Archief

Dag allemaal,

Er is al zoveel gezegd over dit onderwerp. Ik wil aanvullend even een tekst noemen uit 2 Samuel 24 v 24;
"Koning David zegt;
'Ik ga niet de HEER, mijn God, een brandoffer brengen, dat mij niets heeft gekost' ".

Een offer voor de gemeente moet je wel iets kósten, maak ik hieruit op.

Nu heb ik wel gehoord van mensen, die een jaarsalaris hadden van een miljoen. 100.000 daarvan weggeven, betekent niets voor zulke mensen, omdat zij er ook nog eens 52.000 euro van terugkrijgen via hun aangifte Inkomstenbelasting.

Daarentegen hoor ik soms verhalen van mensen, die zo weinig geld krijgen van de een of andere instantie, dat er eigenlijk maar heel armelijk van te leven valt. Voor zulke mensen maakt 1% al echt een offer uit, vcooral omdat zí­j ní­ets terugkrijgen via de Inkomstenbelasting.

Veel maak ik de figuur mee, dat er oudere mensn zijn met een goed pensioen, alle kinderen het huis uit, huis vrij van hypotheek, die veel meer geven dan 10%. Dan geven zij een periodieke uitkering voor -notarieel vastgelegd- minstens vijf jaar. Zo'n periodieke uitkering is dan ook weer aftrekbaar voor de I.B. Op zo;'n manier raak je niet uitgerekend.

In iedere geval weet ik van mensen, die 20% geven voor allerlei goede doelen, ook (mede)voor Amnesty en Artsen zonder grenzen...en aan wie dat vele geven werkelijk wel iets kost...hun buitenlandse reizen zijn minder uitbundig dan van anderen met een vergelijkbaar pensioen.

Geef met een blij hart... en weet, dat het heel goed mogelijk is, dat in de eeeuwigheid blijkt, dat je velen gelukkig gemaakt hebt met je offer van nu.

Daag
Ger

Re: mag je als christen uitgaan? - 

Dag allemaal,

Die vraag van Pukkelientje hè¨.

Eigenlijk is er al zoveel gezegd. maar ik dacht opeens aan die tekst; Efeze 4 v 20:
"Maar zó hebt ú Christus niet leren kennen".

In de NBV staat het nog iets prettiger hanteerbaar:
"Maar gij geheel anders: gij hebt Christus leren kennen".

Lui !!!: jullie hebben toch behoorlijk wat speelruimte; in Prediker 11 v 9 staat;
(iemand heeft het ergens al aangehaald in 'geloofsvragen' als in een andere posting mijnerzijds staande, maar tja: dan moet het maar zo zijn.
'Dubbel op is eens zo best'):

"Geniet dus beste vriend, van je jonge jaren, haal je hart op aan de dagen van je jeugd. Volg de wegen die je hart wil gaan, gun je ogen wat ze wensen. En onthoud bij alles wat je doet dat God je aan zijn oordeel onderwerpt".
En Prediker 9 v 7 en 8 voegen daaraan toe:
"Eet je brood met vreugde, drink met een vrolijk hart je wijn.
.........
Draag altijd volijke kleren, kies een feestelijke geur".

En de weggelaten woorden:
"God ziet alles wat je doet allang met welbehagen aan",
leg ik dan zo uit, dat in Gods eeuwige raad besloten is als zijn bedoeling, dat je ook van het leven zou gení­eten.

Spreuken 8 v 20 zegt:
"Ik wandel....MIDDEN OP de wegen van het recht".

Hoe voegen wij nu dit alles eens samen tot een raad aan Pukkelientje, een raad, die niet knellend voor haar is, maar haar blij maakt.

Er is voor een jonge Christen zoveel te genieten.

Wacht, even onderbreken; ik voeg er nog éen tekst bij:
1Corinthe 15 v 33:
"Slecht gezelschap bederft goede zeden".

Nou, daar gaan we dan:

Een jonge Christen, die van
- 'met ziels enthousiasme gevoelsmatig zich bekeren' is gekomen tot
- een dí­epere bekering,
- die wedergeboren is door het regelmatig lezen van Gods woord met een toegenegen hart, (1 Petrus 1 v 23),
heeft genietingen, waar de wereld niet van weét.

