Archief

Je kunt nooit zeggen dat je werkelijk goed leeft zolang je niet goed eet.

 

Mijn moeders menu bestond uit twee keuzen: graag of niet.

 

Onze ondernemende zoon van 9 besloot een massagetherapieservice op te zetten en oefende door iedereen in de famili te masseren. hij tekende een affiche om zijn nieuwe activiteiten aan de man te brengen, met de wervende tekst: Ik maak u weer jong.
'Dat is echt waar, mama,' zei onze 5-jarige; 'hij wreef over mijn rug en toen voelde ik me weer vier.

Mijn man wuift naar iedereen. Volgens hem toon je daar je goede wil mee, en kun je zelfs de grootste mopperaar ter wereld nog wat opvrolijken.
Volgens de overtuiging wuiven mijn man en ik naar elke auto die voorbijkomt. Om de beurt staan we voor ons huis met ons dochtertje op de schoolbus te wachten. Er zijn automobilsten die breed lachen en terugzwaaien alsof we elkaar al jaren kennen. Anderen reageren wat gereserveerder. Die bewegen hun hand en doen dan alsof ze hem door hun haar willen halen, of op hun voorhoofd willen krabben. Een paar mensen toeteren terug, en dat is wuiven op zijn allerhartelijkst.
Wanneer we met vrienden op de veranda zitten, steken die ook al snel hun hand op als er mensen voorbijkomen. Ik zeg dan dat ze zojuist de edele kunst van het wuiven hebben geleerd.
Laatst stond ik op het postkantoor achter een man naar wie ik al vier jaar wuif; "hoe is het met jullie"? vroeg hij, toen hij mijn peuter achter zich hoorde brabbelen; "Ze wordt al groot he'. "Zeker en vast"antwoordde ik, 'Ik kan haar geen moment alleen laten'. 'Kan ik me indenken. De nieuwe veranda is trouwens mooi geworden'.
'Bedankt, We zijn er hel erg mee in onze nopjes.' 'Wel prettige dag nog, leuk om je weer eens te zien.
'Vond ik ook. Tot ziens' Het grappige was dat we elkaar niet eens kenden.

Conducteur Bob is populair bij de reizegers die vaak gebruik maken van de Long Island tot aan Manhattan rijdt. Hij heeft een goed contact met de dagelijkse forensen, maar er zit wel eens een lastige klant tussen. Op een dag reageerde een man bijzonder geërgerd, toen Bob hem on zijn treinticket vroeg. 'Waar gaat de reis heen ? vroeg Bom met een vriendelijke glimlach; 'Wel wat staat er op mijn ticket? antwoordde de passagier op een sarcastische toon. 'Eh, dat u in de verkeerde trein zit,' merkte Bob op. 'En wat moet ik nu dan doen? vroeg de man geagiteerd. Bob stempelde het ticket af, gaf het aan de passagier, lachte hem nog eens vriendelijk toe en zei uiterst beheerst: 'kijkt u maar eens of dat ook op uw ticket staat'.

Mijn vader is rij-instructeur en maakt in zijn werk veel humoristische dingen mee. Op een dag deed een van mijn leerlingen, Esther examen. Het had bloed, zweet en tranen gekost om zo ver te komen want ze was niet bepaald een vlotte leerling. In de auto zette Esther het contact aan en de examinator vroeg haar de verlichting te ontsteken ivm het slechte weer en of ze ook de richtingaanwijzers even wilde aanzetten. Tot zover geen problemen. 'Laat nu de remlichten maar branden, Esther. vervolgde de examinator. Ze keek vertwijfeld naar het dashboard draaide vervolgens het raampje open en riep naar mijn vader : "Maurice waar zit het knopje van de remlichten?"

Na ettelijke maanden te hebben gebabbeld via internet besloten mijn nieuwe vriend John en ik dat het tijd was om elkaar maar eens in levenden lijve te ontmoeten. Een week later deed ik de deur open voor een aantrekkelijke man van middelbare leeftijd met twee toetsenborden in zijn handen. Met een schaapachtige grijns overhandige hij me er een en zei: 'Voor als we niet meer weten waar we over moeten praten.'

Lokeenden, hengels, rubberlaarzen - allerlei hobbymateriaal lag hoog opgestapeld in de garage. Op een dag zag ik mijn vrouw geërgerd naar die berg spullen staren. 'Ik hoop dat ik eerder doodga dan jij, dan hoef ik die troep tenminste niet op te ruimen, verzuchtte ze. 'Bekijk het eens van de positieve kant', opperde ik. 'Als ik eerder doodga dan jij, dan kun je een advertentie in de krant zetten voor al die spullen. Daar komen vast en zeker veel mannen op af en dan kun je meteen een vervanger uitzoeken. Nog altijd naar die berg starend  zei ze: 'Nou dan zou mijn type niet zijn'.

Sommige mensen zijn pas tevreden als ze wat te klagen hebben. Ik logeerde in een prachtig hotel aan het strand in Californië - een idyllische plek, zou je denken. Maar toen ik bij de receptie stond te wachten om mijn rekening te betalen hoorde ik de manager aan een andere gast vragen: "HEBT U EEN PRETTIG VERBLIJF GEHAD?" "Niet echt, antwoordde de man nors. "Het spijt me dat te horen, zei de manager verontschuldigd. Wat was het probleem?" "De branding maakte teveel lawaai."

De stagiaire bij ons op de kleuterschool gaf Thomas van 5 een opdracht en vroeg hem vervolgens: "Heb je goed gehoord wat ik zei, thomas?" "Ja natuurlijk mijn oren zijn zo goed dat ik zelfs in het donker kan horen.