leeftijd

Tijdens een kampeeruitstap blies mijn buurman Christian zijn luchtmatras op en ging slapen. Uren later werd hij wakker en merkte dat hij op de harde grond lag. Stenen en takken prikten in zijn rug. Hij bleef de hele nacht liggen draaien maar was vastbesloten niet op te staan om de luchtmatras opnieuw op te blazen. Toen het ochten werd, deed Christian zijn ogen open en zag de luchtmatras, nog helemaal opgeblazen, naast hem liggen

Mijn vrouw en tienerzoon zijn lid van de plaatselijke takwondoclub, waar ze zich aan de strenge regels van die sport leren onderwerpen. De hoofdinstructeur van de club heeft de zwarte gordel en zijn taekwondotitel luidt ‘Boosabum’ In het gewone leven is Boosabum een loodgieter die Dave heet.

Op een dag, na ettelijke vruchteloze pogingen om een afvoer te ontstoppen, belde ik Dave met het verzoek langs te komen. Een uur later reed hij voor, net toen we de deur uitgingen. Terwijl hij naar de voordeur ging, bleven mijn vrouw en zoon, gehoorzamend aan de strenge etiquette van hun sport strak in de houding staan en maakten een diepe buiging vanuit de taille. Dave knikte kort terug en ging het huis binnen. Net op dat moment zag ik mijn buurman in zijn tuin met een verbluft gezicht staan toekijken. “Goeie genade, zei hij, ‘die man moet wel een fantastische loodgieter zijn.

Barbie, die serveerster is, besloot haar talent om te koppelen uit te proberen op Mike, een vriend van ons. Ze bedacht dat Sandy een gezamenlijke vriendin die veel met Mike gemeen leek te hebben, de perfecte vrouw voor hem zou zijn. Op een dag kwam Mike het restaurant binnen  terwijl Sandy er ook was. Barbie sleepte hem direct mee naar Sandy’s tafel en stelde de twee aan elkaar voor. Tot haar grote verassing zag ze dat Mike een arm rond het meisje sloeg en quasi verleidelijk zei: “Oh hallo, Sandy”

“Kennen jullie elkaar?” vroeg Barbie.

“Oh, jazeker, Sandy is mijn zus”

Ik vroeg mijn neefje wie die mooie tekening op het gips rond zijn gebroken been had gemaakt. Met een steelse blik naar zijn moeder zei hij: Je mag raden: ze is groot en dik en papa is gek van haar.

Na twaalf zware studiejaren behaalde mijn dochter uiteindelijk haar doctorstitel. De dag dat ze haar doctorstitel kreeg, vierden we dit in een exclusief restaurant. “Liefje, zei ik , met opgeheven glas We zijn zo blij voor je.” “Dank je pa antwoordde mijn dochter, maar van nu af aan is het “doctor”, liefje

Luke, onze ondernemende zoon van veertien maanden was aan het spelen. Terwijl hij met haar autosleutels zat te spelen, ging de telefoon. Toen ze had opgehangen ontdekte schoonmama dat Luke de sleutels spoorloos had laten verdwijnen, ze kon ze nergens vinden. Ze gaf hem een tweede bos en hield hem stiekem in de gaten Ze zag hoe hij achter de hoek verdween en naar haar slaapkamer sloop waar hij de tweede bos sleutels zorgvuldig onder het bed wegstopte bij de andere.

Toen we na het eten met de hele familie aan tafel zaten na te praten, kwam de kleinzoon naar beneden en ging naast zijn vader staan, een enorme macho. Zijn vader snoof eens en zei: “Heb je soms parfum van je moeder op? Je lijkt wel een meisje.” De kinderen op school zouden je vast voor mietje uitschelden. Echte mannen ruiken zo niet, alleen watjes. Het kan toch niet dat een echte man zo ruikt. “Het is jouw aftershave pa”.

We hadden een pasgetrouwd koppel op bezoek en het gesprek kwam op kinderen. De jonge bruid zei dat ze er drie wilde. Haar echtgenoot stribbelde tegen met de opmerking dat hij twee genoeg vond.  Ze discussieerden een tijdje over deze verschillende standpunten tot hij er een einde wou mee maken met een boute opmerking; ik laat me na de tweede gewoon steriliseren.” Zonder een seconde te aarzelen gaf de vrouw weervoord: ”wel dan hoop ik dat je van het derde zult houden alsof het je eigen kind was”

Auw, ik heb een splinter onder mijn nagel riep ik mijn vrouw toe terwijl ik een houten stoel probeerde te repareren “Wat heb je gedaan?” riep ze. “Op je hoofd gekrabt”

Een collega van mijn man, een boomlange kerel speelt basketbal. Onlangs ging hij op stap met zijn teamgenoten – ook allemaal van die reuzen – om de geboorte van zijn zoontje te vieren . Na een uitgebreide kroegentocht kregen de heren honger. De collega van mijn man verliet het café stapte binnen bij de tegenoverliggende snackbar en bestelde 100 bitterballen. De eigenaresse van die zaak wist niet of ze die aangeschoten klant serieus  moest nemen en vroeg hem een beetje angstig of hij dat wel ging betalen. Hij stak haar wat geld toe en gaf zijn gsm-nummer en vroeg haar hem te bellen als de bestelling klaar was. De bitterballen werden in een oogwenk verslonden. Even later stapte de collega van mijn man opnieuw de snackbar binnen voor een nieuwe bestelling … 100 curryworsten. Die verdwenen al even snel als de bitterballen De boomlange bende was verzadigd en de kas van de snackbar goed gevuld.

