Archief

Hallo Preacher,

Je meest brandende vraag is:
"Hoe kom ik nu eens beter in contact met God".

Wel; eerst een voorbeeld uit de wereld-van-alle-dag. Stel: een jongen vindt een meisje aardig. De meest probate manier van contact zoeken is toch wel deze; proberen in haar denkwereld in te komen; kijken, waar haar interesses liggen, kortom : haar sfeer leren kennnen. Wanneer die je bevalt, heb je al een flinke winnaar in het zoeken van contact. Als zij van lezen houdt en jij houdt ook van lezen en je kunt gezellig wat met haar bomen, dan gaat het allemaal steeds vlotter lopen.

Plaats dat nu eens oneindig veel hoger. God wil- om nu maar eens iets te noemen-:
- liefde, blijdschap, vrede
- vriendelijkheid, lankmoedigheid,
- goedheid, trouw
- zachtmoedigheid en zelfbeheersing.
God ziet dat graag bij mensen. Hij zelf IS liefde, pure blijdschap, vol van ongestoorde vrede enz. Hij wil dat ook bij mensen zien. Het is zijn sfeer.
En hoe kóm je in die sfeer: door de doop met de Heilige Geest. Ga op zoek naar jongens en meisjes , die daar ervaring mee hebben en laat je inlichten. Vraag eens wat rond en wanneer je niemand kunt vinden, laat ons dan verder praten in deze rubriek.

Natuurlijk is allereerst nodig, dat je echt bekeerd bent. Ik heb ook in dit subforum het topic 'bijbelstudie'. Al tijden lang houd ik mij hier bezig met 'bekering' en 'voortgaande bekering'. Neem daar eens een kijkje.

Denk niet te min over bijbellezen. De mens, die een begin heeft gemaakt met zijn bekering, vindt in die bijbellezing de sleutel tot veel heerlijks. 1 Petrus 1 v 23 zegt daarover:
" word wedergeboren, en niet uit vergankelijk , maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en blijvende woord van God".

Dus: de bekeerde mens wordt nader tot God geleid door liefdevolle , ongestresste lezing van Gods woord. Dan nadert hij al zo dicht tot God en Jezus, dat Zij hem kunnen omarmen in de wedergeboorte en zo het nieuwe leven in hem kunnen laten ontbloeien.
En dat nieuwe leven kan zich dan verder ontwikkelen via de doop in de Heilige Geest.

Je hebt het ook over 'je hart leegmaken'. Die term stemt mij vagelijk ongerust.
De Heilige Geest van God gaat ons vullen met een heel nieuwe levenslading. Zouden wij aan Gods Geest dan niet het schoonmaken van ons hart van allerlei ballast overlaten. Natuurlijk moet je bepaalde dingen nalaten; ieder mens weet wel, dat bepaalde grove fouten niet bij een Christen horen. Maar laat het fijnere werk nu aan Gods Geest over. Die weet tijd en plaats veel beter. Nog onlangs tipte Gods Geest mí­j...als 82- jarige... en zei:
"Word het nu niet tijd om ook díe grafdoek af te leggen".
Nee; niet stil gaan zitten wachten; altijd rustige en vertrouwende actie. Ik houd niet van al die lege huizen. Er is nog een ander, een heel kwade, die op lege huizen loert.

Dan heb je ook wat ideale gedachten over de mensen in de derde wereld, die gemakkelijker dicht bij God zouden komen. Nou, vergeet het maar. Ik heb zes of zeven jaren vertoefd in dergelijke gebieden en weet, dat ze hun eigen zorgen en belemmeringen hebben, waardoor ze volstrekt niet in een geestelijk gunstiger startpositie zijn dan wij hier.

Tenslotte valt mij op, dat je even de mogelijkheid aanstipt, dat bij het openslaan van de bijbel de eerste de beste tekst voor jou zou kunnen zijn. Let wel; je geeft dit niet als je eigen mening, maar wekt de indruk, dat je wel eens zoiets gehoord hebt.

