Archief

Seabiscuit – Beroemd racepaard Seabiscuit is een van de latere afstammelingen van Godolphin Arabian en dankt zijn naam aan vader Hard Tack. Hardtack is een Amerikaans koekje. Seabiscuit leek geen bijzondere toekomst te wachten te staan: met zijn korte, kromme benen, imperfecte lichaam en luie karakter, ondanks zijn succesvolle voorvaderen. Totdat jockey Red Pollar en trainer Tom Smith hem begonnen te trainen met schijnbare onorthodoxe trainingsmethodes. In de jaren erna begonnen Pollar en Seabiscuit steeds meer te winnen tot zijn pensioen in 1940. Hij overleed zeven jaar later op veertien jarige leeftijd.

Godolphin Arabian – Stamvaders van de Engelse volbloed Goldolhin Arabian is een van de stamvaders van de Engelse volbloed. Vermoedelijk is hij geboren in Tunesië en als diplomatieke schenking aan de Franse Koning gegeven in 1729. De Britse Edward Coke importeerde het paard en bracht het onder op zijn landgoed Longford Hall, waar Godolhpin Arabian voor nakomelingen zorgde. Na een aantal verhandelingen kwam het paard, toen nog onder de naam Ye Arabian, bij Graaf van Godolphin terecht en kreeg deze nieuwe naam. De zonen van Godolphin Arabian hebben veel bereikt op de renbanen en werden ingezet op de fokkerij. Godolphin Arabian stierf op 29 jarige leeftijd in 1753.

Comanche – Paradepaardje van de Amerikaanse Militie Comanche werd na vele veldslagen en verwondingen in de oorlog het militaire paradepaardje van de Amerikaanse militaire parades. Het Amerikaanse leger kocht deze hengst met Morgan- en Mustangbloed in 1868 voor $90, toen nog onder de naam Paddy. In een veldslag werd Paddy geraakt door een van de pijlen van de Comanche-indianen en zodoende veranderde de naam in Comanche. Na deze verwondingen volgden er nog meer, maar telkens krabbelde Comanche weer op en vocht weer mee in nieuwe veldslagen. Comanche mocht na de een verloren slag in 1876 in de vallei van Little Big Horn eindelijk met pensioen.

Marengo – Paard van Napoleon Bonaparte Marengo was het paard van de tegenstander, niemand minder dan Napoleon Bonaparte. Het vreemde is echter dat de naam Marengo nergens in de boeken van Napoleon terugkomt. Het is goed mogelijk dat de naam Marengo eigenlijk een koosnaam was. Het paard van Wellington, Copenhagen, mocht mee naar huis na de geslagen slag bij Waterloo. Marengo daarentegen werd verhandeld na de ondergang van Napoleon en werd zonder succes gebruikt als fokpaard. Marengo stierf in 1831, op 38 jarige leeftijd. Het skelet van deze grijze Arabier is vandaag de dag nog te zien in het National Army Museum in Londen.

Copenhagen – Paard van de slag bij Waterloo Copenhagen was het paard van Hertog van Wellington dat bekend staat om zijn ongeëvenaarde prestatie op de dag van de slag bij Waterloo. Copenhagen rende die dag vijftien uren aan een stuk. Deze Engelse volbloed met Arabische kenmerken met een vurig temperament was blijkbaar onuitputbaar. Toen de Hertog van Wellington het paard een klop op zijn flanken gaf na de slag bij Waterloo, reageerde hij met een flinke trap die de Hertog bijna zijn hoofd kostte. Copenhagen werd geboren in 1808 en in 1836 met militaire eer begraven.

Figure – Stamvader van het Morgan ras Figure is de stamvader van het bekende Amerikaanse Morgan ras. Morgan was een muziekleraar en componist en nam Figure over van een klant in ruil voor de schuld die de klant bij de leraar had. Figure had erg opvallend kenmerken. Figure was een stevig, compact en klein. Figure had een bijzondere manier van bewegen en bleek bijzonder geschikt om te werken en te rennen. Onder de zorg van Morgan werd Figure steeds populairder en versloeg bekende renpaarden op de baan. Figure wisselde nog een aantal keren van eigenaar tot hij in 1821 overleed. In de tussentijd heeft Figure zijn bijzondere sterke genen doorgeven aan drie hengsten, en zij weer aan hun nakomelingen.