Archief

Dag Rijn!!!

Dat is een tijd geleden dat wij elkander schreven hè.

Maar nu heb ik toch weer een advies voor je, denk ik, na alle goede dingen, die er al gezegd zijn.

Je weet wat Efeze 6 v 12 zegt;
"Onze strijd is niet gericht tegen mensen maar tegen hemelse vorsten, de heersers en machthebbers van de duisternis, tegen de kwade geesten in de hemelsferen".

Kort gezegd; de duivel is onze voornaamste vijand.
Hij komt telkens even langs om te kijken of hij iets kan verzieken, een kind van God onrustig kan maken. Zo'n plagerij gebruikt hij dan weer om te kijken of hij ergens een breekijzer in kan zetten en meer kwaad stichten.

Maar de bijbel zegt; Jacobus 4 v 7:
"Onderwerp u dus aan God, en verzet u tegen de duivel, dan zal díe van u wegvluchten".

Wel Rijn, zolang als ik je nu ken, was er altijd een begeerte bij je om je aan God, die je liefhebt , te onderwerpen, hem te gehoorzamen.

Maar wanneer van die absurde gedachten in je opkomen, zoals:
- willen vloeken
- met borden smijten
- iemand een glas water in zijn gezicht gooien
- ..en dat soort dingen meer...
want er zijn legio van die vervelende dwanggedachten, die opeens bij je kunnen opvlammen of die je geregeld hebt...

zeg gewoon in jezelf:
"Wijk satan...ik hoor bij Jezus..".
Zeg het intens, met liefde voor God en zijn heilig Kind.

En dat is zó geloofsopbouwend, zelfs al komen die gedachten wel weer eens terug. Want de duivel vlucht wel, maar van Jezus staat geschreven:
"Daarna liet de duivel hem met rust, en meteen kwamen er engelen om voor hem te zorgen", (Matth 4 11).

Maar jij weet ook wel, dat de duivel, nadat hij voor dit keer bij Jezus was afgedropen, wel weer eens bij dezen langs kwam.

Echter: een kind van God, dat zich dapper tegen de duivel verweert, kan op engelenbijstand rekenen.
Alleen merk je dat soms niet direct of weet je niet, waar die verlichting en verruiming vandaan komt.

Vanmorgen waren mijn vrouw en ik allebei zo heel erg náar. En gezien onze leeftijd, 83, was het echt verontrustend. Maar we streden en baden.
En er kwam uitredding; later was er weer verademing.

En hóe God dat nu deed?:
- waren het engelen ?
- was het 'gewoon' gebedsverhoring op een andere manier...

In ieder geval; het kwaad vlood van ons.

Daag
Ger

Dag Saved,

Jij die anders zo gezellig zo nu en dan op 'Vraag het Ger' aanwipte....en nu kom ik je hí­er tegen, zo triest.

Saved....soms sta ik ook wel eens op met zo'n náar idee over dingen die ik niet fijn vind, zonder het nu te kunnen benoemen.

Maar dan begin ik gelijk te loven en te prijzen en zeg zulke dingen als:

"Dank U Heer, dat ik- al ben ik nu wat verdrietig- bij u mag horen en dat u mij de kracht geeft om met u vol te houden. En aan het eind van mijn levensweg staat dan toch dat schitterende vooruitzicht, waarover geschrevden staat..."

En dan vervolg ik met die bijbeltekst; 2 Corinthe 4 v 17:
"De geringe last die wij tijdelijk te dragen hebben brengt ons een eeuwige luister die alles omvat en alles overtreft".

En dan zeg jij nu misschien:
"Ja Ger....maar ik kan die lusteloodheid geen náam geven. Ik snap het zélf niet. Die tekst maakt me ook niet blij".

Maar Saved; over lof staan zulke goede dingen in Gods woord:
Ps 50 v 23:
"Wie een dankoffer brengt , geeft mij ( God) alle eer,
wie zo zijn weg gaat, zal zien dat God redt".

En je zult eens zien; wanneer jij lof offert aan de Heer, dan gebeurt het volgende; Jesaja 61 v 3
"Deze goede boodschap van de Heer komt tot jullie
- Om aan verslagenen hoop te bieden,
- om aan gevangenen ( in sombere gedachten) hun vrijlating bekend te maken
- en aan (door onvreugde) geketenden hun bevrijding,
- om allen die treuren (om hun verloren jonge vreugd) te troosten
- om aan die allen te schenken:
FEESTKLEDIJ IN PLAATS VAN VERSLAGENHEID".

En vergeet vooral niet Saved om kort en vastbesloten tegen de duivel te zeggen:
"Satan; in de naam van Jezus ...wijk met je náar gedoe".

Want hij verziekt het voor je en zó ga jij het voor hém verzieken.

Daag
Ger

Angélique….!!