Men moet de bijbel niet op die manier gebruiken. Goede, rustige lezing met telkens -zeg- honderd bladzijden tussenruimte, zodat spannenende en wat 'saaie' stukken elkander afwisselen, is een goede methode.

Preacher: ik heb niet alle vragen naar wens kunnen beantwoorden, neem ik aan. Maar kom rustig terug. Altijd welkom.

Daag
Ger

Dag Hman,

Welkom als gespreksgenoot.
Dat probleem van jou, van Jezus, die met God spreekt, aan Hem van alles smeekt en die toch zelf God is....ik zat er gisteren net over te denken.

Maar weet je , wat een 'antwoord' zou kunnen zijn?

De Heer God, Hij, die tijd en ruimte schiep, Hij, die eeuwig is, omdat Hij boven de tijd staat; Hij, die alomtegenwoordig is, omdat Hij boven de ruimte staat....Hij, die in alles, wat groots en machtig en goed is, het superlatief is....Hij is voor ons mensenverstand niet te peilen.

Jesaja zei het immers al; ( 55 v 8):
"Want mijn gedachten zijn niet uw gedachten en uw wegen zijn niet mijn wegen, luidt het woord des HEREN.
Want....zoals de hemelen hoger zijn dan de aarde, zo zijn mijn wegen hoger dan uw wegen en mijn gedachten hoger dan uw gedachten..."

De Heer God is zo hoog, dat wij ons geroepen kunnen voelen om Hem te aanbidden, die 'in Christus onze Vader wil zijn'.

Je zult toch maar zo'n Vader hebben; die hoger is in zijn liefde, om nu maar eens iets te noemen, dan wat wij ons ook maar kunnen voorstellen.

En wanneer onze God zo rijk is, dat Hij zich op drie manieren aan ons wil openbaren, als de Vader, op wie alle dingen uitlopen, als de Zoon en de Heilige Geest, die naar Hem toewerken, wie zal er dan menselijke gedachten tegenaan gooien, om dat grootse te begrijpen. Jesaja zegt immers, dat Gods gedachten hoger zijn dan die van ons.

En als Jezus dan ook in de hof van Gethsemane smeekt:
"Vader...indien het mogelijk is....mag deze beker voorbijgaan...!",
dan kunnen wij wel iets daarvan 'begrijpen':
Onze Heer Jezus Christus ziet alle zonden , gedaan door alle mensen van alle tijden, zogezegd ook de zonden, die in het jaar 2100 gedaan zullen worden, maar die nu al voor de eeuwige God bestaan...Hij ziet al die zonden op zich aankomen....zich verdichten ....en verdichten....en verdichten...tot die vreselijke, gloeiende, vlammende bekerinhoud...ja...dan druipt het bloed geworden zweet wel van je af....dan kom je maar met grote moeite tot de aanvaarding:
"..niet mijn wil, maar de Uwe geschiede..."

Maar tegelijk is het zo, dat God zélf daar lijdt. Hij is geen wreedaard, die de last van alle zonden op zijn eigen Zoon legt. Nee...God lijdt daar zelf.
Eer Hij eens onze Rechter zal zijn , (in Christus), (Matth 25), wil God onze Redder zijn.

Hman; ik ben zo blij, dat je in de rubriek actief wilde worden met vragen.

Van deze beantwoording zul je zeggen:
"Nu snap ik het nog niet".

Hman....niemand van ons mensen zal het ooit snappen.

Maar éen keer zullen wij, wanneer wij Jezus' hand stevig vasthouden, God zien, zoals Hij is en wij zullen ons verzadigen aan zijn beeld, (Psalm 17 v 15).

En omdat alles aan God eeuwig is, zullen wij een eeuwigheid nodig hebben om verzadigd te raken van zijn heerlijkheid.
En alle vragen lossen zich dan op in aanbidding.

Daag
Ger

Blijf komen met je vragen
G

Dag Hijo,

Er is wel eens een tijd geweest, dat ik je niet zo goed begreep, maar de laatste tijd kan ik weer zó in je gedachtengang inkomen.

