Archief

Nieuwe Pruimenonderstam S766

Toen ik hier in 1962 kwam trof ik er 2 bomen regionale pruimen (landrassen) aan, blauwe, goed smakende pruimen op eigen wortel. Dat jaar had ik al een formidabele oogst. Ze stonden ook naast de zeer goed bemeste moestuin. Maar zoals het bij pruimen gebeurt: als vroegbloeiers zijn ze het slachtoffer van lentevorst. Mijn strafste herinnering: op 15 april 1966 vroor het -7°, met een hard bevroren bodem. Doch ook dit jaar was wat vorst voldoende voor zo goed als geen pruimen.

Deze pruimen halen minstens de maat van Opal en smaken vrij goed. Destijds heb ik tientallen, wellicht honderdtallen worteluitlopers uitgedeeld.

Zelf heb ik ondervonden dat een uitgeplant pruimenbosje het niet deed.

Dertig jaar geleden begon het verval van ook solitaire bomen: afstervende takken en sterk gereduceerde oogst, tot niets meer.

Nog iets vroeger waren hier de krieken ten dode opgeschreven wegens takmonilia. Van armoede heb ik toen de 5 rassen die ik had staan gerooid. Wellicht ligt de oorzaak aan de hoge grondwaterstand. In de winter is hier alles verzopen. Geen zuurstof meer in de Kempense bodem.

Het was voor mij een cultuurschok toen ik die rassen in het Pajottenland nog relatief gezond zag!

Ik heb hier ook sleepruim, Prunus spinosa staan uit het Zoerselbos. Het worden relatief behoorlijk hoge bomen. In de Ardennen ken ik de sleepruim enkel als struikgewas. Soms geven mijn bomen vruchten voor de vogels, maar ook uitlopers. Ik heb ze nog niet gebruikt als onderstam, alhoewel ik al vele jaren weet heb van de proeven in Wageningen.

Nu verneem ik dat ze daar succesrijk zijn. Ze testten er immers een 50 tal uit diverse oorden, met wellicht verschillende, erfelijke eigenschappen.

De S766 is een selectie uit sleedoorns die werden geselecteerd door  PPO-fruit in Wageningen. Sinds dit voorjaar wordt door een consortium van boomkwekers en PPO-fruit de S766 op de markt gebracht.                                                             Pruimenbomen op S766 groeien iets sterker dan op VVA-1 (waarover ik toch veel klachten hoorde), maar aanzienlijk zwakker dan op Sint-Julien A. Op 10 demopercelen verspreid over Nederland werden zowel Opal als Queen Victoria op S766  geplant. Resultaten volgen.

Nieuwe exoot: tamme-kastanjegalwesp in Nederland

Bericht uitgegeven door Alterra Wageningen UR op donderdag 9 juli 2015

Zie http://www.natuurbericht.nl

 Tuingroep Antwerpen Landelijke Gilde voor de vierde maal naar Engeland

Chartwell

Bij de verkaveling van het oorspronkelijke domein in 1921 kocht Winston Churchill het huis met 32 Ha grond. Vooral de glooiende omgeving is mooi. Bezoek aan het huis staat niet op het programma. Tussen het huis en de tuin staat de studio, een bijgebouw, enkel open in de namiddag.Het hangt er vol met schilderijen van Winston, die niet onaardig schilderde. De kitchen garden is de moeite. Ook de gestekelde Himalaya braam heeft er een plaats en ook de Thornless Evergreen met het peterselieblad, de eerste, stekelloze braam. Die stekelloosheid betreft enkel de opperhuid. Als je niet oplet en de wortels kwetst komen er gestekelde ranken naar boven en dat was hier ook het geval.

De merkwaardigste boom op het domein, een Cryptomeria japonica, Japanse ceder werd er in 1852 gezaaid. Nu is het een  machtig exemplaar. Na de oorlog kochten vrienden van Churchill Chartwell en droegen het over aan de National Trust op voorwaarde dat Churchill er levenslang mocht blijven wonen. Hij stierf in 1965 op 90 jarige leeftijd. In 1966 opende de National Trust Chartwell voor het publiek.

FOTO’S

National Trust

Landschap

Deelnemers

Vijver met de grote Gunera bladeren

Een late magnoliabloem

Huis

Tuin

Idem

Artisjok

VERVOLG

De Taybes staat hier nog niet zover als bij ons waar de eerste bessen al rijpen

Roosjes

De bekoorlijke Fuchsia. De prachtigste zijn te zien in de Koninklijke Serres van Laken

De old timer van 1901

De Cryptomeria japonica, Japanse ceder, ook wel Sikkelcipres genoemd omwillevan de boogvormige naalden.

Libanon(?) ceder

Sequoiadendron giganteum, mammoethboom. De zachte bast kan je als vervanger van een punchbal bij het boksen gebruiken!