Zo iemand ziet de doop in de Geest met alle gaven en vrucht in het verschiet liggen.

Zo iemand is net als een persoon, die bij een wedstrijd, wie er het dichts bij een afgrond durft te komen, maar precies 'op het midden van het pad' blijft en geen risico neemt, dat op een decimeter van de afgrond de stenen onder zijn voeten beginnen af te brokkelen. Nog een gil en het is gebeurd.

Zo iemand vindt er vreugd in om blij te zijn met medegelovigen. Hij haalt zijn hart op aan de vrolijke grappen van blijde medegelovigen in de brave koffiebar. Zijn hart wijst hem op de steeds heerlijker en meer in conditie brengende dingen van de Heer. Zijn ogen zien Gods wenkende perspectieven. Hij weet, dat Gods oordeel blij met hem zal zijn met zijn onbekommerde en reine vreugd.
Zijn kleren weerspiegelen zijn vreugdevolle innerlijk evenals bij de meisjes in die blijde kring hun beschaafd parfum de sfeer verhoogt.

Er is een andere manier van een avond goed doorbrengen dan de toch altijd met 'vaart afremmende' gebeurtenissen vervulde omgeving van een disco buiten de sfeer van God.
Er zijn in die sferen 'buiten' altijd op de een of andere manier slechte invloeden , die de goede hartengesteldheid schade berokken.

Pukkelientje; vraag je niet af:
"Met hoe weinig kan ik toe, dat God net niet boos op mij wordt",
(dat doe je niet, maar velen denken wél zo).
Denk veeleer:
"Hoe kan ik God nu echt blij maken binnen het ruime speelveld, dat hij mij geeft".

En wanneer je God blij maakt, word je zelf ook blij.

Daag
Ger

Dag Betty,

Bij jouw vraag:
"Hoe verwerk je rouw",
had je als enig verlangen dat wij 'een leerzaam verhaaltje zouden vertellen'

Over 'rouwverwerking' had je niet een speciale uitleg, alsof die alleen op 'een overlijden' zou betrekking moeten hebben.
Daarom van mij nu een 'leerzaam vewrhaaltje', hoe ik eens een keer tot een snelle rouwverwerking kwam.
....................
In mijn post-actieve jaren zou ik eens een keer worden uitgezonden voor een 'Christelijk' doel in Pakistan. Ik zou wat moeilijkheden in de administratie gaan oplossen...
dit was wáar, maar maakte het voor de autoriteiten aannemelijk
....maar als bij-oogmerk zou ik ook de 'crew' van die organisatie geestelijk gaan versterken.

En op de dag dat ik de tickets al in huis had, kwam er opeens- volkomen onverwacht- bericht van het Pakistaanse ministerie van Binnenlandse Zaken:
"Het visum was geweigerd".

Ik 'droeg zo'n rouw' over dat onverwachte 'niet-doorgaan'.

Die avond ging ik diep bedroefd naar bed.

En midden in de nacht ontwaakte ik met een zó diepe 'zielsbedroefdheid', dat ik dacht, 'dat mijn hart brak'.

Maar toen gebéurde het. Er klonk opeens zo'n onbeschrijflijk heerlijke muziek-en-zang in mijn hoofd. Ik werd zó getroost door dat onuitsprekelijke....de Heer droogde als het ware al mijn tranen van de ogen, (Openb 21 v 4).

En mijn verdriet 'zag' ik als het ware onder die heerlijke, hemelse engelenzang wegtrekken door een 'douche-afvoer', zoals ik dat ervaarde.

De volgende morgen aan het ontbijt vroeg mijn vrouw:
"Ben je nog zo verdrietig".
En ik kon antwoorden:
"Het is weg...helemaal WEG!!!!"
..................
Dat was dan 'mijn leerzame verhaal'.

Betty....kom je eens op 'Vraag het Ger' met een vraag. Ik heb er nu ruim 3000 beantwoord. De jouwe kan er altijd bij.

Daag
Ger

Dag Ster van David,

Je vroeg op Islamieten in de hemel konden komen.

