Archief

Om 10:00 gaan we met drie op pad, Cecile, Wim en ik voor de verkenning van drie lusjes 7 km. De eerste lus voert ons vanaf De Kronkel meteen naar het lokale grootwarenhuis en dan de Stockemstraat in. Heerlijk klimmende holle weg tot hoog op een plateau. We raken vertederd bij drie merries en hun veulens, Brabantse boerenpaarden. Machtig uitzicht ook over Huldenberg en zijn magistrale witte kerk, als op een pedestal. Even zakken en dan weer omhoog langs het tarmacje van Kausdelle. Wandelen over het landelijke plateau met zijn vele gewassen en dan zakken langs immer groene weiland. De volgende holle weg dient zich aan, de Zavelstraat, één van mijn favorieten. Wilfried, onze parkoersbouwer voor vandaag gaat dan wat spelen met op en neertjes langs onder meer de Koxberg. Stilaan zakken we af naar de IJse en bollen uit tot een cafeetje in het Huldenbergse centrum. Het zit er overvol al is het pas middag maar we vinden een ‘social distancing’ plaatsje.

Cecile neemt afscheid en de twee musketiers trekken verder. De IJse komt weer ruim aan bod tot voorbij de Smeysberg en dan gaan we klimmen langs leuke graspaden tot we weer op het plateau zijn beland. Volgen er de Nijvelsebaan tot een doorgang naar het Margrijsbos. Lekker zakken door het koele bos tot de IJse. Aan de overkant van een drukke steenweg weer eens klimmen in het groen en tussen weilanden. Stappen voorbij de reeën boerderij en gaan voor deze lus een laatste keer opwaarts. Voorbij de prachtige kerk en zijn oude kerkhof naar pauze twee. Wij zijn best tevreden.

De derde en laatste etappe start langs de watermolen om vervolgens te klimmen tot hoog boven het lokale voetbalveld, mede dankzij een pracht van een holle weg. We duiken bij Spitsberg de weidse akkers in en genieten van heerlijke vergezichten. Onze route voert naar Korenheide en we dalen de Vranksberg af. Gaan vanaf Loonbeek, want daar zijn we dus, de IJse volgen mits een klein intermezzo in de vorm van een laatste klimmetje. Even terrassen bij Sint-Rochus en dan nemen we afscheid van elkaar. Het was een zonovergoten, lekkere warme, gezellige wandeldag. Bij nazicht thuis merk ik dat we de eerste lus blijkbaar omgekeerd gelopen hebben t.o.v. de tekening 1A. Ik vrees dat op Route*You de versie 1 stond. Och maakt niet uit, is zeker even mooi. Morgen loop ik op mijn eentje in een andere regio en zondag zijn we weer paraat als baankapiteins.    

FOTOREEKS

Het wordt een ontdekkingstocht voor mij vandaag. Wim heeft het parkoers getekend en ik heb het niet mee kunnen voorlopen. De maandag is op het werk mijn vrije dag maar deze week kon ik er opdraven om mee puin te ruimen. Na zes maanden hebben wij met plezier afscheid genomen van een nieuwe collega. Ik vrees dat het, mede door de vakantie periode, maanden zal duren voor we weer op peil zijn binnen de afdeling. Ik had mij het laatste werkjaar anders voorgesteld maar dit is wel het gekste in mijn carrière. Vandaag dus wandelen, ik als laatste man, voel mij niet echt lekker en dan kan ik maar beter bij maatje Christine blijven. Wim heeft het voor elkaar gekregen twee records te breken : we hadden nog nooit 19 wandelaars op onze twintig kilometer en voor het eerst met Roland & Wilfried zowaar twee bestuursleden en hun eega’s ! We zijn op de goede weg ! Hadden we goede hoop onze Omloop vanuit de Markthal in Overijse midden augustus te organiseren, de opstoot van Covid besliste er anders over. Duimen voor Huldenberg in september dan maar.

