Dag Hung, Je stelt twee zienswijzen tegenover elkaar: - Geloven kun je wel alleen - Geloven kan alleen maar 'blijvend' in een gemeenschap…
Dag Hung,
Je stelt twee zienswijzen tegenover elkaar:
- Geloven kun je wel alleen
- Geloven kan alleen maar 'blijvend' in een gemeenschap met anderen.
Ik plaats mij zonder enige reserve achter de tweede opvatting.
Gisteren was ik nog in de gemeente, waarvan ik -als gewoon lid- deel uitmaak. Vóor de dienst begon, was er enige tijd beschikbaar voor 'social talk', gesprekken van mens tot mens. Als oudere kon ik raad geven aan enkele jongeren, die achtereenvolgens bij mij kwamen met uiteenlopende problemen. Dat raadgeven , daarbij geleid door Gods Geest, is dus niet alleen een taak voor de oudsten, maar voor allen, die dit aandurven , wetende, dat hun rijping voor het besprokene voldoende is.
Daarna gingen wij naar de grote zaal en hadden gezamenlijk een 'lofprijsavond'.
De sfeer was zo goed, dat ik - door die sfeer 'gedragen'- een lied in klanktaal durfde zingen op een nieuwe melodie. En daarna heb ik -door het gebed van al die mensen om mij heen gedragen- ook de vertolking in gewoon Nederlands kunnen geven, eveneens op een nieuwe melodie.
Ik voldeed daarme aan het gestelde in 1 Corinthe14 v 13:
"Daarom moet iemand die in klanktaal spreekt bidden om de gave die te kunnen uitleggen".
Ook was ik in de lijn van vers 15 dat spreekt:
"Ik 'moet' zingen met mijn geest, maar ook met mijn verstand".
Maar op dat moment realiseerde ik mij die twee teksten niet eens zozeer. Ik werd 'omhooggetild' door de opbouwende sfeer die er was.
En ook anderen kregen durf om van alles te doen.
En toen er een lied werd aangekondigd dat luidde:
"Ik kniel neer en belijd:
U bent Heer in dit huis.
Ik kniel neer en belijd
U bent Heer in dit huis.
U bent mijn leven , mijn licht,
ik zoek uw aangezicht.
Aan uw voeten, dicht bij u
kniel ik neer....kniel ik neer".
namen velen de vrijmoedigheid om metterdaad te knielen, wat zij in andere omstandigheden dan in deze hechte gemeenschap niet zouden hebben gedurfd.
Na afloop weer nagesprekken van belang.
Kijk; dat sterkt. Je kunt niet zonder de gemeente.
Maar er is veel meer aan de hand Hung. De gemeente heeft zo'n 'wereldbepalende' betekenis.
De apostel Paulus komt er in de brief aan de Efezií«rs niet over úitgesproken.
Maar dat is zo'n groot onderwerp. Kom je daarover eens op 'Vraag het Ger'?
Daag
Ger |
| |
Dag Celeste,
Je vierde vraag:
"Ik verveel mij in mijn orthodox-protestantse kerk. Ik leer er niks, het gaat altijd over dingen, die ik al weet.Ik vind dat saai, wat moet ik doen".
Mijn antwoord:
Dat begrijp ik heus wel hoor, wat je nu zegt. Ik beluister regelmatig preken uit deze kring en dan valt het mij altijd weer op, dat er nog niet zoveel veranderd is, sedert ik als vijftienjarige jongen in de vooroorlogse jaren onze dominee hoorde.
In die jaren ging het over kerkbesef, en over bijbelkennis, maar het woord 'bekering' viel niet eens zoveel. En- wanneer het viel- werd er nog wel eens gezegd door de hoorders:
"Tikje dweperig hí¨; deze dominee, soortement evangelist hí¨...tikje Leger des Heils-achtig. Het 'zondaarsbankje' ontbrak er nog maar aan".
Nú zijn die preken een stuk warmer, minder op de intelligentie gespitst. Het woord 'bekering' valt best wel vaak, maar nog altijd gaat het vooral over Jezus, wat Hij doet, wie Hij is. Zeg ik niets van, maar je hoort nog niet zo vaak, wie wij zijn in Christus, wat wij kunnen doen, wanneer wij Gods opdrachten verstaan over de 'goede werken'(Ef 2 v 10), die Hij voor ons klaar heeft liggen, als wij maar willen lúisteren.
