Archief

Laatste Druiven en Susuki

Vorige week plukte ik de laatste druiven.

Daarbij viel op dat dat de witte meer last ondervinden van insecten.

Een van de witte rassen (Phoenix?) toonde meer beschadiging dan de andere (Bianca).

Bij deze laatste is een late aantasting van het nieuwe, Aziatische plaaginsect, het fruitvliegje Susuki dat zijn eitjes legt in rijpend fruit. Zie het putje in een van de bessen. Mijn bramen hadden er al veel last van.

Anderrzijds zijn er foto’s van het blauwe ras Steuben en hier is alles OK.

Steuben heeft namelijk een dikke pel. Nochtans is het een lekkere druif. Een kleine tien jaar geleden liet ik 10 rassen proeven door de NBS-medereizigers en Steuben kwam er als nummer 1 uit.

Cabarette - President Vandievoet

Gisterenavond laat waaide het geweldig. Ik was benieuwd of de appelen van de President Vandievoet niet afgewaaid waren, maar de meeste hingen nog aan de boom. Bij Ontario bv was dit totaal niet het geval: alles op de grond. Dit is ook een bewaarappel tot maart, met een behoorlijke smaak.

President Vandievoet houdt, zonder veel smaakverlies, tot april-mei. Pas vanaf januari komt hij op smaak, vast, saprijk en zuurbetoond.

Het is wel een zeer beurtjaargevoelig ras. In een draagjaar zijn er veel vruchten. Ondanks niet dunnen zijn een aantal vruchten boven de middelmaat. Alhoewel ze lang aan de boom hangen hebben ze geen last van de regenvlekkenziekte (zwarte waas over de vruchten die slechts ten dele af te wrijven is, maar verder niets aan de smaak afdoet).

De appel stamt van het Poperingse, doch is nog het meest verbreid over de schreve in Frans-Vlaanderen. Daar kreeg hij de naam Cabarette (Cabaret). Het meest als hoogstam. Tot in februari kan men nog vruchten aan de boom zien hangen, schrijft men in  ‘Les Pommes du Nord’. Mijn beide bomen staan op een MM 106.

Ik leerde het ras kennen in 1987 in de Verger Conservatoire te Villeneuve d'Ascq.  Daarop ging ik een boom aanschaffen in Frans-Vlaanderen. De andere  is een eigen enting.

De boom groeit voldoende gezond maar is wat schurftgevoelig. Er is ook wat kankergevoeligheid.

Dit jaar was er minder schurft, dank zij het droge voorjaar. Toch zie je wat schurftplekjes op enkele appelen.

VERVOLG

Het Haagsysteem

Op de voorgrond twee oudleraars van de Tuinbouwschool Mechelen Vincent Turkelboom en Guy De Kinder, bekend van de fruitberichten op het Internet.

Prof Filip Debersaques

Kiwibessen en kippen

De heer Frank Coopman , Univ. Gent geeft uitleg.

De Heer Laevens bij de verwerking

Te Beernem Andre Vandenberghe van de Fruitwerkgroep Velt Beernem

Andre en zijn echtgenote Marie-Jeanne

Idem

Open Deur O’Bio te Sint-Baafs-Vijve (zo. 15/11/2015)

Het grootste Bio-Kleinfruitbedrijf, begonnen in 1983 als ‘De Bezigaard’ te Wakken

De grote Loods is pas nieuw. Hier gebeurt de verwerking.

Hendrik roemde de gezondsheidselementen van kleinfruit en nam de grote groep mee naar de plantage en gaf uitleg bij de aanplanting van een uitgebreid aantal soorten en rassen.

Bij de kiwibessen nam prof Filip Debersaques, de pionier van de Hogeschool Gent voor de Kiwibesteelt in België, over. O’Bio is veruit de grootste teler met 8 Ha. Er loopt een nieuw experiment met kippen die de gevallen vruchten met de maden van het nieuwe plaaginsect, de Aziatische  fruitvlieg Susuki, opruimen. Uitleg van de heer Frank Coopman (UGent)

In de loods gaf de heer Laevens uitleg bij de verwerkingsinstallatie.

De bezoekers konden nog genieten van kiwibesijs.

