rustpauze

Iemand schreef me deze week na een massage het volgende:

Toen ik besliste voor een massage en de bewuste dag was er, voelde ik me gespannen, zenuwachtig , me afvragend wat die avond  voor mij in petto had.
Eenmaal op de massagetafel concentreerde ik me op de rustige muziek, de warme massage-olie en de zachte masserende handen en ik was ... van de kaart.
En ik kwam voor de zoveelste keer tot het besef wat ik voor het ogenblik verschrikkelijk mis in mijn leven: menselijke warmte,genegenheid,liefde,stevige knuffels, troostende armen  en intimiteit.
Toen bij de handmassage  zijn handen efkes bleven rusten op mijn handen was  dat voor mij een teken van: ontspan je maar, vertrouw me.
Na  1u30' was de massage voorbij, maar mijn tijdsbesef was ik kwijt. 
Nu al voorbij, voor mij was het maar pas begonnen !
Het was een heel aangename, ontspannende avond geworden.

Deze week een heel fijne ervaring gehad met het geven van een massage.
Een heel warm diepmenselijk contact gevoeld dat nadien een kwetsbaar ,open, gevoelsmatig gesprek mogelijk maakte.
Zalige momenten die me enthousiast maken en me nog meer van mensen leren houden.

Zo'n massage raakt je buik, je hart, je binnenkant, je innerlijk wezen, je gevoelens, je mens-zijn.
Het zijn heerlijke ervaringen  als mensen zo hun diepste zieleroerselen laten opborrelen  en hen dat een stapke verder helpt op hun levenspad.
Daar mogen toe bijdragen geeft een onnoemelijke zin aan mijn leven.

Als mensen in de knoei zitten met zichzelf en dit moeilijk onder woorden kunnen brengen,
kunnen handen het middel zijn om vertrouwen op te bouwen, gevoelens los te maken en blokkades in jezelf op het  spoor te komen.
Deze speciale vorm van heel sterk gevoelsmatig gerichte massage voel ik als gave in mijn handen en  in mijn vingers. Zalige momenten zijn het om zo met mensen mogen bezig te zijn.
Geven is dan krijgen.