Ik wil mijn antwoord beginnen met Romeinen 2 v 14:
"Wanneer namelijk heidenen, die de wet NIET hebben, de wet van nature naleven, dan zijn zij zichzelf tot wet, ook al hébben ze hem NIET.
Ze bewijzen door hun daden dat wat de wet eist in hun hart geschreven staat; en hun geweten bevestigt dit, omdat ze zichzelf met hun gedachten beschuldigen of vrijpleiten.
Dit alles zal blijken op de dag waarop, volgens het evangelie dat í­k (Paulus) verkondig, God door Jezus Christus oordeelt over wat in de mens verborgen is".

God, die toch ook wel zozeer te vrezen is, dat het schrikkelijk is om in zijn handen te vallen,(Hebr 10 v 31), is aan de andere kant zo positief staande tegenover de mensheid, dat wij dat zouden kunnen omschrijven als 'zeer royaal'.

Toen satan viel; en de eerste opstandeling werd, toen hij zijn "Nee" tegen God uitschreeuwde, (Ezechií«l 28 v 15), was er daarmee sprake van de eerste 'neezegger'
Vele engelen volgden hem en werden tot 'neezeggende' demonen.
Vele andere engelen- bijvoorbeeld Michael en Gabrií«l-bleven in die vreselijke proef trouw aan God en bleken 'jazeggers' jegens hem te zijn.

Bij de mensen heeft dat verschijnsel zich voortgezet. Ook daar zijn 'neezeggers' en 'jazeggers'.

Die 'jazeggers' zijn er in alle eeuwen en over de hele wereld geweest. Zij onderscheidden zich doordat zij 'uit de toon vielen'.

Ik stel je iemand voor, die de rijke wet, wasrop de Joden in de tijd van Paulus zo prat gingen, de wet op de Sinaí gegeven,(een 'hot item' destijds)....die deze wet ní­et had.

Stel je een eenvoudige Indiaanse vrouw voor, zoals ik die - bijvoorbeeld- schilderde in 'Bekering' op 'Vraag het Ger', code 1.8.4. en 1.8.5, zeer vooraan.
Stel je zo'n vrouw nu eens voor in -zeg- 500 voor Christus.
Uitgesloten dat ze iets van God weet, zoals tóen de Joden, als bevoorrecht boven alle volken, dat wisten. Van Jezus kan ze al helemaal niets weten, die moet nog kómen.

Maar in die vrouw leeft min-of-meer de ingeschapen 'wet', zoals die ook leefde in Abraham en in zijn tijdgenoot Job...
en dan nóem je wel even een paar namen.
Die wisten ook niet van de nog komende 'wet van de Sinaí ', de eer en de glorie van de Joden.
Maar net als deze twee grootheden heeft deze Indiaanse vrouw een nog goed reagerende, redelijk intact gebleven menselijke geest, die nog in staat is om met haar ziel de 'dingen van de dag' door te nemen en te toetsen, of alles nu wel in orde is met de handelwijzen van haar stam.
Vaak loopt het met deze 'jazeggers', de rechtvaardigen onder de volken....
zo noemen de Joden dat nu nog, (onder andere in hun Yad Vashem- eretekenen)
...slecht af. Ze worden door de stam 'lastig gevonden' en moeten dat soms met de dood bekopen.

En van al die verborgen 'jazeggers' zijn er velen (door de gang van de wereldgeschiedenis in de vele verstreken eeuwen) in de invloedssfeer terechtgekomen van het Hindoeísme, het Confucianisme en de Islam.
Zij hadden geen enkele mogelijkheid om contact op te nemen met de gelukkigen, die God of zelfs Jezus hebben leren kennen. Daarom hebben ze binnen hun isolement getracht volgens hun geweten te leven.

Van de tientallen miljarden Islamieten in de vele eeuwen sinds 600, zullen er zeker miljarden in het eindoordeel van Matth 25 aan de rechterhand van Jezus staan.
Verbaasd zullen zij vragen, deze rechtvaardigen, (37).
"Heer....wanneer hebben wij u gediend...?!"(38,39).

En de Heer zal zeggen:
"Jullie hebben dit aan andere mensen gedaan, die dienst".

De 'jazeggers' onder de Islamieten gaan naar de eeuwige vreugde. Een mens wordt niet geoordeeld naar de godsdienst, die hij heeft gehad, maar naar de mate, waarin hij Gods wil heeft gedaan.

