Archief

Scrumptious

1985 Hugh Ermen,  Faversham (Kent Engeland)  

Het woord scrumptious is bij ons weinig bekend. De betekenis : verrukkelijk, zeer appetijtelijk, delicieux...

Gegevens Joan Morgan ‘New Book of Apples’:

Starkspur Golden Delicious x Discovery

Introd.  2000

Rose pink flush. Crisp, Juicy, plenty of fruit, with good sweet yet balanced taste.

Advantage over most earlies is that it can picked from tree late August to mid Sept, does not drop.

F (bloeidag)est 10  T2; gd res scab, mildew P m-Aug-m-Sept  S  l-Aug-Nov ; commercially Dec.

Destijds werd het ras mij aanbevolen door mijn Engelse fruitvriend Howard Stringer.  Ent op M7 (2006). Het is geen sterke groeier. Of beter er stonden 2 entingen dicht tegen elkaar zodat ze enkele jaren elkaars groei hinderden. De takken hebben de neiging om te hangen. Ik heb ze recent omhoog gebonden.

Het is een regelmatige drager en (gedeeltelijk) zelfbestuiver. Bloeiperiode 3.

De vruchten hebben een goed formaat en zijn bijna rijp in dit vroege jaar.

Dit ras kreeg in 2010 de “Award of Garden Merrit’ van de Royal Horticultural Society (RHS).

In Engeland is het een geliefd ras bij de biotelers.

peer 'Madame Verté'

Guido Gezelle dichtte over Abelen

Wit als watte, en teenegader
groen, is 't bonte abeelgeblader.

Wakker, als een wekkerspel,
wikkelwakkelwaait het snel.

Groen vanboven is 't en, zonder
minke, wit als melk, vanonder.

Onstandvastig volgt het, gansch,
't onstandvastig windgedans.

Wisselbeurtig, op en neder,
slaat het, als een' vogelveder.

Wit en grauw, zoo, door de lucht,
"bonte-abeelt" de duivenvlucht.

12/2/1897

De witte abeel (Populus alba) en zijn fantastische worteluitlopers

Dat de wortels van een boom zich ver kunnen uitstrekken wist ik, doch zo ver!

In het najaar 1962, het eerste jaar dat we hier kwamen,  plantte ik deze witte abeel naast de schuur. Hij zal nu minstens 25m hoog zijn, een kanjer van een boom (57 jaar. Ik plantte wellicht een 1 , wellicht 2j oud exemplaar.)

Dit jaar valt er een fenomeen op. Het gras is verdroogd, doch op veel plaatsen schiet een bundeltje frisgroene uitlopers op, tot ver verwijderd van de stam. Op andere jaren werden de uitlopers mee afgereden met het gras.

Drie opvallende waarnemingen.

Enerzijds hebben wortels een doorgang gezocht onder de kasseien van de oprit. De verste opschieters staan op minstens 32m van de boom. (Zie foto).

Fenomeen twee: Andere wortels buigen af rond de schuur en de vroegere mestvaalt tegen de westgevel van de schuur, die ik indertijd omgebouwd had tot groot plonsbad, tot op de noordkant. Aldus komen ze uit achter de schuur. Misschien nog de grootste afstand. Te zien naar de lijn van de opslag zijn ze niet onder schuur doorgegroeid. doch er volledig rond.

Drie. Aan de oostkant-  de oostgevel van de schhuur met de inrit - zitten blijkbaar ook wortels onder de kasseien. De wortelopslag komt 15 m van de boom te voorschijn onder de notenboom die aan de noordkant van de schuuur staat. Daar hangt ook het smeedkunstwerk van Jos Wouters, mijn insectbrievenbus.

Tussende beide opslagen aan de noordzijde  (aan de westkant en aan de oostkant) is er blijkbaar nog geen contact, doch het scheelt slechts enkele meters.

