Berichten van 25 december 2017 tot 31 december 2017

Wandelclub WSV De Natuurvrienden ZoerseLl

30dec

Gisteren hield de Wandelclub De Natuurvrienden haar Deiekoningen wandeling. Hun voorzitter Jef Joosten is toen de veschillende afdelingen samengingen in één federatie de algemene voorzitter geworden. Volgend jaar bestaat de afdeling 35 jaar.

Ze hadden geluk. ’s Morgens hield het op met regenen. Misschien zijn de eerste wandelaars van de lange afstanden nog in de regen vertrokken?

Latere vertrekkers hielden het droog.

Pas in de late avond kwam er weer regen.

Gelukkig was de laatste activiteit dan al afgelopen.

Die bestaat  in een avondwandeling, vertrek om 20u met een grote groep,  muzikanten en huifkar. Ook Liesbeth,  de burgemeester was er bij. Onderweg worden op steeds een andere plaats de koningen een voor een opgehaald. Een van die plaatsen is hier.Tijd om met de koning kennis te maken bij een goed glas wijn.

In de schuur is er een bar met verschillende jeneverkens en soms ook al eens Glühwein.  Uiteindelijk bereikt men een levende kerststal. Ditmaal was dit in de kerk. Hier heb ik al meerdere koningen ontvangen.

In het duister maakte ik enkele foto’s uit de hand. In het donker moet je het apparaat lang stilhouden en zonder statief lukt dat niet. en vooral de personen staan niet stil. Dat heb je dan als de flitser uitgeschakeld staat!

De bewogen foto’s geven toch een idee.

Het koppel is Jan Verbruggen en echtgenote Nora Buysse; In Mexico opgegroeid. Ik heb jaren geleden bij haar Spaans gevolgd in de leergangen van de gemeente, nu overgenomen door de Lyons club.

Wezel

Toen ik enkele dagen geleden in de nu lege beerput kwam, vond ik een uitgedroogde wezel. Tot dan toe stond het luik open waardoor hij er ingekomen is en normaal weer naar buiten kon. Misschien een ouder exemplaar dat er kwam sterven? Ik las dat wezels hoogstens 3 jaar oud worden.

Ik schat dat het 35 jaar geleden is dat ik er nog een zag. In de jaren 60 en 70 zag ik die hier nog geregeld. In de Kempen spreekt men van Muishondjes. Wezels laten zich overdag nogal eens zien. Ook in mijn jeugdjarenn te Ichtegem tegen het Wijnendalebos zag ik die geregeld.

Een hermelijn, iets groter en met een opvallende zwarte eindstaart heb ik er nooit gezien; wel een paar bunzings.

Hier te Halle-Kempen heb ik er destijds een drietal gezien, waarvan een in witte wintervacht. Dat ook wezels ’s winters een witte wintervacht (kunnen) hebben, heb ik nu pas vernomen.

Hier heb ik drie bunzings gezien. De laatste sneuvelde onder de banden van de auto op het weggetje van Pol Poppe, destijds een bekende naam in De Wielewaal. Van pastoor Seghers kreeg hij in 1966 de opdracht ‘De Wielewaal Voorkempen’ op te richten. Ik was er ’s morgens even gestopt en even verder liep dat beest over het weggetje. Het gaf geen teken van leven meer. Ik was er bepaald niet gerust in, noch de kinderen, in de Peugeot familiale met ons zeven.  Bunzings zijn taaie beesten.

Als opgezet dier is hij daarna in vele scholen getoond.

Op waarnemingen.be zie ik dat er vorig jaar ook nog een melding van een wezel was uit Zoersel, wat niet wegneemt dat deze kleine zoogdieren enorm achteruit gegaan zijn.

VERVOLG  2

St. Waltrudisch herinnert aan de welvarende stad tijdens de Middeleeuwen.

De scherpe torenspits bereikt een hoogte van 33m.

Interieur

Schilderij

Oud beeldje van St. Catherina

Het te donkere retabel

Nog een schat uit het begijnhof, nu te zien op de religieuze tentoonstelling Parcum in de al voor een goed deel gerestaureerde abdij  ‘Het Park’ te Leuven, beter bekend als aldij het Park Heverlee. Deze gronden zijn terug aangehecht bij Leuven, dat instaat voor de grootse restauratie.