Je vindt je evangelische kerk zo oppervlakkig. De Opwekkingsliederen geven je geen bevrediging.
De prediking gaat over handige weetjes voor het practische leven, maar er is geen diepere schriftstudie meer te vinden, zo verzucht je.

Elke nieuwe gemeente wordt weer door dezelfde gevaren bedreigd als eerdere gemeentevormingen. Na verloop van tijd vormt er zich aan de 'kiel van het gemeenteschip' een steeds toenemende aangroei van 'schelpen', gewenningen, die de vaart uit het schip halen.

In de natuurlijke wereld is dit verschijnsel al evenzeer bekend. Een schip wordt soms 'ingedokt', terwijl er zo uiterlijk helemaal geen beschadigingen zijn. Maar de kapiteit heeft geklaagd, dat het schip 'te weinig knopen loopt' en met dezelfde hoeveelheid brandstof minder snel vaart. In ernstige gevallen kan het zelfs zo zijn, dat de bestuurbaarheid van het schip begint te verminderen.
En dan is het tijd voor een dokbeurt. De scheepswand wordt grondig onder handen genomen. Na het verwijderen van de aangroeisels worden nieuwe verven aangebracht, die aangroei tegengaan. Het schip vaart weer uit. En het reageert goed.

In onze gemeente namen velen waar, dat er iets van vervlakking binnensijpelde. Toen werd besloten, de bijbelstudies te intensiveren en daaraan een betere planning ten grondslag te leggen. Er kwamen 'blokken', waarin diep op verschillende bijbelse aangelegenheden werd ingegaan. Telkens blokken van drie weken achtereen. Dat had een verfrissende uitwerking. Bijbelstudies, die voorheen door twintig mensen werden bezocht, telden in de 'blokweken' alras zeventig belangstellenden.

De jeugd had eigen samenkomsten, waar het onder de invloed van allerlei gebeurtenissen van buitenaf, zoals 'jeugdkerken', die velen wel meemaakten, behoordlijk degelijk toeging. En van de jeugd ging een verfrissende werking op de gemeente uit.
Het is gebeurd, dat zo'n goed onderlegd jeugdlid mij aansprak en zei:
"Broer Ger...u spreekt vaak een profetie uit, die u laat voorafgaan door een -onvertaald- woord in tongen. Ik begrijp, dat u zich los wilt maken door dat spreken in tongen, maar de schrift eist wel, dat u het in de gemeentesamenkomsten laat volgend door een woord van vertolking, zodat wij er ook wat aan hebben".
Heerlijk toch, zo'n milde terechtwijzing. Ik heb die ijlings en dankbaar gevolgd.

Hijo; bid, dat de samenkomsten in jouw kerk een diepere prediking gaan kennen. Probeer eens, een opmerking te maken, of blokstudies op de bijbelavonden misschien een leuke hint zouden kunnen zijn.
Je zult de jeugdsamenkomsten wel bezoeken. Wek je medejeugdigen op om dieper te graven. Daar heb je bij die radicale jonge Christenen al gauw een luisterend oor voor.

Onze gemeente ondersteunt veel zendelingen. In onze zendingsbidstonden krijgen wij voortdurend berichten binnen , hoe de geestelijke situatie is in vele gedeelten van de wereld. Dat verruimt de blik. Dankzij onze actieve zendingscommissie is er bij ons al iets te zien van het gezegde:
"Een zendende gemeente is een gezegend gemeente".

Misaschien kan jij ervoor bidden, dat zending en evangelisatie in jullie sam worden aangedreven door sterke en enthousiaste commissies.

En wat kun je verder alzo doen.
Je kunt ernaar streven , om de vele gemeenteleden te kennnen. Wanneer je kinderwerk of tienerwerk gaat doen, maak je er al met velen kennis en kun je gerichter bidden voor velerlei nood.

Wanneer je gevuld wordt met de Heilige Geest, zal de gaven van kennis je open ogen geven voor noden in de gemeente. Je zult gaan zien, dat een tiener het moeilijk heeft en dat zijn vader de dwarsheid van de zoon in de sam vekeerd aanpakt. Er zal dan een gebed in je hart komen:
"Heer...geef gelegenheid, dat ik die jongen straks iets bemoedigends kan zeggen. Ik ga in ieder geval voor hem bidden".