FOTO’S

1. Abeel

2. Boom aan de zuidkant van de schuur

3. Reikt hoog boven het dak van de schuur.

4...Opslag

5. Verste opslag onder de kasseien door

6. Opslag zuidkant, in het verlengde van de boom

7. Opslag aan de westkant voor het vroegere plonsbad

8. De opslag gaat verder aan de noordkant van de schuur.

9. De uitlopers ronden het vroegere plonsbad en groeien nu verder aan de noordkant van de schuur, meer dan dertig m. verwijderd van de boom.

Daguitstap met de Fruittelers van Antwerpen, Brabant en Oost-Vlaanderen naar Nederland    23/7/2018

Onder leiding van Vincent Turkelboom

Eerste stop Fruitmasters te Geldermalsen in de Betuwe, de fruitstreek van Nederland.

Henk Nooteboom  hield een opmerkelijke inleiding met een scherp oog voor de toekomst van de fruitteelt. Om diverse redenen verdwijnen straks nog een aantal bedrijven. De oppervlaktes worden groter. De producent staat zwakker tegenover de handel. Een leverprijs van een goede 30 cent is onvoldoende leefbaar. In clubverband bekomt men 20 cent meer.  Straks komt de robotpluk eraan bij tweedimensionele teelt en zullen er minder plukkers nodig zijn. Nu al wordt het vruchthout steeds jong gehouden. Momenteel is Kanzi een hoofdras, maar heeft als zwak punt,  de kankergevoeligheid. Een goede hygiëne is hierbij noodzakelijk. Een mogelijke opvolger zou Venkapi, ( of is het Fenkapi?) een kruising van Gala met Pink Lady kunnen zijn. De laatste is nu een zeer dure succesappel, doch in Nederland niet te telen. In de proeftuin legt men zich toe op meerdere toekomstrassen, waaronder nog betere Elstar mutanten.

Dan gaat het naar het pitfruitbedrijf  (75 Ha) van de heer van Westreenen te Echteld. Kanzi is een hoofdbrok. Dank zij goede opvolging en nauwgezet verwijderen van de kankerbomen is hij tevreden over Kanzi. Op mij maakten de 14 hoog opgestapelde houten fruitbakken in de loods indruk.

Vandaar gaat het naar Randwijk met zijn vele proefpercelen van Wageningen Universiteit Research (WUR) en Praktijkonderzoek Plant en Omgeving BV (PPO) waarvan te Randwijk de sectie fruit gevestigd is.De heer Dirk Van Hees (?) van Fruitconsult Randwijk is onze gids. De proefpercelen liggen naast de rivier de Linge, volop sproeiwater in deze historische hittegolf. ( Tussen haakjes: Het Weerstion Zoersel meet vandaag 37,9 °C, 15u16 onder thermometerhut. Op do 26/7 was dit 37,3°C. ) Herhaaldelijk werden ook wij besproeid! Er liggen tal van proefpercelen. Peter Mast gaf uitleg bij het bioperceel. Mooie Santana’s. Veel aandacht gaat naar het nieuwe, resistente ras Natyra, een bewaarappel. Met de natte herfst vorig jaar had men last van de regenvlekkenziekte met zijn zwarte aanslag. Er is onzekerheid of men in de toekomst nog bespuitingen met koper zal mogen toepassen. Dit jaar moet men minder spuiten met zwavel. Bij de peren leerde ik de rood gebloste peer Gräfin Gepa kennen, een Duitse (Pillnitz) kruising tussen Nordhäuser Winterforelle enMadame Verté ( een Belgische peer,in Duitsland goed bekend en bij ons totaal niet. Blijkbaar is de Madame Verte een gezonde groeier. Proefde in Duitsland een peer uit bioteelt.) en wordt op de markt gebracht onder de naam Early Desire. Het ras is begin september, net voor Conference, oogstrijp; tot januari te bewaren.

