Archief

Kleine Vos

Een paar jaar had ik geen kleine vos meer opgemerkt tot daarnet. Ze waren aan ’t foerageren op de braam bij de achterinkom.

Ik meende er zelfs 3 te zien.

Bij terugkomst met het fotoapparaat waren er nog twee.

Grote brandnetels voor hun ei-afzet zijn er hier in overvloed.

Bonen in 2013

In de mailgroep Tuinieren op het seniorennet: Mijn boontjes maken het me moeilijk.

Begin april heb ik heel secuur mijn boontjes geplant.
Eind april nog geen enkel teken van leven. Allemaal weggerot. eigenlijk kon ik het weten.

dus opnieuw boontjes geplant, maar nu voorlopig afgedekt met plastiek ( die eeuwige regen, ja).

Na drie weken geen beweging. Dus een derde poging. EEN enkel boontje staat nu een paar   cm hoog . De rest : niets , rien de rien.

Liegt dat aan mezelf of zou dat kunnen dat het plantmateriaal niet deugd dat ik heb  besteld   bij de vereninging , dus groepsaankoop.

Of is mijn grond niet geschikt ????

Franzi

 

Antwoord van steketee

Ik denk niet dat de oorzaak aan het plantmateriaal ligt ,t'is het jaar niet om boontjes te planten buiten
wegens veel te koud en te nat ,boontjes kunnen daar niet tegen .
Mijn eerste waren ook mislukt ,dan heb ik opnieuw geplant in potjes (4 per potje ) in mijn veranda
en dan geen enkel probleem met opkomst .
Na 3 weken heb ik ze dan in de tuin verplant op een mooie dag t'is een hele karwei ik weet het maar
in zulke jaren zou je van alles uitvinden (50 potjes )
Begin Juni heb ik dan de rest uitgeplant onder vliesdoek en deze zijn ook gelukt maar ik heb  gisteren nog maar het vliesdoek verwijderd ,ze waren al 8cm hoog .

groetjes :steketee

Re:  Mijn boontjes maken het me moeilijk

Dit jaar doen ze het in mijn tuin wel uitstekend.

De eerste struikboontjes, gekregen van een kennis die al veel jaren zijn eigen zaad teelt werden begin mei ter plaatse gezaaid en kiemden allemaal. Ook twee andere, lage rassen, rond half mei gezaaid doen het goed.

De staakbonen, drie soorten: Engelse pronkbonen als snijboon en als droogboon met rode bloemen; de grote witte boerentenen en kleine, rode, soort Azukiboontjes, afkomstig uit het droge noorden van Kameroen; alle drie eigen zaad werden eerst voorgekiemd en lukten goed. Geplant rond 10 mei.

Mijn grond is een Kempische zandgrond en al vele jaren ecologisch beheerd en verbeterd met compost en gesteentemelen

FOTO’S

Bij de staakbonen: vooraan de roodbloeiende pronkbonen, de boerentenen, achteraan de Kameroense Azuki’s, wel een week later uitgeplant.

Als toemaatje de zeer geurende boerenjasmijn.

NAMUR

Met Davidsfonds Halle-in-de-Kempen

Kleinzoon Jochen en zoon Peter zorgen voor Aleide, met haar beenbreuk zodat ik meekan.

Miel Kint en Jules Vandecasteele hadden, zoals in het verleden, de uitstap weer tot in de puntjes voorbereid. Jules had zelfs een bevriend koppel, Waals-Vlaams, als gidsen ingeschakeld. We kregen weer een knap info pakket met eigen brochure en duidelijk Plan de Namur.

De eerste halte betreft het geografisch middelpunt van België. Dit ligt in het dorp Nil-St.-Vincent van de gemeente Wallain in Waals- Brabant, niet zover van Gembloux, waar we stoppen in het hotel-restaurant “Les 3 Clés”  voor koffie/thee en een croissant.

Dan gaat het verder naar Namen. Bij de samenvloeiing van Samber en Maas ligt het Waals Parlement. Dit “Hospice ST. Gilles” was tot 1965 een hospitaal. We worden er ontvangen door iemand van de public relations. Een zware jongen, MP, houdt toezicht. Hij begeleidt ons naar een van de 6 Commissiezalen voor de uiteenzetting en daarna naar de plenaire zaal. Hier geen halfrond, maar een langwerpige zaal.

