens 500 inschrijvingen.
Hieruit haal ik volgende gegevens
Pompoen bevat in een ideale verhouding: kalium, natrium en fosfor.
Per 100gr: koolhydraten: 8,15 ; vetten: 0,22 ; eiwitten: 0,7
Gekookte pompoen volgens een Lima ontleding: vitamines : A: 100 ; B1: 5 ; B2: 6 C: 20
Mineralen: Kalium: 32,3 ; natrium: 7,3 ; calcium: 53 ; fosfor: 104
Woensdag 28 september 2005
Vanmiddag kwam Paul Van Den Bergh nog eens langs met wat gevallen peren .
Hij nam mij mee naar de Hoge Dreef bij zijn dochter Ilse. De boom…
Vanmiddag kwam Paul Van Den Bergh nog eens langs met wat gevallen peren .
Hij nam mij mee naar de Hoge Dreef bij zijn dochter Ilse. De boom staat
er nog groeikrachtig bij. Samen met een versleten appelaar zijn het de
restanten van de vroegere boomgaard.
De eigenares wist me te vertellen dat het huis in 1928 gebouwd werd. De
boom zou van rond die tijd dateren.
De enting gebeurde net boven de grond. De onderstam zou een wilde peer
(?) kunnen zijn. Die onderstam stoelt rond de stam van de geënte peer
een stuk breder uit. Men had al gedoornde opslag moeten verwijderen. Er
staan nogal wat vruchten op de boom, maar niet overdreven. De vroege
val gaat door, maar ze vallen op het zachte grastapijt. Vorig jaar
waren er minder vruchten. Deze winter gaat Ilse uitzoeken hoelang ze de
vruchten kan houden (Ze wonen er pas anderhalf jaar).
De boom heeft wat dode takken, doch hij vormt nog overal vrij lange,
nieuwe scheuten. Enthout bij de vleet.
Hij staat als zomerse schaduw voor het huis in en zacht gazon, dat
weinig bemest wordt. En nu maar met de peren creatief zijn in de
keuken: bakken, braden, stoven, al of niet in de oven!
Naschrift op13 nov.
Omdat het een bakpeer was met de pel van een St Remy, dacht ik
eerst in die richting. Doch de vorm en de steel klopten niet. Afgezakt
buikig, tegenover de meer gewone peervorm van de St Remy. Vervolgens
zochten we het in de richting van de Brederode. Gisteren toonden
we de peer aan Benny Giesen, de stichter van de Museumtuin 't Olde Ras
te Doesburg. Hij erkende er direct de Pondspeer of Cadillac of
Catillacpeer in.
Al een oud ras van rond 1650. André Leroy taxeert ze als een eetpeer van 3 de categorie vanaf februari.
Als bakpeer is het er een van 1 ste categorie.
Dinsdag 27 september 2005
Voor de regen heb ik deze peer geplukt. Wellicht is het de gezondst groeiende peer die ik heb. Ze staat niet op de beste plaats en nogal v…
Voor de regen heb ik deze peer geplukt. Wellicht is het de gezondst groeiende peer die ik heb. Ze staat niet op de beste plaats en nogal ver van andere peren. De zetting is nooit heel groot, maar meestal zijn er wel wat vruchten. Bij mij zijn het matig grote peren. Het zijn gave, bruine vruchten. Op tentoonstellingen kom je het ras soms wel tegen.
Het is een Amerikaanse peer, maar over meer gegevens beschik ik momenteel niet. Moest iemand mij die kunnen bezorgen, daar zou ik blij mee zijn.
De boom heb ik in 1963 gekocht bij een verdwenen firma uit het Gentse (Delforge?). Waarschijnlijk is het een boom op kwee Adams onderstam. Het is een kleinere boom gebleven van ongeveer een 4 tal meter.
Een hele tijd verkeerde ik in de mening dat peren het niet deden op de Kempische grond, tot het tot mij doordrong dat een peer meer bemesting behoeft dan een appel.
Bij Eddy Vest in Putte, die zijn bomen zeer ruim bemest, heb ik in bewondering gestaan voor de bekomen resultaten.
Dinsdag 27 september 2005
Het clubsysteem in de fruitteelt lijkt in opmars. Wat houdt het precies in?
De idee om met clubs te werken is ontstaan in de boomkwekerij, …
Het clubsysteem in de fruitteelt lijkt in opmars. Wat houdt het precies in?
De idee om met clubs te werken is ontstaan in de boomkwekerij, met de bedoeling om rassen beter te beschermen. Maar in het geval van Kanzi en Greenstar heeft de European Fruit Co-Operation de touwtjes in handen. Dat is een koepel van drie coöperatieve veilingen in België, Nederland en Duitsland. Belangrijke principes in zo’n club zijn een strikte aanbodbeheersing en strenge kwaliteitscontrole, met centrale sortering en commercialisering. De individuele fruitboer wordt eigenlijk een contractteler, maar dan zonder prijsgarantie.
