Archief

          Enkele van ons koorleden
          op het kerstfeest van Broederband-Gent
          op 26 december 2007.

          Jan Janssens en zonen
          Iwein (keltische naam),
          Bavo (romeinse naam),
          en Wieland (germaanse naam).
          zongen driekoningenliederen op
          het kerstfeest van Broederband-Gent
          op 26 december 2007.

          Enkele van onze koorleden samen
          met het bestuur van Broederband-Gent:
          Elza Vanderdonck (voorzitster), Wilfried Aers
          (sekretaris), Eric Crommelinck (penningmeester),
          en Lut Tiré en Frans Gesquiere, bestuursleden.

KERSTFEEST BROEDERBAND-GENT

Woensdag 26 december 2007

Tegen 14.00 uur was zaal Reinaert in de Reinaertstraat (wijk Brugse Poort) te
Gent gevuld met een 120 tal leden van Broederband-Gent en een 30 tal leden van
het Emiel Hullebroeckkoor van de VVVG-Gent. Nu radio en televisie de
kerstsfeer haast volledig hebben gebannen vult de sfeervolle kerstviering van
Broederband-Gent de ontstane "leegte" op. Telkenjare zorgt het bestuur, samen
met een hele schare vrijwilligers, voor een echt Vlaamse kerstfeest.

Gewezen Vlaams volksvertegenwoordiger Wilfrid Aers, sekretaris van
Broederband-Gent, verwelkomde de aanwezigen waarna de viering werd ingezet
met een daverende (meer dan ooit actuele) tweede strofe van De Vlaamse Leeuw.

"De tijd verslindt de steden
  Geen tronen blijven staan..."

Terwijl de koffie werd geschonken en de koeken lekker werden bevonden
verastten Iwein, Bavo en Wieland Janssens, begeleid op de accordeon door
hun vader Jan Janssens (onze vaste begeleider), ons op enkele
driekoningenliederen. Ik had zo mijn twijfels, heb ze getest,
en... geloof me de ster draaide echt! Voorwaar: de appel valt niet ver
van de boom.

Dan was het de beurt aan ons koor om de echte Vlaamse kerstsfeer op
te roepen met enkele sfeervolle kerstliederen: Adeste, Maria's kind,
Hoort nu de feestklokken, Kerstnacht die schone en Vlaamse herderkens.

Dan was het weer smullen geblazen met een heerlijk stuk van de kerststronk,
gevolgd door de traditionele "Borrel van de voorzitter", aangeboden door
Mevrouw. Elza Vanderdonck voorzitster van Broederband-Gent.

En het kon niet op: alle aanwezigen kregen een, even traditioneel,
echt peperkoeken hart met suikerblokjes aangeboden door v.z.w. Flandria.

Waarna ons koor, samen met de aanwezigen, een aantal van onze mooiste
volksliederen vertolkte: Lied van mijn Land, Een vrouwken gezwind te
spinnen zat, De avond doet ons luisteren, Mijn land is Vlaanderen,
Trommelknaap, Nu rusten alle wouden.
Besloten werd met "Een liedje van vrede".

De hoofdprijs van de tombola werd weggekaapt door ons koorlid
Lizette Ghys en de troostprijs door ons koorlid Jean-Louis
Bouduin. Het is waarschijnlijk omdat wij zo goed gezongen
hebben (dat was tenminste het oordeel van onze dirigent
Hendrik Swinnen) dat de tombolagoden ons zo gunstig gezind
waren. Slaap lekker onder je nieuwe dekbed Lizette en schuil
voor het gure weer onder je nieuwe paraplu Jean-Louis.

Tegen de klok van 18 uur namen we afscheid van vrienden en
kennissen, allemaal "oud-strijders" voor Vlaanderen, en wensten
we mekaar een vreugdevol einde van 2007 en een even vreugdevol
begin van 2008.

Of... zoals we zongen in het slotlied van ons optreden:

"Zalig Kerstfeest vriend van mij, kom en wees nu blij!
Het nieuwe jaar maakt alle wensen waar, graag gedaan en

TOT VOLGEND JAAR

Edn

KERSTMARKT GENT

Woensdag 12 december 2007

Na de bakken regen van de vorige dagen waren de weergoden ons echt gunstig
gezind. Fris maar zonnig en vooral... droog. Heel wat mensen waren dan ook
afgezakt naar de kerstmarkt en konden als toemaatje genieten van ons optreden.

