Naar de inhoud

natuurlijk

akke.beakke.be

Archief

Woensdag 14 december 2005

oefening baart kunst

Dat het nuttig is dat kinderen heel vroeg met elkaar in contact worden gebracht kunnen we niet ontkennen. Sociale vaardigheden worden op die manier optimaal aangeleerd.
Toen ik deze foto doorgestuurd kreeg door mijn dochter, moest ik er direct een fantasie bij verzinnen.
Zijn ze nu al aan het oefenen om het eurokidssongfestival te veroveren binnen enkele jaren.
Want ik bedenk maar dat dit niet eens uitgesloten wordt.
Kinderarbeid is het in mijn ogen. Hoe graag ze ook mogen zingen en dansen, bij het zien van zo'n programma gaan mijn haren rechtstaan. Heel dat opgefokte gedoe. Zelfs als ze zoals beweerd wordt ze door een psycholoog begeleid worden vind ik dit nog ongepast.
De ouders moeten toch de praktische zaken regelen zoals contracten, afspraken, repetities, kledij.
Mij maak je niet wijs dat die kinderen niet oververmoeid geraken. Slechtere resultaten op school???
Die halen ze toch wel op zeker, papa en mama zullen de jonge spruiten wel inprenten dat een diploma toch zo belangrijk is.
En natuurlijk is dit belangrijk voor hun toekomst. Maar dat ze hun kinderen dan kind laten zijn.
Spelen moeten ze kunnen, ravotten.
Goed dit is wat de foto bij me opriep. In ieder geval een pracht van een foto met zo'n twee schattige baby's. Links is uiteraard mijn kleinkind Kiyoko.
Hinde
Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door hinde om 11:49 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 9 december 2005

gegroeid

Het is ongelooflijk onze kleine Kiyoko te zien groeien.
Wat ik soms zo raar vind is dat het fabeltje dat je je baby moet laten huilen om het maar niet te vertroetelen nog wordt doorgegeven aan de jonge ouders. Ze voelen zich bijna schuldig als ze hun baby koesteren. Dat vind ik juist goed. De aanwezigheid en troostende lichaamswarmte van mama of papa.
Had ik die liefde als baby gekregen ik zou mij waarschijnlijk een stuk minder eenzaam voelen in mijn zijn. Niet dat ik me nu ongelukkig voel hoor, maar ik heb toch altijd dat gemis gevoeld.
De tedere liefkozing van een moeder daar kan toch niets tegenop.
Als ik nu naar mijn kleinkindje kijk, hoe ze ontspannen ligt te slapen, dan kan dat alleen mijn hart vervullen met liefde.
Mijn Els is een echte moederkloek. Soms wat té bezorgd maar dat mag. Er zijn genoeg mensen die haar op tijd geruststellen dat er niets fout is als Kiyoko huilt of als ze eens wat uitslag krijgt.
Ik ben een beetje een onrustige ziel, maar de nabijheid van Kiyoko maakt dat ik kalmer wordt, een beetje de drukte vergeet.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hinde om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Donderdag 8 december 2005

plaaster

Gisteren met Kiyoko naar de kliniek geweest om de plaatser van haar voetjes weg te halen.
Gelukkig moest er geen nieuwe rond. Nu is het een kwestie van alle dagen haar voetje goed te bewegen  zodat haar voetje wat beweegelijker wordt.
Het was leuk om te zien hoe zachtaardig de dokter met haar omging. Net zoals de verpleegster die ook verlangde om een kleinkind. Ze kon het niet laten het eens in haar armen te nemen, niet als verpleegster maar als betrokken persoon. Zo mooi om zien. Dit geeft dan een geruststellend gevoel dat mensen nog om elkaar geven. Dat de wereld toch nog niet zo harteloos is zoals het dagelijks het nieuws vult op radio en tv dat doet deugd.
Hinde
Hinde
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hinde om 00:00 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 7 december 2005

Lieve Sint

Kiyoko haar schoentje stond klaar voor de Sint.
En ja, de klontjes suiker voor zijn paard en de mandarijntjes voor Sint en zijn helper zwarte piet waren weg. In de plaats een knuffelbeertje met een kort berichtje van de Sint.
Hinde

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hinde om 13:50 Reageer op dit bericht Stuur door
Woensdag 30 november 2005

kleine Kiyoko

Zij is zoooooo schattig mijn kleine Kiyoko.
Uren kan ik naar haar kijken. Ze straalt zo'n gelukzalig gevoel uit. Ik vergeet bijna dat ik nog wel wat taken dien uit te voeren, thuis, voor school.
Ik moet er niet veel woorden voor hebben want de foto's spreken echt wel voor zich.
Ik ga nog wat genieten.
Hinde

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hinde om 11:18 Reageer op dit bericht Stuur door
Zaterdag 26 november 2005

witte pracht

Je kan er niet omheen kijken. Het heeft gesneeuwd. De Kerria heeft zijn takken naar de grond geplooid door de sneeuwjas die eroverheen werd gestrooid.Enkele takken van de  rozemarijn zijn geknakt onder het gewicht van de sneeuw.

De tuinstoelen staan er uitnodigend als met een donsdeken overtrokken.
Alles lijkt nu zo zuiver.
Maar ook nu denk ik aan de mindermobiele mensen die noodgedwongen zitten te wachten op de dooi om dan veilig de straat op te kunnen zonder valpartijen.
hinde
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hinde om 14:30 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 25 november 2005

kleine Kiyoko

Kiyoko zal groot worden en heel sterk want ze drinkt héél veel moedermelk.
Na de drinkpartij geeft ze het beste blaasconcert ten gehore. Voor de rest geniet ze van alle goede zorgen die haar gegeven worden en ligt ze heel graag dicht bij mama of papa.
Dat zie je zo wel aan de fotootjes.
Hinde
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hinde om 18:55 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 25 november 2005

zijn nieuwe wagen

Met grote trots stuurt mijn zoon mij een bericht dat hij een splinternieuwe wagen heeft gekocht.
Héél nieuwsgierig open ik de bijlage met foto. En ja, een pracht van een wagen.
Hij neemt mij mee op zijn eerste 20 km. tocht door Alpen.Van Valmoral naar Valmenier.
Eerste proefrit dus. En ik geniet.
Dat hij een creatieve start nam met zijn zelf geknutseld mobiel zie je zelf wel op de foto. 
Hinde
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door hinde om 12:10 Reageer op dit bericht Stuur door
Vrijdag 25 november 2005

bezorgdheid

Wat is het leuk dat ik nu zoveel meer berichtjes van mijn zoon ontvang om te informeren naar zijn petekind Kiyoko.
Hij is bezorgd, fier en mist naar mijn gevoel het familieleven meer dan hij zelf had kunnen inschatten.
Het is nochtans zo leuk om je werk uit te oefenen waar je zonsopgang-of ondergang kan beleven in alle rust. Geen berg lijkt dan te hoog, dat was dan toch voor heel kort zo voor hem.
Nieuwe dingen leren en ontdekken, de wereld zien. Maar sinds Kiyoko haar geboorte voel ik zijn aanwezigheid meer dan ooit. Ik kan hem dan geruststellen omdat met Kiyoko alles zeer goed gaat en ik hoop echt dat hij van zijn werkomgeving zal blijven genieten.
Hinde
Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door hinde om 02:14 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van natuurlijk

↑ Terug naar de berichten