Dat klinkt weinig interessant…
Het is logisch dat de boeren zich vragen stellen bij de rendabiliteit van clubrassen. De bomen van die rassen zijn tot 40 procent duurder en de prijs voor de commercialisering is hoger door de centrale sortering. De onzekere factor zijn de marktprijzen. Daar moet een appelteler nu eenmaal mee leven.
Bron: Vlaams Informatiesysteem voor de Land- en Tuinbouw
Dinsdag 27 september 2005
Vandaag heb ik deze Engelse appel geplukt. In dit zwak appelfruitjaar (voor peren is het wel een goed jaar) had dit ras voldoende zetting. S…
Vandaag heb ik deze Engelse appel geplukt. In dit zwak appelfruitjaar (voor peren is het wel een goed jaar) had dit ras voldoende zetting. Sommige vruchten hadden al een lichte blos. Ze kwamen gemakkelijk los. Het is een van de rassen die onderhevig zijn aan vroege val. Ik had gezien dat ze sporen van de regenvlekkenziekte begonnen te vertonen. Dit is een schimmelaantasting die de laatste jaren fel toegenomen is op de laat te plukken vruchten. Vorig jaar plukte ik mijn Bramley’s veel later en zagen ze er al veel zwarter uit. Je kunt de vruchten wel voor een stuk schoonvegen. In Engeland plukt men eind oktober. Ze bewaren tot maart en worden geleidelijk minder zuur.
Het zijn meestal grote, brede vruchten die veel weg hebben van onze Jacques Lebel. In Engeland is het de keukenappel bij uitstek. Hij wordt veel gebruikt voor ‘sauce’, appelmoes. Hij wordt zelfs nog commercieel gekweekt. Bij ons is dat ondenkbaar met zo’n ouderwets uitzicht. Terwijl ik aan ’t plukken was dacht ik : moest die nu ontstaan zijn, hij zou nooit verder gekweekt worden.
De moederboom is nog in leven, alhoewel hij ontstaan is tussen 1809 en 1813. De oude boom werd geveld door een storm begin de 1900 jaren, maar een nieuwe scheut ligt aan de basis van de boom die nu nog altijd vruchten draagt in Southwell, graagschap Nottinghamshire. Het ras kwam in de handel in 1865. In 1993 kreeg hij nog een AGM (Award of Garden Merit: Aanbeveling om in de Tuin te Planten). Het is een sterk groeiend ras. In Kent (het graafschap waarin Dover ligt) heb ik reuzenbomen gezien in een oude boomgaard.
Het is een triploïde appel, met slecht stuifmeel, vroeg middentijds bloeiend, die door een ander ras moet bestoven worden.
Het is een zeer gezond groeiende boom met grote bladeren. Van nature vormt hij een brede kruin.
Maandag 26 september 2005
Vanmorgen zaten er weer merels en een zanglijster in mijn fruitkooi.
Ze hebben het nu gemunt op de laatst rijpenfe Blauwbessen Elisabeth en…
Vanmorgen zaten er weer merels en een zanglijster in mijn fruitkooi.
Ze hebben het nu gemunt op de laatst rijpenfe Blauwbessen Elisabeth en Elliott. Een maand bleven ze weg op zoek naar steviger voedsel tijdens hun ruiperiode.
Maandag 26 september 2005
Vandaag zondag 25 september was het feest op 't dorp: Hal kermis.
Zelf trok ik naar 't feest van de zeventigers in mijn geboortegemeente Ic…
Vandaag zondag 25 september was het feest op 't dorp: Hal kermis.
Zelf trok ik naar 't feest van de zeventigers in mijn geboortegemeente Ichtegem.
Onlangs kreeg ik een van mijn opstellen uit de vierde latijnse terug onder ogen.
Feeststemming.
Die morgen ontwaakte Jantje vroeg. Hij trok zijn kleine bruine oogjes open, knipperde een paar maal tegen het felle zonlicht dat alles overgoot en omhulde met een heerlijke glans. ’t Blonk allemaal zo blij. Jantje lag stil. Hij hield zijn ogen dromend naar de wit gekalkte zoldering gericht, die nu nog witter en frisser scheen met de heerlijke zonneglans. Hij luisterde naar niets, maar toch hoorde hij alles. Hij hoorde de jongens ademen, heel lichtjes en zachtjes.
Hij dacht op niets, enkel droomde hij maar. Dan sloeg hij de dekens op en kroop uit zijn bed. Hij ging tot bij ’t raam en trok het zachtjes open. Een fris ochtendwindje, stoeide naar binnen. Het aaide over zijn gezicht. Het streelde zijn hals en struwelde door zijn haar. Hij huiverde eventjes. Heerlijk was dat windje. Het gordijn achter hem ritselde even...