Ik speel even voor parkeerwachter, met gele hesje, in Rode en we gaan op pad. Langs de prachtig gerestaureerde dorpskerk en dan zoeken we riviertje de Laan stroomopwaarts op. Wim verrast mij een eerste keer met een strook die ik niet ken en die uitmondt op Vossekoten en wat pittiger werk. Klimmen dus door de heerlijke diepliggende holle weg van de Zandstraat en dan zwerven over een landbouwplateau en zijn vele vergezichten. Tarmac, half verhard & kassei het komt allemaal aan bod, echt typisch Druivenstreek. Zakken dan over weer een ander tarmacje langs het Schaatbroekbos naar de ferme de Bilande. Hier noemt de Laan even la Lasne. Smalle paden door een woest biotoopje tot een watermolen, is voor mij nieuw en heerlijk. Na ruim 10 kilometer pauze op het terras van het Klein Verzet in Terlanen, we waren net op tijd om andere wandelaars voor te zijn ! Timing is alles Wim ! Met z’n allen genieten van een drankje onder notenbomen, hier wordt een mens honderd jaar, als hij blijft ademen.

Maar we moeten verder, ik maak mijn wandelmaatjes weer wakker. Het dorp uit en dan wat Wim graag doet, een potige klim in het Rodebos. Den alkool uit ons lijf wandelen noemt men dat. Even pauzeren over een vlak en warm pad tot een stille camping. Beetje golvend terrein dan door een bosje en bij het uitkomen ervan genieten van schitterende vergezichten, heel bekend van onze Paastocht vanuit Ottenburg. De stevige tarmac klim naar de voetbal van Rode zit er ook in. Ik vervul mijn taak als laatste man bij Christine en haar maatjes. Dwars door vlak akkerland dan en bij de rand van het Rodebos stilletjes zakken in het landschap. Wim bedenkt nog een extraatje. We stappen naar de Dijle randje Pecrot, Waals-Brabant dus en gaan dan tussen rivier en heet maïsland terug naar Sint-Agatha-Rode. Was een leuke tocht, eens iets totaal anders en in samenspraak met Wilfried hebben we nog een aantal pijlen op onze boog. Volgende week drie lusjes van 7 km vanaf De Kronkel in Huldenberg.

Ik zou ik niet zijn als ik stopte bij 20 km, wandel terug naar hometown mits 16 extra kilometer. Begin er aan met een kilometertje terug te lopen en dan te genieten van de aftandse vlonders van het natte Grootbroek. Alhoewel, de beek staat er kurkdroog bij. Steenweg dan van Nethen naar Sint-Joris-Weert, it is hot in the township. Na den ijzeren weg klimmen naar de heerlijke relatieve koelte van het Meerdaalwoud. Pittige klim, holle weg tot Speelberg. Zoeken dan naar knooppunt 100 maar ‘bison fûté’ lost dat op. Zwerven over prachtige lanen van gewone en rode beuk. Kom bij de kapel van de Zoete Waters uit en weet dat er aan de andere kant van de plassen een klim wacht. Ik neem hem verrassend gezwind. Ga nu kilometerslang genieten van het Heverleebos tot ik finaal onder de snelweg doorduik. Kasteel Arenberg en mijn badkuip zijn dan niet ver meer. Heb 36 kilometer op mijn teller staan, den ouwe kan het nog…   

FOTOREEKS

Gisteren wandelden  ruim 30 IJsetrippers vrolijk vanaf De Bosuil in Jezus-Eik respectievelijk 21, 14 & 7 kilometer, drie ‘bubbels’ netjes verdeelt met hetzelfde aantal deelnemers. De Patron zorgde voor twee lange tafels waar we los van elkaar onze pauzes konden nemen en onze bookes opeten, een door ons zeer gewaardeerd gebaar. Het was een heel gezellige dag met al die blije mensen, eindelijk zien we elkaar nog eens ! De volgende weken timmeren Wim & ik elke zondag dapper verder aan dezelfde weg en ook niet leden mogen, mits een kleine bijdrage, mee 20 kilometer stappen.

