Berichten van 28 september 2015 tot 4 oktober 2015

Schildehof

Wandeling met de Koninklijke Vlaamse Dendrologische Vereniging  20/9

De ‘zotte’ baron Van de Werve stierf in 1924 zonder directe erfgenamen. De vele gronden gingen naar een immobiliën maatschappij. De gemeente kocht het kasteel en het rondom gelegen domein (42 Ha). In 1954 verkocht de gemeente het kasteel voor 400.000BF ter afbraak.

De Orangerie stond te verkommeren. Schilder Leon Lommaert wist begin de jaren 1970 enkele mensen warm te maken om het dak te herstellen en zo te behoeden voor verder verval. Jeugdige natuurliefhebbers poogden in de vroegere tuin een tuintje aan te leggen op een door Japanse knoop overwoekerde plaats; onbegonnen werk.

Nadat de ‘Vrienden van de Biologische Land - en Tuinbouw Voorkempen’ in 1973 gesticht was, rijpte bij de heer Leon Lommaert en voorzitter Jos Ratinckx de idee voor de Dodoenstuin. Vele vrijwilligers hielpen de vroegere kasteeltuin, die haast een bos was geworden, opslagvrij te maken. De worsteling tegen de Japanse knoop zou nog jaren doorgaan. Het jaar daarop kon de ‘Vereniging Ecologische Land en Tuinbouw vzw Antwerpen-Voorkempen’ de Dodoenstuin inhuldigen met een monument voor Rembert Dodoens van de hand van kunstenaar Antoon Luyckx  °1922.

De rest van het domein is nu natuur-wandelgebied. Bij de aanleg van de Antwerpse Waterwerken werd een gedeelte langs het Schijn opgehoogd met het uitgegraven zand. De kleine Plevier kwam er einde der 60 tigerjaren op het zand broeden. De eieren werden gewoon in een kuiltje in het zand gelegd, zo goed als geen nestmateriaal. In die jaren gebruikte de gemeente een andere plaats als stortplaats.

Voor het onderhoud van het domein gebruikte men eerst ezels, doch die verstoorden de vogels. Ook Gallowaykoeien zijn in het voorjaar niet bruikbaar omdat ze in het riet de nesten van de kleine karrekiet vertrappelen. New Forest Ponny’s zijn nu het alternatief.

Er was nog een andere groep op pad onder leiding van Karl Hellemans. Ze stonden net bij een drietal jonge, geschubde inkzwammen. Ik kon mijn ervaring vertellen. Na het consumeren van jonge inktzwammen dronken we  de volgende dag een gewone pils.

 Ik voelde mijn hart hervig kloppen, en ik  moest Aleide bijstaan want zij verloor even het bewustzijn. Onze gids waagde zich niet in het natste gedeelte van De Pont.

Na de wandeling gingen we nog een kijkje nemen in de huidige Dodoenstuin. De voornaamste aanwinst dit jaar is de aanleg van de Longman. De idee komt uit de Kew Gardens van Londen. Medicinale kruiden en planten worden geplant op de plaats waar ze in het lichaam werkzaam zijn. Nu is alles hoog opgeschoten en zijn enkel gedeelten te herkennen (foto’s).

Ik verwijs naar de blog ‘Een healing  Giant’ van 3/6/2015 Bekijk vooral de video’s. Klik op de link

https://www.youtube.com/watch?v=uImfDDJTxSI

Enkele vrijwilligers hebben er een eigen tuin, de ene al beter onderhouden dan de andere.

Op de achtergrond zie je de Orangerie met ernaast de boswachterswoning

Ook een foto v/h Dodoensmonument

VERVOLG FOTO’S

Bij de New Forestpony’s van Exmoor

Idem

Amoniet met reststukjes op de hoed

Ijle zeggegras

Purpere Paddenstoel

Parelamoniet

Witte Bultzwam, een houtzwam

Inktvlekkenziekte van Esdoorn

Resten van het badhuis van de baron Van de Werve

OKRA Halle-Kempen  16/9

We rijden Antwerpen binnen via een stukje haven en passeren het nieuwe Havenhuis Antwerpen in aanbouw. Boven de geklasseerde oude brandweerkazerne bouwt men een indrukwekkende, van ver zichtbare constructie die veel weg heeft van een boot. Het wordt het visitekaartje van de havendiensten en Antwerpen haven.

Het Museum Aan de Stroom is onze bestemming.

Chauffeur Willem van ‘De Stille Kempen’ neemt ons op sleeptouw. Eerst gaan we in een nevenbouw het grondplan van de haven bekijken, interessant om ons te oriënteren. Intussen is er wat motregen. Als we naar de panorama esplanade van het MAS stijgen klaart de hemel op.

