Archief

ik mag dan misschien dom lijken..
maar jullie hebben het de hele tijd over vallen in de geest en spreken in tongen, maar wat is dat nou precies? Ik had er tot voor kort nog nooit van gehoord en weet niet goed wat het inhoud en hoe komt het dan dat zoiets gebeurd?

jij is lief.. vind God ook!

Dat is niet dom hoor... ennuh, ik weet er zelf ook bijzonder weinig vanaf... Jah, van het spreken in tongen wel iets (vanuit de Bijbel dan), maar het 'vallen in de Geest' enzo is voor mij ook vrij onbekend terrein... Dus... wie voelt zich geroepen om ons te helpen?
Rinske

Hallo 'Lief' en Rinske,

Lief begreep helemaal niet, waar deze discussie over ging. Zij had nog nooit gehoord van:
- spreken in tongen
- vallen in de geest.
Zij schaamde zich een beetje over haar 'van niets weten'.
Rinske troostte haar heel lief:
"Geeft niet hoor. Van 'spreken in tongen' weet ik wel iets uit de bijbel, maar dat andere was ook mí­j onbekend".
Leg eens uit....wie dan ook!"

Eerst dus maar 'Lief':

Kijk Lief; het zit zo.

Het Christelijk geloof, warmer gezegd: 'het geloof in Jezus' is altijd bezig om zich te verjongen en te vernieuwen.
In het kader van dat proces kwamen er ook mensen, die uit de bijbel nieuwe dingen lazen:
"De Heer Jezus heeft met dat geweldige woord van Hem: 'Het is volbracht' veel meer voor ons bereikt dan wij tot dusver dachten".
En zij wezen op teksten, die tot dan toe nog nooit zo opgevallen waren; dat je vervuld kon worden met de Heilige Geest, bijvoorbeeld doordat mensen je de handen oplegden.
En toen men dat ging doen , bleek de Heilige Geest inderdaad mensen sterker en blijder en met meer inzichten te maken dan tot dusver bekend was. En heel verrassend was, dat de Heilige Geest geschenken, gaven, bij zich had, die Hij begon uit te delen.
En een van die geschenken was 'het spreken in tongen', een vorm van spreken met God, die noch mensen- dus ook jijzelf niet- noch engelen verstonden, maar God wel, (1 Corinthe 14 v 2).

Nu halen wij er Rinske even bij.
Toen mensen metterdaad vervuld begonnen te worden met Gods Geest, gebeurde het wel eens een enkele keer, dat zij overweldigd werden door die aanraking, dat zij er letterlijk 'van onderteboven waren', dus dat zij vielen.
Maar later kwamen er mensen, die zeiden, dat zoiets erbij hoorde, dat je eigenlijk niet echt met Gods Geest gedoopt was, wanneer je niet omviel.
Nu ligt dat heel subtiel...er waren allerlei tussenvormen...maar er waren toch ook weer mensen, die zeiden:
"Móet dat nou....het kan toch ook zonder...moet je nu beslist zoeken naar zo'n show in de wereld van alle dag, de 'zienlijke' wereld, om te bewijzen, sdat er iets met je gebeurd is in de ónzienlijke wereld. Zo handelt God toch niet met zijn kinderen, dat Hij ze laat omvallen".

Maar anderen zeiden:
"Doe nou niet zo overzorgvuldig. Ga niet te afwijzend om met dit nieuwe. Veroordeel niet zo gauw iets nieuws. Kijk het eens aan".

En midden in die discussie stapten jullie naar binnen en zeiden verschrikt:
"Wat is dat nu?"

Maar Rinske en Lief....willen jullie iets verder weten over deze dingen; kom gewoon naar 'Vraag het Ger'. We moeten op dit topic van Chaim niet 'off topic' gaan. We kunnen beter naar mijn rubriek uitwijken.

Daag
Ger

Dag Chaim,

Over tongenspreken herhaal ik nu de in de bijbel voorkomende teksten, waarbij ik even terzijde stel, dat een aantal van die teksten al genoemd zijn in dit topic.