Vandaag ga ik alleen op pad voor ruim dertig kilometer vanaf station Wezemaal, kwestie van eens een andere regio op te zoeken. Ruime kilometer tot de eerste markering onder de imposante kerktoren en dan langs de replica van de Wesemeulen. Het wordt pittig klimmen over de heuvel van het Heilig Hart. Op en neer gaat het tot een fruitgaard op een plateau rust brengt. Houten brugje over en geleidelijk en in schuifjes zakken op de Wijngaardberg, genietend van prachtige vergezichten. Koning auto raast over de A2. Maak een foutje bij de passage 65 – 66 – 64 maar herstel vlot langs een pittig klimmend tarmacje. Weer andere prachtige vergezichten op een ander plateau van fruitgaarden en vervolgen met een stevig fris windje. Een keienpad brengt mij een verdieping lager. Holle wegen en plots manshoog maïs, wat een beetje regen al niet kan doen. Stap langs de Moedermeule richting startlokaal van de Pinguins. Heel wat bekend terrein dus uiteraard en ik duik de Eikelberg in. Ondanks het malse zomerbuitje lekker droog, want het hemelwater geraakt niet door het dichte bladerdak. Een holle weg, tarmacje loodst mij terug naar de bebouwing van Gelrode. Ga zwerven rond de dorpskom over mij veelal onbekende wegen. Bij het stemmige kerkje weet ik het weer. Loop even fout wegens het foto’s nemen maar steven dan opnieuw af naar de Pinguins. Op en neer nu door de velden tot het dierenkerkhof en het Kloesebos. Weer eens genieten van het wulpse groen en wat rustende heide, steeds weer op en neer met nogal wat ijzerzandsteen onder de sloffen. Kom finaal uit bij de Aarschotse ringweg. De laatste pittige helling laat ik voor wat ze is, daal af naar het stadje op zoek naar een broodje of zo want ik heb honger. Wordt in een snack op mijn wenken bediend maar ben even de route kwijt. Denk naar het station te moeten en dat is exact juist. Recent gebouwde brug over ‘den ijzeren weg’ en langs een ruime, halflege parking naar de Demer. Loop zeker 3 kilometer over zijn linkeroever stroomafwaarts mee tot Kasteel Van Nieuwland. Het is zonnig maar ook winderig en dus is het lichte pulletje nuttig. Weg van het water stroken manshoog maïs en wat bos tot in Betekom. Terug langs de Demer en koppig doorzetten ondanks aangekondigde wegenwerken.  Kan bij knooppunt 620 een korte steile helling af, op mijn poepje, en vervolgen door bos & wei. Op een t-splitsing geen markering meer, ik kies voor rechts wat fout blijkt te zijn want doodlopend tegen de dijk aan. Plaatselijke wandelaars raden mij de andere kant aan om in Heikant te geraken. Minutenlang geen markering meer, ik maak mij zorgen hier zo diep in de bossen. En plots knooppunt 619, exact wat ik zocht ! Soms heb je mazzel ! Draaf nu vrolijk mee het bos uit, een strookje steenweg, een bosrand en wat villa’s. Ben echt wel in Heikant. Aanvankelijk achterafjes lopen en vervolgens langs een gracht en de plas van Heikant. Liep dit een paar weken geleden al eens. Nog wat bosstroken langs riviertje De Grote Lossing en langs de spoorbaan tot station Wezemaal. Heb er zowat 34 kilometer opzitten en ben toch wel moe.

Volgende zondag ben ik weer baankapitein tussen het station van Oud-Heverlee en het Pallekeshof in Leefdaal (heen en weer). Eerst vier dagen Straumann maar ook morgen bij het Stadskantoor langs mijn pensioen aanvragen …   

FOTOREEKS

Gisteren vrolijk op pad met 15 IJsetrippers voor de eersteling van Wim. Mooi en zacht weer, een lekker golvend parkoers en de prima service van De Kronkel in Huldenberg. Ben nu eens laatste man geweest, meestal in het gezelschap van Christine, wij zijn al jaren allerbeste maatjes. Er zitten er een paar op hun tandvlees bij de laatste pittige helling, mag gerust om weer een goede fysieke conditie op te bouwen. Ilse heeft mij dan weer verrast, steeds in de kop van de groep te vinden en ‘jus’ in de benen tot de laatste meter. De eersteling van Wim was absoluut een succes. Ik wandel daarna nog eens langs de Dijle te voet naar Leuven. Kom uit op 34 kilometer en ben echt tevreden, dit was een mooie dag.

Vandaag dus weer op pad met maatje Wim drie lusjes van 7 kilometer als alternatieve Bosuiltocht verkennen. Cecile komt ook mee voor de eerste lus. Wordt een klassieker aan de overkant van de autobaan. Tamboerdreef, Caudaal en andere paden doen bij alle IJsetrippers zeker belletjes rinkelen. Wim worstelt zich door zijn app. en ik ben ouderwets en probeer met pen en papier te volgen. Had al heel wat opgepikt via Google Maps, kan toch een beetje met de 21^ste eeuw mee. Op de middag een eerste drankje in Den Bosuil en met zijn tweetjes verder. Opvallend zijn de vele nieuwe palen met de benaming van de paden, echt wel mooi gedaan. OLV-weg deze keer en de kasseitjes van de Sint-Jansdreef. Ook enkele paden zonder naam maar we slaan er ons app-gewijs moeiteloos doorheen. Tot de rand van de snelweg en dan het tarmacje van de Kleine Flossedelleweg. Sluiten af met de Lijsterweg en de Jachtdreef voor drankje nummer twee.

