waarom dit blog het geluk heet !

Soms zijn dingen zo oneerlijk "
vooral blijven hangen in haat.
Al wat gebeurde in de wereld "
is voorbij "klaar.

Je kunt alles en iedereen "
de schuld geven van onze ellende "
Het word veroorzaakt door de mens "
geen geloof maakt zo een bende.

Geloof is een persoonlijk iets "
ook geen aanleiding voor geweld.
Dat is wel wat de mens verteld.

Het geloof kan niets doen "
tegen ziekte en armoede "'
natuur geweld en moord.

Het is een handvat om er "
weer boven op te komen.

Zelfs onze lieve heer !
heeft slecht personeel in dienst !!!!

Uit de kelk van onze Heer 

Heer, 
mag ik een zekerheid 
dat ik mij er steeds bewust van zal zijn 
dat Jij nabij zult zijn. 

In tijden van verdriet. 
In tijden van ziekte. 
In tijden van wankelheid. 
Maar eveneens, 
in tijden van vreugde. 
In tijden van gezondheid. 
En in tijden van evenwichtigheid. 

Heer, 
kan ik ontvangen uit Jouw beker 
het allermooiste wat er bestaat, 
zonder dat ik mij verheffen moet 
in hogere sferen. 

Met een klein gebaar, 
als een blad een boom, 
een plant een bloem 
wat groeit op aard. 
Laat Jij mij weten 
dat Jij nabijer bent 
dan enig ander mens. 

En dat ik enkel maar 
Moet durven toegeven 
aan de zwakheid van mijn lijf, 
waardoor ik mij als mens daardoor 
Iets te vaak laat verleiden 
door de pracht en praal 
op deze aarde. 

Toe Heer, laat mij daarom vandaag 
drinken uit de Kelk wat Jij mij aanreikt, 
waardoor ik nimmer nog 
zal moeten twijfelen 
aan Jouw aanwezigheid 
hier op deze plaats.


dank je wel maarten ..............

Beeld 

Wij aanbidden het beeld, 
maar vergeten daarbij 
het onzichtbare te eren. 
Alhoewel het beeld slechts 
gevormd werd door onze eigen handen, 
en het onzichtbare 
door de kracht van de Heer. 

En jij zult geen beeld vormen 
naar Mijn gelijkenis, 
want Ik zit in ieder van jullie 
allemaal. 

Ik ben een deel van 
die steen, 
een deel van dat blad. 
Ik ben het pad waarop jij 
loopt, 
het water waarmee jij jezelf 
reinigt. 

Wij zijn één, 
verbonden met elkaar, 
zoals dat kelkje met haar stengel, 
zoals die boom 
met zijn wortel, 
zoals de aarde met de 
hemel. 

Zo zijn wij een geheel, 
verbonden met een zijden draad 
en toch onbreekbaar. 
Want geen mens kan ons ooit 
scheiden van elkaar.

Een slechte gedachte

Als morgenvroeg zelfs die laatste bloem
in die vaas er maar wat slapjes bijstaat
De koffie meer naar teer dan naar koffie smaakt
En de poes aan jouw tenen knaagt

Als morgenvroeg het vuur niet meer branden wilt
Er een steen in je schoenen zit
En geen brief nog de weg naar jou vindt

Als morgenvroeg de zon niet meer schijnt
Een traan in jouw ooghoek blinkt
En nergens meer een lied weerklinkt

Als morgenvroeg het brood beschimmeld is
Het beschuit op is
En het vruchtensap veel de warm

Kom dan nogmaals dit gedicht herlezen
Maar lees dan niet de voorkant
Maar de achterkant van ieder woord
Zo zul jij dan misschien opmerken
Dat er ergere dingen bestaan in dit leven
Dan een slechte gedachte

Een godswonder het het weer !
Zo is het koud en nat,
En ineens is het gekeerd.

De warmte neemt weer afscheid
met veel gedonder en gedoe.
Dan is het weer wachten,
wat het morgen doet.

Een ding heb ik wel geleerd
het weer werkt altijd verkeerd.
Als je zonneschijn verwacht,
regent het de ganze dag.

Mooi dat weer met zijn grillen
niets is zeker geen enkele dag,
Laten we hopen dat het weer ,
ons nog lang elke dag verrassen mag.

De dans op de aarde "
heeft zo zijn waarde.
Wij dansen van begin tot eind
als marjonetten aangelijnt.

Wie de touwtjes wil ontspringen
Kan nooit meer op nieuw beginnen.
Alle passen staan op papier
de muziek lijkt op geklier.

Niemand zal de dans ontspringen
aftreden betekent ! afdingen.
Dans maar mee !
dan lijkt een ieder tevree.

K a n k e r werelds grootste probleem
volksziekte nummer 1
Het is de angst van elk mens
dat je eens ook aan de beurd bent.
Dagelijks zie je mensen hier tegen vechten !
Wat voor de één goed uitpakt !
Zal een andere situatie zeer snel verslechten.
Er is geen gemenere tegenstander als deze
Velen zullen voor hun leven vrezen.
Soms komt bij mij wel eens de gedachten
Waar komt dit toch allemaal vandaag.
Ik ben niet bij machte !
om het uit te zoeken en na te gaan..
Maar zoveel , lijkt me niet helemaal normaal....

Een collage van een versnippert leven

waar littekens nog steeds kleven "

Waar tranen nog steeds vloeien

het hart ligt ligt in de boeien.

Hoe vaak werd niet gepoogd "

en de situatie beoogd.

Het collage is niet te repareren

Het zit vol giftige speren.

Ze draaien altijd mee in levens draad

al een lastig vastzittende graad.

Waarom doen dingen toch zo'n pijn !
En kan niet iedereen gelukkig zijn.

Ik begrijp het allemaal niet
Telkens komt er nieuw verdriet.
Steeds maar weer dat vechten
Elke dag gaat het weer slechte.

Wanneer stopt het eens een keer
Ik heb werkelijk de moed niet meer.
De emotionele rake klappen
Zorgen er even voor "dat ik de moed laat zakken.....