Berichten van 31 januari 2011 tot 6 februari 2011

In onze tijd (1965) moest ik nog de toelating vragen om in het huwelijk te treden. Ik moest eerst aan de compagnie Commandant vragen om gehoord te worden. En daarna werd een klein onderzoek gedaan , naar de herkomst van de verloofde. Daarna moest ik  aan de Aalmoezenier de toelating vragen , om voor de kerk te trouwen. Indien er een ongunstig advies moest uit de bus gekomen zijn , had ik voor mijn verloofde gekozen en het Leger verlaten. Onder tussen zijn we al bijna 45 jaar te samen en ik hoop nog vele jaren.

Foto : Gerard en Hilda op de huwelijks dag...

Gerard.

1 ste maal : het was juist voor de einde jaarsfeesten en voor we in verlof mochten vertrekken , moest de garage opgeruimd worden. Waar met de vuile vodden naar toe ? Wel in de kachel verbranden , het verbranden ging niet snel genoeg en er werd naar een oplossing gezocht. Benzine was er voor handen in de garage en daar werd gebruik van gemaakt. Resultaat , de kachel brandde en ik ook. Drie uur later was ik in Brussel in het militair hospitaal , afdeling brandwonden. Daar was nog geen brandwonden centrum , de afdeling bestond uit een steriele kamer en twee baden; Mijn einde jaarfeesten waren verbrand. Nog vermelden dat ik het genoegen heb gehad , van de Majoor Militis in het hospitaal te mogen ontmoeten , die daar ook als patiënt was op genomen.

Foto : Majoor J. Militis

 

2 de maal : na mijn eerste hospitalisatie kreeg ik één week herstel verlof. Toen ik een paar dagen terug in mijn éénheid was , stelde ik vast dat er rode plekjes op mijn huid verschenen. In stilte naar de infirmerie en drie uur later was ik weer in Brussel in het militair hospitaal. Diagnose “Rubiol” de rode hond. Mijn kamer genoten in Flawinne mochten 2 weken de kamer niet verlaten “Ze zijn mij daar nog altijd dankbaar voor”. Ik moest 15 dagen in de blok X verblijven ,  besmettelijke ziekten , zonder bezoek. Bij de opname in het militair ziekenhuis ,  moest men al zijn kleren afgeven en men kreeg een blauwe kostuum , wit hemd en rode das. Wij ondervonden dat als een gevangenis plunje.

Gerard.

 

De eerste wagen.

Na enige tijd in dienst , in Flawinne ,  kreeg ik van thuis mijn eerste wagen , een V.W. “Kever” het was natuurlijk een tweede hands wagen , hij verbruikte zoveel olie dat oliewissel overbodig was.

Toen we in W.E. kwamen van Flawinne naar de Vlaanders , was er in Brussel ook al sprake van files (Begin de jaren 1960).Dat was in de Wetstraat te Brussel een 20 taal auto’s stonden voor de verkeerslichten. Nu liet onze mobiliteit het toe , van ons uitgangsleven uit te breiden.

Op zekere dag kwamen we terug van een van deze uitstapjes en het was al in de vroege uurtjes. Dus besloten we om over de muur onze bedstede op te zoeken. Maar we hadden pech , wie stond er daar op de plaats van het delict , de Officier met wachtdienst. Het heeft nog een tijdje geduurd , voor we de buitenkant van de kazerne gezien hebben. Onze R.S.M. ( Regiment – Sergeant - Majoor ) was verantwoordelijk voor de tucht en de discipline. Het was een man uit één stuk en wij hadden veel respect voor hem. Hij heeft veel problemen achter de schermen voor ons opgelost. Hij stond altijd tussen de troep en de officieren. Onnodig van hem voor te stellen zijn foto zegt alles.

Gerard

Foto : De R.S.M.

 

Foto : dit was het model van mijn "Kever" , let op , tussen de twee zijruiten bevind zich de "Flisse". Dat was een richtings aanwijzer in een soort plastiek , die wanneer men die bediende van in de wagen naar buiten kwam en zo de rijrichting aangaaf.
Gerard