En de 'neezeggers' onder de Islamieten gaan naar de eeuwige vuren, (41), waar zij tezamen zijn met de 'neezeggers' onder de Christenen enz.

Echter....nu zijn het de tijden van de grote kansen. De mondialisering maakt het mogelijk, dat alle wereldburgers steeds meer in contact komen met alle andere wereldburgers.
Wie een 'jazegger' is onder de Islamieten, krijgt veel minder kans om te stamelen:
"Ik heb het nooit geweten".
Nu - in deze tijd- moeten de 'jazeggers' onder de Brahmanen, de Hindoes enz kenbaar worden naar buiten toe.
En dat worden ze ook: legio zijn de verhalen van -bijvoorbeeld- Islamieten, die in een droom Onze Heer Jezus Christus zien. Er gebeuren in die wereld wonderlijke dingewn. Elke - van de goede dingen voorheen verstoken- 'verborgen' 'jazegger' verlaat zí­jn 'Babel' (Jesja 52 v 11) en treedt toe tot de rijen van 'Godlovers van de nieuwe tijd'.

Velen onder mijn lezers hebben een Islamietische vriend of vriendin. Houd die relatie het evangelie van Jezus voor op door de Heilige Geest geleide wijze en zie , hoe er gereageerd wordt.
Is er geen schijn of schaduw van een baanbrekend inzicht te bekennen, klinken er alleen de trotse zinnen:
- Islam heeft alle andere godsdiensten in zich opgenomen en overbodig gemaakt.
- Mohammed is de laatste en grootste profeet
- zeker....zeker...Isa is geweldig, vertelt de Koran, maar hij is niet, zoals de Christenen hem schetsen
- God héeft geen zoon
- Jullie zijn polytheísten met jullie 'drie goden' wij zijn monotheísten
- jullie hebben een god, die gewoon naar de w.c. gaat; zo iemand zou í­k niet moeten
- enz enz.
...en blijft dat zo....dan heb je niet met een 'uit de kast komende 'jazegger' van doen.

Doe allemaal hiermee je voordeel.

Daag
Ger

Dag Sofie,

Je belangrijke vraag kan gesplitst worden in de volgende deelvragen:

1: Hóe wil God dat we de naaste liefhebben
2: Hoe moet ik mijn vijanden liefhebben
3: Hoe moeten wij mensen liefhebben, die ons zulke ernstige dingen hebben aangedaan als sexueel misbruik
4: In Romeinen 12 v 10 b staat, dat wij anderen hoger moeten achten dan onszelf. Maar hoe valt dit te rijmen met 'elkanders liefhebben áls onzelf'
5: Ik heb een 'laag zelfbeeld', ben niet blij met mijzelf. Als ik anderen ook zo in mijn achting heb staan, 'net als mijzelf' dus, dan schieten ze daar toch niets mee op.

Leuke vragen;

Mijn antwoorden :

1: God wil dat wij de ander liefhebben als onzelf, net zoals wij God liefhebben boven alles.
Maar ook voor die ander geldt:
- met ons hele hart, onze 'inner person', onze 'menselijke geest'
- met onze ziel; hier te denken aan onze emoties
- met onze hele kracht, ons hele verstand; hier te denken aan onze andere 'zielenfucties': verstand en wil.
Zo horen wij te staan tegenover anderen.

2: "hoe onze vijanden lief te hebben".
Iedereen heeft wel vijanden. Scholieren hebben meestal wel een 'schoolvijandin', die anoniem rotte briefjes over de sms stuurt:
"Zelf....zelf...zelf...moord...moord...moord",
of een 'schoolvijand;', die de anderen aanspoort ons 'dood te verklaren'.
'Liefhebben als jezelf' houdt dan in, dat je voor ze pleit, zoals de Heer Jezus, zelfs uit zijn grootste nood voor anderen pleitte:
" Vader vergeef het hun, want zij weten niet , wat ze doen"
of zoals Stefanus pleitte voor hen, die hem stenigden:
"Here, reken hun deze zonde niet aan", (Hand 7 v 60).
Het valt niet mee, maar het zal de dapperen zegenen, wanneer ze zo handelen.