We steken de straat over naar een parkje op de Grognon, de grom- of brombeer. Men heeft er een tijdsspiraal gecreëerd. Mij trof het plaatje dat Maria van Bourgondië in 1477 (nadat haar vader Karel de Stoute, datzelfde jaar gesneuveld was tijdens de slag bij Nancy) trouwde met Maximiliaan van Oostenrijk, de Oostenrijker en niet met de toekomstige koning van Frankrijk. Aldus vermeed zij dat wij ingelijfd werden bij Frankrijk. Haar zoon Filips de Schone werd de vader van Keizer Karel,  geboren te Gent, 1500.

Het middagmaal hebben we in het hotel/restaurant “Les Tanneurs”, de leerlooiers, die hier vroeger gevestigd waren.

De namiddagwandeling zal ons door het grotendeels verkeersvrije Oud-Namen voeren. We passeren het “Théatre National”, komen voorbij een toren van 1388, in de 16^de eeuw verbouwd tot stadsbelfort.

We komen op de “Place aux Armes”, het belangrijkste plein van de stad voor festiviteiten. Daar trekt de slak, de mascotte van de trage Namenaar, de aandacht. ”We zijn niet lui maar traag”.

Rue de l’Ange en rue du Fer vormen samen de hoofdstraat van Namen. De winkelpanden maken niet direct een grote stadsindruk en de straten zijn allesbehalve proper.

De eerste kerk die we in het vizier krijgen is de St. Jan de Doperkerk bij de Place aux Légumes. Bovenaan staat het niet helemaal recht. Jules slaat een zijweg in om in het “Maison des Desserts” een doos “Biémutrés, typisch snoepje van Namen, aan te schaffen, voor straks op de bus.

De tweede kerk is de barokke St Loup – een heilige uit de streek van Bordeaux-  gebouwd door de Jezuïeten. We passeren nog het Museum Félicien Rops, de naturalistische schilder-tekenaar, destijds op de index.

Op de Place St. Aubain is een tennistornooi gaande met oude sterren. St. Aubain is de kathedraal, de bisschopszetel van Namen, de vroegere plaats van aartsbisschop Leonard. De kerk werd gebouwd van 1710 tot 1780 in classistische stijl, volgend op de barok, met tongewelf en grote koepel op de viering, de kruising van middenbeuk en dwarsbeuk. Achteraan vielen mij de marmeren zuilen op.

We wandelen tot aan de Samber. Er meert juist een “Namourette” aan, een soort watertaxi. Tegenover de brug over de Samber ligt het grootseminarie van Namen.

Met de bus rijden we de citadel op, over het centrale plein tot het uitzichtpunt op de andere weg naar de citadel, maar niet geschikt voor bussen. Knap panorama. Zie de foto’s.

Met wat verplaatsen van een kraamauto lukt het terugdraaien met de bus.

De citadel beslaat een oppervlakte van 80 Ha en is aldus een van de grootste forten van Europa. Eronder ligt er een heel netwerk van gangen. Het fort was al in de tijd van Filips de Goede, hertog van Bourgondië (1430) een belangrijk bolwerk. Vauban, de militaire architect van Lodewijk XIV maakte er een echte citadel, kleine stad van.

We rijden naar de resten van de abdij Villers-la-Ville, in 1146 gesticht door Cisterciensermonniken van Clairvaux (Trappisten). Het werd een groot gebouwencomplex. De abdij bezat veel gronden, tot in het Antwerpse toe. De site bedraagt 15 ha met een abdijmuur van 1,5 km. De grote kerk werd opgetrokken in gotische stijl met het gewelf op 23 m hoogte. Een klein gedeelte is nog bewaard. Voor de rest indrukwekkende ruïnes.

Tijdens de Franse bezetting, na de revolutie werd de abdij verkocht als bouwmateriaal. Nu is het een beschermd gebied. Miel zoekt een doorgang naar de kruidentuinen. In een eerste bloeit de salie met blauwe bloemen. In de verdere tuin valt de forse groei van diverse kruiden op. De bezoekersgids over de abdijtuin zit bij de gekregen documentatie. Er rest geen tijd meer om hier lang stil te staan.