Ik vernam ook dat de nieuwe pruimenonderstam sleedoorn, Wur 766, toch niet geheel pseudomonas (bacteriekanker) vrij is.

Ernaast lag een bioproefveld met rode kool, een feestdis voor de zeer talrijke koolwitjes en hun rupsen. Bij mij is een aantasting een zeldzaamheid. Een beter biologisch evenwicht?

Als laatste staat het bezoek aan het florisante, tweejarige notenperceel van Marco en Jelle  Veens te Herfeld op het programma. De heer Bart van de Sluis, de boomkweker van ’t Herenland, geeft toelichting. Hij kweekt zijn geënte rassen in potten. Hij toont een geënte noot Coenen in pot. Ik heb die ook staan. Knappe noten, doch ze bloeien te vroeg en bevriezen te gemakkelijk door lentevorst. Hij heeft ook een Halsche Riesen hazelnoot bij, geënt  op boomhazelaar of Turkse hazelaar,  Corylus colurna.  Ook Herman Janssen, eveneens lid van de Nederlandse Notenvereniging heeft presentatiemateriaal meegebracht. Er is een opvallend grote noot, Lange van Lod. Hij toonde mij hoe de roodvruchtige  Rode Donau een harde noot is om te kraken en ook hoe een kleine noot opvallend goed gevuld is.

De teelt van hazelnoten en walnoten zou voldoende winstgevend kunnen zijn. Notenolie bv is een zeer waardevol product, doch enkel koud te gebruiken.

Er is tevens gezorgd voor drank, broodjes en wat meer.

FOTO’S

1. Vincent Turkelboom met de heer van Westreenen

2. Met een bloemenstrook trekt men nuttigen aan als helpers bij bestuiving en bestrijding van schadelijke

3. De resistente Natyra, bewaarappel voor de bioteelt.

4. Tweejarig notenperceel!

5. Ontvangst

6. Demonstratiemateriaal                                                                                          Hazelnoot Halsche Riesen op boomhazelaar

Een Juglans regia met geveerd blad

Een Juglans nigra, Amerikaanse noot

7. Lange van Lod

8. Idem.

9. De heer Bart vande Sluis van de kwekerij ’t Herenland

VERVOLG

10. Noot in pot

11. Blijkt het Nederlandse ras Coenen

13. Noot Dr Janowski of beter Drajowski

14. Rode Donau

15. Bemerk de dikke wand van de Rode Donau (3^de rij); eronder  de kleine, doch zeer gevulde noot

16. Bart van de Sluis van de kwekerij ‘t Herenland

Notenbladeren  met bultvormige uitstulpingen.

Dankzij Karl Hellemans van Schilde weet ik weer iets meer. Enkele okkernotenbladeren vertonen bultvormige uitstulpingen. Veel kwaad lijkt het niet te doen.

Foto’s en opzoeking van Karl

Aan de bovenzijde en aan de onderzijde van de notenbladeren, meestal echter aan de bovenkant, ontstaan grote blazen met gerimpelde oppervlakte. De blazen worden door twee zijnerven begrensd of zij zijn kleiner en meer ovaal of rond. Aan de tegenovergestelde  kant is een diepe inzinking, waarvan de wand met een dicht, wit haarkleed (erineum) bekleed is. Dit haarkleed bestaat uit lange dunne haren met spitse top: "Viltgallenziekte". Dit lijkt algemeen en komt door de galmijt : Okkernootviltmijt (Aceria erinea).

De ene foto is normaal genomen de onderzijde waar beharing te zien is (de vilt), is een vergroting van iets meer dan 10 x onder bino.

Op de druivenbladeren leek iets gelijkaardig te staan maar ook niet helemaal. Hier kon ik niets speciaal over terugvinden...?  De aantasting hier valt het sterkst op bij de pitloze Himrod; een, drietal jaar oud.

Kweeperen

Ik heb net het artikel in Pomologia (het kwartaalblad van de Nationale Boomgaardenstichting) over Kweeperen gelezen.

