Archief

‘Op goede Grond’ te Rijsbergen

Dit is mijn tweede bezoek. Verslag van het eerste staat op de blog  15/10/2017.

Met Monique was het een heel prettige rondleiding. Ze heeft er een natuurparadijs. Er lag ergens een reekalfje en te horen dat de roodborsttapuit, kwartel en patrijzen er nog voorkomen klonk als muziek in mijn oren.

Met de boomkwekerij is het andere koek. Dat is die wereld op zijn kop zetten. Alhoewel iets van een heel andere kant bekijken ook zijn nut kan hebben. Er werd veel geënt en dan nog met een aanzienlijk aantal tot verdwijnen gedoemde, oude rassen, wegens onvoldoende eigenschappen;  gelukkig eveneens met een aantal waardevolle oude en nieuwere rassen. Ik hoorde ook ecolette, een van mijn favorieten  vermelden.

Er wordt nu ook geënt op de voor de, voor de liefhebber, meest interessante onderstam M26. De boom blijft kleiner en hoeft enkel tijdelijk gesteund te worden. Ik vrees dat die op de gangbare manier daar: planten, niet steunen en het onderspit laten delven tegenover het verstikkende gras,  tot zeer weinig resultaat kan leiden. Dat zij nu ook ent op M27, de allerzwakst groeiende onderstam die in de beroepsteelt gebruikt wordt op de allerbeste fruitgronden, lijkt mij onbegrijpelijk met haar methode van opkweken. Misschien komt deze onderstam – mits een verzorgde opkweek- in aanmerking voor containerteelt op een balkon?

De bomen voor de verkoop staan er krom bij met een bedroevende bladstand en al meerdere jaren op de teller. Ik denk een achterstand die ze nooit meer zullen inhalen. Dat ze op zaailing nooit een hoge boom zullen worden kan ook een voordeel zijn bij een liefhebber. Ik vroeg haar naar ervaringen, doch daar had zij geen feedback over.

Zij vertelde dat er in het voorjaar een rupsenplaag was geweest, tot zelfs 5 verschillende soorten op een boom. Dit klopt wellicht met de theorie dat plagen vooral voorkomen op verzwakte planten.

De  bezinnings ringruimte, afgeboord met wilg en vooral de vleermuiskelder met er boven de ronde kweekheuvel toont dan weer heel wat creativiteit. Op die heuvel staan ook speciale planten.

Ik heb genoten van dit bezoek.

FOTO’S

1. Op goede grond

2. Monique

3. Wilgencirkel

4. Idem

5. Vleermuizenkelder

6. Dropplant

7. Facelia in zaad

8. Toehoorderd

9.Idem

Boedapest (7 -10/06) met dochter Leen

Kael, de oudste zoon van Leen is er Eramusstudent.

Leen had een hostel geboekt op de Karoly körut, zeer centraal gelegen in Pest. We vliegen met Wizzair vanuit Eindhoven. De auto wordt ingeleverd voor parking. Aan de overkant ben je zo in de luchthaven.   Twee uur vliegen.  Na aankomst de Budapest Card aangeschaft en de gratis verplaatsingen (Dienst Bud met minibusjes) naar en van het hostal geregeld. Door het uur vertraging komen we na het sluitingsuur (21u) van het hostel.

Aan het hostel krijgen we van een gast het nr van de persoon die opgebeld kan worden bij problemen. Die brengt ons naar de kamer. De bedden staan op 2m, te bereiken met een muurladder. Voor mij kunnen we op de grond een zetel omvormen tot bed. We hebben een eigen, nieuwe  toiletcel met wc en douche met krachtige waterstraal.

We ontbijten in Fresh Corner een paar huizen ernaast. Enkel hoge stoelen en tafels zijn nog vrij. Er isnog plaats tegenover een zwarte aan een hoektafeltje. Hij is Amerikaan uit Detroit waar ik nog familie heb wonen. Hij is hier met zijn rugby team. Hij vertelt hoe het nu, na het faillissement van de stad, weer goed gaat in Detroit en met een blanke burgemeester in functie. Hij komt uit een zwarte gettowijk en was vroeger op het slechte pad en kreeg 2 kogels door zijn hoofd, die gelukkig geen blijvende schade aanrichtten.

Als we vertrekken neemt hij ons op sleeptouw naar de Donau. Na zijn examen komt Kael ons vervoegen aan de kettingbrug. Het klikt direct met JaQan Hanikson. Deze zal gans de dag 2^de gids spelen.

We wandelen de kettingbrug over naar het Buda gedeelte. Het is zomers warm en 30°. Eerst wat siesta in een parkje naast de Donau. Er zijn bonte kraaien, net als in Berlijn.