Ik vertelde mijn vriendin die net teruggekomen was van Amerika wat ik had meegemaakt en zei: “Dat is echt gebeurd” Haar tweejarig zoontje had mijn woorden opgevangen, liep naar het raam en wees naar de vogeltjes in de tuin en riep : “Bird”

Onderweg komt een handelsreiziger zonder benzine te staan. Een boerengezin is zo vriendelijk om hem onderdak en een maaltijd aan te bieden. Iedereen zit rond de tafel en eet uit dezelfde grote pan. Op een gegeven moment bijt de man op een hard bot. De boer ziet het gebeuren en zegt vriendelijk: “gooi maar terug hoor, die heb ik ook al een paar keren gehad.”

Als haar echtgenoot is overleden belt een vrouw de verzekeringsmaatschappij. De medewerkster kijkt in het computerbestand en zegt: “Mevrouw, gecondoleerd met uw verlies,  maar ik moet u zeggen dat u bij ons alleen maar een brandverzekering heeft lopen.

De weduwe zegt: “ja, dat weet ik, Daarom heb ik besloten hem te laten cremeren.”

De fervente bergwandelaars  Rob en Miriam maken een trektocht door de Zwitserse Alpen. Als ze op een gletsjer lopen zegt Rob: “Zie je die spleet daar?”  Tijdens mijn vorige vakantie is mijn gids daarin gevallen.  Van die gids heb ik veel opgestoken over dit gebied.

Miriam reageert verschrikt: “Hoe erg? Wat heb je toen gedaan?”

Rob zegt: “Niets, ik heb hem gewoon laten liggen.”

Myriam: “Heb je dan geen alarm geslagen?” Er had toch een reddingshelikopter kunnen komen?”

Rob: “Dat vond ik niet de moeite waard. Het was namelijk al een heel oude editie.”

Vraag:

Hoe haal je gemakkelijk een miljoen binnen op de beurs?

Antwoord:

Begin met twee miljoen.

Een man stapt binnen bij een bloemist en koopt een grote bos rode rozen.

‘Is het een cadeau?” vraagt de verkoopster.

“Ja, voor mijn vrouw;” antwoordt de man.

“Zo attent, dat is een mooie verrassing” kirt de verkoopster.

De man zegt: “Inderdaad…, ze verwacht een weekendje Parijs”

Karel wordt gebeld door de personeelsmanager van een schoonmaakbedrijf: “Hartelijk dank voor uw open sollicitatie maar we kunnen u op dit moment geen werk aanbieden.”

Karel zegt: “Wel dan ben ik precies de man die u zoekt want ik voer toch niets uit.!”

Toen ik als verpleegkundige, hadden we op onze afdeling een niet al te snuggere stagiaire  die Julia heette en die we alleen de allersimpelste karweitjes konden toevertrouwen. Op een ochtend vroeg ik haar een zak bloed te halen. Ik legde uit dat ze het onmiddellijk moest doen omdat het bloed daarna nog op kamertemperatuur moest komen. Na een paar minuten was Julia nog altijd niet terug. Een andere leerling zei dat ze haar door de afdeling had zien stormen en haar had horen mompelen dat ze iets vergeten had. We zochten haar overal, tot we haar uiteindelijk terugvonden in het keukentje waar ze met tranen in haar ogen stond te roeren in een pan met iets dat eruitzag als tomatensoep.  Ik heb het op kamertemperatuur gebracht snikte Julia. Maar nu krijg ik het niet meer terug in de zak

Ik geef les aan het derde leerjaar. In mijn klas zit ook een meisje met het downsyndroom. Ze is helemaal geïntegreerd in de groep.

Onze conciërge heeft dikwijls de neiging om grapjes te maken met de leerlingen en kan ook goed overweg met onze Marieke. Toen ze op een keer niet naar buiten wilde tijdens een pauze ging ze letterlijk dwarsliggen: ze lag midden in de gang en weigerde een stap te verzetten. Op dat moment kwam de conciërge er aan met zijn wagentje met emmers  en andere spulletjes. Hij riep: “kom Marieke overeind”. Ga lekker buitenspelen. Marieke verborg haar gezicht in haar handen en bleef doodstil liggen waarop hij deed of hij met zijn kar over haar heen wilde rijden. Nijdig beet ze hem toe:”Puberaal gedrag”