Berichten van 27 februari 2006 tot 5 maart 2006

Aan Frans Boon sj priester missionaris van de Sociëteit van Jezus Japan Korea 1 augustus 1965 23 juli 2001

Van Hiroshima tot Tokio heb ik geschreid
om u mijn broeder verwant in bloed en geest,
met Jezus mee, door Hem bemind, in Hem gewijd,
in Vlaanderen, Korea en Japan driëne orgelfeest.

Met duizend kraanvogels wiekt gij naar de zon.
ik draag uw witte urne door de katedraal.
Uw asse rust in Nagatsuka. Gij leeft met Wie ’t begon
en nooit meer eindigt uw veeltaald verhaal.

Wij zullen samen nooit vergeten mens te zijn
geweest in tijd en groei, met zachte lach
om zoveel goed en schoon, om vragen en om pijn.
Wij zullen samen eeuwig leven. Nacht en dag
bestaan niet meer. Alleen het licht zal zijn
en Goddelijk geluk. Hoelang ik nog verlangen mag ?

Herman Boon pr.

Osaka Kansai 1 augustus 2001

Sonnet voor Herman Boon pr.

Zoon van Maria en van Jan, een mensenkind
geboren om Gods Liefde te verkonden :
woorden vol vuur en wijding uit de Pinksterwind,
handen vol balsem voor het helen van wonden.

Gedragen door zijn hemelvreugde, goedgezind
in tijd van tweedracht onder ons gezonden.
In glans van Tabor met zijn Heer verbonden
en ochtendzon van Pasen die moed herwint.

Het land van Jezus droeg hij als een doornenkroon.
met Palestijnse broeders heeft hij meegeleden,
hun wanhoop bijgestaan met deernis en gebeden,
zijn Engel Rafaël tot gids als een icoon.

Hij stierf bij wie hij liefhad : ’t Heilig Sacrament
dat hem vervoerde boven sterren, boven ’t firmament.

Marcel Pira