Een vijfentwintigtal koorleden waren aanwezig op het jaarlijkse kerstconcert van
het Emiel Hullebroeckkoor op het Sint-Baafsplein te Gent. Wij zongen er tussen
14.30 en 15.30 volgende kerstliederen:

  1. Adeste; 
  2. Er is een roos ontsprongen (Van Duitse oorsprong); 
  3. Hoe leit dit kindeke (Oud Nederlands lied); 
  4. Maria's Kind (Mary's Boy Child) (Ferdinande Van Aleda - Jester Hairston); 
  5. Hoort nu de Feestklokken (Volkswijsje uit 1825 op bewerking van René Vanstreels); 
  6. O kindeke klein (Johan Sebastiaan Bach); 
  7. Nu is die roe van Jesse (Uit oud liederboek Brugge 1651); 
  8. Kerstnacht, die schone (Eug. De Ridder - Armand Preud'homme); 
  9. O Kerstnacht, schooner dan de daegen (Vondel - );
10. O Denneboom;
11. Eer zij God in onze dagen (W. Barnard - Frans volkslied);
12. Kerstnacht (Cantique de Noël - Adolf Adam);
13. Vlaamse herderkens (Piet Nuten - Emiel Hullebroeck);

En om te besluiten:

14. Gent (E. Hiel - L. Van Gheluwe) en
15. Een liedje van Vrede (Luc Dewolf).

Ik wens je een liedje van vrede, een liedje van hoop en geluk
Aanvaard deze boodschap van vrede en 't nieuwe jaar kan niet meer stuk
Zalig kerstfeest vriend van mij, kom en wees nu blij!
Het nieuwe jaar maakt alle wensen waar,
Graag gedaan en tot volgend jaar.

En hierbij wensen het bestuur en de leden van het Emiel
Hullebroeckkoor al de sympathisanten van ons koor een

Zalig Kerstfeest

en een gelukkig en voorspoedig

2008.

SINT-NIKLAASFEEST
VVVG Sint-Amandsberg

Centrum Ten Berg
Maandag 3 december 2007

Met 25 koorleden waren we aanwezig op het Sint-Niklaasfeest van het Vlaams
Verbond voor Gepensioneerden, afdeling Sint-Amandsberg, in het Centrum
Ten Berg in de Halve Maanstraat te Sint-Amandsberg. Het is een jaarlijkse
traditie die we niet zouden willen missen.

Het Emiel Hullebroeckkoor bracht een gevarieerde keuze uit onze rijke
Vlaamse liederenschat.

Gedurende het eerste deel van ons optreden vertolkten we: Lied van mijn Land
(A. Van Wilderode - I. De Sutter), De uil die op de pereboom zat (in een
bewerking van L. Van Dessel), De jongens van het Waasland (M. Burvenich -
Emiel Hullebroeck), Houden van (J. Dreesen - Miel Cools), Zeg Kwezelken
(in een bewerking van L. Van Dessel) en Trommelknaap (Robert Görtz).

Na pauze volgend dan nog: Mijn land is Vlaanderen (Willem Gijssels -
Renaat Veremans), Een vrouwke gezwind te spinnen zat (Emanuel Hiel -
G. Antheunis), De avond doet ons luisteren (J. Custers - Armand Preud'homme),
Ik zou wel eens willen weten (op tekst enmuziek van Jules De Corte) en
Bondslied van de VVVG (J.S. Heyvaerts - E. Verbruggen).

Een Klaasfeest zonder Klaasliederen dat kan niet. Daarom besloten
we dan ook ons optreden met: De Stoomboot en Hij komt, hij komt.
En als toemaatje: Sinterklaasje, bonne bonne bonne en Zie de maan
schijnt door de bomen.

Tot volgend jaar !

Met dank aan het bestuur van de VVVG Sint-Amandsberg voor de lekkere
koeken en het Sint-Niklaasgeschenk.

EdN

22 november 2007

Donderdag was het feest voor het Emiel Hullebroeckkoor. De wekelijkse repetitie moest
plaats maken voor een lekker feestmaal ter gelegenheid van ons jaarlijks Sint-Ceciliafeest.