Na het bezoek genieten we nog van een drankje in het tegenover liggend café-restaurant “Le Moulin de l’Abbaye”, een vroegere watermolen op de Dijle. De meesten bestellen het streekbier “Triple de Villers”, gebrouwen te Melle! We waren toe aan een verfrissing op deze zomerse dag.

Op de terugreis kondigde voorzitter Lionel Vandenberghe voor volgend jaar de reis naar de Westhoek “achter het front van 14-18” aan.

 

 

FOTO’S

Middelpunt van België

Idem

Waals Parlement

Plenaire zaal Waals Parlement

Tijdsmonument op de Grognon

Maria van Bourgondië

Vleeshuis

Theater

Belfort

VERVOLG  1

Bij de slak, mascotte van Namen

Detail

St. Jan de Doper kerk

Museum Felicien Rops

De barokke St. Loup kerk

Interieur

Jules en Miel

Miel

Naar St. Aubain. Er vallen een paar spatten, maar meer is het niet.

VERVOLG   2

Interieur , koepel

Marmer

Provinciegebouw, vroeger bisschoppelijk paleis

Namourette

Groot semanarie

Toren St. Aubain

Panorama:  Maas naar het noord-oosten. In ’t midden het Waals parlement. De oude stad ligt verscholen naar de linker kant.

Maas naar de kant van Dinant. Het eilandje in ’t midden is nu een natuurreservaat; vroeger militair gebied.

Miel geeft uitleg

VERVOLG   3

We bewonderen het panorama

Nog eens ’t Waals parlement

De “Biémutrés”, de Naamse snoepjes.

Miel geeft de inleiding te Villers-la-Ville

Ons gezelschap op stap

Idem

Embleem

Gebouw

Kerk

 

VERVOLG  4

Kerk

Zijbeuk

Voorste gedeelte

Rest dakgewelf

Achterste gedeelte kerk

Miel over geeft uitleg over gotische kathedralen

Idem; muren van 23 m

De Dijle stroomt grotendeels overwelfd

Aan het achterste gedeelte van het café-restaurant “Le Moulin de l’Abbaye” is de plaats van de watermolen nog goed te zien.

 

 

 

 

MEER:

Vorige Jaaruitstappen:

Maastricht: klik in de rechterkolom op (02-07/08-07-2012)

Zwalm: (27-06/03-07-2011)

Keulen: (28-06/04-07-2010)

Antwerpen – Noord : (22-06/28-06- 2009 2009)

 

Nog een paar andere activiteiten met het Davidsfonds Halle: vul bij Zoeken (links boven op de blog) in: Davidsfonds.

Volop Aardbeientijd

Vanmorgen volop aardbeien geoogst van de tweedejaarsbedden Sonata.

Aleide maakt ze klaar om in te vriezen. Later kunnen die verder verwerkt worden.

Afdekken met insectengaas tegen de merels is bij mij kinderspel in vergelijking met de vogelnetten die steeds haperden!

De in te vriezen vruchten worden plat gelegd. Aldus klonteren ze niet aan elkaar en kunnen gemakkelijk in een grotere verpakking.

 

Kanker Jonagold

Met de beenbreuk van mijn vrouw had ik de mails van de mailgroep Tuinieren niet goed bekeken.

Naar alle waarschijnlijkheid stierven de takken af door kanker (Nectria galligena) .

O.a. Jonagold is er gevoelig voor.

Ik ben mijn Jonagold’s gaan bekijken en heb 2 kankertakjes afgeplukt en gefotografeerd. Je ziet duidelijk de plek waar het weefsel afgestorven is. Het begint met een ingezonken plek op de bast.

Zaak is de tak tot in het gezonde weefsel af te knippen en te verwijderen. Bij mij is dat verbranden. Kankers gaan witte puntjes vertonen. Dit zijn de sporen die zorgen voor verdere infectie. Ook takken op de grond zorgen voor verdere besmettingen.

Bij mij zijn er slechts zeer weinig vruchten dit jaar. Vorig jaar geen enkele.

Als je op de blog klikt en linksboven bij zoeken kanker invult, kom je meerdere blogs en foto’s tegen waar er sprake is van kanker. Naar beneden scrollen.