Praatje met de jonge serveerster uitleggend wat we aan het doen zijn. Komen Wilfried & Monster langs. Ook zij gaan de derde lus verkennen en daar ben ik blij mee want raak er niet wijs uit. Ook de uitbater van Den Bosuil komt met de vraag wat wij aan het doen zijn. Hij biedt ons drie tafels ( voor elke afstand één) van elk 15 personen aan in de patio, we mogen er zelfs een booke eten ! Waaw, als dit geen goed nieuws is ! Een kleine drie kilometer vlotjes tot een pad geen pad meer blijkt te zijn. Alternatief door Wilfried ter plaatse bedacht en het zal het laatste niet zijn. Plots een knots van een helling. Sorry jongens ik geraak slechts tot halfweg en er zullen nog andere wandelaars in de problemen komen. Mijn maatjes aanvaarden mijn argument en we gaan op zoek naar makkelijker alternatieven. Vinden die ook maar het is puzzelwerk. Is voor ons alle drie een nieuw parkoers. Doen dus erg lang over deze verkenning maar dat deert ons niet, daarom is het een verkenning. Bereiken finaal de Dronkemansdreef en gaan voor een laatste drankje in Den Bosuil.

Ben pas om 19:00 thuis maar het was een dagje dat de moeite loonde. Zit wel een beetje met de vaststelling dat ik scherpe, technische hellingen niet meer aankan. Moet er mij bij neerleggen. Wij gaan er intussen van uit dat deze alternatieve organisaties zeker tot einde augustus zullen doorgaan, wij zijn er klaar voor, gaan stilaan andere plaatsen opzoeken !

FOTOREEKS

Gisteren maandag door HR verplicht geweest te gaan luisteren naar een compleet nutteloze vergadering. Mijn vroegere baas zei altijd : ze dronken een glas, maakten een plas en alles bleef zoals het was. Nog elf maanden tot mijn pensioen waarvan 9 maanden effectief werken a rato van 4/5, ik tel meer dan ooit af. Maar vandaag dus op stap met Wim, voor het eerst een parkoers van zijn hand. Het is al behoorlijk warm als we in Loonbeek van wal steken, hij met de route beschrijving ik met fototoestel en notablaadje in de hand. Langs de glasheldere en koele IJse tot net voor Neerijse. Een paar straten voorbij ex-camping Les Chalets en dan een potige maar goed liggende klim tot Bertelsheide. Wim kiest even verder voor open veld en dan een mooie holle weg naar de vallei van Wolfshagen. Zal voor velen een onbekende strook zijn. Korte vlakke pauze en dan een zalige lange, vrij zachte klim langs een holle weg, mij onbekend. We zijn op de top van het Margrijsbos en gaan zakken naar de IJse. Weer klimmen langs een gras pad en dan naar Voetweg 50. Moeten even zoeken want er is minstens één markering verdwenen. Redden ons tot het kerkhof en de prachtige kerk van Huldenberg naar rustpost De Kronkel. Er staan 9,5 kilometer op de teller.

Pintje pakken en voor Wim ook sandwichke eten. Terug op pad langs de watermolen en dan klimmen voorbij weer een andere camping. Even vlak en terug opwaarts tot het plateau waarbij Duisburg in de verte ligt te pronken. Langs de Aardeweg, we laten Eizer links liggen en dokkeren over kasseitjes tot een kapel onder een gigantische lindenboom. Trekken naar rechts de velden in. Het parkoers golft lekker op en neer en is heel kleurrijk met paars, rood, groen en oker. Af en toe eens een holle weg. We komen op bekend terrein van vorige tochten en plegen krijgsraad. Gek hoe wij altijd dezelfde ideeën hebben. We verlaten de knooppunten en klimmen door een bloemenpracht om U tegen te zeggen. Hebben een paar kilometer te kort en maken dus ommetjes langs onder meer een schitterende en dalende holle weg. Zijn weer in Bertelsheide en kunnen naar de IJse. De aankomst ligt een paar honderden meter verder naar rechts. Ik trek naar links voor zo’n 11 km langs IJse en Dijle tot in Leuven, mijn intussen klassiek parkoers. Wim heeft een schitterende tekening gemaakt met enorm veel variatie. Het eerste deel is pittig, het tweede eigenlijk makkelijk maar oh zo mooi. Ik kijk er naar uit hier volgende zondag opnieuw een leuke bende IJsetrippers te mogen begeleiden.    