In Marcus 16 v 17 zegt Jezus, dat de gelovigen in nieuwe tongen zullen spreken. Ik weet, dat er dat afgezaagde praatje is, dat dit toevoegsel niet authentiek zou zijn. Hier zijn boeken vol over geschreven, maar voor mij geldt, dat deze aanrader van Jezus precies past in wat verder gezegd wordt.
Ik ben blij om als gelovige, met Gods Geest vervuld, door zijn genade, al 43 jaar in nieuwe tongen te mogen spreken.

In Handelingen 2 v 4 wordt verteld, dat de gelovigen van tóen, na de eerste uitstorting van de Heilige Geest in nieuwe tongen begonnen te spreken, met dit opmerkelijke bijverschijnsel, dat de mensen zich in hun eigen taal voelden aangesproken. Dit verschijnsel deed zich verder in de Nieuwe Testament , bij verschillende heerlijke gelegenheden , niet meer voor. Maar uit de omstandigheid, dat Cornelius niet zó in tongen sprak, dat anderstaligen dat verstonden, kan niet opgemaakt worden, dat deze blijde geschiedenis inferieur zou zijn aan wat eenmalig op de 'eerste pinksterdag' gebeurde.

In Hand 10 v 46 zijn de gelovigen uit de Joden verblijd en verbaasd, dat de heidenen op dezelfde manier de doop in de Heilige Geest deelachtig werden, als zí­j bij eerdere gelegenheden, want zij hoorden ze spreken in tongen.
Ik maak hieruit op, dat de het spreken in tongen een voor alle aardbewoners bedoelde heerlijke gave is, die wij niet mogen afdoen als 'gebrabbel' of zelfs als 'duivelswerk', zoals ik tot mijn ontsteltenis moest lezen. Ik heb , mijn eigen tongentaal beluisterend, ook nooit het idee, dat er van 'brabbelen' sprake was. Wanneer ik het via een bandje toevallig nog eens een keer hoor, maakt het op mij een waardige indruk.

In Hand 19 v 6 spreken de mannen in Efeze ook in tongen, nadat zij gedoopt zijn in water en de Heilige Geest hebben ontvangen.

In 1 Corinthe 12 v 10 staat het spreken in allerlei tongen onder de gaven van de Geest vermeld. Let wel, dat er ook in tongentaal een 'bediening' kan ontstaan, zodat mensen met een hiervoor geschikte persoonlijkheidsstructuur meerdere talen van mensen en engelen ter beschikking hebben.

In 1 Corinthe 12 v 30 wordt gezegd:
"Spreken soms allen in tongen?" ( ...'klanktaal'......in de Nieuwe Bijbelvertaling)
Bedoeld wordt, dat niet iedereen de 'bediening' heeft om in allerlei tongen te spreken. maar dat bedoelt niet te zeggen, dat de Geestvervulde gelovigen niet in éen tong zou spreken. Niet bij ieder groeit de gave uit tot een bediening.

In 1 Corinthe 13 v 1 staat:
"...al ware het, dat ik met de tongen der engelen sprak en had de liefde niet..."
Bedoeld wordt, dat hier iets zeer heerlijks en bewonderenswaardigs en begerenwaardigs wordt vermeld , waarna dan gezegd wordt:
"Zelfs indien ik zo begenadigd zou zijn en de liefde niet had, dan zou het mij geen nut doen".
Maar dat neemt dus niet weg, dat 'allerlei tongen' als een zeer goede zaak wordt gezien.

In v 8 lezen wij, dat eenmaal tongen zullen verstommen, wanneer het volmaakte komt. Na de tweede eeuw zijn gaandeweg de tongen verstomd, maar dat was niet omdat 'het volmaakte was gekomen', maar omdat het tijdperk van de verslapping.... van het geestelijk' veertig jaar in de woeastijn ronddolen' was aangebroken. Ik ben zo blij, dat wij nu , na die pijnlijke 'veertig jaar', na die 2000 jaar droogte, weer aan de grenzen van het géestelijk beloofde land staan.