Nog eens genoten van het uitzicht vanop 64m hoogte.

Dan volgt de rit naar Opdorp voor het middagmaal in het eetcafé De Drytoren. Vandaar is het maar een korte rit naar Brouwerij Bosteels. 3 B’s: Bosteels, Brouwerij, Buggenhout. Trouwens in Buggenhout is er nog een andere brouwerij met de Malheur bieren. Als ik het goed voorheb is hun Malheur 12 onlangs tot ‘Het beste Bier’ verkozen.

We staan voor de familiewoning van de Bosteels en vernemen dat het zevende geslacht nu de leiding in handen heeft. Onder het afdak staat een hele verzameling rijtuigen en een camion uit de jaren 1950. Van het bezoek aan de brouwerij herinner ik mij vooral de talloze leidingen, 80 km in ’t totaal. Ze brouwen met hun eigen water.

Dan volgt de proeverij in de gelagzaal. Eerst de Kwak in een houten stellage. Een dergelijk glas kon men vroeger op de koets naast de voerman vastpinnen. Men heeft de keuze tussen een grote of een kleine pint. Kwak is niet precies mijn ding, te egaal van smaak. Dan volgt hun fameuze Triple Karmeliet, een kruidig bier dat internationaal bekroond werd  en naar alle windstreken uitgevoerd wordt. Weer is er de keuze tussen een degoestatie glaasje of een normaal glas. Wie nog zin heeft wordt nog een tweede glas aangeboden! Spijtig dat Colruyt dit bier niet in zijn assortiment heeft.

Op de terugweg rijden we over de brug van Temse  en stoppen voor het avondmaal te Weert. Blijkbaar zijn we in een streekmuseum en werpen nog een vlugge blik binnen.

FOTO’S

Men is volop bezig met de machtige bovenbouw van het Havenhuis

Idem

MAS

Panorama

Pakhuizen naast het Willemdok

Van Willemdok naar het Kattendijkdok

Panorama

Bosteels

Voor de te restaureren familiewoning

VERVOLG

Nieuwe, lichte, doch sterke plastiekvaatjes gaan de zware metalen vervangen.

De Bosteelsbieren

Willem met Fons De Meutter, tot vorig jaar 15 jaar voorzitter van Okra

Willem heeft geen bier nodig om vrolijk te zijn

Met de mevrouw die ons rondleidde. In haar hand Deus, de bierchampagne die in de Champagnestreek de finishing touch krijgt. Niet geproefd!

Voertuigen

Idem

Werktuigen van vroeger

Een man toonde de wissen als bindmateriaal. Wissen waren in Klein Brabant een streekproduct.

Vandaag di. 29 september

Al een paar dagen is het droog, zonnig weer en 17 °. Er staat een goed voelbare oostenwind die fris aanvoelt. ’s Morgens is het nog vrij koud. Dit weer kan nog een tijdje aanhouden. Thuis in West-Vlaanderen spraken we dan over ‘St. Michieltjes zomer’. De zondag na St. Michiel (29/9), patroonheilige van de kerk was het de grote Kermis te Ichtegem.

Vanmiddag zag ik een citroenvlinder. Het is bij ons de langst levende vlinder (1 jaar). Toen ik terugkwam met het fotoapparaat was hij verdwenen. Op de bloeiende klimop gonsde het van de insecten. Het geurt er naar honing.

Een paar druiven gefotografeerd: de witte Bianca, een lekkere druif. Ook een wijndruif. Ze zijn een maand later rijp dan vorig jaar. Toen ik dan op 19 augustus terugkwam was een leger wespen de trossen aan het verslinden. Ze hadden een grondnest iets verder in de tuin. Zoiets had ik nog nooit gezien.

Over de blauwe Georg ben ik minder tevreden; rijpt moeilijk af en matige smaak.

De Issai kiwibessen zijn bijna rijp.

Er staan 2 paddenstoelen. Een Amaniet, te zien aan de voet en de ringband. Een Amanita citrina?

In de Boomgaard van Louis Hoegaerts te Weerde  15/9

Louis Hoegaerts was voor zijn pensioen een van de sterkhouders van het Vrijbroekpark te Mechelen.

Jaren geleden heb heb ik zijn plantage ook al eens bezochtt. De boomgaard ligt tegen de Zenne, blijkbaar vruchtbare aanslibbingsgrond.

We starten bij zijn druiven die beginnen te rijpen. Ze zijn goed efgeschermd met netten. We ptoeven Rolland,die heel veel wegheeft van Reliance. Louis heeft het voor de witte druif Sieger.

