Woensdag 15 februari 2006
Just Married
Mijnheer en madame De Wever met hun zoon Jackie.
Archief
Mijnheer en madame De Wever met hun zoon Jackie.Woensdag 15 februari 2006
JUST MARRIED door toneelkring Harlekijn- Mollem
Twee jaar geleden deed ik mijn eerste regie bij de toneelkring Harlekijn uit Mollem. Aangezien het wederzijdse vertrouwen er was, werd mij thans gevraagd om het blijspel "Just Married" van Etienne Notteboom te regisseren.Morgen trouwt Yolandeke, dochter van Angèle en Fernand De Vlaeminck, met Jackie De Wever. De toekomstige schoonouders De Wever worden 's avonds samen met hun zoon verwacht en ze zullen blijven overnachten bij de familie De Vlaeminck. Onverwacht komt ook hun oudste dochter Marie-Jeanne binnenvallen samen met .....haar problemen en.... haar Antoine.
Uiteindelijk is de trouwdag aangebroken. Iedereen loopt er zenuwachtig bij. En alhoewel het huwelijksfeest goed was voorbereid, zal alles niet zo maar van een leien dakje lopen.
Just Married is een volkse komedie met herkenbare situaties. Een stuk zonder pretentie maar waar de lach voortdurend aanwezig was in de zaal.
De voorstellingen werden een groot succes met goede acteursprestaties.
Het was dan ook niet te verwonderen dat er een extra voorstelling diende ingelast te worden wegens de grote belangstelling.
Zondag 29 januari 2006
Toneel Harlekijn - Mollem
We beginnen af te tellen. Nog één week repeteren en de première van \"Just Married\" staat voor de deur.
Op vrijdag 3 februari beginnen de voorstellingen van dit stuk in Mollem.
Alles begint vorm te krijgen. Het dekor , de belichting, klank en kledij zijn bijna volledig in orde, op enkele kleinigheden na.
Ook de acteurs zitten reeds goed in hun personnage.
Er werd reeds op de scène gerepeteerd zodat die eerste moeilijke stap : aanpassing aan de scène, aan het meubilair en spelen met accesoires nu al overwonnen is.
Volgende week kunnen we er dan nog eens volop tegen aan vliegen.
Alhoewel de acteurs omzeggens spelensklaar zijn, moet de regisseur tijdens die laatste week toch nog enkele \"toetsen\" aanbrengen.
Nog wat peper en zout er bij doen of nog wat room op de taart leggen om alles tot in de puntjes af te werken.
En laat dan de zaal maar vol lopen.... hopelijk op weg naar een groot succes !
Vrijdag 23 december 2005
Dwazen
Hun dochter : Sofia SuppoVrijdag 23 december 2005
Dwazen
De vrouw van de dokter : Lena SuppoVrijdag 23 december 2005
Dwazen
Dokter SuppoVrijdag 23 december 2005
Dwazen
Leon Tol, de onderwijzerVrijdag 23 december 2005
Dwazen.
Graaf Gregor, wiens voorouders de vloek hebben uitgesproken over Kul.Vrijdag 23 december 2005
Dwazen - Korte inhoud.
Het stuk wordt door de schrijver Neil Simon betiteld als een komische fabel en speelt zich af in het dorp Kulyenchikov in de Oekraine, rond 1890. Door de meeste kringen wordt het dan ook zo opgevoerd.Maar als regisseur heb ik de vrijheid genomen om daarvan af te stappen en het stuk geen Russisch tintje mee te geven.
Mijn "Dwazen" speelt zich af in een vissersdorpje Kul. De namen werden tevens gewijzigd en er werd geen tijdsperiode opgegeven.
Een 200 jaar geleden werd een vloek uitgesproken over al de inwoners van het dorpje Kul. Dit heeft er voor gezorgd dat iedereen sinds de dag van zijn geboorte zo dom is als het achterste van een varken. Leon Tol, een jonge onderwijzer, wordt door de dorpsdokter Suppo uitgenodigd om les te komen geven aan zijn dochter Sofia.
Eenmaal Leon geconfronteerd wordt met deze situatie en daarbij nog verliefd wordt op Sofia, zal hij een poging ondernemen om de vloek te verbreken en het dorpje te bevrijden van al zijn ellende.
Aangezien het is een stuk vol woordspelingen en absurde humor, ben ik nog een stapje verder gegaan en heb dit ook in de kledij, grime, en decor proberen tot uiting te brengen.
Hierna volgen enkele figuren uit het stuk :
Vrijdag 23 december 2005
DWAZEN door de Kon.Toneelkring De Bietjes - Dilbeek
Na al die maanden van voorbereiding met repetities, teksten instuderen, decors maken,affiches drukken, programma's opstellen, noem maar op...komt daar plots die langverwachte première.
De eerste voorstelling zit er op en alle andere voorstellingen vliegen zo voorbij. De grime wordt afgeschminkt, de tekstboekjes verdwijnen, de decors worden afgebroken, de kledij wordt opgeborgen om eventueel in een ander stuk opnieuw te gebruiken.....enkel de herinnering blijft nog over.
In dit geval een "goede" herinnering, mag ik wel zeggen.
Als regisseur begin je steeds aan een productie met grote verwachtingen maar je weet eigenlijk nooit waar en hoe het zal eindigen.
De reacties van het publiek waren zeer positief en bijgevolg mag DWAZEN als een succes beschouwd worden met uitstekende acteursprestaties.