Berichten van 6 juli 2015 tot 12 juli 2015

Asuitstrooiing van moeke Aleide Lagrou

Zondag, 5 juli  2015

Beste familie,  lieve mensen,

We zijn hier vandaag samengekomen, om een laatste maal hulde te brengen aan moeke

We nemen afscheid op een bijzondere plaats van een bijzondere vrouw.

En op een bijzonder moment na het afrikafeest van gisteren.

Voor Aleide was dit haar omgeving, waar zij 52 jaar heeft gewoond en waar ze bijzonder gelukkig was haar laatste dagen te kunnen doorbrengen.

En vanop deze plaats in haar eigen levenssfeer, 

gaan we nu zoals zij wenste afscheid nemen. 

Lieve mensen, het is zinvol om nu samen te zijn en terug te blikken op Aleide haar leven en herinneringen op te halen.

In ons gemis, vinden we steun bij elkaar en denken aan de plaats die zij innam in ons leven en in dat van zo vele anderen.

Het leven, het bruisende, intense leven, dat Aleide zo zinvol heeft vervuld geeft een warm, voldaan gevoel maar ook een leegte, een stilte

En uit die stilte dringen de herinneringen tot ons door, 

zovele herinneringen aan het lief , 

maar ook aan het leed dat wij samen met haar hebben gedeeld.

En deze herinneringen,… zijn nu ons kostbaar bezit geworden.

Moeke wilde de natuur en ons niet belasten met veel gedoe na haar overlijden.

Uitgestrooid worden onder onze familieboom vond ze een goed idee.

Leen, die nu de CoZoeGo-werking op vraag van haar moeder verder zet. Op 7 juli is zij met gans het gezin naar Kameroen vertrokken.

Een deeltje van de asse zal ook uitgestrooid worden in het Noorden van Kameroen waar ze haar hart had verpand. Moeke heeft het beste van zichzelf gegeven om het leven van velen wat te verbeteren. Ze is en blijft ‘Mukè’ voor heel wat Kameroense dorpelingen die met veel warmte en respect aan haar terugdenken.

Op 12 juli is er een afscheidsfeest in Going, het dorp waar moeke ook haar lapje grond en eigen hut heeft. Het was haar tweede thuis geworden. De Lawan, de plaatselijke chef heeft al een rund beloofd, zijn manier om eer te betuigen aan Mukè. We zullen daar ook afscheid nemen met het uitstrooien van een beetje van haar asse en haar laatse wens vervullen nl. het bouwen van hutten voor de AIDS-wezen en de weduwen in het extreme Noorden van Kameroen. Zo is de cirkel rond. Moeke, rust in vrede.

Via volgende link kunt u de afscheidsviering volgen dank zij kleinkind Michiel

https://www.youtube.com/watch?v=Gp-oHrFvmBY

Groombridge Place en Royal Tunbridge Wells

In de namiddag stond ofwel Groombridge Place of Tunbridge Wells op het programma. Doch er kwam een programmawisseling. Het werd en en.

Groombridge Place heeft een formele tuin. De Manor, herenhuis is privaat en niet te bezoeken. Op een uurtje tijd heb je het meeste gezien. Er is een doolhof (maze).Op de gracht (moat) op de scheiding van het domein kan je zelfs een boottochtje maken en dan terugwandelen. Je passeert een vrij grote wijngaard, doch die wordt zo goed als niet meer onderhouden. We hadden geen tijd om te wachten op de roofvogelshow. Men heeft er een roofvogelcentrum dat vooral fungeert voor de kweek en blijkbaar een succes is.

Het was maar een klein eind rijden naar Royal Tunbridge Wells, een Spaoord. De Pantiles, een veel bezochte, historische winkelwandelstraat was een bezoek meer dan waard. In de nabijheid is er een coachpark, een busparkeerplaats. We hadden maar een klein eind te stappen.

FOTO’S

Groombridge Place

Mammoetbomen (Sequoiadendron giganteum)

Idem

Witte tuin

Idem

Oude taxus

We gaan bootje varen

Royal Tunbridge Wells, Pantiles, pub The Duke of York. In Engeland drinkt men normaal uit grote halveliterglazen : pint = 568 ml, iets meer dan een halve liter. Ik dronk er een pint fijne, droge cider van de kraan, kwestie de vochtvoorziening op peil te houden.

