Archief

Als je naar een kunstwerk kijkt, zijn er twee mogelijkhe­den. Ofwel stoot het je af omdat de kunstenaar afwijkt van de beelden die jou vertrouwd zijn, ofwel ben je voldoende ruim van geest en vind je het juist interessant dat die kunstenaar op een andere manier tegen iets aankijkt dan jij. Dan heb je communicatie en verrijking. Je moet de samenleving af en toe eens shockeren, want anders verstart ze. Dat is kunst. Dat zou ook de politiek moeten zijn. Wie zegt dat zijn ideeën en zijn gewoonten alleen zaligmakend zijn, wordt een zuil van zout.

(Steven De Batselier)

Onderzoek wijst uit dat …

8 op de 10 Vlamingen gelukkig zijn …

6 op de 10 Vlamingen medicatie nemen …

4 op de 10 Vlamingen slaapstoornissen hebben …

7 op de 10 Vlamingen ontevreden zijn met hun huidige job …

3 op de 10 Vlamingen geldzorgen heeft …

10 op de 10 Vlamingen fantaseren er op los als ze bevraagd worden voor een enquête.

 

Gisteren was ik in de assisenzaal olé ola

Geen interviews met de advocaten olé ola

Stoute VRT-journalisten door meester in hoek gezet olé ola

Jurylid in korte broek olé ola

Jurylid die aan het slapen is olé ola

Onderzoekers die elkaar het licht niet gunnen olé ola

Verdachte speelt de baas olé ola

Braken lucht op élo alo

Het ging vooruit, het ging ontzettend goed vooruit.

Geldverslindende rechtszaken waarvan bij voorbaat de uitspraak vaststaat. Waarom nog? Waartoe nog? Wat is de zin en het nut ervan? Meeheulen met zij die beweren dat een onmiddellijke uitvoering van de doodstraf de enige weg is, lijkt zo verleidelijk.

En toch, het siert een rechtstaat dat verdediging kan, dat kans op loutering mogelijk gemaakt wordt, dat recht geschiede.

Laat ons die beschaving koesteren.

Hij wendde zijn blik af en keek de kamer rond, zoals mensen doen op feestjes als ze half naar jou luisteren en half rondkijken of er niet een interessanter iemand is om mee te praten.

(uit Bezeten van mij – Nicci French)

Waar was u toen de hongersnood toesloeg her en der in Afrika?

Op vakantie geweest en een periode in een lagere versnelling geleefd. Voor het eerst dit jaar kunnen genieten van een echte zon. Een scheut cultuur en culinaire genoegens er bovenop, wat wens je nog meer?

Ook eens te meer geconfronteerd met het relatieve van het leven. Dan leef je tijdelijk in een ander land en wordt je geconfronteerd met  wat België daar te betekenen heeft: bijzonder weinig en heel wat minder dan wat we er zelf over denken. Sommigen weten het nog ongeveer liggen maar stippen weinig ankerpunten aan. In de pers is het zoeken met de loep. Geen voetbaluitslagen uit ons land, wel uit Oekraïne, Denemarken, Zweden, Roemenië … Voor het overige enkele lijnen over Philippe Gilbert en uitgerekend 7 lijnen op pagina 28 over het drama in Pukkelpop… Life goes ons.