Plaats van afspraak was ook dit jaar de "catacombe" van Eetcafé Uilenspiegel in de
Kortekruisstraat. Al zal dit café voor mij altijd het "Vlaams Huis Roeland" of kortweg
"De Roeland" blijven. Vlaams Huis waar ik als student aan de toenmalige RUG vier jaar
lang, van 1955 tot 1959, de innerlijke mens kwam versterken. Tenminste als het eetgeld
niet was "opgedaan" aan andere "aktiviteiten": een cinemaatje in de Plaza, de aankoop
van 't Pallieterke of Der Stern (omwille van de schone kinderen binnenin), en later het
dagelijks pakje Tigra (omwille van het schone kind op de voorzijde). En... Odil gaf geen
krediet. Het was ook het stamlokaal van KVHV en later van de Volksunie
Studentenafdeling (de latere VNSU) die ik samen met Paul Martens (toen voorzitter
van de Volksuniejongeren, stichtte). Eenmaal per jaar werd het zelfs een "rovershol"
waar de geroofde "tokken" van de Gé Catholique (de Gentse Franskiljonse
studentenvereniging) werden verzameld op de toen beruchte jaarlijkse
"dag van de tokkenroof", georganiseerd door het KVHV. Ik kwam voor de eerste
maal in deze "thuis van alle flaminganen" toen ik, in 1954, met een tiental
klasgenoten van de retorika van het O.L.V. van Halle Instiuut van de Broeders van de
Christelijke Scholen (les frères ignorants), naar Gent fietste om er in de Kathedraal het
Lam Gods te gaan bewonderen na een bezielende les van onze leraar kunstgeschiedenis.
En ja, onze toenmalige leraar geschiedenis, Bruggeling Jaak De Meester (+), betrokken
ook bij de uitgave van de Verzamelde Werken van Cyriel Verschaeve en tevens bij de
leiding van het ADJV, had ons een stille wenk gegeven betreffende een kort bij de
kathedraal gelegen "goed" café. Wat mij toen reeds opviel was de enorme stamtafel in
de rechterhoek van De Roeland, stamtafel waar zovele studenten samen met Filip
de Pillecyn, een Dort + Steinhaeger hebben leren drinken. Ik word er zowaar weemoedig
van. Hoeveel acties hebben we daar niet gepland (o.a. tegen de "Eentalig Franse
aktualiteiten van Belgavox" in de Gentse bioscopen), hoeveel plaktochten zijn van
daaruit niet gestart... Bovendien heb ik er op het karnavalbal in februari 1960
mijn Sonia ontmoet...

Laten we het verleden voor wat het is... maar wat missen we in Gent de oude Roeland,
waar alle flaminganten, niet altijd broeders, maar toch strijdgenoten waren.

Terug naar ons Sint-Ceciliafeest. De afwezigen hadden zoals steeds ongelijk. Om
iedereen te laten watertanden ziehier al het lekkers dat we voorgeschoteld kregen:

*

Menu

Kirr vergezeld van hapjes

Kervelsoep met broodcroutons

Varkenshaasje "Archeduc"

cresson en kroketjes

Profiterols met ijs

Koffie

*

Het feest begon met een welkomswoord door onze voorzitter Wilfried Van Gucht die
de leden, het bestuur, de dirigent en begeleider dankte voor een jaar van inzet voor
het koor. Speciaal ging zijn, en ook onze aandacht, naar onze "materiaalmeester"
Jan Driesen, die wegens ziekte afwezig moest blijven. Jan meldde ons telefonisch
hoe graag hij erbij was geweest en hoezeer het hem speet dat hij het feest en het
samenzijn met ons allen moest missen. Dank je Jan en spoedig herstel. We missen je.
En ja... er werd heelwat minder in het Limburgs gezongen...

En dan begon de smulpartij.

Wij zijn geen volk, maar een bevolking

Elk jaar opnieuw mogen we ons ook verheugen in de aanwezigheid van ere-senator Oswald
Van Ooteghem. Telkenjare vergast hij ons op een beklijvende tafelrede. Dit jaar was het niet
anders. Hieronder een korte samenvatting

Vlamingen kennen hun eigen geschiedenis niet", zo begon Oswald zijn toespraak,
"Wij zijn de zogezegde separatisten terwijl de eigenlijk separatisten de Walen zijn
die zich in 1830 met de hulp van Franse huurlingen afscheurden van de zeventien
provinciën. Men kan een land dat door een staatsgreep tot stand is gekomen niet
democratisch heten"

"Wij Vlamingen, en ook de Gentenaars, zijn vergeten hoeveel we/ze te danken
hebben aan de periode 1815-1830 en aan Willem I: de Vlaamse universiteit, het
Kanaal Gent-Terneuzen, de normaalschool van Lier, de Société-Générale, e.a.
Zonder dit alles zouden Gent en Vlaanderen er vandaag totaal anders uit zien.
Wij hebben alles te danken aan die vijftien jaar."