En het woord 'wedergeboorte' hoor je te weinig in deze groep kerken. En de talloze teksten, die over de Heilige Geest spreken, hoor je helemaal weinig. En als je ze al hoort, dan gaat het niet zozeer over 'doop ín en vervulling mét de Heilige Geest'.
Men behandelt te weinig 'mogelijkheden van activiteiten', zoals de bijbel die ons leert. Men vliegt niet op 'als een arend', (Jesaja 40 v 31). Er zijn wel mooie preken, kunstige preken, hartverwarmende preken, maar het verrassende element ontbreekt er teveel in. Ik weet zelfs van preken in deze kerken, zo warm, zo meeslepend, dat mensen zaten te popelen:
"O...nodigde de dominee mij maar eens uit om naar voren te komen en mijn liefde voor Jezus te belijden
...om iets te laten zien, wat dan ook, van mijn betrokkenheden en noden".
Maar dat kwam dan niet...en terwijl de teleurstelling door zo iemand heen golfde...ebde alles weg. En dominee zei later tegen zijn vrouw:
"O...als ik maar gedurfd had...'het' was er, maar ik durfde er geen beroep op te doen".
Wanneer er al gepreekt wordt over die tekst
"Met mijn God spring ik over een muur",(Psalm 18 v 30),
dan wordt er te weinig op gewezen, dat de kracht van de Heilige Geest je daarbij wil helpen . En ook wordt niet de weg gewezen, hóe je nu eens werkelijk met God de Heilige Geest in contact komt.
En dat is het saaie, dat je ervaart bij al die lieve, welmenende dominees, die mensen, die de Heer Jezus liefhebben en zelf óok hunkeren naar 'meer'. Er is zo'n veel ruimer gebied, waarop men zich kan bewegen en te weinig worden de hoorders geaktiveerd.
De wekelijkse lezing van 'de tien geboden' werkt ook niet motiverend. Dikwijls leidt dat tot deze gevolgtrekking:
"Wij struikelen altijd maar weer. Altijd echter is er Gods genade, die vergeeft".
Was er maar eens een dominee, die zei:
"Stel je eens een jongen voor, die tegen zijn vader zegt:
'Pa...ik heb bij het voetballen een ruit gebroken bij de buren. Kunt U het mij vergeven'.
De vader zal dit wel doen, maar wanneer die jongen de volgende dag komt:
'Pa...ik heb weer een ruit gebroken bij het voetballen....en morgen zal ik het weer doen...en de dag daarop weer...en zo altijd maar door.. en altijd zal daar uw vergeving zijn',
dan zal die vader toch waarschijnlijk wat minder grif zijn met vergeving en een brommig woordje met zijn spruit spreken".
Er zou wat meer de nadruk op gelegd kunnen worden, dat wij wel bij God mogen komen, zoals wij zijn, maar dat het niet de bedoeling is, dat wij blíjven, zoals we zijn.
En dan zou het ook goed zijn, wanneer er op gewezen werd:
- WIE je bij dat loskomen van al dat ruitenbreken kan helpen: de Heilige Geest, die vrij tot je kan komen, nu Jezus de woorden heeft gesproken: "Het is volbracht"
- WAT die Heilige Geest kan doen. God de Heilige Geest kan de weg, die door God de Zoon is gebaand, samen met jou belopen en zo jou de weg doen vinden naar Hem, om Wien en uit Wien en tot wien alle dingen zijn,(Romeinen 11 v 36), God de Vader.
- WAAR die Heilige Geest dat kan doen: overal, bij iedereen,dus ook bij jou.
- WANNEER die Heilige Geest dat kan doen; altijd , dus ook bij jou, hier en nu.
- HOE de Heilige Geest dat doet; door jou binnen zijn sfeer te noden...de sfeer van wedergeboorte en doop in Hem.
Maar wat je nu moet doen is tweeledig:
- zoek contact met hen, die ook van deze dingen gehoord hebben, lees daar boeken over.
