Vrijdag 8 oktober 2010
Geschiedenis van het landschap
Veenafgravingen
Veen ontstond uit afstervende moerasplanten. Door de geringe beschikbaarheid van hout als brandstof werd in toenemende mate het veen afgegraven en in de vorm van broodjes in de zon gedroogd.
Het gedroogde veen , Met de naam TURF bracht in de steden geld op en de afgravingen werden steeds dieper om aan de vraag te voldoen.
De huisjes van de mensen die in het veen werkten stonden langs schaarse rechte wegen, de "Tiendwegen". In Moordrecht zijn alleen nog bij de oude spoorbaan restanten te zien van deze structuur.
Het gevolg van deze afgravingen was dat er plassen ontstonden die mede door afkalving door de wind steeds groter werden. Er ontstonden grote watervlakten die een gevaar voor de bewoners begonnen te vormen. Als maatregel besloot men dat er niet langer in de buurt van de dorpskern veen gestoken mocht worden.
Als gevolg hiervan ontstond ten noorden van de dorpskern De ringvaart en de Zuidplas, het land waarop nu gewoond wordt ligt ruim 6 meter onder zee niveau.
Droogmakerijen
Het plan voor de droogmakerijen kwam in 1824 gereed. Er werden in totaal 30 molens gebouwd waarven er 23 in Moordrecht stonden.
Het bijzondere aan de situatie in Moordrecht is dat men te maken heeft met 3 verschillende niveau's van waterhuishouding.
Op het laagste niveau (ruim 6 meter onder de zeehoogte) ligt het grasland van de polder en de vele rechte slootjes die er voor zorgen dat het grasland redelijk droog blijft. De rad-molens draaien op de wind en via het rad wordt het water uit de slootjes, die allemaal met elkaar in verbinding staan 1.50 omhoog gebracht en gestort in de aangelegde ringvaarten. Vandaar uit werd wederom met molens het water weer verder omhoog getransporteerd en in de IJssel gestort. In 1840 was men klaar met het droogmalen van de zuidplaspolder.
Maar we zijn er nog lang niet klaar mee, O nee !!
Geschreven door theo peters om 00:00
Reageer op dit bericht