Ik ben zo blij, dat wij, sprekende in tongen, buiten alle menselijke en engelenkanalen , de goede en de slechte, om...met God kunnen spreken.( 1 Corinthe 14 v 2).

Ik ben zo blij, dat wij onszelf kunnen stichten, door te spreken in tongen, ( v 4), dat wij zo ópgebouwd worden daardoor.

En wanneer Paulus zegt, dat ...
"hij wel wilde, dat wij allen in tongen spraken",
wie zijn wij dan om te zeggen:
"Nee Paulus...daar zijn wí­j te fijn voor gebouwd".
Iemand zou kunnen zeggen, dat Paulus ons nog liever zou zien profeteren. Maar ikzelf ben door het spreken in tongen ook vrijmoedig geworden om te profeteren.

Het spreken in tongen dient tot eigen stichting. In de gemeente hebben wij daarnevens de gave van de vertolking nodig, opdat anderen stichting ontvangen.
Wanneer ik in de gemeente in tongen spreek, laat ik dat altijd vergezeld gaan door een vertolking. Ik deed dit vroeger niet, maar ik liet mij gezeggen door een kittig, 20 jarig meisje, dat mij op deze leemte wees.
Hierop slaan 6 tm 13.

Weer Paulus: "wanneer ik in een tong bidt, bidt mijn geest wel, maar mijn verstand blijft onvruchtbaar" ( v14).
Heerlijk toch, wanneer dat verstand even uit kan rusten.

En in v 18 zegt Paulus, dat hij blij is, dat hij meer in tongen spreekt dan wie dan ook.
En niemand zal toch zeggen:
"Nou ja zeg....Paulus....wie is nou Paulus?!"

Alleen in een samenkomst wil Paulus liever spreken in verstaanbare woorden...dat wisten we toch al, dat de tongen er allereerst zijn om jezelf op te bouwen, wanneer je alleen op je fiets zit bijvoorbeeld, ( v 19).

En wat is het belang van het spreken in tongen: ongelovigen, waaronder ook te begrijpen de Christenen, die niet verder kijken dan hun aardse horizon, krijgen door het spreken in tongen van anderen een seintje:
"De grote tijden van het binnengaan in het hemelse Kanaän , het overtrekken van de Jordaan om het geestelijk beloofde land in bezit te nemen....die tijden zijn aangebroken. Zorg , dat je erbij komt".(v 22).

Mensen....belemmer het spreken in tongen niet. ( v 39)

Lui, ik spreek uit een 43-jarige ervaring. Niet verdergaan met alle 'uhs' en 'ahs'.

Hierna, in dit drieluik, nog een afzonderlijk woord aan Truus, dat toch van het geheel een integrerend onderdeel uitmaakt.

O ja zeg, wat ik nog even vergat; even verderop zegt Paulus ook nog:
"Ik zál bidden met mijn geest, maar ik zal ook bidden met mijn verstand. Ik zal lofzingen met mijn geest, maar ik zal ook lofzingen met mijn verstand".

Het heerlijke bidden in de geest, in tongen, versterkt alleen maar de goede begeerte om ook met je verstand te bidden. Het is een zegen om de Here een loflied te zingen in tongen. En het blijft voortreffelijk om Hem nieuwe liederen toe te zingen in verstaanbare taal.

Daag
Ger

Dag Chaim,

In je stuk vraag je eerst onze mening over tongentaal en dan over 'vallen in de Geest'.

Eerst het 'vallen in de Geest'. Ik heb daar in mijn rubriek 'Vraag het Ger' net een discussie over gehad. Ik herhaal sommige elementen daaruit.
en voeg ook nieuw opkomende gedachten toe.

God handelt met zijn kinderen op een waardige wijze. Er zijn voorbeelden in het Oude Testament, bijvoorbeeld dat bij de inwijding van de tempel de priesters zelfs niet konden blijven staan in die tempel, omdat de majesteit van God zo overweldigend groot was. Maar er staat niet, dat zij vielen. Ik krijg meer de indruk, dat zij zich uit de tempel moesten terugtrekken.( 1 Kon 8 v 11).