- denk op zondagmorgen in de kerk aan de profeet Jeremia; hij zei nooit:
"Wat heb ik dit allemaal al vele keren gehoord",
maar hij zei;(Jeremia 15 v 16):
"Altijd wanneer uw woorden gevonden werden, AT IK ZE OP!!!"
Er worden in jouw kerk veel goede woorden gesproken. Alleen; men bespeelt een te klein bereikt van het grote orgel met de vele klavieren van Gods genade-openbaringen.
Maar geniet van wat je krijgt.
En God wijst je wel verdere wegen.
Zij, die geloven, haasten (God) niet",(Jesaja 28 v 16).
Daag
Ger
Dinsdag 17 april 2007
Hierbij de vraag; Graag had ik nog es wat in het hoenderhok gegooid: Wat is volgens jullie "het geweten". Is dit belangrijk voor een christe…
Hierbij de vraag;
Graag had ik nog es wat in het hoenderhok gegooid:
Wat is volgens jullie "het geweten".
Is dit belangrijk voor een christen.
Bent u zich bewust dat je een geweten hebt?
Zou het en werktuig zijn van God?
Tot straks ,beste forumezen....
Mijn antwoord:
Toen de vrouw, later van 'manninne' vernoemd tot 'Eva', van die vrucht at, raakte de mens los van God.
Maar ergens in die 'ontkoppelde mens' bleef een 'zeer' plekje, dat herinnerde aan 'paradise lost'.....een plekje, dat bléef spreken, wanneer de mens zich al te ver van God wilde verwijderen.
Er waren mensen, die dat geweten zó lastig vonden, dat zij het maar helemaal buiten gebruik stelden.
1 Timotheí«s 4 v 2 schrijft:
"Er zijn huichelachtige leugensprekers, die hun eigen geweten hebben dichtgeschroeid...".
Ja....dan maak je het echt wel onbruikbaar. Eén keer gaat het toch weer open, bij het grote oordeel van Matth 25, maar dan is het te laat.
Maar Romeinen 2 v 15 spreekt over diverse heidenen, die een nog goed werkend geweten hebben,dat als volgt handelt:
"Er zíjn heidenen, die de wet niet hebben en toch de wet van nature naleven.....hun geweten bevestigt hen daarin...(doordat het waarschuwt wanneer het verkeerd gaat en een rustig gevoel geeft, wanneer het goed gaat)".
Over deze moeilijke tekst had ik op 'VhG' een uitvoerige gedachtewiseling met Autumn; lees die eens door.
Van de rest van de 'natuurlijke Godskennis', in het geweten bewaard, zíjn er dus mensen, die daar gretig gebruik van maken inplaats van het 'onklaar te maken'.
Het is mogelijk om dat geweten níet te zuiveren van 'heidense insluipsels'. Want 1 Korinthií«rs 8 v 7 schrijft over:
"...mensen met een zwak geweten, dat bezwaard wordt doordat ze nog niet los zijn van gedachten over afgoden..."
Het is echter ook mogelijk om een 'volkomen zuiver geweten te hebben'.
Paulus getuigt tijdens een rechtzitting; (Handelingen 23 v 1):
"Broeders....ik heb een volstrekt zuiver geweten".
Hoe kwám Paulus aan zo'n zuiver geweten. Het geweten was bij hem niet meer een 'restfactor' van iets lieflijks. Nee.....door bekering, wedergeboorte en doop in de Heilige Geest was het weer verbonden geraakt aan God. De breuk , in het paradijs geslagen was geheeld, doordat Paulus tot de volledige erkentenis was gekomen, dat Christus op Golgotha de beker met alle zonden van alle mensen van alle tijden totaal en totaal had leeggedronken....dat ook zijn eigen loodzware druppel was weggedronken in dat vreselijke gevecht van Getsemané tot Golgotha.
En....hij was verder gegaan in het verkennen van wat die zoendood van Christus ten diepste betekende: onder andere dat de Heilige Geest je nu verder volledig terzijde wilde staan.
Aimé....laten wij het hierbij even laten. Kom op 'Vraag het Ger' voor verder gesprek.
