Archief

Een vriend van mij is verkeersagent. Op een middag hield hij een auto aan wegens het overschrijden van de maximumsnelheid. Toen hij naast de buitenspiegel van de auto keek, zag hij dat het niet de eerste keer was dat de bestuurder werd bekeurd. Over de tekst ‘spiegel vertekent: achterliggend verkeer is dichterbij dan u denkt’ was een sticker geplakt met de tekst: spiegel vertekent, achterliggende agenten zijn dichterbij dan u denkt.

Ik was op een frisse voorjaarsochtend onderweg naar een vergadering. Terwijl ik langs een weiland reed zei ik: ‘ach moet je die lieve kleine varkentjes eens in de wei zien staan. Die zullen het wel koud hebben zonder jasje. Toen ik opzij keek, besefte ik tot mijn ontzetting dat ik mijn dochtertje al had afgezet bij de oppas en dat degene die naast me zat mijn baas was, die me hoogst verwonderd aankeek.

In het ziekenhuis waar ik als verpleegkundige werk, kwam op een avond een bommelding binnen. Mijn collega’s en ik kregen de opdracht de kamers van onze patiënten op verdachte voorwerpen te controleren. Met een zaklantaarn in mijn hand sloop ik de kamer van een 83-jarige vrouw binnen. Op mijn tenen liep ik naar haar bed en voorzichtig nam ik het deksel van de doos pralines die ze eerder die dag van iemand had gekregen. Plotseling schrok de vrouw wakker. ‘Als je een praline wilt’ zei ze bestraffend, dan heb ik liever dat je dat gewoon vraagt.

Tijdens het schoolzwemmen was een van mijn kinderen uit de kleuterklas haar handdoek kwijtgeraakt. Die avond kreeg ik een telefoontje van haar verontwaardigde moeder die beweerde dat iemand de handdoek had gestolen. Ik probeerde haar te kalmeren en vroeg haar hoe de handdoek eruitzag. ‘Het is een witte, snauwde ze en er staat Holiday Inn op.

Benjamin, mijn zoontje van 5 ging met een vriendin van mij langs bij haar grootmoeder. Het geheugen van de oude dame was niet al te best. Benjamin merkte wel dat ze vreemde dingen zei, maar begon daar niet over waar zij bij was. Tijdens de rit naar huis zei hij er toch iets over: ‘Is je oma ziek?’ vroeg hij. ‘Waarom vraag je dat? Wilde mijn vriendin weten. ‘Wel omdat ze antwoord gaf op vragen die je niet had gesteld?’

Toen de kapitein van een Ijslandse vissersboot in juni vorig jaar per ongeluk het jacht van Engelsman Jim Hughes ramde, veroorzaakte hij voor 30.000 euro schade. Exact een jaar en een dag daarvoor, schreef The Times in Londen, had de schipper, Erik Olafsson dezelfde boot aangevaren en 40.000 euro schade veroorzaakt. Hoe groot als je in ogenschouw neemt dat Olafson met opzet richting Hughes voer om zijn excuses aan te bieden voor de botsing van het jaar ervoor.

Uit een brochure voor een cursus reddend zwemmen: ‘Cursisten moeten in staat zijn om 500 centimeter te zwemmen’.

In een reclamefolder voor een luchtbed: “Luchtdicht systeem met fabrieksgarantie tegen lekkages. Inclusief reparantiekit.

Geluk is weten dat je het kunt als je het maar wilt.

Rockconcerten zijn wel iets anders dan in mijn jonge jaren. Onlangs bezocht ik een concert met een aantal vrienden. Zodra de and een ballad inzette, grepen we instinctief naar onze aanstekers en hielden die in de lucht. Maar toen ik om me heen keek, viel het me op dat de tijden zijn veranderd. Het jonge publiek bewoog ritmisch mee met het schijnsel van zijn gsm.