Met een bus 16 de heuvel op tot het plein met de hoge Matthiaskerk met zijn gekleurd dak. Prachtig panoramisch zicht op het Pest gedeelte met het Honhaarse Parlement, geînspireerd  op het Britse parlement te Londen. We wandelen naar het vroegere koninklijk kasteel.

Naast de gebouwen staat op een hoge pilaar Togul, de adelaar, de mythische vogel van de Magyaren, die migreerden vanuit midden Azië. De legende zegt dat hij in 896 AD het zwaard liet vallen in wat nu het moderne Boedapest is. Daarmee duidde hij aan dat dit hun nieuw vaderland was.

We daalden de heuvelflank af, waar ik de kaalgevreten spinselboom zag. (Zie een vorige blog).

Kael kende een goed restaurant Fröser op de Atilla ‘ut. Ik genoot van een halve eend, knisperig gebakken op huisbereide pasta en een paar glazen  zeer goede Hongaarse wijn. Voor ons vieren betaalde ik € 63. Zeer goedkoop in vergelijking met bij ons.

Met bus en tram bereiken we het plein met aan de ene kant het parlement; aan de overkant het etnografisch museum.   De voorkant van het parlement is de kant op het plein. Aan de kant van de Donau is er geen toegang.

Iets terug naar de kettingbrug staan op de Donaukade een reeks schoenen ter nagedachtenis van de jodenslachtoffers die langs de Donau –na het uittrekken van de waardevolle leren schoenen- werden vermoord tijdens de tweede wereldoorlog. Ze vielen zo in de stroom.

Met de metro de stad in. Een blik geworpen op het chique Belle-epoque New-York café. Wat nagebabbeld en dan terug met de bus tot de grote Synagoge; afscheid genomen van de Amerikaanse vriend en nog een paar 100m gewandeld naar ons verblijf.

Op pinsterzondag komt Kael met ons ontbijten en daarna met hop on hop off bus naar de terminus op het Heldenplein, met de hoge zuil en de beelden van stamaanvoerders die hun volk vanuit centraal Azië naar hier leidden. Het museum voor Schone kunsten bezocht. We wandelen het park in en komen terecht bij de marktkramen bij het ministerie van landbouw in een vroeger paleis. Uitgerust,  met de sightseeingbus naar de andere terminus  aan het fort van Buda, het hoogste panoramisch zicht.                           Op de terugweg stappen we af voor de rondvaart van een uur op de Donau. Tijdelijk vaart men niet naar de kant van het parlement waar het ongeval plaatsvond. Op pinstermaandag werd de gezonken boot gelicht en men vond er nog lichamen in, o.a. van de kapitein.

Kael kende een restaurant in een zijstraat bij de grote synagoge met typisch Hongaarse gerechten. Voor mij een stevige goulashsoep, goulash met rijst en nog een dessert; alles voor €8!

Daarna wandeling naar de uitgangsbuurt met een zogenoemd ruïnecafe, een tijdelijk café in een verlaten loods. Hier komen alleen nog toeristen wist Kael te vertellen. De prijzen zijn in die zin aangepast.                     We krijgen een bericht dat we vannacht iets na 3u30 zullen opgepikt worden voor het hostal voor de verplaatsing naar de luchthaven. Zorg dat je vooraf de opstapkaart hebt; anders kost die €50 op de luchthaven.

FOTO’S.

1. Modewinkel

2. Leen en Juquan Hankinson

3. Een beeld

4.Op de achtergrond het kasteel op Buda

5. Schilder

6. Met Kael

7. Zicht op de kettingbrug

8. Bonte kraaien

9. Nog eens Kael

VERVOLG 1

10. Op het plein,

11. De Matthiaskerk

12. Een trouwgezelschap voor de kerk

13. Verder op het plein

14. Koning Stephanus  met het dubbele kruis: de goddelijke en de wereldlijke macht

15. Koning Stephanus

16. Parlement aan de overkant van de Donau op Pest.

17. Idem

18. Toren van de Matthiaskerk

VERVOLG 2

19. Opzij van het Koninklijk paleis

20. Zicht op de kettingbrug

21. Kael

22. Tolul, de mytische arend

23. In het restaurant

24. De halve eend

25. Voorkant van het parlement

26. Voor een zijvleugel van het parlement

27. Parlement aan de Donaukant.

VERVOLG  3

28. De schoenen

29. Idem

30. Idem

31. Ons gezelschap

32. New York café

33. De grote synagoge

34. Idem

35. Heldenplein

36. De stamvaders

VERVOLG 4

37. De engel Gabriel

38. Renoir:  Gebrielle 1903

39. Pieter Breugel de oude   Prediking van Johannes de Doper 1566

40. Beelden op de burcht van Buda

41. Panorama

42. Idem

43. Brug met de oudste kerk van Boedapest

44. Beeld van de burcht vanop de boot

45. In het ruïnecafé

Feedback Scheutafsteker

Eigenlijk heb ik wat laat uw laatste blogs gelezen, waardoor ik de opendeurdagen 1 en 2 juni gemist heb.