"Wij Vlamingen vergeten zelfs onze grote voormannen. Corneel Heymans,
Nobelprijswinnaar, begraven op Campo Santo. Op zijn graf ligt nooit een bloem..."

"Wie de begraafplaats Pére Lachaise te Parijs bezoekt kan vaststellen dat
de Fransen hun grote kunstenaars niet vergeten. Op de graven van Edith Piaf,
van Gilbert Becaud liggen dagelijks verse bloemen. Wij vergeten onze grote
kunstenaars. Op het graf van Emiel Hullebroeck, op het kerkhof van Gentbrugge,
ligt nooit een bloem... Gelukkig is er het Emiel Hullebroeckkoor, anders was
deze grote meester totaal vergeten."

"Rij door Frankrijk, zet de radio aan, en je hoort Franse liederen, ook volksmuziek.
De Hongaren zijn fier op hun zigeunermuziek... Luister naar de VRT en je hoort enkel,
vaak onbegrijpelijke, Engelse "muziek". Je zal er nooit een lied van Emiel Hullebroeck
horen..."

"Wij zijn geen volk maar een bevolking", klinkt het wat bitter.

Oswald Van Ooteghem geeft dan een kort overzicht van leven en werk van Emiel
Hullebroeck: zijn directeurschap van verschillende Gentse muziekverenigingen,
de talrijke prijzen behaald in het buitenland, de meer dan 2000 muziekvoordrachten
die hij gaf voor talrijke vereniging met als bedoeling een dam op te werpen tegen
de lichte Franse muziek die "bon ton" was en onze eigen volksmuziek bedreigde.
Emiel Hullebroeck heeft het Vlaamse lied uitgedragen over de hele wereld:
1915-1916 in Nederlands Indië, 1920 in Zuid-Afrika, 1923 in de VSA, gedurende
de eerste wereldoorlog in Nederland.
Daar steunde hij het werk van de Vlaamse Oorlogsmeters die pakjes stuurden naar
de Vlaamse frontsoldaten. België beschouwde dit als spionage zodat hij in
"moeilijkheden" kwam na de eerste wereldoorlog. Hij componeerde enkele
operettes waarvan de bekendste zijn: Seppe en Het meisje van Zaventem.
Van 1902-1938 was hij muziekleraar aan de Rijksnormaalschool (in de
Ledeganckstraat) te Gent en nadien inspecteur muziekonderwijs.

Belangrijk is ook de oprichting van NAVEA (het latere SABAM) als tegenhanger
van een gelijkaardige Franstalige vereniging.

In 1938 is hij sekretaris van de Internationale Vereniging van Componisten onder
het voorzitterschap van ... Richard Strauss.

Na WO II wordt hij (vanzelfsprekend) beschuldigd van collaboratie wegens deelname
aan een Vlaams Nationaal Zangfeest. In 1947 wordt hij buiten vervolging gesteld en
in 1950 in eer hersteld. Hij werd dan erevoorzitter van Sabam, Franstalig letterwoord
voor de vereniging voor auteursrechten (NAVEA klonk te Vlaams).

Voor ons is Emiel Hullebroeck toch vooral de dichter van een hele reeks populaire
liederen als:Tineke van Heule, De Gilde Viert, De Blauwvoet, Hemelhuis, enz. enz.
Emiel Hullebroeck is van zeer grote betekenis geweest niet enkel voor de
liederenbeweging in Vlaanderen maar ook voor het bekomen van sociale rechten
voor de auteurs.

Oswald besluit zijn toespraak als volgt: "Ik feliciteer het Emiel Hullebroeckkoor
voor het blijven zingen van zijn liederen, op een niveau dat stijgende is, dank
zij de dirigent, de begeleider en de koorleden. Doe zo voort".

Moet ik er bij vertellen dat Oswald kon rekenen op een dankbaar applaus
en wij allen... zo fier als een gieter.

En... toen werd er verder getafeld. Doch, langzamerhand begon het te kriebelen.
Donderdagnamiddag wordt er "gerepeteerd" door ons koor. Dat moesten we
vandaag missen. Een Sint-Ceciliafeest zonder zang dat kan echter niet door de beugel.

De laatste hap nog maar pas doorgeslikt nam onze Jan (Janssens) zijn trekzak,
Hendrik (Swinnen) zijn dirigeerstokje en gedurende anderhalfuur klonken onze
"welluidende gezangen" door de "catacombe" en aanpalende vertrekken van
De Roeland, enfin eetcafé Uilenspiegel.