Herentals met VOC  9/12

Met gidse Maria Macauter, medelid

Start met het begijnhof. Ik miste de inleiding wegens de omleiding. De omgeving is knap heraangelegd. Van het begijnhof schiet maar 1 straat over. Herentals had al een begijnhof in 1266. Dit lag verder buiten de stad. In 1578 werd dit volledig verwoest door de Staatsen, protestanten.

Op de huidige site was de begijnhofkerk klaar in 1615. Er werd een deurtje geopend in de biechtstoel. De pastoor zat letterlijk op ’het gemak’.

Tegen de kerkmuur staat een Christus met een loden mantel. We steken de straat over en komen in een convent, een huis waar tot 9 minder vermogende begijnen samenwoonden. De kamers zijn nog vrij authentiek. Aan de andere kant van de gang was  een ziekenkamer met 3 bedden. Er is weinig geld voor restauratie.

We wandelen naar het centrum op een restant van de vroegere versterkingswal rond de stad, enkele meters hoog. Vroeger was die 12 m en begroeid met doornige struiken. Het is vrij koud en we zijn blij ons te kunnen opwarmen in  ‘De Zalm’ naast de Lakenhalle voor een koffiebreak.

Destijds, met de talrijke legerbenden was Herentals een gemakkelijke proooi.

We hervatten de wandeling mat een blik op de Lakenhalle van begin de 15 de eeuw met het 35 m hoge belfort met beiaard. Staat bij het werelderfgoed van de Unesco.

Er naast staat het boerenkrijgmonument ter gedachtenis van de slag in Herentals van 28 okt. 1798.

We vangen ook een glimp op van het standbeeld van Rik Van Looy,  ‘de keizer’ van Herentals.

We wandelen verder naar ‘Het besloten Hof’, met imposante binnenkoer en gebouwen, een vroeger klooster, nu o.a. het hoofdkwartier van het Wit-gele Kruis.

Bij het terugwandelen zien we achter ons de Zandpoort (1430). Van de 4 vroegere poorten schieten er nog 2 over. Er is ook nog de bovenpoort.

Gidse Maria Macauter leidt ons voor het laatste bezoek, wat opzij van het centrum, naar de grote, mooie St. Waltrudischkerk, in 1417 begonnen in Brabantse, laatgotische stijl. De kerk maakt een weelderige indruk met de vele grote schilderijen en het houtsnijwerk. Ze wijst ons naar oude banieren, mede door haar zorgen hersteld. Zij toont ons de schatkamer. Spijtig is het al wat donker voor een prachtig retabel in kunstig houtsnijwerk. Paul Koop, voorzitter, maakt ons attent op grafplaten op de vloer: burgers liggen met hun voeten naar het altaar, priesters omgekeerd. Zo zullen ze bij de verrijzenis het vlugst uit de kerk zijn!

Ik heb genoten van dit uitstekend gegidst bezoek aan een interessant, historisch stadje.

Terug naar ‘De Zalm’ voor een smakelijk diner met interessante tafelgenoten.

FOTO’S  (De eerste foto’s met mijn nieuwe Motorola smarthphone. Ik moest Marthe eerst wat info vragen.)

1. Begijnhofkerk

2. Biechtstoel met gemak

3. Preekstoel

4. Interieur

5. Christus met de loden mantel

6. Begijnenhuis

7. Conventhuis met afbeeling patrones Sint Begga.

8. Pomp in de keuken

9. Leuvense stoof

VERVOLG

10. Te zien aan de horizontale groei der harttakken een kunstig gesnoeide Schone van Boskoop appel.

11. Lakenhalle

12. Idem

13. Boerenkrijgmonument

14. Lakenhalle

15. Idem met gidse

16. Het Beloken Hof

17. Monument ter gedachtenis aan de 7 weesmeisjes, op stap buiten de stad, slachtoffers van een der weinige V1 die daar vielen.