En naar de preek ga je zitten luisteren met deze gedachte:
"Heer....ook nu zullen uw woorden gevonden worden. En evenals Jeremia wil ik ze opeten. Ik ga niet critsch zitten luisteren naar wat er ní­et inzit....maar ik ga mij voeden met wat er van Uwentwege wél inzit".

En waneeer ze 'Glorieklokken' opgeven, de nummers na 500, dan neem je je voor:
"Ik wil blij meezingen en mij laten zegenen door wat er ongetwijfewld wél inzit en mij er overheenzetten, dat er niet alles inzit, wat ik er nu speciaal in zou willen hebben.
En dat meerdere denk ik er dan maar bij"
En je strekt je er ook naar uit om stichtend, vermanenend en bemoedigend in profetieí«n te leren spreken.

Ziedaar enige tips, die ik nu zou kunnen geven en die ik graag verder wil aanvullen.

Daag
Ger

Dag Hes,

Je vraagt mij iets over een volstrekte kerntekst uit de bijbel:
"Ik ben de weg en de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Mij", (Johannes 14 v 6).

En nu vraag je mij, waarom de Farizeeí«n zo uitermate verstoord waren over deze uitspraak.

Hes....de Farizeeën waren niet verstoord over déze uitsptaak. Die hebben ze misschione niet eens gekend. Ze waren alleen maar kwaad op de Heer Jezus, omdat hij 'aan hun brood'kwam'.

Hes!.....terwijl de Here Jezus deze uitspraak dóet, wordt het overvalcommando, dat Hem moet arresteren, al geformeerd en krijgt zijn laatste briefing. De Farizeeën kunnen niet verstoord zijn over deze uitspraak, want die wordt gedaan in de intimiteit van de 'kamer van het avondmaal'.

Waarom de Farizeeë kwaad zijn? Dat is alleen omdat hun positie bedreigd wordt, omdat hun 'baantje op de tocht staat'.
Niemand, die dat zo duidelijk uitspreekt als Kajafas:
"Gij weet niets....en gij beseft niet, dat het in uw BELANG is, dat éen mens sterft voor het volk en niet het gehele volk verloren gaat".

Kajafas zegt dus feitelijk:
"Het hele volk, onze machtsbasis, gaat verloren, wanneer deze kerel niet wordt geliquideerd".
Maar in feite profeteerde Kajafas, dat Onze Heer Jezus door zijn dood de weg naar het leven zou vrijmaken voor tientallen miljarden mensen.

In deze beslissende woorden van Kajafas blijkt niets van verstoordheid over de uitspraak van Jezus, dat Hij 'de weg, de waarheid en het leven is'.
Later doet het Sanhedrin alle moeite om valse getuigen te laten samenstemmen, (Marcus 14 v 58) en wordt ook niet van deze uitspraak gerept.
Het kan best zijn, dat er bij de diverse tempel ingangen naar het heilige en het heilige der heiligen zulke woorden stonden, maar ik heb hiervan in mijn bronnen niets kunnen vinden en het is ook irrelevant.

Als toegift nog een kort woord over Jezus' wereldbewegende uitspraak:

Jezus als de weg....dat is onze persoonlijke levensweg, zoals die mogelijk is. Christus is die weg, niet eens zozeer zijn leer, maar zijn Persoon. Door zijn offer en zijn bloed baant Hij de weg tot de zaligheid, (Lucas 1 v 79); Romeinen 5 v 1 en 2); Hebr 10 v 20).

Christus is verder: de waarheid. Hij doet God, door Hem geopenbaard, kennen,(Joh 1 v 18; 6 v 46; 8 v 32), zoals God werkelijk is in zijn recht en in zijn genade. En wie deze waarheid kent en deze weg bewandelt, heeft én ontvangt het eeuwige leven, waarheen die weg en die waarheid voeren. (Joh 3 v 15; 10 v 10; 11 v 25).
Want dat leven is in Hem, (1 v 4)...als de levensbron (Ps 36 v 10).