Verzadigd, moe van het zingen en van het "chatten" (= kletsen) maar vooral gelukkig
om het geslaagde feest gingen we, rond het uur van vijven (in de namiddag wel te
verstaan), naar ons "Hutje bij de zee", "Ons eenzaam huisje", "Ons Hemelhuis"
of je kan het zo schoon niet bedenken.

Mag ik er nog aan herinneren dat bij handgeklap een voorstel werd aanvaard
om ter gelegenheid van ons Sint-Ceciliafeest volgend jaar (en dat elk jaar
opnieuw) het graf van Emiel Hullebroeck met bloemen te bedekken. Wij
verwachten dan niet enkel de koorleden maar allen die hulde willen brengen
aan onze grote Vlaamse meester.
Plant en zaai al maar...

Paul Bl.

"De Vlaamse Vredesdag"

Eucharistieviering ter nagedachtenis van alle slachtoffers
 van beide wereldoorlogen en van de repressie.

Georganiseerd door V0S (Vlaamse Oudstrijders) in de
Sint-Theresiakerk - Wetteren Overbeke.

"Niets van wat overal de velen noemen,
geluk en welvaart heeft mij ooit bekoord.
Slechts op dit ene wil ik gaarne roemen:
geen enkele Macht te hebben toebehoord,
die 't mensenhart houdt voor een koopbaar ding."

(Uit 'Kort Manifest van Wies Moens)

Op uitnodiging van VOS-Wetteren zong ons koor in de Sint-Theresiakerk te
Overbeke de mis van Armand Preud'homme. Het eerbetoon aan de
oorlogsslachtoffers en aan de slachtoffers van de repressie is voor ons allen
nog steeds een onroerend moment. We zingen er dan ook altijd dat ietsje
beter dan bij andere gelegenheden. Nergens klinken de Nationale Liederen
(Gebed voor het Vaderland, het Wilhelmus en ons Vlaams Volkslied) met
zoveel overtuiging en vastberadenheid als in de Sint-Theresiakerk.
Ongetwijfeld komt dat ook door de uitstekende organisatie door
VOS-Wetteren en niet in het minst door de inzet van onze oud-voorzitter
Gustaaf Van Imschoot en zijn familie.

Prachtige teksten, voorgedragen door Mevrouw Sofie Vion en die
wondermooie Last Post gespeeld door Tony Oyen op de trompet.
Niemand blijft er onberoerd bij. Het gaat door merg en been.

Toch nog even een dankwoord aan E.H. Johan Pringels (Celebrant),
Mevrouw Sofie Vion (Lector), onze vaste begeleider Jan Janssens,
onze gelegenheidsdirigente Wies Versyp en aan trompetist Tony Oyen.

Ik wil toch nog vermelden dat het Emiel Hullebroeckkoor, bij het einde
van de eucharistieviering, een applaus kreeg van de aanwezigen.

PB

"Ballade van de kleine man"
van
E.H. Anton van Wilderode

De kleine Vlaamse man liep in september zestien
een maand cachot op wegens weerspannigheid.
Hij sprak zijn taal, doch mocht niet, laat u dat een les zijn
en vecht maar dapper, want straks komt de laatste strijd.

De kleine Vlaamse man
hij heette Frans of Jan
hij heette alleman
De kleine Vlaamse man
hij begreep er weinig van.

De kleine Vlaamse man kwam in november achttien
tot in de ziel gekwetst thuis uit de moerlemei.
Hij zei: ze zullen in dit land nu onze macht zien,
wij zijn geen beedlaars meer, maar eisende partij!

De kleine Vlaamse vrouw zat al die jaren,
augustus veertien tot november achttien, thuis.
Zij las zijn brieven die zo droef en moedig waren
en dacht: nog één, nog één, nog één, dan is hij thuis.

De kleine Vlaamse man wachtte geduldig.
Zijn vaderland werd ondertussen honderd jaar.
De eeuwelinge, lang en breed en luid gehuldigd,
zei niets en niets, maar and'ren spraken namens haar.

De kleine Vlaamse man
hij heette Frans of Jan
hij heette alleman
de kleine Vlaamse man
hij werd er verdrietig van.

De kleine Vlaamse man voelde zich bedrogen.
Hij zei dat... en dat, zei men, was totaal verkeerd.
De Vlaamse macht, zei men groeit zienderogen.
Hij moest maar wachten, zei men, had hij niets geleerd?

De kleine Vlaamse man
hij heette Frans of Jan
hij heette alleman
De kleine Vlaamse man
hij werd er opstandig van.