Landschap

Standbeeld Winston Churchill

Saeftinghe bis

Foto’s Andrea Van Langendonck

Vervolg

Het verdronken Land van Saeftinghe

Met KVLV (21/06)

Het verdronken Land van Saeftinghe werd voor mij een openbaring. Gidse Carla wist ons (29) allemaal te boeien. Eerst een algemene uitleg, nog eens de voorwaarden herhaald, o.a. een goede fysiek, botten, droge kleren voor daarna en een wandelstok. Ik kon voor de eerste maal echt gebruik maken van het geschenk aan de pater familias door COZOEGO Kameroen.

We vertrekken voor een wandeling van 3 uur om 11u uur, dat is 1uur voor laag water die dag. Dan is er meer reservetijd tegen dat de vloed opkomt. Bij springtij betekent dat een watermuur van 4,5 m. Enkel de hoogste plaatsen blijven droog.

Je mag enkel op stap met een ervaren gids die het terrein en zijn voortdurende veranderingen goed kent.                                                                                      Al bij de eerste ploeterschreden in de modder wijst Carla de bruin-blauwe verkleuringen aan van diatomeeën, eencelligen. Ze brengen zuurstof in de lucht.

Het water is brak, met een zoutgehalte tussen 1 en 10 gr per liter

Rechtzetting zoutgehalte zeewater

Het zoutgehalte wordt uitgedrukt in gram per liter. Dus geen % maar ‰ (duizendste).

Zeewater bevat een goede 30 gr per liter.

.

Er wordt gewezen op lamsoor. We proeven zeekraal, zeeaster en Lepelblad. Dit laatste werd ook gekweekt bij Kaap de Goede Hoop en gedroogd meegenomen tegen scheurbuik op de zeilschepen die soms heel lang onderweg waren.

We moeten opletten voor smalle geulen. Er zijn al beenbreuken gebeurd bij personen die er in vielen. Nu en dan moeten we een slenk oversteken. Zaak is niet te talmen, want je kan nog dieper wegzakken. Je botten zuigen letterlijk in het slijk. De korte botten van een paar meisjes volstaan niet. Je hebt ook goed aansluitende botten nodig, want anders schiet je been eruit. Mijn soepele, hoge, goed aansluitende ‘Aigles’ kwamen goed van pas. Een paar keer kwam de modder tot tegen de boord, maar geen water erin. Er waren meerdere hilarische momenten.

We zien nog de knolletjes van de zeebies die door de ganzen worden gegeten. Op een plek wijst Carla op kleine gaatjes in de bodem door een soort zeer kleine garnaaltjes. We zien de koeltorens van Doel eens naast ons en dan weer achter ons. En dan weer vanuit een andere hoek. We lopen blijkbaar een erg kronkelende pas.

De terugweg loopt over een brede, zandige geul met hier en daar een plas, goed om de modder van de laarzen te spoelen. Op het zand heb je vaste voet. Een eind verder zien we een boot in de vaargeul naar Antwerpen. We komen een brok uitgespoeld veen of turf tegen en wonder boven wonder er is nog een stuk berkenschors te herkennen na wellicht duizenden jaren begraven te zijn geweest. Als we dichter bij de hoge ringdijk komen volgen we de vluchtdam met sporen van de koeien die een kraal hebben dicht tegen de ringdijk. We passeren de boer die op zoek is naar een in de schorre verdwenen koe. Er staat zelfs een ladder om te beklimmen voor een beter overzicht. Dan is het nog een stuk wandelen op de ringdijk tot aan het Bezoekerscentrum. We zijn een goede 4u op pad geweest.

FOTO’S

Aankomst

Natuurgebied Saeftinghe

Op stap met Carla

Kaart

We staan op zand

Idem

Carla

Leven in de bodem: diachomeeën

Ean slenk dwarsen

VERVOLG

De Groep

Idem

Zeekraal, een gezonde, zoute lekkernij

Weer een slenk

Ploeteren

Idem

Lepelblad

De kleine, speciale garnaal. Piepkleine gaatjes in de bodem verraden zijn aanwezigheid

De groep

VERVOLG 2

Groep 

Geul

Groepsfoto

Knolbies

Botten spoelen

Turfblok met herkenbare berkenschors

We verlaten de brede arm en gaan naar de rijksdam. Men heeft er stenen voor gebruikt,want eerst overwoog men inpolderen.

We komen aan de ringdijk

Kaart:  We dwarsten o.a. de Rotte Geul en kwamen terug over een uitloper van de Ijskelder om dan via de Rijksdam (Aangeduid met stippellijn) naar de hoge ringdijk te gaan.

Blauwe Bessen

Professor Theo de Kok van Universiteit Maastricht presenteerde zijn onderzoek naar de gezondheidseffecten van blauwe bes. Er is nu wetenschappelijk bewijs dat blauwe bessen een positieve invloed hebben op het voorkomen van ziekten als kanker, hart- en vaatziekten en diabetes. Met zijn collega’s van Wageningen University ontdekte De Kok onder andere dat de bioactieve stoffen in blauwe bes een bescherming vormen tegen DNA-schade, en daarmee het kankerrisico beperken. “Hoewel het nog te vroeg is voor een gezondheidsclaim, is deze wetenschappelijke onderbouwing een goede basis voor verdere promotie van de blauwe bes”, aldus De Kok.

Uit Fruitteelt 12 2015