Aimé... betekent: 'Geliefde'. Nu ja; dat weet jij ook wel. Wat zou het echter heerlijk zijn, wanneer je ten volle een 'beminde van de Heer' zou kunnen worden.
Maar je weet, wat daarvoor nodig is....met je diepste wezen Jezus als God en mens kunnen zien.
Geve de Heer je die genade.
Daag
Ger
Twijfel aan de zon en de maan... twijfel aan sterren in hun baan... twijfel aan de waarheid en de trouw... maar twijfel nooit aan m'n vriend…
Twijfel aan de zon en de maan... twijfel aan sterren in hun baan... twijfel aan de waarheid en de trouw... maar twijfel nooit aan m'n vriendschap voor jou! Veel liefs van Freddy, Patty, Taibo en Celine.
Dag Freddy en Patty.
Wat schreven jullie dat lief.
Wel, kinderen, ik twijfel niet aan al de goede dingen, die ik van de heer Jezus mag schrijven. Ik twijfel niet aan God, de échte zon, waarvan Christus het afschijnsel is, de maan. En Gods wetten houden de sterren ain hun baan. . De waarheid en de trouw van God de Heilige geest is altijd voor mij besxchikbaar,(hoewel ik wel eens vergeet er een beroep op te doen). En bij al die heerlijke dingen komt nu ook nog jullie vriendschap. Stuur mij eens een e-mail met jullie lieve vragen.
Daag
Ger
Zaterdag 14 april 2007
Dag Gerben, Je wierp deze stelling op: "Het gebrek aan echt mannelijk optreden is een van de redenen van de geringe uitstraling van de ke…
Dag Gerben,
Je wierp deze stelling op:
"Het gebrek aan echt mannelijk optreden is een van de redenen van de geringe uitstraling van de kerk".
Mijn antwoord:
Ik zie dit niet als een van de redenen;
Ik herinner mij flitsen van een ouderwets gedicht over de geneugten van het schaatsenrijden:
"O...welk genot op die ijzers te drijven
't Ruim te doorklieven in gonzende vlucht.
Bogen op't galmend metaal te beschrijven
Zacht gedodijnd als gewiegd op de lucht
.......
"Deksels die kan het", zo hoor 'k om mij henen
NU IK MIJ REP NAAR DE RUIMERE KLUCHT"
('Klucht' is hier: een meer uitgebreide ijsvlakte).
Gisteren beluisterde ik een dominee, die het had over Asa, een koning van Israel, die goed met God begon; maar het was toch een beetje 'een lied, dat als een nachtkaars uitging'.
Die dominee had een mooie, sterke stem en je kon je bij die stem zo echt een 'he-man' voorstellen.
't Was een goede preek en 'ik nam er best wel weer iets uit mee'. maar toch denk ik, dat er sommige jonge mensen onder zijn gehoor zaten en misschien ook wel ouderen, die gedacht hebben:
"Deze lofzang op Jezus, waar alles op uitliep, heb ik nu al zoveel gehoord. Het is niet NIEUW!"
Weet je, wat er met die dominee was. Hij was een goede 'schaatsenrijder', maar hij durfde niet dóor te rijden naar die grote ijsvlakte, die verder op wachtte, buiten het gebied, waar iedereen schaatste.
Want er was zoveel meer mogelijk:
- hij had kunnen vragen:
"Waarom doofde het vuur bij Asa.....kennen jullie dat ook in eigen leven; dat het vuur dooft".
En hij had kunnen wijzen op de duivel, die altijd met zijn grote deken van vergeling klaar staat om alle veelbelovende vuren te laten stikken in vergrijzing.
- Hij had kunnen zeggen:
"Maar wat is het goed, dat wij met de doop in de Heilige Geest, door Jezus' offer toegankelijk geworden, uit die dodelijke spiraal van 'de vaart eruit laten gaan' kunnen ontsnappen" . Hij had kunnen wijzen op de Geestesgave van 'het spreken in tongen', waardoor wij ons geloof kunnen bouwen.
- Hij had al die heerlijke dingen kunnen zeggen over de doop door onderdompeling als getuigenis van de wedergeboorte , die innerlijk ons heeft verheugd
- Hij had...o, hij had nog veel meer dingen kunnen doen...
