Maandag 22 augustus 2011
Ik ben schrijver en soms lees ik voor uit eigen werk in een gevangenis bij mij in de buurt. Tijdens het vragenuurtje na afloop vroeg een van de gedetineerden of ik kon leven van mijn pen. Ik zei dat ik dat waarschijnlijk wel zou kunnen, maar dat ik daarnaast ook liever ook nog les wilde blijven geven. "Schrijven is eenzaam werk" zei ik "Je moet je voorstellen dat je dag in dag uit in een kleine ruimte zit met niets anders dan je eigen gedachten". Pas toen de zaal vol gevangenen in lachen uitbarstte, besefte ik plotseling weer waar ik me bevond.