Hij had een zeer goed seizoen met zijn kersen. Hij kweekt ze op Colt met tussenstam Gisela 5. Met de vroege kersen tot 11 juli had hij geen last van insecten.

Vroeger had Louis zijn appelbomen nog in een drietal  etages met telkens een ander ras. Die zijn blijkbaar gerooid en nu werkt Louis volgens het haagsysteem: telkens een boompje op nog geen meter van elkaar. De meestal 2 jaarse bomen dragen al vruchten. We zien een reuzenvrucht Spion: 3k’s: kilo’s, kleur en kwaliteit.

Louis heeft het voor de onderstam MM111: geen bacterievuur en stambasisrot  MM106 lijdt wel aan dit laatste.

We zien een Cevaal: zoete Alkmene

Sininenco is een Russische Grany Skith

De Mutsu is hier extra groot

Een favorit bij zijn peren is de Sucré de Montlucon

Md. Baltet moet non verder rijpen

Delice de Huy is een lekkere peer

Br Bosque ziet er goed uit maar is nog niet rijp

De appel King Russet ziet er goerd uit

Idared met schurft

Louis heft een rode mutant van de Ijzerappel, Marie Joseph d’Otheé, ijzerappel. Alhoewel goed vertrouwd met de originele, herkende ik deze eerst niet.

FOTO’S

Vincent en Louis

Louis Millis

Louis Eelen en Leo Aerts

De Idared met schurftplekken

Peren

Appelpeer

Idem

Mooie appel

Louis Hoegaerts

VERVOLG

Louis Hoegaerts

Yacon is een zoet knolgewas. Ook diabetici hebben er baat bij, net als van aardperen.

Idem

Kweepeer Champion

Idem

Appel

Louis Eelen, Johan Ramaekers uit Maaseik, Leo Aerts

Druif

Druif

Okkernoten

De okkernoten of walnoten beginnen te vallen.

Na enkele magere jaren  heb ik weer noten aan alle bomen. De geënte noot Broadview die er steeds staat, heeft ook dit jaar de meeste vruchten. Na jaren verstek draagt ook het Nederlandse entras Coenen. Voor De Kempen heeft dit ras wel het nadeel dat het een vroege bloeier is.  Over Buccanier ben ik niet tevreden: steeds weinig vruchten. Verder heb ik nog een oude zaaiboom. Ook de jonge zaailingen beginnen te dragen. Ik heb geselecteerd op late uitlopers.

Telkenjare heb ik met eekhoorns geduchte concurrenten. ’s Morgens moet ik er bij zijn om gevallen (waaronder afgebeten) noten te verzamelen vooraleer die worden weggesleept en ergens begraven. Een geliefkoosde plaats is de composthoop. Telkens als ik compost uitvoer kan ik enkele noten recuperen.

KWEEPEREN

Vorige week de kweeperen geplukt. Vooral voor Vranja en Rhea’s Mammout was het hoogtij. Meerdere waren al gevallen en begonnen snel te rotten. Vruchten die volledig in de schaduw hangen vertonen veel zwarte vlekjes.

Deze rassen dienen vlug verwerkt te worden.

De appelvormige kwee’s Leskovac zijn duidelijk later, groeien gezonder en bewaren langer.

De kwee Champion, die nog altijd herstellende is van de verwoesting door lodgebroken koeien is ook een gezonder groeiend ras.

In verband met de zwarte vlekjes heb ik ‘Plantenziekten’ van A.Hallemans geconsulteerd.

Diverse schimmels w.o. Septoria, Phyllosticta en Diplocarpon (Fabraea stigmatea). De meest voorkomende schimmel is Diplocarpon (Fabraea) maculatum, die behalve kwee ook peer en mispel aantast. Op de bladeren ontstaan donkerbruine, ronde vlekjes, die samenvloeien tot grote, onregelmatige vlekken. Zieke bladeren vallen af en kan overvloedig zijn. Op de kweeperen zelf ontstaan menigvuldige, donkerte, kringvormige vlekken. De schimmel overwintert op afgevallen bladeren.

In een droog, zonnig voorjaar als dit jaar zijn de schimmelaantastingen duidelijk minder. Mijn appelen zien er dan opmerkelijk beter uit wegens veel minder aantasting door schurftschimmels. Toch vormde de voorbije regenperiode een begin van regenvlekkenziekte, donkere, min of meer afwrijfbare vlekken op sommige rassen; enkel een aesthetisch probleem, verder geen invloed op de eetkwaliteit.

FOTO’S

Vranja’s en Mammouths

Idem

Idem

Idem

Laskovacs

Idem. Bemerk ook de enkele Champions

Dhampion

Idem