Hes; een fijne schriftvraag. Dank je daarvoor.

Daag Ger

Dag Talita,

Jou noem ik Talita. Ik houd niet zo van 'Talietjuh', dat 'juh' staat me niet aan. Mensen, die de Here Jezus beginnen lief te hebben, beginnen gelijk al een beetje te groeien en ook hun codenaam op 'Heavenly quality ' voldoet dan eigenlijk al niet meer aan wat ze bezig zijn te worden. En zeg nou zelf: 'Talita' klinkt toch heel goed. Natuurlijk mag jij je codenaam aanhouden hoor.

En dan nog zo iets, Talita: je denkt een stomme vraag te stellen. Maar ik vind die vraag helemaal niet stom. Je vraagt eigenlijk:
"Kan de duivel je depri of down of sacherijnig maken?"

Nou: met de duivel is alles mis, maar met die vraag is 'niks mis'.

De duivel , de vijand van God, wil precies andersom doen dan God. Hij is de grote 'andersommer'.

De Heer God wil Talita vol liefde , blijdschap, vreugde en vriendelijkheid maken, een en al goedheid en trouw, vol lankmoedigheid, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.

Dus wat wil de duivel...och ik noem het nu allemaal maar niet, maar de vijand van God wil alle mensen zó maken, dat ze alle anderen gaan haten, dat ze knorrig en sacherijnig en bits worden en al die lelijke dingen meer.

En wanneer jij Talita, jezelf afvraagt:
"Hoe komt dat nu. Ik probeer bij de Heer Jezus te horen, maar ik voel me soms zo terneergeslagen. En ik ben ook dikwijls zo sacherijnig. Laatst zei ik tegen mijn moeder, toen ze mij vroeg om het een of ander in de huishouding te doen:
'Mens...doe het zélf!'
Ze was zo verdrietig, dat ze niet eens boos werd".

Talita; de duivel heeft best wel gezien, dat jij de kant van de Heer Jezus uit wil gaan,. En hij probeert dat uit alle macht te voorkomen. Daarom beïnvloedt hij je stemmingen, want dat kan hij heus wel.
Maar weet je, wat je doen kunt?

Je kunt alles gewoon tegen de Heer Jezus zeggen. De bijbel zegt:
"Laten al je noden door gebed , met smeking, onder dankzegging, bekend worden bij God", (Filipp 4 v 6).

Er staat:
- al je noden...: ik heb het idee- maar ik kan het mis hebben- dat je nog heel jong bent, misschien maar vijftien jaar. Maar de nare dingen, die je vertelt, zijn echt: NODEN.
- bidden, maar niet met een vaag idee, maar echt met de vrolijke moed: ik ga naar een goede, sterke, almachtige vriend.
- smeken; niet zo'n beetje zeggen: wég gedeprimeerdheid, maar echt 'er kracht achter zetten'
- dankzeggen: gelijk al weten, dat God en Jezus 'er werk van gaan maken' en dat de oplossing er in beginsel al ís.

Zouden wij het zo samen even proberen:

"Lieve Heer Jezus...hier zijn we samen: Talita en Ger. U kent de makkes van Talita, haar verslagenheid soms, hoewel ze dat helemaal niet wil...en die verlammende downheid en dan weer dat 'scherrebekkerige', terwijl ze zo graag licht wil verspreiden.

Lieve Heer...wilt U een begin maken met uw kind Talita daar af te helpen...dat ze gauw iets gaat merken.

Dank U Heer".

En ga je op die manier nu ook zelf bidden Talita.
Hoor ik nog eens van je.

Want misschien bén je helemaal niet humeurig...is het gewoon een belangstellende vraag. Maar ik denk toch, dat er meer achter zit.

