Archief

Eindelijk is het zo ver, onze eerste maal naar Spanje in de winter. Gelukkig worden we de eerste week vergezeld van onze vrienden, want Spanje is voor ons nagenoeg onbekend terrein

Donderdag 12-01
Een miezerige dag, na 486 km stoppen we in Ouzouer-sur-Trezée waar we elektriciteit kunnen nemen en het wordt lekker warm met ons elektrisch vuurtje

Vrijdag 13-01
Als dat maar goed afloopt, gelukkig zijn we niet bijgelovig. Gans de voormiddag rijden we door de potdichte mist, in de namiddag komt de zon er door zodat we kunnen genieten van het winters landschap van de Aubrac. De MHparking in Clermont d'Hérault is er niet meer, zodat we op zoek moeten naar iets anders. Als we aankomen in St-Pierre-sur-Mer is het al behoorlijk donker. We staan niet alleen, nog enkelen hebben hier ook de weg gevonden.

Zaterdag 14-01
De hemelsluizen zijn opengezet, wat een triestig weer, wat verlangen we naar het spaanse zonnetje. Even voor Barcelona nemen we de autopista tot net onder Taragona, waar we in Cambrils opnieuw de RN nemen. Vor de prijs moet je zeker de autopista niet mijden, we betalen €12 voor 185 km. Ik mag er niet aan denken dat we via de RN ergens in het centrum van Barcelona zouden terecht komen. We overnachten in Vinaros aan het haventje waar nog 6 MH staan.

Dinsdag 17-01
Het wordt een stralende dag en samen met onze vrienden maken we een fietstocht langs het strand, dat is lang geleden. Na de middag wordt het zonnebaden. 's Avonds maken wij nog een romantische wandeling, dat zouden we eens meer moeten doen.

Woensdag 18-01
Opnieuw een stralende dag. In het kielzog van Etimir volgen we onze weg naar Santa Pola. Wat een drukte en overal verboden voor MH. In de verte zien we een tiental MH staan, daar is het ook verboden, is duidelijk aangegeven. Toch zoeken we ons daar ook een plaatsje en nu maar hopen dat we niet weggestuurd worden of erger, een boete krijgen, eigenlijk wel een beetje spannend. In de namiddag fietsen we naar de camping waar Vera & Ludo verblijven voor een paar maanden, wat is het hier warm, uit de wind en in de zon. Na een gezellige babbel van een paar uur vertrekken we terug naar onze staanplaats. Ondertussen is de zon ondergegaan en begint het fris te worden, dan maar een beetje harder trappen op de fiets om ons te verwarmen.

Donderdag 19-01
In dit zonnige weertje komen de fietsen al gauw naar beneden en we genieten van de prachtige kust. Overal staan MH, maar voor het donker is moeten ze allemaal weg, kwestie van de veilighejd zeggen ze. Wij vinden ook een andere plaats waar we iets geruster van ons avondwijntje kunnen genieten, waar we niet zullen weggestuurd worden.

Vrijdag 20-01
Vandaag laat de zon ons in de steek, we fietsen door de zoutvelden met flamingo's. Normaal heeft dit alles een rode schijn, maar de zon is er niet en het roze dus ook niet.

Zaterdag 21-01
Onze vrienden vertrekken terug naar België. Wij blijven, voor hoelang? We weten het niet, met pijn in het hart zien we ze vertrekken. We voelen ons plots "alleen op de wereld". Wij rijden de andere richting uit en hopen het beste. Onze volgende halte, Guardamar, ligt amper 15 km verder en toch doen we er 2 uur over om een plaats te vinden. De ons vernoemde plaats was nu verboden, het begon al goed, help! En plots komt een goede oude belg ons vertellen langswaar we moeten rijden. Het is een zalig plaatsje in een natuurreservaat met vele wandel en fietsmogelijkheden.

Zondag 22-01
Het is een helse nacht geweest. Jongeren kwamen, de één na de ander met gierende banden en bonkende muziek de parking opgereden. Dit bleef zo 2 uur duren en plots was alles stil, ze waren vertrokken. Saturdaynight? We profiteren van het mooie weer met zonnekloppen en wandelen en foto's nemen. Een gentenaar komt ons nog vervoegen en we maken er een gezellige avond van.