Hij dronk de frisse lucht. Jantje boog zich door ’t raam. De speelplaats onder hem lag doods en verlaten. Groot leek ze nu.
Op het muurtje kwamen 2 mussen zitten. Hij zag hun kopjes die gedurig heen en weer draaiden. Soms leek het dat ze naar hem keken. Andere mussen streken neer midden op de speelplaats. Seffens wipte de 2 van het muurtje en vlogen naar de andere vogels. Ze vochten om een brokje brood. Heftig kabaal maakten ze. Jantje sloeg het dartele gedoe van de baldadige mussen gade.
Met 5,6 vochten ze. ’t Was een warreling en dwarreling al door elkaar.
Toen schoten ze opeens allemaal uiteen.
In de populieren zong de wind zijn ongekunsteld, altijd eender liedje.
Jantje leunde uit ’t venster en keek over ’t feestelijke stadje. Hij kon juist een gedeelte van de Langestraat zien. Al bloemen en kransen en fris, jeugdig groen.
Een auto snelde voorbij. Hij zag een man die snel voortstapte. Hij droeg een hoed.
Achter ’t internaat denderde een trein voorbij. Hij kon hem echter niet zien. Dan keek hij naar ’t kippenhok van ’t huis aan de overkant. De hennen maakten een eerste wandeling. De haan stapte deftig en ging nu en dan eens op zijn tenen staan om te kraaien. Jantje had reeds dikwijls naar die kippen staan kijken. Ze deden hem denken aan thuis, aan hun eigen kippen en al de dieren van de hoeve.
Plots begonnen de klokken te luiden. Blijheid en vreugde zinderde uit de bronzen klanken die over het stadje open galmden en weggleden om ver, ver weg, heel zachtjes uit te sterven.
Bonzend viel de slag van de grote klok en seffens daarop die van de lichtere.
Het kleine klokje slingerde zijn zilveren trillingen tussen het zware dreunen en het nazinderen en alles smolt ineen in jubbelende tonen die zo harmonieus en vol vreugde staken dat Jantjes hartje mee ging kloppen met de jubbelende vreugdeklokken.
Ze luidden de feestelijke dag in en beierden vreugde en vrolijkheid over het ontwakende stadje. Traag en statig galmden ze.
Jantje schrok toen de bel opeens schel rinkelde. Vlug sloot hij het venster en dook weg in zijn hokje.
Overal begon het te roeren. Kastdeuren kriepten en gordijnen riststen open.
Al de jongens trokken hun beste kleren aan.
’t Was immers feest die dag.
Vorig jaar kocht ik een vierde RE –ras in Duitsland: Reanda.
Ik had reeds Remo, een herfstras, Rewena en Relinda, appels die tot in apr…
Vorig jaar kocht ik een vierde RE –ras in Duitsland: Reanda.
Ik had reeds Remo, een herfstras, Rewena en Relinda, appels die tot in april bewaren. Het zijn schurftresistente rassen.
In Pillnitz (Dresden) in het vroegere Oost-Duitsland zijn ze als eersten gestart met het kweken van resisitente rassen, toen men zich hier om niets bekommerde en er vrolijk op los spoot. Zij deden het om economische redenen.
Ik ben zeer tevreden over de Pillnitz-rassen die elk jaar een flinke oogst opleveren. Dit jaar valt dat des te meer op met het beurtjaar van de meeste andere rassen.
Van het bezoek in Duitsland maakte ik gebruik om het winterras Reanda (op de markt sinds 1994) te kopen. Een boompje op M 26.
In tegenstelling met de voornoemde bleek de schurftresistentie bij Reanda reeds doorbroken. Veel schurftbladeren. Dit jaar idem.
Daarbij heb ik nu gezien dat de stam erg ingekankerd is.
Een vogel voor de kat!
Er is misschien toch een maar. Misschien heeft de Baumschule Herr in Meckenheim zich vergist en kreeg ik een ander ras?
In het aanbod van de NBS bieden ze bij de schurftresistente appels Reandra aan. (De r is er te veel aan). Hebben zij al ervaring met dit ras? Ik moet het aan Ludo Royen vragen.
Vrijdag 23 september 2005
Net voor Pasen dit jaar plantte ik herfstframbozen op zandgrond. Nu oogst ik al volop frambozen. Het zijn de rassen Polka en Fall Gold. …
Net voor Pasen dit jaar plantte ik herfstframbozen op zandgrond. Nu oogst ik al volop frambozen. Het zijn de rassen Polka en Fall Gold. Ze staan er goed bij. Voor het uiterlijk zijn deze rassen zeker aanraders. Alleen de smaak valt mij toch een beetje tegen. De daar 12 jaar geleden aangeplante Zeva Herbsternte vind ik lekkerder.
JokevdB