FOTOREEKS

Vandaag wandel ik nog eens alleen. Heb een lijntocht uitgetekend van station naar station. Spoor tot het stationnetje van Erps-Kwerps en ga dan op zoek naar knooppunt 802 ergens in de velden. Het is drukkend, de zon ‘steekt’. Kom na een kilometer stappen uit bij een markering tussen 802 & 801, kan dus meteen naar mijn tweede knooppunt. Heerlijk genieten van wuivend gouden koren en rode parels van papavers. Loop een beetje anders dan even geleden langs smalle veldwegjes en een paar straten naar het Silsombos. Een wilgenpaadje, halfopen terrein en weelderige plantengroei in het vochtige bos, dit is leuk. Kom bij een beek uit die ik een tijdje mag volgen. Kabaal achter mij, een jachthond rent/zwemt zich door het ondiepe glasheldere water, hij geniet er van. Opnieuw een strookje bos en dan een tarmacje in het groen, ben nog steeds maar in Veltem. Kom uit bij de Heersemolen en stap de akkers in met zijn veelheid aan gewassen. Pech, een markeringspaal ligt tegen de grond. Ik probeer een drietal richtingen uit en kies finaal voor mijn eerste gedacht. Blijkt dat de volgende markering averechts gemonteerd is ! Was ik nog niet tegen gekomen en zoek het als eenzame wandelaar maar uit ! Maar terug op het juiste pad en over een kasseitje dokkeren met de torens van Remy in de verte. Strookje Kastanjebos, wat keien lopen en dan over een fietspad parallel een stille steenweg. Hier liep ik al eerder. Duik stille paadjes in tussen bos en veld. Vreemd, de markering van knooppunt 531 wijst een andere richting uit dan voor een paar weken. Doodlopend en dus fout, wat is dat toch vandaag ! Kier ne kier were en met opnieuw Remy op de achtergrond door de akkers. Tarmac dan ‘immer gerade aus’ tot een woonwijk en achterafjes lopen. Het is mijn beste dag niet vandaag en ik neem een pauze op een bankje na wat achterafjes, ben zowat halverwege.

Trek nu naar de vaart Leuven-Dijle en geniet van de charmes van vele ukkepukkies op het water. De Kruineikebrug in Tildonk over, even op mijn stappen terugkeren en dan de lange rechte weg voorbij ’t Kasteeltje, een oude herenhoeve uit de jaren ‘stillekes’. Steek de spoorweg over en wandel tarmacjes tot de kerk van Wakkerzeel. Neem opnieuw een korte pauze en dokker langs half kassei terug richting akkers. Graspaden dan langs de Rotselaarse Vesten. Monument voor zij die sneuvelden op 02/09/14 en voorbij de watermolen het dorp in. De lucht kleurt donker, het zal toch niet waar zijn hé ! Mag weer genieten van smalle paadjes en achterafjes helaas bevolkt met honderden hinderlijke vliegjes. Wandel naar Heikant en een droogstaande beek. Maak een omzwerving rond de lokale plas. Bij de speeltuin duidelijk te weinig zitplaatsen voor een zomerse dag. De social distancing blijft ons parten spelen. Volg nu een bruine en diepliggende beek. Vind geen pijl naar punt 607 maar wel de omgekeerde, het is echt mijn dagje niet. Duik opnieuw een bos in langs ‘over ’t wad’ en kom bij een spoorlijn uit. De rivier hier blijkt de Grote Losting te noemen. Hoop ik rechtstreeks naar het station van Wezemaal te wandelen, niks is minder waar. Een verkorting blijkt een verlenging te zijn. Ik heb vijf minuten tot de trein naar Leuven. Sta dan ook nog eens op het verkeerde perron. Behoedzaam tussen de barelen door lopen en de woede van de machinist op mijn hals halen. Ik krijg geen boete, wat een dag !  