En er zijn voorbeelden in het Nieuwe Testament. Toen de soldaten Jezus kwamen arresteren, vielen zij alle om, toen Hij een machtwoord sprak.
En Paulus viel ter aarde, toen hij Jezus in zijn kracht zag op de weg naar Damascus.
En toen in Openbaring Johannes de opgestane Heer zag, viel hij op zijn aangezicht, zo indrukwekkend was de verschijning van de Opgestane Heer.

Het kan dus wel degelijk voorkomen- positief zowel als negatief- dat mensen zo overweldigd worden door een manifestatie van God, in een van zijn drie verschijningsvormen; als God, als de Heilige Geest, als Onze Heer Jezus Christus, dat zij niet kunnen blijven staan.
En ook de persoon, met wie ik in 'Vraag het Ger' sprak had een zeer persoonlijke ervaring gehad, die ook op 'vallen in de Geest' kan hebben gewezen.
Maar er zijn te weinig schriftbewijzen, dat men dit verschijnsel daarmee zou kunnen rechtvaardigen. Ik beschik over vele inlichtingen, dat 'vallen in de Geest' gepaard gaat met allerlei andere zaken, zoals stuiptrekken en vreemde geluiden maken of onbedaarlijk lachen. Daarom zeg ik ten aanzien van 'vallen in de Geest':
"Stel je terughoudend op. Veroordeel het niet in incidentele gevallen, maar wees extra behoedzaam bij 'groepsgebeurens' ".
Ik wil ook nog zeggen, dat 'dit verschijnsel' ook wel voorkomt, daar, waar mensen behoefte hebben aan een extra 'thrill'. Zij willen iets zien gebeuren in de zichtbare wereld en daaruit de gevolgtrekking maken, dat het 'in de onzichtbare wereld' wel snor zit. Drijfveer kan hierbij zijn, dat men het gevoel heeft , in de 'onzichtbare wereld', de wereld van God en zijn engelen , met daarbij strijd tegen de demonen onder leiding van satan...dat men in dí­e wereld 'de boot gemist heeft'. Men wil dan de onlustgevoelens daarover overschreeuwen, zij het ook onbewust, door allerlei opvallende dingen te doen in 'de wereld van alle dag'.

Over 'spreken in tongen' in een volgende bijdrage, hier direct na.
Anders wordt het te veel.

Daag
Ger

Dag Niem,

Wat jij nodig hebt, is gebed. Nu je je gemeld hebt op H.Q., heb je opeens zoveel vrienden en vriendinnen.
En ze popelen allemaal om met je te bidden. Maar iemand moet het voortouw nemen en dan bidden ze allemaal mee.
En natuurlijk nag jijzelf ook meebidden.

Zullen we dan maar?!...:

Lieve Heer God ,
In de naam van de Heer Jezus komen wij bij U.
Er is iemand in nood Heer.

U weet , wat ze vroeg:
- of U echt een Vader bent
- of de dingen eens wat minder zinloos mochten worden
- of ze een heel klein piezeltje licht mocht zien...
(Dat vroeg ze wel niet Heer, maar ze bedoelde het wél).

Heer; het gaat hier misschien helemaal niet over een 'zij', maar dat weet U allemaal Heer.

En nu vragen wij U:
- wilt U zo gauw mogelijk naar haar toegaan en iets liefs tegen haar ( of hem) zeggen, zodat zij, (dat houd ik nu maar aan Heer), zich al een beetje getroost voelt.
- En wilt U van nu aan , lieve Vader, licht in dat leven gaan brengen.

Toen de wereldgeschiedenis begon, brak U door het donker heen....en het werd Licht!
En dat licht werd sterker en sterker.
Wilt U dat ook bij haar doen Heer.

Dank U".

Dag Niem.
Ger,

Dag Manuela en Swirly,

Manuela vroeg, hoe je de Heilige Geest in je leven kon vasthouden. Zij wil de Heer graag dienen, maar merkt, dat de satan erg aan haar trekt.