Nieuwe Pruimenonderstam S766

Toen ik hier in 1962 kwam trof ik er 2 bomen regionale pruimen (landrassen) aan, blauwe, goed smakende pruimen op eigen wortel. Dat jaar had ik al een formidabele oogst. Ze stonden ook naast de zeer goed bemeste moestuin. Maar zoals het bij pruimen gebeurt: als vroegbloeiers zijn ze het slachtoffer van lentevorst. Mijn strafste herinnering: op 15 april 1966 vroor het -7°, met een hard bevroren bodem. Doch ook dit jaar was wat vorst voldoende voor zo goed als geen pruimen.

Deze pruimen halen minstens de maat van Opal en smaken vrij goed. Destijds heb ik tientallen, wellicht honderdtallen worteluitlopers uitgedeeld.

Zelf heb ik ondervonden dat een uitgeplant pruimenbosje het niet deed.

Dertig jaar geleden begon het verval van ook solitaire bomen: afstervende takken en sterk gereduceerde oogst, tot niets meer.

Nog iets vroeger waren hier de krieken ten dode opgeschreven wegens takmonilia. Van armoede heb ik toen de 5 rassen die ik had staan gerooid. Wellicht ligt de oorzaak aan de hoge grondwaterstand. In de winter is hier alles verzopen. Geen zuurstof meer in de Kempense bodem.

Het was voor mij een cultuurschok toen ik die rassen in het Pajottenland nog relatief gezond zag!

Ik heb hier ook sleepruim, Prunus spinosa staan uit het Zoerselbos. Het worden relatief behoorlijk hoge bomen. In de Ardennen ken ik de sleepruim enkel als struikgewas. Soms geven mijn bomen vruchten voor de vogels, maar ook uitlopers. Ik heb ze nog niet gebruikt als onderstam, alhoewel ik al vele jaren weet heb van de proeven in Wageningen.

Nu verneem ik dat ze daar succesrijk zijn. Ze testten er immers een 50 tal uit diverse oorden, met wellicht verschillende, erfelijke eigenschappen.

De S766 is een selectie uit sleedoorns die werden geselecteerd door  PPO-fruit in Wageningen. Sinds dit voorjaar wordt door een consortium van boomkwekers en PPO-fruit de S766 op de markt gebracht.                                                             Pruimenbomen op S766 groeien iets sterker dan op VVA-1 (waarover ik toch veel klachten hoorde), maar aanzienlijk zwakker dan op Sint-Julien A. Op 10 demopercelen verspreid over Nederland werden zowel Opal als Queen Victoria op S766  geplant. Resultaten volgen.

Nieuwe exoot: tamme-kastanjegalwesp in Nederland

Bericht uitgegeven door Alterra Wageningen UR op donderdag 9 juli 2015

Zie http://www.natuurbericht.nl

 Tuingroep Antwerpen Landelijke Gilde voor de vierde maal naar Engeland

Chartwell

Bij de verkaveling van het oorspronkelijke domein in 1921 kocht Winston Churchill het huis met 32 Ha grond. Vooral de glooiende omgeving is mooi. Bezoek aan het huis staat niet op het programma. Tussen het huis en de tuin staat de studio, een bijgebouw, enkel open in de namiddag.Het hangt er vol met schilderijen van Winston, die niet onaardig schilderde. De kitchen garden is de moeite. Ook de gestekelde Himalaya braam heeft er een plaats en ook de Thornless Evergreen met het peterselieblad, de eerste, stekelloze braam. Die stekelloosheid betreft enkel de opperhuid. Als je niet oplet en de wortels kwetst komen er gestekelde ranken naar boven en dat was hier ook het geval.

De merkwaardigste boom op het domein, een Cryptomeria japonica, Japanse ceder werd er in 1852 gezaaid. Nu is het een  machtig exemplaar. Na de oorlog kochten vrienden van Churchill Chartwell en droegen het over aan de National Trust op voorwaarde dat Churchill er levenslang mocht blijven wonen. Hij stierf in 1965 op 90 jarige leeftijd. In 1966 opende de National Trust Chartwell voor het publiek.

FOTO’S

National Trust

Landschap

Deelnemers

Vijver met de grote Gunera bladeren

Een late magnoliabloem

Huis

Tuin

Idem

Artisjok

VERVOLG

De Taybes staat hier nog niet zover als bij ons waar de eerste bessen al rijpen

Roosjes

De bekoorlijke Fuchsia. De prachtigste zijn te zien in de Koninklijke Serres van Laken

De old timer van 1901

De Cryptomeria japonica, Japanse ceder, ook wel Sikkelcipres genoemd omwillevan de boogvormige naalden.

Libanon(?) ceder

Sequoiadendron giganteum, mammoethboom. De zachte bast kan je als vervanger van een punchbal bij het boksen gebruiken!

Landschap

Standbeeld Winston Churchill