In de rubriek 'Vraag het Ger’werk ik al zes jaar op dit forum. Maar zo’n uitvoerige, het hart rakende ontboezeming als van jou heb ik nog niet eerder meegemaakt. En wat een geweldig taalgebruik. Die stijl. En dat foutloze Nederlands.
En dat heerlijke geheel gebruik je dan om zo’n diep emotionerend beeld van jezelf te schetsen.
Want laten we eerst eens nagaan wat je allemaal schrijft:

Je bent 27 en loopt over van energie. Je hebt twee werkkringen, éen in de zorg en éen in de administratie. Voor we verder gaan; hoe kan je die twee werkkringen tegelijk hebben. Zijn het allebei dagtaken, ik bedoel volledige taken ? Hoe combineer je twee zo verschillende werkbelevingen.

Maar dan het eigenlijke werk:
met lachend gezicht en fonkelende ogen kan je over je boeiende leven vertellen. Maar dikwijls vraag je jezelf af, hoe je dit alles vanuit dat schreiende hart van jou altijd maar volhoudt.
Je vraag je vaak verwonderd af, wat je leven nu eigenlijk inhoudt, waarvoor je op aarde bent, waarvoor al dat gedoe van jou en die 7 miljard anderen nu éigenlijk í­s.
En dan zeg je:
“Waarom vertel ik toch zo trots en blij over mijn werk. Wat wil ik daarmee bereiken ?”
Je verwondert je over je kantoorwerk, dat zo helemaal tegen je beweeglijke natuur ingaat.
Je hebt de indruk dat je nooit zegt wat je bedoelt en dat je niet doet wat je wil
Je komt er nooit toe om je eigenlijke plannen uit te voeren
Je kent jezelf niet, je gedrag spoort niet met je wil, je denkleven en je gevoel.
Je voelt je ongekend door je omgeving. Je hebt ook een “ met mij gaat het goed” masker op, waardoor moeilijk heen te prikken is.
Je kent niemand als ‘een echte vriend’, zo een waarmee je lachen kunt en grienen
Je wil een man in je leven, maar die kan je maar niet vinden. Dolgraag zou je op iemand willen leunen, iemand hebben, die er altijd was, een brede schouder om als een bang meisje eens lekker even tegen uit te huilen.
Je kunt niemand echt helemaal vertrouwen, krijgt er ook niet de slag van te pakken om nu eens op God te vertrouwen
Je bent zó toe aan iemand die interesse voor je heeft, die je ONVOORWAARDELIJK lief heeft,die je verrast met leuke dingen , die je helemaal doorgrondt.
Je bent zo alleen, zo allerverschrikkelijkst alleen, niemand beslist nu eens mee met je.
Je houdt van de natuur en van wandelen, maar niemand gaat ooit met je mee.
Je zou zo graag eens ergens worden uitgenodigd, doet toch heus wel iets om in de kennissen te komen, badminton bijvoorbeeld, maar je blijft maar ongeliefd
Je denkt dat mensen over je roddelen en je irritant vinden.
Je hebt de idee, dat er iets grandioos NIET klopt.
"Alle mensen zeggen leuke dingen tegen mij over mij, maar NIEMAND ZOEKT ME NU EENS OP !!!
...zo klaag je..en verder:
Ik kan ook geen echt contact maken met wie-dan-ook.
Ik kan me vol enthousiasme in van alles gooien, maar heb de kracht niet om door te zetten
Ik bouw een muur op tegen de kritiek van anderen, maar van daar binnenuit geselt mijn eigen í­k me voortdurend.

Whow Angélique…
Hoe meer ik opschreef, hoe meer ik je ging liefhebben. Schrik daarvan nu niet: het is echt een geestelijke, van God afkomstige liefde, die ik begin te koesteren. In mijn hart strekt de ‘liefde vanwege God’, de agapè, zich naar jou uit.

En…ik heb goed nieuws voor je.

Er is iemand, God, die heel veel van je houdt. Hij is zo rijk: soms verschijnt hij als God de Vader, die vol mededogen op je neer ziet.
Soms verschijnt hij als God de Zoon, die alles voor jou overheeft en dat ook een keer allergeweldigst getoond heeft, daar….aan dat kruis.
Soms verschijnt God als God de heilige Geest, die je mee wil nemen naar het RIJK VAN HET LICHT.

Vertrouw God nu eens, zoals Abraham dat –als regel- deed en God rekende hem dat vertrouwen toe als gerechtigheid, (Genesis 15 v 6)

Zeg nu eens tegen de Heer:
.............................
Lieve God…in de naam van Jezus kom ik bij u.
U wist dit alles al, wat Ger nu zo ijverig heeft zitten samenvatten.
Maar nu kom ik bij u om hulp voor al die dingen.
Heer ...HELP !!!

Dank u dat u het doet.
...............…
Dit is maar een beginnetje. Voeg zelf toe, wat je wilt.