FOTOREEKS

Na de toch wel leuke ‘Euraudax’ tocht van 15 IJsetrippers gisteren gaan Wim en ik vandaag weer op verkenning. Ik kies als startplaats het station van Oud-Heverlee wat hem een paar kopbrekens meebrengt, is niet zo gekend deze omgeving. We stappen langs een kasseitje naar The Shelter in Korbeek-Dijle. Even de Dijle stroomafwaarts volgen en dan langs Dam door de akkers. Uiteraard gaan we weer klimmend de heuvels in. Genieten van vergezichten en opschietende gewassen. Komen op de Brede Weg uit waar het opletten is voor vele fietsers. Duiken de Poelweg in, een dot van een holle weg die ons naar de kapel van Sint-Verona leidt, zijn in Leefdaal. Hier liep het gisteren fout maar nu weten we beter. Gaan het Voerwegje opzoeken langs de gelijknamige rivier. Heerlijk flaneren tot een kasseitje dat ons afzet bij de watermolen en het kasteel van Leefdaal. Wim heeft er een speciale herinnering aan, een leuk verhaal. Kasteeldreef en kerk, we zijn aan onze pauze toe, het Pallokeshof is op maandag gesloten, dus op een bankje onder de paster zijnen toren.

Met versterkte innerlijke mens weer op pad en opnieuw de Voer opzoekend. Dan de Brabantse heuvels in en niet helemaal volgens het plan dat we voor ogen hadden. Maar Wim zou Wim niet zijn als er te plekke het appje niet wordt bijgehaald en we bespreken hoe het wel moet. Toch wel leuk hoe wij telkens weer dezelfde visie hebben en dus de parkoerstekening aanpassen. Wij gaan nu een hele poos zwerven door warme velden, ontluikend maïs en bieten, donkergroene tarwe en gelig wordend rijpend koren. Klaprozen en een zee van margrieten maken het geheel tot een feest. In de zonnige verte liggen de torens van Leuven te pronken. De vele hoge en witte stapelwolken geven diepgang aan de verre omgeving, wij genieten. Stilaan gaan we van het plateau zakken naar Korbeek-Dijle en The Shelter. Het kasseitje op en we zijn weer bij ons vertrek station. Het was weer eens een leuke tocht onder ons tweetjes. Ik neem afscheid van mijn maatje en stap verder langs de spoorbaan tot een klimmetje naar een schattig dorpskerkje. Even een woonkern en dan genieten van gewone en rode beuk in Zoniën. Vanaf Arenberg het klassieke parkoers en even shoppen. Voetjes doen moeilijk omdat dezer dagen onverhard ook hard is. Morgen is het weer werkendag. Mijn leukste collega weet te vertellen dat ze met haar twee zussen voor Vaderdag met hem 30 kilometer gestapt hebben op zondag. Zo maar zonder voorbereiding en met de nodige terrasjes en het Belgische frietje inbegrepen. Geweldig vind ik dat !      

FOTOREEKS

Ik heb voor een groot deel slapeloze nacht achter de rug. Er zijn de grote problemen op kantoor maar ook ga ik voor de eerste keer als baankapitein op pad met 14 vrienden IJsetrippers. De eerste kilometer is eigenlijk de lastigste. Een verraderlijke oversteekplaats in een bocht bij de kapel van Neerijse en dan een pittige, korte klim. We komen er met z’n allen feilloos doorheen. Ik ben dus eerste man en maatje Wim houdt achteraan de deur dicht. Het is voor mij zoeken naar het juiste tempo maar ik wordt hierin perfect geholpen door Lydie & Marc. De groep is vrolijk babbelend lekker onderweg langs IJse & Dijle. Ik verslik mij even in een parkoerswijziging maar Wim is wakker. Stappen dan de Leefdaalse heuvels in en tempo aanpassen is nu primordiaal, we houden onze schapen bij elkaar. Ik verslik mij een tweede keer bij een omleiding van het parkoers net voor een kapel in Leefdaal. Babbelen en breien het gaat niet samen, sorry vrienden was even niet bij de les. Heerlijk stappen langs de Voer nu met een steeds wisselend praatgezelschap al is Marc nooit ver uit de buurt. De pauze in het Pallekeshof is voor velen welkom, het is dan ook behoorlijk warm. We genieten gezellig samen van onze bookes en een paar drankjes waarvan eentje op kosten van de IJsetrippers.