Maandag 23-01
Deze nacht is alles kalm verlopen. Rond 10 uur vertrekken we verder naar Torrevieja. 20 jaar geleden waren we daar ook, het enige wat ik mij kan herinneren is een vissersdorp, nu een toeristische stad waar we maar niet uitgeraken. We zien de engelsen terug van de vorige nacht en besluiten ook op het strand te overnachten. Volle zon tot rond 15 uur en dan begint de wind geweldig op te steken en wanneer zien we die zon nog eens terug? De wind zoeft ons rond de oren en bij mij komt er van slapen niet veel in huis

Dinsdag 24-01
Het is vliegende storm, we trekken verder en zoeken de zo aanbevolen plaats aan Playa Flamenco,
we vinden alleen één grote bouwwerf. Wel mogen we overnachten op de parking van de Mercadona waar we eveneens ons toilet en vuil water kunnen lozen. Iedereen is maar aan het sleuren met 8 l.flessen water uit de supermarkt, want water vind je niet veel in Spanje. De eerste 2 maal hadden wij water genomen aan het strand, aan een kraantje om de voeten te spoelen, het is toch maar om ons te wassen. De 3° maal hadden we prijs, het was zout water. Nadat we ons 2 dagen gewassen hadden daarmee voelden we ons als pekelharingen. Dan hebben we maar een poging gedaan aan een benzinestation, daar is wel veel chloor in, maar het is toch nat. Daar we niet naar Spanje gekomen zijn om een ganse dag op een parking van een grootwarenhuis te staan rijden we nog maar verder. Naar zeggen is een parking in Torre de Horadada. We hebben geluk, een splinternieuwe parking vlak aan zee in taluds gamaakt. Dit is waarschijnlijk een parking voor de vele apartementen die in aanbouw zijn, maar ze komt voor het ogenblik goed van pas. Ik wil natuurlijk op de eerste rij staan, er niet aan denkend dat met die storm de zee nogal rumoerig zal zijn. We maken eerst nog een fikse wandeling naar Mil Palmer, er worden tientallen foto's gemaakt, het is er zo mooi met al die bloemen.

Woensdag 25-01
Zoals verwacht heb ik geen oog dicht gedaan door de storm en het weer is er niet op verbeterd.Ik wandel nog iets rond en hoor een getoeter van een aanrijdende auto. ik heb gerend, (nee, niet voor mijn leven) het was de bakker en die wilde ik niet missen. Hebben we geen zon, we hebben toch brood. We wandelen de ganse voormiddag rond in het centrum van Torre de Horadada. Overal zien we nieuwbouw. Ieder stukje braakliggend grond wordt benut om apartementen en flats te bouwen. er is geen kat te zien, alles staat leeg en toch wordt er altijd maar verder gebouwd. Na de middag rijden we nog iets verder en in Puerto de Mazarron plaatsen we ons bij enkele anderen op een rotspunt. We durven bijna niet buiten komen, zo'n ijskoude wind. We zijn bang om van ons rotspuntje te waaien

Donderdag 26-01
's Morgens maken we nog een wandeling naar de haven, met dikke pull en vest aan,
eigenlijk zijn we op zoek naar een bakker en kunnen een stokbrood kopen in een piepklein winkeltje, we durven er eerst niet binnen gaan, het ziet er helemaal niet naar uit dat ze daar brood verkopen, en toch. We rijden naar de parking in Isla Plana waar een 40 tal MH kriskras door elkaar staan, maar voor hoe lang nog? Daar stampen ze alweer een apartement uit de grond.Wij installeren ons vlak voor het kerkje en gaan het dorpje verkennen. Heel mooie huizen, heel mooie bloemen, heel mooi speelpleintje, maar alles  is één grote vuilnisbelt. Ik denk hier nu eens goed te slapen, maar nee hoor, om het uur zegt de klok hoe laat het is. 2 minuten later wordt dit herhaald, misschien voor degene die de eerste maal de tel zijn kwijtgeraakt. Stel je voor om middernacht 2 maal 12 gongslagen, zoveel lawaai voor zo'n klein kerkje en Guido slaapt daar allemaal doorheen.

Vrijdag 27-01
We rijden nog 20 km verder richting Aguilas, waar we op zoek gaan naar Playa de Perchelès, daar is het ook al verboden en via een hobbelige aardeweg komen we op een nog hobbeliger parking waar nog een 20 tal MH staan. De naam weet ik niet. Hier is Duitsland duidelijk boven. Hier kunnen we ook ons toilet en vuil water kwijt raken
Het weer blijft koppig, het is wel wat warmer geworden maar het blijft maar regenen.