Daag
Ger

Dag Niem,

Dit schreef ik een paar dagen geleden in een heel groot topic over 'masturbatie'.
Dat ging al 12 pagina's of zo alsmaar door. Dus het is wel een 'hot item'.
Maar dat heb jij niet gelezen. Misschien kan ik je dienen met dit bericht. Het begin gaat over heel andere zaken. maar later wordt het voor jou interssant.
Nu is mijn verhaal helemaal toegesneden op 'jongens', en jij bent een meisje. En je bent al 22.
Nu treffen mij twee dingen in je verhaal:
- soms zie je iets porno-achtigs op t.,v. en dan í­s het er weer.
- je kunt het niet verantwoorden tegenover je relatie.

Maar kind!....ben je wel na je bekering ook 'diep bekeerd' en 'wedergeboren' door de aandachtige, liefdevolle lezing van Gods woord. Ben je wel gedoopt met de Heilige Geest. Wat gebeurt er met je, wanneer je dat allemaal aan het ervaren bent:
- Dan taal je op de duur niet naar iets porno-achtigs op tv. en als er gemeen listig iets langs flitst, ( want dat gebeurt in van die korte flitsen van 'nog komende' programma's), dan wordt een variatie van Marcus 16 v 18 (gedeeltelijk) over je vaardig:
"...als ze een dodelijk gif 'drinken' zal dat hun niet deren"
- dan word je verhouding jegens je vriend ook steeds zuiverder.

En nu dan dat artikel:

..........................
Over masturbatie:

Dag allemaal,

Jullie hebben het al een poosje over 'masturbatie', merk ik bij 'mijn zwerftochten over het net'.

Meestal blijf ik in mijn eigen 'hok', (Vraag het Ger).

Maar nu dacht ik, zonder nu expliciet alle 32 (!) bladzijden tot dusver doorgelezen te hebben, dat ik toch nog iets nieuws zou kunnen zeggen, dat hier -mogelijk- nog ní­et is gezegd.

Laten wij eens lezen in Romeinen 7 van 7 tot en met 25.
Lees dat maar eens door voor jezelf, want hierna geef ik alleen een parafrase.
..................
Paulus is naar Jeruzalem gegaan om daar theologie te gaan studeren. Tot dan toe had hij niet als 'een echte Jood' met alles 'd'r op en d'r an' kunnen leven. Dat was in de diaspora, de verstrooiing niet mogelijk, zelfs voor onvermengde Joden.

Maar in Jeruzalem kreeg hij les van de besten onder de besten van de schriftgeleerden. En de meest 'fijne puntjes' van de onder de Joden geldende wet werden hem gaandeweg helemaal en helemaal duidelijk.

En hij was een 'jongen die het goede wilde': hij wilde het echt góed doen.

Maar de duivel, die hem tot dan toe met lauwe interesse had gadegeslagen, sloop nader.

"Wacht eens even. Hier hebben we er éen, die de kant van God heen wil. Die zullen wij eens even een lesje leren. Want het is met hem zoals met vrijwel iedereen. Hij probeert het uit eigen kracht te doen, wat nóoit lukt. Want wij, demonen, zijn met ons opereren uit de onzienlijke wereld vandaan altijd en altijd sterker dan deze aardelingen, die in onze wereld niet kunnen inkijken en die wij altijd kunnen raken vanuit een 'onzichtbare hoek' ".

En de duivel nestelde zich in Paulus' innerlijk, vlak bij zijn diepste levensbeginselen. En juist omdat Paulus nu zo goed wist, wat God , de Heilige, eigenlijk van hem wilde, was hij zo kwetsbaar. Want de duivel dwong hem steeds weer de verkeerde kant uit. (9).
Paulus voelde zich eigenlijk 'geestelijk' doodgaan. Niets lukte. Het kwam allemaal nét verkeerd uit. Daar was die man Stefanas....Paulus meende, dat hij een prima wetsbetrachter was, toen hij aan de wilde lynchpartij door de Joden, een keurig legaal tintje gaf, (Handelingen 7 v 5.
Maar- hoewel er de idee was, dat er nu eens prima gehandeld was,(8 v 1)- bleef er toch een nare smaak van achter. En zoals die man had geroepen, bloedend neervallend:
"Heer....reken hun deze zonde niet aan", (60)....
het had hem door het hart gesneden. En weer had hij moeten denken:
"Weer ergens mis. Weer een valse toon. Wat is dat toch voor verderfelijks in mij, (13), wat is dat toch in mijn natuur, dat ik het kwade doe, terwijl ik het goede wí­l doen. (15).