En hij kón ze doen, want elke dominee weet hier nu onderhand wel van. Maar conventie en kerkelijk besef en wie weet wat allemaal meer, verhinderden hem om nu eens lekker uit te rijden op die heerlijke wijde vlakten, die de Heer ons ter beschikking heeft gesteld.
En zijn gehoor snakt, net als alle andere gehoren over de hele wereld ernaar, dat nu eens gezegd wordt, na een lofzang op het grote werk van onze Heer Jezus Christus, wat er allemaal méer mogelijk is en wat er allemaal in de bijbel staat over 'de zonen Gods, naar wie de wereld reikhalzend uitziet'.
En dat niet gebruik maken van de ruime mogelijkheden, die God ontsluit, maakt , dat de uitstraling gering is.
Ik kerk in een Volle Evangeliesam en gisteren was er weer een nieuw lied om de Heer te prijzen. We zongen het niet in canon, nee, volgens een heel nieuw concept. Mannen en vrouwen zongen verschillende liederen 'door elkaar heen' en ik had de tranen in de ogen, zo mooi klonk het.
En naast mij stonden jonge mensen en zij dansten van blijdschap en opwinding.
En toen was er een prediker, die voluit schaatste op de wijdste 'klucht', die je je maar denken kunt.
O...ik gun dit iedereen.
Daag
Ger |
| |
Dag Djmexx,
Wat heb jij toch een oude bijbelvertaling. Ik vind Colossenzen 4 v 1-6 veel feestelijker in de NBV- vertaling, sedert 24 oktober 2004 tot onze beschikking:
1:Meesters, geeft uw slaven waar ze recht op hebben en wat redelijk is, want u weet dat ook u een meester hebt in de hemel.
2: Blijf bidden en blijf daarbij waakzaam en dankbaar.
3: En bid dan ook voor ons, dat God deuren voor ons opent om het mysterie van Christus te verkondigen waarvoor ik gevangen zit.
4: ...en bid dat ik het mag onthullen zoals het moet.
5: Gedraag u wijs tegenover buitenstaanders en benut iedere gelegenheid
6: en als u wilt weten hoe u op de mensen moet reageren: vriendelijk , maar beslist.
Nu vraag je aan ons welke ervaringen wij met gebed hebben.
Wel; aan de hand van dit fris-vertaalde gedeelte van de Colossenzenbrief kan je al wat antwoorden vinden:
1: Bid de Heer om wijsheid, voor de tijd, dat je iets te zeggen krijgt en macht krijgt over werknemers. Bid God dat je Hij je dan voortdurend doet beseffen, dat jij eens verantwoording aan hem gaat afleggen. Je weet, dat Jacobus 1 v 5 zegt:
"Komt een van u wijsheid tekort?
Vraag God erom, en hij , die aan iedereen geeft, zonder voorbehoud en zonder verwijt, zal u wijsheid geven, (1 v 5).
Dat is een tekst, waarop ik in deze beantwoording nog ga terugkomen.
2: Bid in bescheidenheid. Nooit drammen:
"Heer....waarom verhoort u niet direct. U weet toch, dat we in een 'instant-maatschappij' leven. Wij willen toch altijd alles direct, op staande voet. Kunt u geen rekening houden met die trend. Of blijft u bij dat oude verhaal:
' Mijn tijdsbeleving is een andere dan die van jullie?' ".
Altijd dankbaar, met een loflied in je hart. Filippenzen 4 v 6 spreekt over gebed met smeking en DANKZEGGING.
3: Bid ook eens voor mij. Ik werk al vier jaar vrij geí¯sloleerd op 'Vraag het Ger'. Iedere Christen heeft de gebedsondersteuning van andere Christenen nodig. Die geef ik jullie. Ik weet, dat velen die wel eens aan mij geven. Dank daarvoor en laten er meer bidders komen die zo nu en dan een intentie aan mij wijden.
4 Er is nog zoveel te onthullen en ik wil jullie gebeden, om kracht te krijgen.
5 Bid ook ervoor om 'hondjes van kansen' in de omgang met 'andere mensen' ook te benutten. Bid ook om wijsheid om niet alles wat zich als 'een kans' voordoet ook als zodanig te zien.