En wanneer je de Heer als ‘de grote MAN in je leven' aanvaardt, wat dan ???:
- dan krijgen die fonkelende ogen verdieping
- dan leer je de zin van het leven kennen: God dienen
- dan kan je trots en blij vertellen over je eindelijk gevonden schat
- dan doe je geen dingen meer, waarvan je moet zeggen, dat ze toch tegen je beweeglijke natuur ingaan
- dan zeg je wat je bedoelt en doet, wat je wil en voer je plannen uit
- dan ken je jezelf beter en dan spoort je gedachtegang met je innerlijk
- dan voel je je gekend, althans door ‘ Gods beminden’
- dan trekken de maskers weg en dan komen de eigenlijke vrienden
- dan komt er voor zo’n , ook van binnen stralend en fonkelend meisje heus ook nog wel een man van vlees en bloed, een medekind van God, tegen wie je aan kunt kruipen
- met God als de grote Vriend, zijn er dan ook mensen die in jou zelf geïnteresseerd zijn; naast de onvoorwaardelijke liefde van God, zal je de gevende liefde van geloofsgenoten leren kennen
- dan ben je niet meer zo hopeloos feitelijk ALLEEN….dan loop je bij ‘nordic walking’ niet meer zo in je uppie door de bossen
- dan word je genodigd door goede mensen, goede vrienden, die je liefhebben
- dan wijkt de achterdocht en de contactenarmoede
- dan komt er kracht om door te gaan, dan wijkt elke wispelturigheid
- Dan zwijgt die aanklagende stem, dan heb je in ieder geval de kracht om de duivel te weerstaan in de naam van Jezus

Ga je zo eens aan de slag Angélique. 

Daag
Ger

Over een dwars meisje , dat alle hulp van mensen afslaat.

Dag allemaal,

Wat Teigetje daar zei:
"Het zou mooi zijn, als het in de bijbel stond",
daar ben ik eens over gaan denken.
En ...ik denk iets te hebben!!!!:

Exodus 18 v 13- 23 vertelt het verhaal, hoe Mozes bezig was overwerkt te raken, omdat hij alleen de geschillen van alle volksgenoten moest oplossen.

En zijn schoonvader staat erbij en ziet, hoe Mozes zich afbeult. Tenslotte zegt hij:
"Waarom moet jij steeds voor iedereen klaarstaan?? Waarom houd jij als enige zitting, terwijl de mensen zich van 's ochtends tot 's avonds om je verdringen".

En dan gaat het gesprek daarover tussen Mozes en zijn schoonvader door en tenslotte zegt deze:
"Het is niet verstandig wat je doet....je gaat eronder door op deze manier...
Luister ...ik zal je een goede raad geven...
(volgt die goede raad)....
En:
Mozes luisterde naar zijn schoonvader!!! (24).

Zou dit iets kunnen zijn om je vriendin over de streep te trekken.

Want....wanneer iemand maar voortdurend zegt:
"Nee....God moet me helpen",
dan begint het een beetje op 'willen dwingen' te lijken.

De hele familie bidt voor dat gesnijd. ( Het meisje in kwestie maakt allemaal kleine keepjes in haar arm). En wanneer zij mij zouden roepen in dit geval, zou ik toch ook niet anders kunnen doen dan bidden. En 'zo werkt het op het ogenblik kennelijk niet bij haar'.

Laat eens weten op 'Vraag het Ger', of je hier iets in ziet. Want ik kom hier niet geregeld en zou een bericht van jou hí­er misschien over het hoofd zien.

Mozes- en dan nóem je toch wel iemand!- een man, waarmee de Heer sprak als met een vriend, aanvaardde hier dan toch maar de nuchtere raad van een organisatie-deskundige.

Er zullen vast wel meer voorbeelden zijn in de bijbel.

Even denken.....nee; zo gauw valt me niets te binnen.

Maar....het is goed om niet te star te denken....God spreekt op vele manieren; tóen door Jetro, misschien nú door een Christelijke psychotherapeut.

Overigens heb ik in 'Vraag het Ger' al vele malen advies gegeven in zelfbeschadigings- en depressiekwesties. En in de vier jaar, dat ik daar nu werk, heb ik achteraf veel gehoord, dat mensen gebaat waren bij mijn adviezen. Misschien kan jouw vriendin ook eens bij mij langs komen.

Daag
Ger.
(van 'Vraag het Ger', waar iederen al vier jaar lang welkom is).

Dag allemaal,

Er schiet mij er nóg een te binnen.

Jozua krijgt van de Heer de belofte, Jozua 1, dat hij bij de komende veldtocht tegen de steden in Kanaí¤n de winnaar zal zijn.

Maar in Jozua 2 lezen wij, dat hij verspieders uitzendt naar Jericho.

Terwijl de Heer uitdrukkelijk gezegd heeft, dat Hij hem de overwinning zal geven, doet Jozua toch, wat een veldheer móet doen: terrein verkennen. Hij zegt niet:
"De Heer heeft het mij beloofd. Hij zal het doen",
nee...Jozua hándelt. En het gevolg is: de wonderschone geschiedenis van Rachab.

Misschien kan je vriendin daar ook nog iets mee.

Daag
Ger