 Terug op pad voor de tweede helft van de tocht. Heerlijk aanvankelijk langs de Voer en dan weer de Brabantse heuvels in. Waren er een paar die vreesden de volle afstand niet aan te kunnen, niets is minder waar. Marc wordt steeds meer mijn eerste luitenant wat ik ten zeerste waardeer en we houden de achterhoede in de gaten. Bij de vijftiende kilometer houden we op aangeven van Wim een drankpauze, het is behoorlijk warm. Het volledige team dartelt vrolijk in steeds wijzigende bezetting naar Loonbeek en de IJse. Lekker uitbollen langs het water en onder leiding van Noël naar visjes spotten in de glasheldere rivier. Bij punt 214 neem ik afscheid van mijn vrienden want stap te voet terug naar Leuven. Kan aan voorzitter Wilfried rapporteren dat ik met een vrolijke bende op stap ben geweest en dat ik samen met hen klaar ben voor nog meer van dit. Morgen ga ik alweer op verkenning met Wim.

Voorzitter Wilfried heeft het plan opgevat om elke zondag een trainingstocht van 20 kilometer te organiseren voor de IJsetrippers. Ik ben er als de kippen bij en neem mijn maatje Wim op sleeptouw. Vandaag verkennen we dus de eerste knooppunten route met een rustpost in een cafeetje halverwege. Om tien uur starten we mits een kleine aanpassing want meteen naar punt 2. Passeren de kapel van Neerijse en even verder een pittige klim, de toon is gezet. Langs een verweerde muur zakken naar de IJse en meelopen tot zijn monding in de Dijle. Parallel deze laatste rivier door een moerassig gebied en weilanden tot Korbeek-Dijle. Even grappen als een dame vindt dat wij voor haar hadden moeten opzij gaan en niet omgekeerd. Stilaan de Brabantse heuvels in nu en daar horen kasseitjes en diepe holle wegen bij. Op het plateau met zijn vele gewassen, geen huis te bekennen, rijkt het deels bewolkte zwerk tot Gasthuisberg & Leuven. Finaal duiken naar onze rustpost in Leefdaal. Het strookje door de weilanden naar punt 5 is mij te gevaarlijk. We spreken af een alternatief te zoeken en Wim maakt daar meteen werk van. Café Pallokeshof blijkt pas morgen open te gaan en we pauzeren onder de Leefdaalse kerktoren.

Terug op pad langs een heerlijke dreef en dan nog steeds schitterend wandelen langs riviertje de Voer. Er zijn werkzaamheden aan de gang maar als voetganger kunnen we perfect wandelen. Terug naar de heuvels en … de eerste plensbui, we schuilen onder enkele bomen om minder nat te worden. Opvallend hoe snel er zich beken vormen langs de paden, het hemelwater vermengd met modder stort zich na enkele minuten al naar beneden en sleurt veel natuurlijk afval mee. We zijn weer een ervaring rijker, wat is wandelen toch interessant. Duiken opnieuw de akkers in, patat in de bloei, granen en bieten, overwoekert maïs en een veelheid aan bloempjes met vooral klaprozen en margrietjes. Ja dit is een mooie tocht ! We worstelen ons door een tweede plensbui, denken niet meer aan schuilen, nat is nat. Wel een beetje lastig dat onze papiertjes met de nummers stilaan doorweekt geraken. Maar we komen zo langzaamaan in Loonbeek aan en dan kennen we de route. Zakken naar de IJse en langs het glasheldere water tot in … Neerijse.

Bij het kasseipaatje en de Japanse kerselaars zit onze verkenning er op. Wim gaat terug naar zijn auto, ik wandel verder te voet naar Leuven. Merci mateke, we zijn opnieuw goe bezig. Klassieke route voor mij nu vanaf kasteel Neerijse en de vlonders door de Doode Bemde tot de Dijle. Krijg nog een derde stevige bui te verwerken. Volg de rivier stroomafwaarts en loop vanaf de monding van de IJse een tweede keer dezelfde strook tot The Shelter in Korbeek-Dijle. Gewoon doorlopen nu naar de E40 en Egenhoven. Ik verbaas mezelf dat ik geen pauzes nodig heb. Voel wel dat er heel veel zuurstof in de lucht hangt en loop dus makkelijk. Merkwaardig, hoe dichter ik Leuven nader, hoe minder regen er gevallen is. Zal maar weer eens voor onze kop geweest zijn ! Korte pauze en dan langs het kasteel van Arenberg en de Naamsepoort terug naar huis. Ik merk onderweg dat cafeetjes en restaurants druk bezocht worden. De opstellingen houden rekening met de social distance maar wij hebben duidelijk met z’n allen nood aan ons normale sociale leven. Hopelijk blijven we van  Covid-19 bis gespaart. 73 kilometer op twee dagen, den ouwe kan toch nog wat hoor. Voor de IJsetrippers, afspraak nu zondag voor een zalige 20 kilometer met start om 10:00 in Neerijse, inschrijving verplicht.