De kleine Vlaamse man was overal aanwezig.
Hij vocht met woord en daad. Hij werd een flamingant.
Maar sinds mei veertig was een nieuwe oorlog bezig
en plotseling bestond er weer een vaderland.

De kleine Vlaamse man
hij wist er alles van.

De kleine Vlaamse man werd zo maar aangehouden.
Wanneer de vrijheid uitbrak, kreeg hij levenslang.
Tien jaar verdroeg hij schaamte, honger, koude,
de rest stond hem te wachten buiten het gevang.

De kleine Vlaamse man
en dan... en dan... en dan?

De kleine Vlaamse vrouw zat al die tien jaren
op haar belegerd eiland, eindloos droef en bang.
Zij liep de huizen langs met boeken en sigaren
tot in de ziel gekwetst, ook levenslang...

* *
*

           De familie van Jozef Tinel:

           Bovenste rij van links naar rechts:
           Emiel Berghmans (echtgenoot van Lutgardis Tinel);
           Moniek De Koster (echtgenote van Peter Leys);
           Peter Leys (kleinzoon van Jozef Tinel);
           Mieke Berghmans (kleindochter van Jozef Tinel).

           Onderste rij van links naar rechts:
           Lutgardis Tinel (dochter van Jozef Tinel);
           Dries Leys (echtgenoot van Godelieve Tinel, dochter
           van Jozef Tinel).

DODENHULDE Campo Santo

Sint-Amandsberg

Mede dank zij het milde herfstweer was er een grote opkomst voor
de jaarlijkse Dodenherdenking op Campo Santo, ingericht door VOS
en een aantal vlaams-nationale verenigingen van Gent.

Tijdens een rondgang op het kerkhof werden bloemen neergelegd
en een korte bezinning gehouden aan de graven van de gebroeders
Jef en Frans Tinel, dr. Jef Goossenaerts (ANV Oost-Vlaanderen),
Gaston Rombaut en de 100.jarige De Zaeytijdt (VOS), Michel
Vanderdonck (Broederband en VVVG), Jef, Jan en Leo D’Hont
(Sneyssens) .

Naast de familieleden en bestuursleden bemerkten wij ook eresenator
Van Ooteghem en de gemeenteraadsleden Versyp en De Jaeger en
OCMW-raadslid Bauwens.

In een goed gevulde Kapel van het Groot Begijnhof werd tijdens de
Eucharistieviering met homelie van voorganger e.p. Jan De Brabander
door het bekende Emiel Hullebroeckkoor o.l.v. Rik Swinnen
(aan het klavier: Jan Janssens) een verzorgde uitvoering gebracht
van de Verzoeningsmis van Armand Preud’homme.

Tijdens de Mis ontvingen de offergangers een herdenkingskaartje
met de namen van de 36 leden die in 2007 overleden. De Dienst werd
besloten met een ingetogen Gebed voor het Vaderland (G. Feremans)
en de Vlaamse leeuw.

Tot slot werd in het CC De Vlier een goed bijgewoonde herdenking van
de gebroeders componist Jef en beeldhouwer Frans Tinel gehouden in
het bijzijn van de kinderen en kleinkinderen van de kunstenaars,
die vele jaren woonachtig waren in Gent .

VOS-voorzitter Dries De Mulder leidde de kunstcriticus Luc Lekens in
die de artistieke levensloop van de beide broers in herinnering bracht.

Tot slot bewees de spontane massazang van het staplied
"Wij zijn bereid" van Jef Tinel dat het Koor en de aanwezigen onze
rijke Vlaamse liederenschat nog niet zijn verleerd.

Een gezellig samenzijn besloot deze memorabele dag.

Jan De Moor

Zaterdag 7 oktober

zong ons koor

de uitvaartmis

van

Erik De Smedt

echtgenoot van mevrouw Lisken De Fraine.

Erik De Smedt werd geboren te Gent op 4 mei 1928 en overleed te Zwijnaarde
op 1 oktober 2007.

De uitvaartmis had plaats in de Kristus Koningkerk op de parochie van
Nieuw Gent.  Celebrant was E.H. Jürgen François, pastoor van deze parochie en
tevens bestuurslid van de Vlaamse Volksbeweging Gent.

Erik De Smedt was bestuurslid van Davidsfonds Leiekant Gent.  Hij was tevens lid van verschillende Vlaamse verenigingen o.a. van de VVVG.

Onze innige deelneming aan zijn echtgenote en gans de familie.

P.