Archief

Verdomd,
De gevolgen van het opnetten beginnen wel duidelijk te worden: gisteren heb ik twee hennen ontdekt met verwondingen langs de zijkanten van hun rug.
De hanen moesten hoe dan ook absoluut hun hormonen laten botvieren, ook al hadden ze minder ruimte, ook al kon de hen niet vlug genoeg op de loop gaan.
En die hennen zijn nog jong, ze kennen het spel nog niet, ze weten nog niet dat ze veel beter klaar kunnen gaan liggen gereed voor gebruik…

Het is lang geleden dat ik nog iets over de duiven heb gezegd, maar zolang als de duiven nog altijd in de categorie van het pluimvee vallen, ben ik eigenlijk op mijn hoede.
Er hoeft namelijk niemand te weten hoeveel duiven er hier wonen, sommige duiven die op de website staan zijn ondertussen verhuisd naar veiligere oorden, naar landen waar de duiven niet worden afgemaakt in tijden van ‘vogelpest’.
Naar landen waar men wel respect heeft voor zeldzame rassen.
Waar men inziet dat het erfgoed niet alleen die stenen gebouwen zijn.

België is ook in deze context een land van tegenstrijdigheden: aan de ene kant moeten we de richtlijnen van Europa volgen, en aan de andere hebben ze geen tijd om een wet te maken waardoor de richtllijnen wel kunnen gevolgd worden. Want volgens Europa is een duif geen pluimvee, en volgens België wel. En nochtans bestaan er genoeg fysiologische verschillen.

Er zou ook een lijst gemaakt worden van Belgische zeldzame beschermde rassen.
De sierduiven die op deze lijst zouden staan, zouden gespaard blijven als er pluimvee moest vernietigd worden, mits het naleven van strenge maatregels.
Ik denk rechtuit gezegd dat deze lijst er niet zal komen.

Vandaar mijn beslissing om mijn duiven te laten uitvliegen over gans Europa.
En die beslissing heb ik genomen met veel pijn in het hart.

en ja...
...wat doe je dan, als in het perceel ernaast het gras zo groen is..
...als die ene haan met al zijn pracht en glorie naar je staat te lonken..
... als het dan bijna één mei is..
... dan trek je je toch niets meer aan van al die regeltjes...
... en luister je echt niet meer naar die bazin...
... maar dan ga je heel gezind over die afspanningsdraad..
... in vrije vlucht..
... wat is het  heerlijk in een open lucht...
... zegden ze allemaal in koor...
... een eitje méér om je te plezieren...

Eindelijk, het is zover

Vanaf 1 mei is de ophokplicht voorbij.

Dan kunnen alle kippen terug vrij rondlopen, dan kunnen ze terug verhuizen naar de grotere hokken, waar nu ook heel mals gras op hun te wachten staat.

Dan kan de hele grote volière terug afgebroken worden, ook al komt er in het najaar terug een ophokplicht.

Dan kunnen de grote duiven terug rondvliegen, vrij hoog in de lucht, van dak naar dak, spelend en vrijend op de hoge nokken.

Nog een paar dagen geduld jongens… het is bijna zover

Vandaag is het item \'In de kijker\' toegevoegd aan de linkerzijde van het blog..
De bedoeling is dat hier op regelmatige basis een kunstwerk van mezelf wordt getoond .
Andere werken zijn natuurlijk terug te vinden in het onderwerp op mijn website: artistieke werken.

...Buurvrouw is haar stenen terras beu...
...Nochtans verslijten stenen toch niet..
...Arme buurman, hij moet nu het terras opbreken...
...en een container laten komen kost ook wel wat...
...het kortste bij, is dus de oprit naar mijn duiven...
...waar denken jullie dat er deze zomer ook een terras ligt...
...ja ja, mijn duiven zullen er plezier aan hebben ...

Wat een weekend

Het beloofde heel druk te worden, en dat was het ook!

Mijn verjaardag werd zowel op zaterdag gevierd, rechtuit gezegd op die manier is dat nog nooit gebeurd.

En ondertussen vroegen de duiven, de ko’s, de witte mechelsen en de maransen hun verzorging en hun wekelijks onderhoud.

 

En er werd Pasen gevierd, met paaskuikentjes die geboren werden.

Alleen, ik die zo’n voorstander ben van raskippen, heb nu waarschijnlijk echte kruisingen in huis.

Want diegene die me eieren van Isegemse heeft verkocht, heeft waarschijnlijk een haan lopen die zeker niet kieskeurig is, aangezien hij denkt dat alle hennen bij zijn toom behoren.

Een jong isegems kuiken met zwarte pootjes kan dus echt niet, dat moeten bleke pootjes zijn.

En dan is er ook zo’n dikzak van een kuiken bij….

Gelukkig zijn er nu twee blauwe marans kuikens geboren…

 

Bij de Gentse kroppers zit er nu nog altijd één duivin in een kooi naar de tegenovergestelde richting te kijken van de doffer bij wie ze zou moeten paren. De koppigaards!

En dan is er ook zo’n koppig Brûnner kropper koppeltje, dat absoluut hun eitjes op de grond wil leggen, ondanks de verhuis elke dag naar de kooi.

 

Bij de ko shamo’s is er een nieuw hennetje aan het broeden.

Wat een gekreis en geschreeuw als er iemand in het nachthokje durft te komen

Vandaag op de eerste dag van een nieuw  levensjaar wens ik jullie allemaal een blij en gelukkig paasweek end.
Vele jaren geleden toen ik 50 jaar werd, had ik besloten dat ik vanaf dat ogenblik niet ouder zou worden;
En dat werkt, psychologisch altans, af en toe voel je wel dat die poten niet meewillen zoals je echt zou willen, maar mentaal werkt het echt.
Er is toch een spreekwoord dat zegt: Men is toch zo oud als men zich voelt...

Het wordt een druk week end.
Verjaardag of niet, de duiven verlangen dat hun hokken worden gekuisd.
Deze avond gaan we naar Mick, ik ben benieuwd hoe de kennismaking gaat verlopen met andere kippenforummers.
Morgenavond komen de jongens om mijn verjaardag te vieren, en zou maandag een dag worden om te luieren... ik denk het niet...ik kan dat immers niet..
En hopelijk worden er dit week end paaskuikentjes geboren..

Mussenteldag

Gisterenavond is een ladder heel mooi door een windhoos neergeslagen, alleen het toeval wilt, dat ze is neergekomen op het grootste gedeelte van de netten tussen de verschillende duiventillen. Dus dat betekent terug aan de slag... ...Er zijn zo van die dagen...
En dan ook eindelijk een banner aan de bovenkant toegevoegd, waardoor de lay out aan de bovenzijde iets veranderd is, het is een gewone verwijzing naar mijn website

Zonder woorden