3. "Hoe moet er gehandeld worden bij sexueel misbruik".
Het steekt dan vooral, wanneer de dader alles ontkent en belacht en bespottelijk maakt. Maar ook dan is het gebed tot God er om het 'overhoop liggende innerlijk' tot rust te brengen.

4 Hoe valt Romeinenen 12 v 10 b te rijmen met 'Heb elkaar lief, zoals je je zelf lief hebt'.

Romeinen 12 v 10 b en ook het meer duidelijke Filipp 2 v 3 spreken over de handelwijze in de gemeente tegenover mede-gemeenteleden.

Met de door de Heilige geest in onze harten uitgestorte liefde van God zullen wij volkomen positief tegenover onze medegemeenteleden staan, hun gaven en talenten trachten te ontdekken en te stimuleren en hen trachten naar hogere en voor de gemeente nuttiger plaatsen te stuwen. We zullen in dat opzicht hun belang meer zoeken dan dat wij zelf 'met de neus vooraan willen staan'. Zo bezien is er geen tegenstelling.

5: "Wat te doen aan een laag zelfbeeld".

Verdiep je bekering tot diepe bekering. Kom tot de wedergeboorte. laat je vullen met de Heilige Geest. Ga de Geestesgaven gebruiken. Ga de Geestesvrucht beoefenen. Dan verdwijnt dat lage zelfbeeld gegarandeerd.

Kom je hierover eens met mij spreken in
'Vraag het Ger'?

Daag
Ger

Dag Wati,

Net wilde ik je antwoorden en toen was 'Gast' mij voor met de tekst, die ik ook al wilde noemen.

Toch herhaal ik die tekst nog even; (Matth 22 v 35- 38:
"Een van de Farizeeí«n, een wetgeleerde, vroeg, om Hem te verzoeken:
'Meester, wat is het grote gebod in de wet?'
Hij zei tot Hem:
'Gij zult de Here, us God , liefhebben met geheel uw hart en met geheel uw ziel en met geheel uw verstand...
Het tweede, daaraan gelijk is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf.
Aan deze twee geboden hangt de ganse wet en de profeten'".

Ik zou daarover nog het volgende willen zeggen:
bij de Joden van die tijd heerste een opvatting, dat men zoveel mogelijk goede daden moest doen om in de hemel te komen. Overtrof het aantal van de slechte daden het aantal van de goede daden slechts met éen, dan kwam men in de hel.

Deze leer legde een geweldige druk op de mensen en was nog volkomen fout ook. Want helder inzicht in de Schrift leert, dat men alleen goede daden kan doen, wanneer men zo nauw contact met God heeft, dat men zijn stem kan verstaan, die zegt:
"Dit zijn goede daden in mijn oog; daden, die positief passen in mijn grote plan".
En dan doet men die daden ook niet uit angst, maar uit liefde tot God. En elk dwaas idee, van:
"O...als de goede daden maar genóeg zijn"
is weg.

De Farizeeí«n sprak uit die gedachtenwereld. Men moet natuurlijk die geboden vervullen, die het meeste 'zoden aan de dijk zetten', die flink meetellen aan de 'hemel'kant van de toekomst. Een verderfelijke gedachtengang, die ook nog eens uit boos opzet werd geponeerd.

Jezus stelt daartegenover, dat het grote, eerste gebod is, dat wij De Here onze God, zullen liefhebben met geheel ons hart en met geheel onze ziel en met geheel ons verstand.
Dat lijkt een onvervulbaar gebod, maar de sleutel wordt ons door de bijbel zelf aangereikt. Wanneer wij, bekeerd en wedergeboren, ons laten vervullen met de Heilige Geest, is de weg ontsloten tot een volkomen doortinteling van ons wezen in al zijn aspecten met de liefde tot God.
En die liefde tot God heeft vanzelf als gevolg liefde tot de naaste. In rangorde wel minder dan het grote gebod, maar ze zijn niet zonder elkaar te denken.