Daarna reden we naar Beernem voor een lang gesprek met Andre Vandenberghe van de Velt Fruitwerkgroep Beernem. In het halfduister bezochten we eerst zijn boomgaard. De meest dragende boom (dit jaar, het ras is beurtjaargevoelig) is een Pladei, een oude keukenappel die zeer lang bewaart; stamt nog uit de boomgaard van zijn echtgenote thuis.

FOTO’S

Jonas, assistent van Prof Debersaques

Idem

Uitleg over de Kiwibes

Filip Debersaques en Vincent Turkelboom

De gastheer

Vincent en Dorothea

Belgische Fruitrevue

Veldbezoek

Gojibes

Waterloo

Met Gespreksgroep Heverlee  (29/10/15)

Jaren geleden heb ik Waterloo bezocht, maar nu is het veel interessanter.

Met een ticket bezoek je meerdere locaties: In het centrum van Waterloo het museum-hoofdkwartier van de hertog van Wellington, de aanvoerder van de Engelse troepen. De toren en kerk er tegenover was ook een bezoek waard.

Vandaar rijdt men naar het verste punt, de Hoeve Le Caillou, het laatste hoofdkwartier van Napoleon met klein museum, o.a. het bed van Napoleon. Men bezoekt ook de hoeve Hougoumont waar verwoed slag werd geleverd. Wellington zag dit als een strategisch punt op zijn rechterflank. Zes Franse batalions trokken er tegenop, doch de Britse keurtroepen hadden vanop de muren een betere verdediging en de Fransen geraakten er niet door. In de grote schuur, onder de auspiciën van de Waalse Gemeenschap, wordt er een prachtig diarama opgevoerd.

En tenslotte de kernsite met het panoramagebouw (Ronom rond een schilderij van de veldslag van 110 m lang en 12 m hoog); en het knap uitgebouwd nieuw Memorial museum. Je betreed nu de site via een ondergrondse toegang. We vernamen dat de leeuwenheuvel gebouwd werd door koning Willem I van de verenigde Nederlanden ter herdenking van zijn daar gewonde zoon, de kroonprins Van Oranje. De beklimming met 226 treden valt goed mee.

’s Middags vergat ik mijn fotoapparaat in het Portugese rastaurant de Pombal. Dank aan de chauffeur die het ging halen. (Enkel foto’s van een deel van de voormiddag).

Hoeve Le Caillou

Idem

Plaat boomgaard

Binnenkant

Herdenkingsplaat

Kasteelhoeve Hougemont met centrale kapel

Franse Arend

De centrale site van Waterloo met Panoramagebouw en leeuwenheuvel

De chauffeur

Sapmobiel  3/11/15

Dit jaar hebben mijn appelbomen gedragen als nooit tevoren. Dat was te verwachten na de totale misoogst vorig jaar, ook als nooit tevoren!

Velt Voorkempen had het persen gepland als activiteit.

Frédéric Lerouge had voor mij al drie of vier jaar geleden geperst op een fruithappening in de Vlaamse Ardennen. Het stortregende toen de ganse dag en in Beervelde was men voortijdig moeten stoppen.

Alles verliep hier voorspoedig. Het uitermate zachte najaarsweer was een meevaller. Er is plaatsruimte in overvloed. Zoon Peter had wel een nieuw stopcontact gezet voor de drijfkracht. Er is wateraansluiting en met een buis liep het afvalwater direct in de gracht.

Er kwamen een zevental andere gegadigden, één van net over de grens in Nederland. Als men dit vooraf gemeld had kon men kiezen tussen 3 of 5 l. Het sap blijft 2 jaar goed en een begonnen doos is 2 maanden bruikbaar. Het kraantje laat geen lucht binnen.

Mijn vele zakken gingen er vlot door. Leen, Pieter en Isis visten er de vruchten uit met een begin van rotting. Sommige zakken stonden al 2 weken gereed en het nakijken was zeker nodig.

Toen ik hoorde dat de appelpulp verzurend werkt was er direct de oplossing om deze rond de blauwe bessen te storten. Zoon Peter gelaste zich met deze taak. De pulp voelt opvallend droog aan. Van de geurontwikkeling nu heb ik geen last, gezien de afstand in de tuin.                                                    De pulp wordt o.a. ook gebruikt bij de fabricatie van Bokashi, het eindproduct van het fermentatieproces van de Effectieve Micro-organismen van de firma Agriton te Mesen.       .

Dank aan de vele helpende handen, ook aan het Veltkoppel Kristel en Koen.

