Oefening : Kompas zwemmen in de schelde.

Het was op een vrijdag namiddag , het weekend voor de deur en er was nog een kleine oefening voorzien in de Schelde. De oefening bestond uit het zwemmen op kompas , langs de oever naar een aanlegsteiger voor boten. Een routine klus dachten wij , de af te leggen afstand was amper 200 meter. Dat zou al argwaan moeten gewekt hebben. Daar de zichtbaarheid in de Schelde nihil is , werd altijd met een vlotter gezwommen , zodat onze positie in het water altijd zichtbaar was. Ik ging te water nam de azimut van het doel en begon te zwemmen naar schatting zou ik daar een paar minuten over doen , maar het duurde en het duurde maar geen aanleg steiger te bespeuren. Na enige tijd werd ik toch ongerust. En plots kreeg ik het signaal via de verbinding koord , tussen  mij en mijn vlotter dat ik naar boven kon komen. Ik dacht oef ik ben ter bestemming. Aan de oppervlakte gekomen wachte er mij een verrassing.Ik stelde vast dat ik mij op bijna één kilometer in de tegenovergestelde richting van het doel bevond , bijna in het midden van de Schelde. Wat was er gebeurd? Ik was meegesleurd door de stroming , die zo sterk was dat men al zwemmend de oever niet kon meer te bereiken. We werden met een boot naar de kant gebracht. Men had ons weer eens aan de lijve laten ondervinden , wat stroming kan doen en we zijn dat nooit meer vergeten. De week daarop  6 km gezwommen in de Schelde , wij begonnen de oefening bij tij wissel , zodanig dat we in het begin de stroom tegen hadden en praktisch ter plaatse zwommen , na de tij wissel konden we met de stroom mee zwemmen , wat duidelijk een groot verschil is.

Foto : Gerard met de zuurstof uitrusting.

Oefening: opsporen van aandrijfpropeller van een schip (nameten, observeren, en verslag uitbrengen over alles wat betreft de aandrijfpropeller.

Deze oefening gebeurde op het einde van de dag en met de rest van de zuurstof reserve, dus we moesten snel werken en hopen niet zonder zuurstof te vallen. Om de beurt verdwenen we onder de boot, tot mijn verbazing kon ik de propeller niet vinden dus terug naar boven met de boodschap ik heb gefaald. En toch waren er collega’s die een volledig verslag uitbrachten over de propeller met alles erop en eraan, ik dacht dat zijn super mannen. Bij de briefing na de oefening werd aan de super mannen mede gedeeld dat we onder een sleepboot op zoek waren geweest naar een propeller die er niet was. Die mannen waren snel verdwenen en ik opgelucht.

Foto : De duik onder de sleepboot.

Dit was één van de meest gevreesde oefeningen

                                                                                                                                                  Het ergste was het aanleren van een gevecht onder water met een vijandelijk element. Deze technieken werden ons aangeleerd door een beer van een vent. Men moest in het water en wachten tot deze persoon in vijf seconden liet zien hoe kwetsbaar een gevecht zwemmer is. In een fractie was je bril weg en had hij de luchtdarmen dicht geknepen, de paniek was onbeschrijfelijk. Deze gevechtstechnieken werden ons dan verder onderwezen in afwachting op de eind testen.

Wat betreft een onderwater gevecht het is niet wat men ziet in de James Bond films.

Men kan zich niet voorstellen hoe zoiets zal aflopen. Men moet zelfzeker zijn anders begint men er niet aan. De angst is enorm, daar ooit mee geconfronteerd te worden. En wanneer het gebeurd dan is het verrassingseffect een groot voordeel en van levensbelang. Men moet zich voorstellen wanneer men met de tegenstander contact heeft het meestal donker, koud, men stamp, men steekt, men snakt naar lucht men slikt water men is in elkaar verstrengeld en een van de twee zal waarschijnlijk een gruwelijke dood sterven.

Wij moesten onze test gevechtszwemmer onder water afleggen tegen een van onze onderrichters 1.90m groot 90kg een borst gelijk een kleerkast. Wij kenden onze tegenstander en waren zo bang van hem. We hadden geen schijn van kans. Het resultaat was op +- 5 sec. waren we er geweest en zeer tevreden dat het maar zolang geduurd had. Het eerste wat we kwijt waren was onze duikbril op dat moment was het gevecht voorbij. 

Foto : Eén van onze onderrichters verlaat het water..