Misschien is het nuttig voor leden met weinig ervaring. Ik verwacht toch in een gewaardeerd tijdschrift als Pomologia meer diepgang. Dat men put uit (zeer) oude bronnen is duidelijk. Men laat de kweepeer bloeien einde mei.

Er komt nog een deel 2. Hopelijk een stuk interessanter?

Vorig jaar bevroren al mijn kweeperen (zero vruchten) op 19 en 20 april 2017.

Eén uitzondering: de Servische Lescovacz. Deze grote, appelvormige kwee droeg voorbeeldig. Ik heb ook 2 rassen via de NBS.

Een notitie van 2017

Champion  (N-Frankrijk '88) Zeer gezonde boom; prachtige vruchten in 00.  Te rijpe vruchten worden innerlijk bruin. Overleefde de verplanting wegens de aardgasleiding door de tuin 9 jaar geleden bijna niet .

Lescovacz : geplant in '90

Miagkaplodnaja zomer 2017 Zoetewei. Ook rauw te eten.

Onbekende NBS vj. 2011 . Op 26/04/2017 veruit het minst ver in ontwikkeling; bloemknoppen nog klein. Kleine bleke bladeren. Geen vruchten.

Rhea's Mammoth : '91

Van Deman   NBS voorjaar 2011 (Foute schrijfwijze bij NBS: Van Damen)

Beautiful, large, waxy yellow- orange, oblong to pear shaped fruit has pale yellow flesh with a pleasant aromatic and spicy flavor. A very high yielding tree it is also considered to be one of the hardiest varieties. Ripens earlier than most quince in September. Selected by Luther Burbank in 1891 out of trials of over 50,000 seedlings. Self fertile tree is hardy zones 5-10.

Vranja '90

Ludo Stoop (ook nog niet open, maar droeg niet; trouwens maar een matige vrucht.)

Mijn kweeperen op 26/04/2017

Open: Champion, Rhea’s Mammoth en Vranja: alles bevroren.

Gedeeltelijk open: Van Damen: ?

Nog gesloten: Lescovacz:  De enige die later normaal droeg!

Dit jaar (2018) dragen alle bomen als nooit tevoren. Ook bv de Ludo Stoop, met iets gezondere bladeren dan anders. Van Deman heeft voor ’t eerst enkele vruchten, na 7 jaar. De bladstand staat me echtter niet aan (te klein).

Ook de andere, onbekende NBS draagt voor ’t eerst. Bladstand redelijk voldoende. (Het kan zijn dat de bomen verwisseld zijn en dat Van Deman de gezonde boom is.)

Rhea’s Mammoth en Vranja dragen goed, doch ook hier staat de bladstand mij niet aan: veel kleine en zwarte vlekjes van de bladvlekkenziekte, een schimmelziekte  (Diplocarpon maculatum). Later verschijnen die ook op de vruchten.

Champion en Lescovacz hebben zeer grote, opvallend gezonde bladeren.

Er volgt nog een tweede deel in Pomologia. Hopelijk zal dit meer interessante informatie verschaffen betreffende goede rassen.

Dawi

Mijn zaailingpeer

Vorig jaar,toen er zo weinig peren waren als gevolg van de lentenachtvorsten van 19 en 20 april 2017 droeg de zaailingpeer voor ’t eerst. De peer blijft vrij vast maar heeft een zoete smaak.

Er bleef een peertje bewaard tot eind februari. Hat was nog tamelijk vast en opvallend zoet van smaak.

Johan Baecke van Balen, de strafste perenteler die ik ken, was verliefd op de vorm en heeft die vorige winter geënt. Ik ben zeer benieuwd naar het resultaat binnen een paar jaar. Hij teelt steeds prachtige exemplaren, de helft groter dan de doorsnee.

Vincent Turkelboom raadde mij de naam Dawi aan, naar mijn initialen in plaats van Dewe.