Wie geïnteresseerd is in 100 % natuurlijk appelsap van meer dan een 100 tal rassen kan komen proeven en kopen.

VERVOLG

Pomexpo Villeneuve d’Ascq

Samen met een excellent fruitgezelschap Ger, Jan en Vincent, de tweejaarlijkse expo bezocht.

Met leden van de Velt fruitwerkgroep Antwerpen hebben we in 1987 de start meegemaakt op de Ferme du Héron met de Verger Conservatoire (Centre Régional des Ressources Génétiques, CRRG). Twee rassen hebben mij toen getroffen: de Cabarette (de naam van de President van Dievoet in Frans-Vlaanderen. Het ras stamt trouwens van op de schreve, de grens te Poperinge.) Anderzijds de rode appelen van de Collapuy. Later ging ik een Cabarette kopen in Frankrijk.

Al vele keren hebben we de Pomexpo bezocht, ook het drietal keer in het Bokrijk van de stad (Le Musée de plein Air), doch daar moest alles te veel in openlucht gebeuren. Het weer moest meezitten.

In het expositiecentrum is er ook een nevenruimte voor de professionele fruit-en groentetelers. Telkens breng ik ook strengen gerookte look van Arleux (tussen Arras en Cambrai), mee. Deze look bewaart gemakkelijk een jaar.

We proefden de uitstekende, gecertifieerde, biologische cider Leduc van Brenembert, tegen Boulogne. Hun distillaat noemen ze ‘Eau de vie’, want de benaming ‘Calvados ‘ mag men blijkbaar alleen in Normandië gebruiken.

We hadden ook het genoegen Marc Lateur, de prof-fruitman van Gembloux aan onze tafel te hebben. Van hem leerden we de beperking van de DNA bepaling van de fruitrassen. Bij de bepaling van het ras ziet men niet de variëteitsverschillen bij de mutaties van het ras.

Op foto’s zie je mannen van de determinatiestand Jacobus Bosschaerts, Marc Lateur en René Stievnard, de oprichter van de Verger Conservatoir. Van hem en Marc Lateur verscheen vorig jaar het boekje: ‘Les Poiriers palissés: une tradition du Nord-Pas de Calais et de Wallonie ‘ met knappe illustraties en bespreking van de technieken en de geschikte rassen.

De rassen aanbevolen door ‘CRRG-PLD’ en ‘RGF-Gblx’ zijn te vinden op de website www.biodimestica.eu

Foto’s

De determinatiestand met Jacques Bosschaerts,Marc Lateur en René Stevnard

Idem

Bij ons aan tafel Marc Lateur en Jacques Bosschaerts

Ger van Santvoort en J. Bosschaerts

Soldat Laboureur

Grand Champion, een gezonde, lekkere peer. Dit jaar slechts een paar vruchten

Winterramboer

Pigeon

De gerookte look van Arleux

VERVOLG

Reinette Rouge Parmentier

Jules Labitte

Sturmer Pippin

General Tottleben

Frangipanne, bakpeer

Catillac, bakpeer

St-Mathieu, bakpeer. Twee bereidingen waren te proeven; lekker

Idem

Cider, uitstekende kwaliteit

Delgolune of Delbard Jubilé

Nog een appel die het uitstekend deed en prachtige, grote vruchten, rood op gele achtergrond levert.

Deze appel van de Franse firma Georges Delbard kwam in 1985 op de markt.

Het is een kruising  Golden Delicious x LundByTorp.  In tegenstelling met de Golden Delicious is het een vrij gezond groeiende appel, minder gevoelig voor schurft, zeker in een jaar als dit met een droog voorjaar. Ook de regenvlekkenziekte heeft weinig vat op deze mooie, grote, rode vruchten die vast aan de boom blijven hangen. Pluk eind october. De vruchten zijn te genieten van bij de pluk tot februari.                                                  

Het vruchtvlees is middelvast, knapperig, sappig met een eerder zoete smaak, maar toch met wat zuur en vooral een aangenaam aroma van honing, noot en banaan. De appel heeft een veelvuldig gebruik: dessertappel, voor appelmoes , sorbet en bakappel (bij vlees, wild). Op de grote  Duitse tuinbeurs te Essen  in Januari  liet de firma Delbard deze appel proeven aan een kennerspubliek.

Zoals je kan zien op de foto’s is het een groeikrachtige, open boom (op MM 106).