En Swirly maakt daarbij al aardige opmerkingen.

Mogelijk kan ik jullie nog met het volgende van dienst zijn:

De apostel Paulus schrijft;
"De gedachten van satan zijn ons niet onbekend", (2 Corinthe 2 v 11).

Nu is het toch niet zo moeilijk, hoe de gedachten van de duivel in dit geval zijn. Hij heeft heus wel in de gaten, dat hier een mensenkind is, Manuela, die zich gaat bekeren tot God en voor hem gevaarlijk wordt.
Heel de mensengeschiedenis door 'ligt hij voor de ingang van zijn hol' en snuift de geuren op, die hem bereiken. In het geval van Kaïn snoof hij met welbehagen de geur van wrevel op, die van Kaïn uitging en zei:
"Aha...goede lucht...hier kán ik wat mee", (Genesis 4 v 7).
En hij sloop nader. God zei nog tegen Kaïn:
"Pas nu op!!...alarm...alarm...je moet over de duivel heersen".
Maar Kaïn luisterde niet en het liep allemaal heel triest.

Maar toen Manuela haar hart in de richting van God keerde en Jezus ontdekte als haar verlosser en haar bevrijder en haar vervuller met zijn Heilige Geest....wat toen? Satan snoof een gevaarlijke geur en zei:
"Hier gaan we iets tegen doen"
En hij sloop nader.....

Laat Manuela daar nu niet van schrikken. De strijd in de hemelse gewesten is reël, maar hij is niet griezelig.
Die strijd is niet iets wazigs, maar hij is duidelijk omlijnd. De bijbel zegt:
"Bied weerstand aan de duivel en hij zal van u vlieden", (Jacobus 4 v 7).
Het is toch ook volkomen logisch, dat God, die ons in Christus de beste gave aanreikt, die maar aangereikt kan wórden....dat God dan ook alle middelen geeft om die gave tegen alle aanvallen te beschermen.

Dus Manuela, wanneer de duivel op enigerlei manier bij je komt met wat dan ook om je tegen te houden, zeg of doe iets, waardoor hij 'met de staart tussen de benen' afdruipt. Je kunt in ieder geval bij een vervelende gedachte zeggen:
"Satan...in de naam van Jezus ...wijk!"

Natuurlijk komt hij terug om het weer te proberen en nóg eens te proberen. Maar dat weet je nu.

Een mooi voorbeeld vind je in het boek Nehemia:

De duivel gebruikte daar allerlei mensen om Nehemia 'van z'n a propos af te brengen'.
Nehemia wilde de stad van God beschermen, door een in verval geraakte muur te herstellen.
Maar dat was de duivel niet naar de zin en hij stuurde Sanballat, Tobia en Gesem, drie vervelende heren, die hun uiterste best deden om alles lekker te verzieken.

Eerst bespotten zij Nehemia en zijn helpers:
"Wat wil dat achterlijke zootje?", (2 v 19 en 20)
Toen kleineerden zij hun werk:
"'Allemaal waterverf'. Als er maar een vos tegen dat wrakke muurtje van die lui opspringt, dan verpuint het al, (4 v 3).
Daarna probeerden zij verwarring te stichten, (v .
Ook wilden zij bruut geweld gebruiken, ( v 11).
Toen bakten zij zoete broodjes en zeiden:
"Wij moeten eens de koppen bij elkaar steken", ...maar houd ze in de gaten, (6 v 2).
Daarna probeerden zij het met vrome praatjes, 6 v 12.

Maar Nehemia had die hele trucentrommel, (want er kwam nog meer) door en hield stand.

Manuela,.... volg Swirly's raad. "Lees je bijbel bid elke dag, dat je groeien mag".