6: En dan: uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend, zegt Filippenze 4 v 5.
Bid dat je vriendelijke beslistheid nog toeneemt.
Daag
Ger
Dag Rie, Zo blij met 'een nieuwe ster aan de Rubriek-hemel'. En dat 'Rietjejantje' kort ik maar huiselijk af tot 'Rie'. Nu over je brief.…
Dag Rie,
Zo blij met 'een nieuwe ster aan de
Rubriek-hemel'. En dat 'Rietjejantje' kort ik maar huiselijk af tot 'Rie'.
Nu over je brief. Er klopt bij jou een warm hart voor God en voor Jezus. En je bent zo blij met de kinderdoop, die een verbond is, van Godswege, waarin aan kinderen een belofte wordt gedaan, waarop zij met hun belijdenis hun "ja" spreken.
Wel; zo kan er inderdaad een heel warm element zitten in 'de kinderbesprenging'.
Het is ook zo, dat ik mij in de elf series tot dusver verre heb gehouden van polemiek en alleen goede raad heb trachten te geven. Er was echter een vraag van Celeste in haar vragenserie, waarop ik - eigenlijk iets 'contre coeur', (met een lichte tegenzin)- een zakelijke opsomming gegeven heb van teksten, die de wezenlijke doop verplaatsen naar het moment, waarop iemand van zijn innerlijke wedergeboorte naar buiten toe wil laten blijken.
Eerst kwam daar van Preacher wat tegenkanting tegen. In twee postings heb ik hem uiteengezet, wat mijn mening was, nader verklaard.
En nu kom jij; allereerst: nooit was het mijn bedoeling, iemand te kwetsen, want :
"De liefde kwetst niemands gevoel".(1 Corinthe 13).
En die kwestie van 'een verbond' en een antwoord geven door de mens bij zijn belijdenis....ach; waarom zouden zich nu weer allemaal teksten tussen ons beiden moeten plaatsen.
Ik zou zeggen:
"Wees blij met datgene, wat je zo dierbaar is".
Maar ik wil wel dít zeggen; ik heb vele mensen, in hun jeugd gedoopt, (besprenkeld) horen zeggen:
"Met mijn 'doop in water', 'mijn doop na bekering' ,zoals nu ,na mijn wedergeboorte geschied, heb ik niet het idee, overgedoopt te zijn en iets uit mijn jeugd verloochend te hebben. Ik ben alleen maar erg blij".
Rie....vergeef mij, nu ik je -onbedoeld- verdriet heb gedaan. En ik ben er zeker van, dat jij, die je zo tot het geloof in Jezus voelt aangetrokken, met Hem een goede toekomst tegemoet gaat.
En wat al die nieuwe dingen van wedergeboorte, doop in de Geest, Geestesgaven en Geestesvrucht betreft: doe ermee, zoals je doet bij het eten van vis: de graatjes leg je terzijde. En bij het verder rijpen van het geloofsleven blijken dan die graatje éen voor éen, allemaal...allemaal 'heel wel eetbaar'.
Daag
Ger
O ja....lees je mijn andere topic 'BIJBELSTUDIE' ook eens door.
G |
| |
Dag Joyce,
Wat heb jij al veel lieve antwoorden gehad.
Mag ik nog iets aan de ruiker toevoegen, die al aan jou is onverhandigd?
In Hebreeí«n 11 v 6 staat;
"God is een beloner voor wie hem ernstig zoeken".
Wel Joyce....'niet gelovig opgevoed'. Dan heb je als 'zoeker' al een hele barrií¨re te overwinnen. Dan moet je echt wel 'ernstig zoeken'.
(In de NBV, de nieuwe vertaling sedert 2004, staat het wat anders:
"Wie hem zoekt zal door hem worden beloond".
Hier is het woord 'ernstig' weggevallen.
Ik denk, dat we dit zo mogen zien:
"Wat waard is om gedaan te worden, is waard om góed gedaan te worden".
God zoeken kan je niet 'met de franse slag ' doen).
Joyce; er was al een roepstem van het geloof in je hart. En God heeft lief, hen die zich in het geloof naar hem op weg begeven; (ook vers 6).
