Zaterdag 30 januari 2010
Gedicht geschreven op Texel
Ik zat op een zekere mooie
zomeravond...zoals alleen
op Tessel de avonden,
kunnen zijn,aan de rand
van de waterpoel,in de
engelse-tuin van ons hotel:
een waterlelie,die aanstalte
maakte om slapen te gaan
trok m'n aandacht,en kijk...
ze begon zich toe te dekken...
Waterlelie slaapt-
witte blaadjes dicht
't wordt avond
en stilletjes laat.
Zon dooft haar licht
't is nu de maan die bestaat.
sssssst.....ssssssst.....
Plots,daar is het licht
langzaam komt 't leven
de blaadjes niet meer dicht
doe alles open ! o bloem
want uw mooi zijn duurt maar even
m'n mooie...lieve witte zoen!!!!
.............Henri
Geschreven door Henri om 17:24
Reageer op dit bericht