Manuela...jij denkt missachien:
"Gunst...ik dacht, dat het leuk ging worden bij de Heer Jezus, maar dit valt me toch ietsepietsjes tegen".
Het wórdt leuk en het í­s al leuk in de dienst van God voor jou. In de strijd groei je en dan kómt er toch een MANUELA te voorschijn!
Je zult zeggen:
"'k Wist niet, dat het in me had".
Manuela...ik zou veel meer tegen je willen zeggen . En tegen Swirly zou ik ook veel meer willen zeggen.
Maar laat ik het even hierbij laten. Ik ben de wereld niet uit en jullie ook niet.
.......
Ik heb niet het idee, dat ik daar op dit ogenblik veel aan heb toe te voegen. Maar....kom gerust met je vragen.

Daag
Ger

Dag allemaal,

Dit topic begon met een vraag:
- ik heb sterke sexuele verlangens
- ...maar geen partner
- wat moet ik doen?

Er zijn vele antwoorden geweest. Maar mag ik als veel ouder iemand ook een duit in het zakje doen?
Sexuele verlangesn zijn door God zelf in de mens gelegd. Reeds in Genesis wordt gezegd:
"Daarom zal een man zijn vader en moeder verlaten en zijn vrouw aanhangen en zij zullen tot éen vlees zijn"
Genesis 2 v 24.

Wanneer je nu sterke sexuele wensen hebt en je krí­jgt een partner, dan is de zaak daarmee niet klaar. Want het is niet goed om dan maar gelijk met die net verworven partner in bed te duiken.

Dat dóe je niet. God staat aan de deur van óns hart en Hij klopt. Als iemand de deur opendoet, dan komt Hij binnen in dat levenshuis. Je merkt hieruit, dat God een 'gentleman' is. Hij bouwt zijn relatie met ons op. Wanneer een jongen met krachtige sexuele gevoelens een meisje vindt, dan breidelt hij die sterke gevoelens en bouwt liefdevol aan de opbouw van die relatie.

En wanneer dat meisje er helemaal klaar voor is en hij ook, dan is het tijd voor sexuele gemeenschap.

Maar God is niet een God van wanorde. Hij is een God van orde en het is een goede zaak om te wachten tot je voor de uitbouw van je relatie een maatschappelijke basis hebt.

Wanneer je echter die maatschappelijke basis nog niet hebt, je kunt nog geen eigen, financieel onafhankelijk gezin stichten en je hebt bewust, beiden willend, gemeenschap met elkaar, dan ben je, naar mijn mening getrouwd in Gods oog en kan je in het algemeen gesproken niet meer scheiden.

Sexuele gemeenschap is immers niet 'zo maar iets', maar de aardse afbeelding van een geweldig hemels feit.
God wil met zijn Geest onze geest geestelijk bevruchten, zodat die menselijke geest in samenwerking met Gods Geest steeds heerlijker gedachten gaat ontwikkelen.
En daarvan is de sexuele gemeenschap tussen een man en een vrouw een aardse afbeelding.

Maar nu zal de eerste vragensteller of vragen stelster nog zeggen:
"Wat heb ik hier nu aan?"

Wel; je kunt aan God vragen:
"Lieve Heer....U kent mijn sterk onrtwikkeld sexueel gevoel. Wilt U mij kracht geven om het in toom te houden. Wilt U mij zo bepalen bij U en uw heerlijke beloften, dat mijn sexuele verlangens wat meer op de achtergrond komen. En wil U mij een goede partner geven, met wie ik U samen kan dienen. En mag het dan zo zijn Heer, wanneer die partner komt, dat ik dan liefdevol-voorzichtig met die andere omga, gedachtig aan de uitspraak, ook al staat die niet in de bijbel:
'Ware liefde kan wachten'.

Dank U Heer, dat U hoort en verhoort".

Wanneer iemand terug wil schrijven, dan kan dit via 'Vraag het Ger'. Maar ik houd ook dit topic in de gaten ten aanzien van verdere reacties.

Daag
Ger
O ja, nog dit: gelovigen kunnen zelf nog méer handelend optreden door de duivel in de naam van Jezus weg te jagen, wanneer satan komt met onrustig makende gedachten.
Maar dit is een zaak, waarvoor niet ieder in zijn gedachten direct zomaar klaar staat.
G.

Hoi allemaal,

De discussie over dit onderwerp is al een tijdje uitgedoofd, maar ik wil toch nog een opmerking maken.