Ho ho....wacht eens even! Ik wil zélf goed, maar er is iets in mij, dat mij dwingt, het kwade te doen, (17)".

Nu echter was Paulus nog ní­ets verder. Nou ja, niet verder?!: eigenlijk een reuzenstap. Maar hij wist niet, hoe hij die 'iemand', die zo vlak bij zijn levensbeginsel opereerde, de baas kon.
En ook zag hij, dat in zijn natuur, zijn 'zielse' mens, het goede niet aanwezig was, waarmee hij dat vreemde insluipsel kon overwinnen. ( 16).

En vanaf dat ogenblik was hij ijverig op zoek naar de bron van 'het goede'. Als die niet in hemzelf zat, in wie dan wel.

En nu denk ik, (Ger), dat het volgende gebeurd is: op weg naar Damascus om nog meer Christenen kwaad te doen, gaat hij zijn weg met een hart vol onvrede.
"Daar rijd ik nu, met alle macht, maar met de innerlijke 'bijna-zekerheid': het zal wel weer verkeerd uitpakken".

En op dat moment grijpt de Heer Jezus hem. Jullie kennen de geschiedenis, Handelingen 9.
En vanaf dat moment weet hij:
"Jézus is mijn bron van kracht. Met hém spring ik over elke muur, die tot dusver te hoog was", (Psalm 18 v 30).
.............
En wat wil dit nu voor jongelui , allemaal zeggen:
Jullie zijn allemaal zo jong en sterk, zo goed gevoed, zo lichamelijk volwassen, terwijl je in je innerlijk eigenlijk pas op je 27 ste helemaal áf bent, (in het algemeen, los van bekering en zo).
Dat je eéns de 'zelfbevrediging' ontdekt...de meesten van jullie zal het overkomen of overkomen zijn.
Maar....verslaafd eraan raken...het drie of meer keer per dag doen...uitgeput worden ervan....dat moet beslí­st niet.

En laten wij nu eens een knul van veertien ten tonele voeren. Je kent het type:
- nog het kopje van een kind.
- maar met zijn oversized kleren en zijn een meter tachtig en zijn brede postuur vult hij gewoonweg de deuropening, als hij- met die grote gitaar op zijn rug, (ook nog)- brult met die nog wat overslaande stem:
"Nou dag....ik ga naar les".

En zo'n jongen leert dan ook nog eens op een 'jeugd alphagroep' de Heer Jezus kennen. Hij bekeert zich, op zijn jongensachtige manier en wil de Heer Jezus gaan volgen.
Zal het dan niet met hem gaan zoals met de apostel Paulus. Die masturbatie, die hij al beoefende, wordt hem tot een last. Het 'hoort er ergens niet bij', voelt hij.
En hoe harder hij er van af wil, hoe moeilijker het gaat. Het lijkt wel erger te worden.
Waarom zou zo'n veelbelovende knul nog langer worstelen vanuit zijn 'natuurlijke mens', zijn zielse mens, zijn leven, ondanks zijn bekering niet wérkelijk gevuld met Jezus?!

Laat zo'n jongen gewoon tegen de Heer Jezus zeggen in zijn gebed:
"Lieve Heer...ik kan het niet met mijn eigen wil...Heer!!!...ik doe een beroep op u. Ik blijf het van u verwachten en van u alleen.. en niet van mijzelf.
Heer....wanneer het niet direct overgaat, blijf ik op u vertrouwen totdat ik zonder stress en blij opgelucht kan bemerken, dat u het 'aan het genezen bent', dat ook deze boei om mijn leven breekt".