Toegepast op jouw situatie wordt het dan zo, dat wanneer jij steeds verder en dieper een heerlijk weg gaat met God en zijn Heilig Kind, Onze Heer Jezus Christus, de Heilige Geest je in alle waarheid zal leiden. En dan zal in voorkomende situaties de Heer je duidelijk maken, hoe te handelen. Want, laten we nu nuchter zijn, Wati, voor velen van ons , zeer velen zelfs, zal het niet nodig zijn om in de oorlog te dienen als soldaat. Waarom zouden wij onze aandacht af laten leiden door gebeurtenissen, die misschien nooit zullen voorvallen, terwijl het grote gebod en de enige weg om het te vervullen, kant en klaar voor ons aangewezen worden.
En al die andere dilemma's, die je noemt en die genoemd zouden kunnen worden...het zal zó voor je worden, dat je uitroept:
"Ik heb zo veel om vóor te zijn...ik heb geen tijd om tégen van allerlei dingen te zijn".

Daag
Ger.

Dag allemaal,

Dat laatste rijk hí¨....leem, vermengd met ijzer.
We hebben hier te maken met een profetie. En een profetie heeft vaak te maken met het panorama van een berglandschap. Men ziet berg na berg na berg, maar weet niets van de tussenliggende ruimte.
Toen ik eens vertoefde aan de Noordzijde van het Meer van Gení¨ve, zag ik grote bergmassieven naar het Zuiden, achter het meer. Maar achter de laatste rij bergen zag ik eén geweldig hoge, indrukwekkende berg. blinkend in de zon. Men vertelde mij, dat het hier de Mont Blanc betrof, schijnbaar vlak achter die andere bergmassieven, maar in feite door vele dalen en lagere bergruggen daarvan gescheiden.

Nadat Danií«l door de genade van Gods de 'naaste' toekomst heeft mogen zien, valt zijn blik op een hoge en opvallende 'berg' na al die dingen, die binnen enkele eeuwen zullen komen. En hij ziet over vele tijden met vele gebeurtenissen heen: de eindsituatie. En wat hij ziet, zou je kunnen omschrijven als de huidige situatie van 'het globalisme'.
De situatie is oneindig veel meer ingewikkeld dan ten tijde van Danií«l. In de wereld, waarin de bijbelse geschriften ontstonden, had men er geen weet van, dat er naast het Babylonische rijk en rijken in deze regio ervoor en erna nog een Incarijk bestond en een Chinees rijk.

Maar nu ziet Danií«l de enorme complexiteit van de door het globalisme onderling verbonden planeet- bevolkings-structuur.

Hij ziet:
- de hardheid van sommige regimes,
- de weinige samenhang tussen al die opkomende en neergaande regimes
- hij ziet de groeiende macht van de anderhalf miljard Chinezen en de 1 1/4 miljard Indií«rs.
- hij ziet de neergaande macht van allerlei 'Westerse regimes', verzwakt door te geringe bevolkingsaanwas
- hij ziet iets van 'vermenging', maar niet van 'verbinding'. Mogelijk ziet hij iets van geweldige emigraties en immigraties, maar niet gevolgd door integratie, een zeer actueel tijdsbeeld.

Maar het allergeweldigste , wat hij ziet, is dí­t: die steen!!!!
Dat is 'de gemeente van de eindtijd', zoals die in Openbaring wordt beschreven.
De gemeente van nú, steeds meer op weg naar de 'vervulling met Gods Geest', een vervulling, die het mogelijk maakt , steeds meer in Gods sfeer te vertoeven en steeds meer op Onze Heer Jezus Christus te gaan lijken als: allemaal behorende tot 'het koninkrijk van God'.....
- zij zijn het koninkrijk, dat nooit te gronde zal gaan, (44)
- zij zijn het koninkrijk, dat zo 'anders', zo 'eeuwig' zal zijn, dat alle koninkrijken, die ooit bestaan hebben, worden tot een vervagende herinnering.(45).

En van dat eeuwigdurende koninkrijk kunnen jullie, kan ik, burgers worden, wat zeg ik:
vorsten, Jesaja 32 v 1:
"Een koning!!! (bedoeld is Jezus), die rechtvaardig regeert
...en leiders, die leiden volgens het recht, (de dappere strijders voor Jezus, naar Openbaring 11, strijdend, stervend en overwinnend opstaand en naar hun Heer toeijlend).

Om die steen gaat het....en tot die steen kunnen wí­j behoren.

Daag
Ger
(van 'Vraag het Ger').