Het was vooral het artikel over de twijg- of scheutafsteker dat meer dan mijn volledige aandacht kreeg.

Dit jaar heb ik daar ook, en ik denk voor het eerst, last van gehad en nogal wat, zeker een 100tal appelscheuten.

Bij PCFruit zijn er dit jaar trouwens ook meerdere meldingen binnengelopen.

De conclusie luidt daar dat het zou gaan om een aantasting van de perenscheutwesp – Janus compressus.

Eigenaardig genoeg hebben die parasieten mijn perenbomen niet aangetast en mijn appelbomen wel.

Bij jouw hebben ze het dan weer gemunt op uw pruimenbomen en niet op appel.

Beste Vincent,

Ik heb jou in cc gezet omdat ik denk dat jij meer mensen kent die het verschijnsel zouden kunnen verklaren.

Jullie weten beslist meer dan Daniël en ik samen.

Moest het nodig zijn voor verder onderzoek: ik heb nog een hermetisch afgesloten plastic zak met een aantal afgeknipte afgebogen topscheutjes van appel.

Jef Peeters

Nota: Mijn jonge appelbomen werden eveneens flink aangetast. Voor de foto was de pruim het opvallenst  en pruimen worden minder vermeld.

Bellefleur 2de maal geveld

Vorige zaterdag heeft het gestormd en de al een boom geworden opslag werd door een torsiewind geveld. Drie jaar terug hadden we hem al eens rechtgetrokken en met 2 kabels vastgelegd. Nu is hij tegendraads door een draaiwind toch gevallen. De beworteling was nog veel te zwak. De stam waarop hij stond is verder gekraakt.

Maar geen nood. De 2^de opslagtak - na de eerste, omgeënt tot Reinette de Flandre  en die reeds lang op eigen wortel staat - is nog intact, maar veel kleiner dan de geknakte boom.

Bij het breukvlak groeit er echter een kleine scheut. Hopelijk wordt dit de vervanger. Dat duurt echter nog jaren.

De oorspronkelijke boom, een dubele Bellefleur was zeker al over de vijftig toen we hier in 1962 kwamen. Bij een zware augustusstorm in 1992 waaide hij om. De eerste opslagtak heb ik destijds omgeënt en vormde eigen wortels.

FOTO’S

1. Een foto van 14-5-2017 van de nu gevelde boom

2. Geveld

3. De gescheurde en gedraaide oude romp

4. Bladerdak. Rechts de Reinette de Flandre en erachter de dunne, opgeschoten tak Bellebleur.

5. Zullen de vruchten nog rijpen?

6. De resterende opslagtak

7. Hopelijk wordt dit de nieuwe boom.

Spinselrupsen en kale Boom

Tijdens de pinksterdagen was ik in Boedapest.                                                 In het hooggelegen deel Buda bezochten we het kasteel, het vroegere koninklijk paleis. Bij het afdalen naar de Donau, via een beboste flank, bemerkte ik deze kaalgevreten boom. Dat dit mogelijk was had ik gelezen. Welke boom het was kon ik niet achterhalen.                                                                              Alhoewel er aan de appelbomen dit jaar nogal wat aantasting was, is de schade zeer gering. Dat totaal kaalvreten kan dus.

Bosduiven en Kruisbessen

Ik heb een kleinfruitkooi waarin momenteel nog gewerkt wordt, spanbetonpalen vervangen de houten palen.

Vorig jaar is daarmee al begonnen. De houtduiven maakten daar (geen netafsluiting) gebruik van om al de kruisbessen voortijdig te oogsten. Daarbij begonnen ze al in een vroeg stadium.

Ik sta dit jaar zeer te kijken dat de bessen tot heden nog onaangeroerd blijven! Wat is de verklaring? Zijn de bosduiven- kruisbeseters allemaal verdwenen en hebben ze hun kennis niet doorgegeven?

Iets gelijkaardig heb ik geobserveerd bij de (kool)mezen. Een goede tien jaar geleden hadden ze de maanzaden ontdekt in mijn Russische Papavers. Ik begon al te vrezen dat ze mijn bestand zouden uitroeien. Veertig jaar terug kreeg ik het zaad van een Russisch Veltlid die het meebracht van haar bezoek aan Oekraïne. Er was steeds natuurlijke uitzaai. Als gevolg van de geplande aardgasleiding bleef daarop de tuin een jaar onaangeroerd liggen. De papavers konden overal groeien. De mezen plunderden enkel de buitenkanten. Als later de tuin weer normaal werd bewerkt en de papavers enkel op enkele plaatsen groeiden, bemerkte ik geen aanpikken meer door de mezen. Blijkbaar was de kennis niet doorgegeven aan het nageslacht.