Archief

Spuitresten op appels

Door het Duitse Lebensmittelinstitut Oldenburg (Nedersaksen) werden van april 2009 tot juli 2010 168 monsters van appels, herkomstig uit 11 landen, op residuen van gewasbeschermingsmiddelen onderzocht.

Van de 160 monsters van de traditionele en 8 monsters van de biologische teelt kwamen er 89 uit Duitsland en verder uit Italië, Chili, Nieuw-Zeeland, Argentinië, Frankrijk, Nederland, China, Brazilië, Oostenrijk en Polen.

Op 11 monsters van de 168 - 4 van de 160 traditionele  en 7 van de 8 biologische - werden geen residuen gevonden. Bij het 8^ste bio-monster kan het residu, gezien de geringheid, te wijten zijn aan drift uit een belendend traditioneel perceel.

In 156 van de 160 stalen appels uit traditionele teelt werden wel een of meerdere residuen van gewasbeschermingsmiddelen aangetroffen. Bij een staal uit Frankrijk waren er dit zelfs 8 verschillende. Er werden wel geen overschrijdingen van de maximaal toelaatbare chemische stoffen gevonden.

Totaal werden er 36 verschillende stoffen aangetroffen, waarvan 124 keer het fungicide Captan, gevolgd door de fungiciden Trifloxystrobin (53x) en Thiabendazol (26x). In 10 monsters werd de groeiregulator Ethephon aangetroffen.

Netoverdekking Fruitkooi

(10 op 25 m)

Het was er niet van gekomen om het net over de kleinfruitkooi af te nemen. Nu dochter Leen niet meer inwoont schoot het erover om voldoende volk te mobiliseren om het net op te plooien.

Gevolg het hing er nog.

Een vriend had mij vroeger verteld dat gans zijn overdekking ingestort was als gevolg van de sneeuwlast.

Dus na de eerste sneeuw ik naar buiten: met een borstel de sneeuw  door het net schudden: iets dat vlot vooruit gaat. Je bent er wel verwonderd over hoeveel het pak sneeuw toch weegt.

Dit werkje kon ik nog twee keer herhalen, na de tweede en derde sneeuwbui. Een vorm van sneeuwpret in de gezonde buitenlucht! Je hebt er wel een regenfrak met kap bij nodig.

Met het nieuwjaarsfeest van de familie was het een geschikt moment om met het groot volk het uitgestelde opplooien alsnog tot een goed einde te brengen.

Ik wil het lot niet uitdagen: veronderstel dat er 25 cm sneeuw ineens valt, is het net dan nog sterk genoeg om die last te dragen?

FOTO’S

7. Jonas, Peter, Jochen, Kael, Filip, Werner, ik

9. Zoon Peter en ik

Paardenkastanje

(aesculus hippocastanum L.)

Deze van oorsprong Zuid-oost Europese houtsoort is intussen over de ganse gematigde wereld verspreid. Deze soort groeit het best op een rijke, vochtige, humusrijke en liefst leemhoudende grond. In mijn zandgrond profiteert hij al tientallen jaren van de composthopen die geregeld ernaast liggen. Als die er iets langer blijven liggen groeien de wortels gretig omhoog, wat het opscheppen iets bemoeilijkt.            

De talrijke afgevallen bladeren worden dankbaar gebruikt als vorstbedekking in de tuin.

Deze boom, alsmede de twee linden naast de oprit, plantte ik begin maart 1970, als voorzitter van het Halse Groencomité als gevolg van de BRT actie “Plant den Boom”.

De laatste jaren heeft hij nogal wat last van de mineerziekte met een wormpje dat de bladeren van binnen doorgroeft, met als gevolg bruinverkleuring en veel minder bladgroenverrichting.

Bezweken

Niet alleen (kerk)daken bezwijken onder het gewicht van de sneeuw, maar ook bomen.

Bij ons viel in totaal 18 cm.

Een van mijn oudste appels, een reeds lang geleden verplante Early Tydeman Worchester, (onderstam M7) met in de top Transparente de Croncels boog onder het gewicht.

Ook de mispel Royal,(onderstam meidoorn) de mooist gevormde van de rassen die ik heb, kon de last niet torsen.