Fruit 2

Zondag 3 februari 2019

Tinneke en dochter Jasmien en de Paarden

Tinneke en dochter Jasmien en de Paarden

Na het overlijden van Aleide op 7 juli 2014 leefde ik hier 3,5 jaar alleen.

Dan kwam dochter Tinneke gedeeltelijk weer bij mij wonen. Op slag had ik een beter leven. Ex-man Werner Dhondt zien we hier regelmatig op de weekenden.

Haar paarden, de gevlekte Kyraja en Cyrossko staan nu iets verder op de weg in een wei; vroeger op een manége.

Jasmien, nu 2^de jaar Kine Ugent, is enveneens verslingerd op paarden. Zij heeft al een opleiding gevolgd bij mijn neef Luc Dedeene, paardenfluisteraar die vorig jaar op TV kwam met twee van zijn paarden, touwloos wandelend door het centrum van Brugge.

http://lucdedeene.wixsite.com/equus-sensus/luc-en-martine

https://www.hln.be/nieuws/binnenland/west-vlaamse-paardenluisteraar-ik-stuur-de-paarden-met-mijn-energie

Een fotosessie in de sneeuw op 1 februari.

Geschreven door Daan om 11:16 Reageer op dit bericht

Vrijdag 1 februari 2019

Vogels en Wintervoer

Vogels en Wintervoer

Voor het ophangen van de mezenbollen had ik een nieuw idee: Voor een gedeelte vlak achter het raam van de keuken aan de druiventakken.

Wij zien de vogels van zeer nabij, terwijl zij ons niet zien!

Vroeger waren de koolmezen in de meerderheid, nu zijn dat duidelijk de pimpels. Verwonderlijk dat een pimpel de grotere koolmees de baas is! Meestal tel ik 6 pimpels en 2 koolmezen. Soms lijken er ook iets meer.

Sinds vorig jaar komt ook de boomklever fourageren. Voordien nooit opgemerkt. De grote bonte specht komt nog zeer sporadisch langs. We zitten wat verder van het bos en de kuifmees komt enkel bij zware vorst; ook al enkele jaren geleden.

Er is ook een voedertafel, waar vooral de mezen zaadjes wegsnoepen. Daar zie ik ook de roodborst en merels.

De vinken pikken op de grond, meestal een 6-tal. Vele jaren geleden zat er nog een keep tussen.

Vandaag kwamen ook de staartmezen nog eens op bezoek. Deze winter al enkele keren. Voordien lange tijd niet gezien.

Wat merels betreft zijn er een 5-6 tal. Ze snoepen vooral van het weggooide, rottend fruit, maar komen ook naar de voedertafel. De merels en lijsterachtigen (Ik hoorde vorig jaar nog nauwelijks de verrukkelijke zang van een zanglijster!) hebben erg geleden onder het Usutuvirus, enkel overgebracht door steekmuggen! Mijn waarneminen: in 2017 trof ik in mijn kleinfruitkooi op de topdag minstens 20 merels aan. Vorig jaar 2018 waren dit er op zijn hoogstens 3! Goed voor de bessen, maar zullen we verstoken blijven van de weemoedige, klankrijke zang van de merel?

Ook al een bosduif gezien op de voedertafel.

Heggenmus ( de koolpuppe uit mijn West-Vlaamse kindertijd) en winterkoning ( Pietekeuntje) zie ik nog zelden.

Ennkele dagen geleden was het weer een gekweel van jewelste van kauwen rond de nestbak, geplaatst door Eddy d’Huyvetter van Natuurpunt, ooit bestemd voor een steenuil; doch al meer dan 20 jaar telkens bezet door een kauwenpaar. Ik denk dat al dat gekwetter deel uitmaakt om een paar te verplichten om hier- ver van de andere familieleden - straks te nestelen.

Geschreven door Daan om 21:34 1 reactie Reageer op dit bericht

Dinsdag 29 januari 2019

Feedback Cassandra

Feedback Cassandra

De peer Cassandra werd door Dirk Renders uit pitten gezaaid in 1992. Is inderdaad een kruising van Josephine de Malines en Doyenne de Comice.

Bloei:

Laat middentijds, zowat vergelijkbaar met de bloeitijd van Doyenne de Comice.

Fruitige groeten,

Bart Vanden Hove

Fruitwerkgroep

Velt Wevelgem-Menen.

Vraag: Wie is/was Dirk Renders en waar werkte hij?

Geschreven door Daan om 22:47 Reageer op dit bericht

Maandag 28 januari 2019

Voedselbos en Kanker

Voedselbos en Kanker

Heden ten dage spreek je over een voedselbos als er er iets eetbaars in je bos groeit.

Toen ik hier in 1962 kwam, wou ik een bosje voor de vogels aanplanten. Door een overvloed aan pas ontsproten zwarte els waren die veruit in de meerderheid, niet meteen de beste bomen voor vogels, behalve met hun zaden voor de sijsjes. Wilg en els groeiden al op de rand van de 4m brede sloot; doch een drietal stekken werden in het bosje zelf gezet en ook nog nog een stek van de enige populier die op het boerenerf had gestaan. Daarbij kwamen nog een paar essen, wat vlier, een meidoorn en een Gelderse roos. Aan de noordrand kwamen een 5 tal lorken (larinks) als nestgelegenheid voor merels en zanglijsters en een paar Pinus sylvestris. Achteraf tierden de brandnetels aan de randen weelderig; zodaig zelfs dat een nachtegaal er in 1988 een week verrukkelijk bleef zingen .

In 1976 met de ergste droogte die ik in mijn leven gekend heb - een heel stuk van juni en juli alle dagen 30°- was hier alles verdord tot een geel, Spaans landschap. Alle lorken stierven door hun oppervlakkige beworteling af. 1976 was veel erger dan bv vorig jaar of 2003!

Een kleine 20 jaar terug plantte ik aan de rand een drietal Japanse kwee’s, afkomstig uit Polen. Ik had er de goed met vruchten beladen struik gezien. Verder werd er niet meer naar omgezien tot de laatste paar jaar. De vele scheuten werden uitgedund en een vijftal stengels gestut om omhoog te groeien. Behalve de roze-rode, prachtige bloei in het vroege voorjaar nog geen vruchten gezien. Eindelijk wat compost gegeven. Vorige week werd het nieuwe opschot verwijderd en plots viel mij iets op. Nogal wat takjes vertoonden kankerverdikkingen en afgestorven eindpunten! Voor mij een complete verrassing!

Het is de eerste maal dat ik die kanker zie. Tot nu nooit eerder kanker gezien op kwee of Japanse kwee. Een andere Japanse kwee, met veel vruchten vorig jaar, is wel totaal gezond.

Het knapste voedelbos dat ik ooit gezien heb was te Moeskroen bij de Frères Ouvrières. Op hun grond van een kwart Ha groeien honderden rassen en op de iets meer belichte plaatsen groenten.

Ik weet nog hoe ik toen dacht: met die hoge luchtvochtigheid is dit een plek voor kanker. Echter totaal geen aantasting!