FOTOREEKS

 Mijn startplaats is deze keer het station van Veltem, nauwelijks 10 minuutjes reizen. Moet wel 1,5 kilometer stappen parallel met het spoor voor ik het eerste knooppunten bordje bereik. Ben eigenlijk al in Erps-Kwerps. Kom onderweg heel wat groepjes wielerterroristen tegen. Vanaf knooppunt 802 eerst nog wat tarmac en dan de weidse akkers in, langs rijpend koren, biet en maïs. Klaprozen zorgen voor een dominante kleur. Af en toe een vliegmachien dat de landing naar Zaventem inzet. Hoge stapelwolken drijven op de wind, het levert prachtige vergezichten op. Ik kom in Kwerps uit bij een mooie kerk. Terug wat straten tot ik weer de weidse akkers in mag. Opvallende kleuren met nog donkergroene tarwe doorspekt met een zee van fel rode klaprozen. Veldleeuwerikjes geven van katoen. Heel in de verte de controletoren van Brussels Airport. Het is een heel eind lopen tot de volgende woningen, ben in Kampenhout. Zoek langs de Depotwegel mijn eerste bosstrook op, stappend rondom de bedrading van de politieschool. Heerlijke omgeving is dit. Terug wat beton dan, langs onder meer een Lourdesgrot. Stap het Snijsselsbos binnen en blijk op grondgebied Steenokkerzeel te zijn. Wandel langs een beek door halfopen terrein. Merk dat ik vele paden omgekeerd loop ten opzichte van de vorige tochten. Plots een zeldzame ontmoeting. Een jonge vos komt uit het struikgewas gesprongen en maakt als hij mij ziet meteen rechtsomkeer. Een kort maar uniek moment tijdens deze tocht. Even verderop komt het wat duistere Steentjesbos aan de beurt. Is toch wel leuk wandelen die afwisseling van akkers en het wulpse groen. In de velden komen de patatten in de bloei. Wandel nu over maaipaden met wat kieviten als gezellen, kom opvallend weinig wandelaars tegen vandaag. Loop opnieuw het omgekeerde van vorige tochten tot een hoeve met watergracht en stap dan het heerlijke Liesbethbos in. Even parallel met de Leuvense vaart en dan over een smal paadje het Weisetterbos in. Het geurt er heerlijk naar daslook. Nog een veldweg en ik pauzeer op een bankje onder de kerktoren van Relst. Even wat straten lopen dan en opnieuw de velden in. Kom uit bij de lange rechte kasseiweg die mij naar Buken voert. Het wordt warm en in begin moe te worden, even pauze dus. Moet van punt 117 naar punt 111 zowaar opnieuw dezelfde kasseiweg aflopen in omgekeerde richting, beetje gek toch. Vervolg over tarmacjes en de Leuvenstraat door een halfopen omgeving. Passeer een waterkasteel en mag dan vervolgen langs de Molenbeek. Hoeveel riviertjes dragen er die naam in Vlaanderen ? Is een heerlijk stukje natuur en ik stap een heel eind over vlonders. Mijn tocht zit er op, ik verslik mij in de terugweg naar het station. Even raad vragen aan een dametje die buiten bestellingen opneemt bij een frituur. Ben net op tijd voor de trein van kwart voor zeven. Heb bijna 40 kilometer op de teller staan. Morgen ga ik met maatje Wim een parkoers verkennen vanaf Neerijse.  Wilfried heeft voor de IJsetrippers het initiatief genomen van zondagse 20 kilometer tochten waarbij wij de Euraudax principes zullen hanteren. Benieuwd of het aanslaat.   

FOTOREEKS