En zo'n jongen zal merken, dat hij dit beginsel in zijn leven overal kan toepassen:
- op zijn verslaafdheid aan junkfood
- op zijn alsmaar vergeefse jacht op 'de ware'
- op zijn trek in een 'blowtje'
- op zijn....noem maar op...

Daag
Ger

Advies aan een verliefd meisje, dat het aan haar aimé wil verellen, maar ze weet niet hóe

Dag Gracieuze,

Kind, zou je nu eens niet wat intensiever gebruik maken van je relatie met de Heer God.

Hij heeft zélf laten zeggen door de apostel Paulus:
(Filippenzen 4 v 6):

"Wees over NIETS bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden".

Jij bent er nu over bezorgd hoe je al die dingen zult zeggen tegen de jongen die in vijftien jaar evolueerde van een 'vriend' tot een 'aimé'
Maar de Heer zegt:
"Gracieuze.....je kent mij toch als je gróte vriend. En nu heb je iets hoog nodig: goede raad om iets liefs, dat toch verlegenmakend is, te zeggen....vraag mí­j nu eens om wijsheid in deze aangelegenheid. En ...je bí­dt toch veel!? Dank nu ook eens in die vele gebeden van jou, dat ik een oplossing ga geven".

Sierlijke....misschien zegt de Heer in je hart wel dingen, die je eigenlijk niet zou willen horen. Sla er dan toch acht op.

Maar in ieder geval; wanneer je dit aan de Heer vertelt, dan wijkt in ieder geval de spanning. Dan kun je zo heerlijk ontspannen toeleven naar de oplossing.

Ga je zó eens bidden?

Wat zeg je?....zou je de woorden willen hebben, maar je hébt ze niet.
Mag ik iets voorstellen?:
..................
Lieve Heer God...in de naam van Jezus kom ik bij u. U weet dat er bij mij liefde is ontstaan voor 'XX'.
En wilt u het zo maken dat er een toestand ontstaat, waarbij het helemaal ongedwongen uitgesproken en uitgepraat kan worden, zonder dat ik later ook maar iets spijtigs hoef te hebben van:
'Ik heb toch een beetje gek gedaan'.
Heer...u weet dat XX ook van U houdt. Dat kan dus geen beletsel zijn Heer. Wilt u mij rust geven in deze hartenzaak.

Dank u Heer".
...................


Daag
Ger

Dag Moppie,

Je bent er nu bijna van af, van die relatie. Je ziet hem vrijwel nooit meer.
Laat ik nu aannemen, dat het helemaal 'klaar' is....hoe staat het er nu met jouzelf voor?
Je hebt ernstige averij door deze hele geschiedenis geleden, dunkt mij.

En ik zou je zo graag een beetje op streek helpen om van die averij af te komen.

Zoek je kracht bij de Heer God. Vertel hem alles, wat je wedervaren is en de puinhopen, die achtergebleven zijn.
Vraag hem om vergeving en wijsheid om de boel op te ruimen.

Heb je eigenlijk al wel eens tegen de Heer Jezus gezegd, dat je bij hem wilt horen. Heb je wel eens écht gezegd, dat je niet meer naar de omgeving met al zijn valkuilen wilt kijken, maar alleen naar de Heer Jezus.
Heb je hem wel eens gevraagd, of hij je helpen wil?

Dan verdwijnen de vlijmende pijnen, de diepe gehinderdheid, het ontstane minderwaardigheidscomplex, geleidelijk aan uit je wezen. En ook die onzekerheid, die je vroeger nooit kende.
Of zie ik het te dramatisch? Heb je helemaal geen schade geleden.

Nou; het moet haast wel, denk ik.

Zullen we samen eens naar de Heer God toegaan?:
............
Lieve Heer God...hier is Ger, met dit keer Moppie bij zich. Heer...ik zou zo graag willen, dat Moppie weer helemaal genezen werd in haar innerlijk. Wilt u ze helpen Heer.

(En nu mag jij alles zeggen, wat jij wenselijk vindt. Vergeet vooral niet om de Heer God om vergeving te vragen, want je hebt allereerst tegen zijn wetten gezondigd)....
.....

Daag
Ger