In 1 Timotheüs lees ik in verzen 1 en 2:
"Ik vermaan u dan allereerst smekingen, gebeden, voorbeden en dankzeggingen te doen voor alle mensen, voor koningen en alle hooggeplaatsten, opdat wij eens stil en rustig leven mogen leiden in alle godsvrucht en waardigheid".

De autoriteiten zijn volgens Romeinen 13 v 1 door God aangesteld, wat ons de plicht oplegt om hen te gehoorzamen. Zij zijn een scheppingsordening van de Allerhoogste. Zó wil Hij, dat de aarde wordt bestuurd.
Het is goed om de overheid in haar zware taak in de geestelijke wereld bij te staan.

En wanneer er een vijandige overheid is?
De Joden, die in Babel in ballingschap waren, kregen als opdracht om te bidden voor dat Babel, dat hen uit Israel had gedeporteerd. De vrede van deze stad hield tevens de vrede van Gods volk in. (Jeremia 29 v 7).

Hoeveel te meer geldt dit voor een overheid, die democratisch gekozen, naar beste weten tracht de burgers van het land te leiden.

In mijn kerkelijke gemeente zie ik er voor mijzelf een taak in, om zo eens in het kwartaal te bidden in de plenaire samenkomsten op zondagmorgen voor:
- het koninklijk huis, waarbij ik dan soms een lid van die familie in het centrum van mijn gebed plaats. - voor de regering; jaren lang ben ik steeds begonnen met 'Wim Kok' en nu nu dus met 'J.P.'
- voor de leiding van provincies en gemeenten
- voor onze eigen sam, waarbij ik de oudsten en andere leidinggevenden achtereenvolgens naar functie vermeld, zonder de namen te noemen.

Dit handelen heeft mij persoonlijk steeds bevrediging gegeven en het wordt ook in mijn kring wel gewaardeerd, zo meen ik.

Ik zeg dit alles niet om 'het braafste jongetje uit de klas' te willen zijn. Ik ben echt van mening, dat de bovenaangehaalde bijbeltekst een goed richtsnoer is.

Daag
Ger

Dag Zonnetje,

De beslissing zal al wel zijn gevallen: je gáat de 'kietelproef' doen, neem ik aan.

Zoals ik je in onze e-mailcorrespondentie al aangaf, heb ik mijn bezwaren. Die herhaal ik nu niet; je kent ze.

Maar goed; ik ben reëel; het gaat gebeuren: mag ik je nog een paar gedachten meegeven:

Op zeker ogenblik vat de Heer Jezus de 'Tien geboden ' zó samen:
"Gij zult de Here uw God liefhebben met geheel uw hart, en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand...enz..."

Kijk Zonnetje, je bent nog zo jong, je ziel en je verstand zijn nog met zoveel dingen gevuld. Ik wens je toe, dat je , na het onderzoeken van alle dingen, zoals jij dat nu eenmaal wilt, het goede behoudt en dat je toekomst vol moge zijn van de Heer zoeken met alles , wat in je is. Daardoor zal er geen plaats meer zijn voor allerlei ideeën, zoals die nu nog bij je leven.

De tweede tekst, waarop ik je zou willen wijzen, is deze: Spreuken 8 v 20:
"Ik wandel midden op de wegen van het recht".

Let nu eens op dat zinsdeel: "Midden op".

Zonnetje; jij denkt nog :
"Hoe kan ik nu zo dicht mogelijk langs de rand van de afgrond rennen, zonder dat God kwaad op mij wordt".

Veel te riskant Zonnetje. Bij twijfel onthoud u....Blijf midden op de weg, ver weg van de rand.
Hoeveel jongens heb ik niet gekend, die zeiden:
"Ik houd eigenlijk niet van school. Ik werk voor een zes. Anders vinden de andere knullen mij een uitslover".
En het werd een vier.

Werk voor een tien , kind...blijf midden op de weg.

Zonnetje; ik wil er altijd voor je zijn.
Ga met God, dan ga je niet verkeerd.

Daag
Ger