Sporen van papierfabriek De Naeyer

De ijzeren watertoren van de vroegere papierfabriek De Naeyer in Willebroek is de blikvanger van het herbestemde fabriekscomplex. De watertoren werd in 1903 opgetrokken en heeft een waterkuip van het Intzetype. De Duitse ingenieur Otto Intze bedacht dit type tanks. Als eerbetoon aan Intze, werd het plein waarop de watertoren prijkt, herdoopt naar het Otto Intzeplein.

Standbeeld ter ere van oprichter Louis De Naeyer.

De papier- en ketelfabriek sloot in 2004 voorgoed de deuren.

Cimenterie langs het Centrumkanaal

Tot 2006 riepen vier silo's nog herinneringen op aan de 'Cimenterie de Thieu', een cementfabriek aan de oevers van het Centrumkanaal. Begin deze eeuw tikte de gemeente het fabrieksdomein op de kop voor een symbolische euro. Een vergiftigd geschenk, zo bleek pas later.

Drinkbaar water voor Brussel

Halfweg de negentiend eeuw werd in het Waals-Brabantse Braine-l'Alleud een aquaduct aangelegd om water van de rivier de Hain tot in Brussel te brengen. Dankzij de zestien kilometer lange waterleiding stroomde weer drinkbaar water uit de Brusselse kraantjes. Voorheen moesten de inwoners van de hoofdstad hun dorst lessen met het zwaar vervuilde Zennewater.

Eerstkomende activiteiten

Ontdek het verhaal achter de fabrieksmuren tijdens mijnzondagen, wandeltochten, fietsroutes, expo's, bunker- en open monumentendagen in de agenda. Zelf een event delen in de agenda? Neem contact op met bart@industriecultuur.be.

23 juli
Op weg in het spoor van Vincent Van Gogh in de Borinage

27 juli
Begeleide fietstocht waterzuivering aan de Zillebekevijver

2 september
Daguitstap naar het Limburgs mijnerfgoed

In de kijker: rangeerstation Tempelhof

Een twee kilometer lange, honderd meter brede strook spoorbundels: dat was het rangeerstation Tempelhof in de Duitse hoofdstad Berlijn. Het rangeerstation werd eind negentiende eeuw aangelegd langs de Anhalter Bahn en werd begin twintigste eeuw gevoelig uitgebreid. Onder meer de vijftig meter hoge watertoren, de blikvanger van het domein, dateert uit die periode.

Na de Tweede Wereldoorlog heeft het rangeerstation veel van zijn pluimen verloren als gevolg van de geallieerde bombardementen op de Duitse hoofdstad. Vanaf 1952 was het zo goed als volledig buiten gebruik en raakten de sporen overwoekerd. Het duurde bijna een halve eeuw vooraleer het rangeerstation nieuw leven ingeblazen kreeg als een park: het Natur-Park Schöneberger Südgelände. Je komt er nog een locomotief tegen, draaischrijven, spoorstaven, oude werkplaatsen,...

Sinds 1851 organiseren verschillende landen Wereldtentoonstellingen: grote internationale exposities waarop de deelnemers zich van hun beste economische, technische, sociale en culturele kant laten zien. Precies 65 jaar geleden opende een van de meest legendarische expo's. In 1958 streek de Wereldtentoonstelling namelijk voor de vijfde keer neer in Brussel. Maar van de paviljoenen en kunstwerken, zoals de betonnen Pijl van de Burgerlijke Bouwkunde, blijft niet veel meer overeind. Op ontdekking in en rond het Ossegempark op zoek naar sporen van Expo 58.

De wereldtentoonstelling was te bereiken via de tramterminal Esplanade. De trappen leidden bezoekers naar de brug over de snelweg.

Speciaal voor Expo 58 werd in Ossegempark een nieuwe brug gebouwd die bezoekers naar een loopbrug dirigeerde.

In Moderne Tuin aan de voet van het (verdwenen) Germinalpaviljoen konden bezoekers hun picknick binnenspelen.

Aan de Eeuwfeestlaan tref je nog een restant aan van de Beneluxpoort, een van de grote toegangspoorten.

Treinen langs de Koppenberg

De Koppenberg in de Vlaamse Ardennen is niet alleen het decor van de Ronde van Vlaanderen, maar vormt ook de achtergrond van spoorlijn 85 tussen Leupegem en Herseaux bij de Franse grens. De rails zijn weliswaar uitgebroken in 2000, toch is het tracé nog duidelijk herkenbaar in het landschap. Een voettocht langs de opgedoekte spoorweg.

Honderd jaar oude schachtbok

In 1913, net voor het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, hield de Compagnie des mines de Dourges de steenkoolmijn Fosse n°8 boven de doopvont in het Noord-Franse Évin-Malmaison. De steenkoolmijn belandde al snel in woelig waardig. In 1914 brak namelijk de Eerste Wereldoorlog uit en werd het Noord-Franse mijnbekken overspoeld door het Duitse leger. Net als ruim honderd andere steenkoolmijnen, werd ook deze mijn geplunderd door het Duitse leger. Het duurde tot 1927 vooraleer de mijnbouw in Évin-Malmaison werd hervat.

Eerstkomende activiteiten

De komende maanden zwaait een heel pak industriële monumenten de deuren open voor bezoekers. Ontdek het verhaal achter de fabrieksmuren tijdens mijnzondagen, wandeltochten, fietsroutes, expo's, bunker- en open monumentendagen in de agenda. Zelf een event delen in de agenda? Neem contact op met bart@industriecultuur.be.

26 tot 28 mei
Archeologiedagen

3 juni
bunkerdag in Nederland

4 juni
Mijnzondagen in de steenkoolmijn van Beringen

In de kijker: industrieel erfgoed in de Canon van Vlaanderen

De Canon van Vlaanderen laat het industrieel erfgoed niet onbelicht. Ontdek op de website van de canon de 5 'vensters' die het verhaal vertellen van onder meer de windmolen van Wormhout, de Mule Jenny die Lieven Bauwens naar het Europese vasteland smokkelde, de eerste treinrit, de Vlaamse staalindustrie en steenkool in Limburg. 

Niet alleen Lieven Bauwens, maar ook de Engelsman William en diens zoon John Cockerill duiken op in de Canon van Vlaanderen. In het boek 'John Cockerill. Keizer van de industriële revolutie' lees je het verhaal over het leven en werk van de familie Cockerill en in het bijzonder dat van de jongste telg: John Cockerill. Hij introduceerde stoommachines, hoogovens, spoorstaven en treinen. Zo joeg hij België en bij uitbreiding het hele continent de industriële revolutie in.