Je hebt met je diepste innerlijk , je geest, aanvaard dat God bestaat en dat hij niemand, die tot hem komt, zal verwerpen.
Integendeel: God zal zich aan je openbaren. Je zult hem gaan vinden. Rijk gaat hij jou belonen voor je dappere initiatief, waarvan jezelf ook weer weet, dat zelfs dat initiatief 'genade van God' is.
En die beloning? Bij mij op 'Vraag het Ger' komen er velen, die over 'die beloning' van alles willen weten.
En nu al vier jaar hebben wij daar met z'n allen zo'n blijde gedachtewisseling over.
Kom je ook langs? Want naarmate je de bijbel leest zullen er vele vragen bij je opkomen.
Daag
Ger |
| |
Dag Celeste,
Je zevende vraag:
"Ik moet er niet aan dénken om zo oud te worden. 65 lijkt me echt al meer dan genoeg...... oud worden....aftakelen...om het even rot te zeggen.
Is dat een gedachte, die ik af moet leren".
Ja Celeste; ik zou dat echt maar gauw van mij wegschuiven, die gedachte.
Want:
- in psalm 92 v 15 staat:
"In de ouderdom zullen zij nóg vrucht dragen"
en in Jesaja 46 v 4:
"Tot de ouderdom ben ik dezelfde".
En wat denk je van Spreuken 20 v 19:
""Der ouden glorie is de grijsheid"
en Joí«l 2 v 29:
"Uw ouden zullen dromen dromen".
En ik weet van zovele oudere mensen, die in hun geloofsbeleving juist op oudere leeftijd nog de rijpste vruchten droegen.
En zovelen wisten het , wanneer zij hand-in-hand samen hun leven overdachten:
"Inderdaad; juist in de ouderdom hebben wij leren beseffen, dat God altijd dezelfde is. De jaren van deze heerlijke ontdekking hadden wij niet willen missen"
En dan straalde er van die grijze haren, of ook van die bijna kale schedels zo iets lieflijks uit, dat daar glorie in lag.
En ik weet ook van mensen, die juist in hun oude dag de diepste inzichten van Godswege kregen, die een mens maar kan ontvangen.
Weet Celeste:
- wanneer je een verschrompeld besje zult zijn...ook dan is de Here God niet veranderd; ook dan zul je opvliegen met vleugelen als arenden, je zult wandelen en niet mat worden. Terwijl jonge mensen om je heen struikelen, zul jij de kracht vernieuwen.(Jes 40 v 31 v).
- en ook dan zal je deze vreugde ontdekken: Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde.....en tot in der eeuwigheid, (Hebr 13 v 8).
En wat praat ik toch over: verschrompeld besje. In mijn 82 levensjaren heb ik al zoveel meegemaakt, waardoor de ouderdom voor mij en voor al die andere leeftijdsgenoten zo veel meer dragelijk is geworden dan vroeger.
Rondom mij hoor ik de juichkreten:
- versleten heup....daar kan je voor geopereerd worden
- staar op je ogen, zoals Eli....nieuwe lens...hij niet, wij wel
- slechter wordende gehoor; hoortoestellen
- ....en ga zo maar door...
Nee Celeste....wanneer jij oud bent, dan kun je uitroepen:
"Het leven begint bij 65....terwijl het vroeger daar zo ongeveer eindigde".
Maar het beste is natuurlijk, wanneer je kunt blijven zingen:
"Ik heb de vreugde van de Here Jezus diep in mijn hart".
Want de vreugde in de Heer, die is onze toevlucht.(Nehemia 8 v 11)
Daag
Ger
Lieve allen, Op 'Bijbelstudie' trof ik 'een hondje van een vraag' aan, die echter geplaatst was bij 'bezoeken', waar ik maar weinig kijk. M…
Lieve allen,
Op 'Bijbelstudie' trof ik 'een hondje van een vraag' aan, die echter geplaatst was bij 'bezoeken', waar ik maar weinig kijk. Maar ik heb mijn vragen liever via het knopje e-mail, waar ik ze direct toegestuurd krijgt.
Dus....als u mij wilt contacten: altijd graag via het e-mail-knopje
Dank
Ger
