Archief

Vandaag is het Feest van de Arbeid en dus mogen er wat meer kilometertjes gewandeld worden. Ik plan een Zuid-Dijleland tocht van 36 km, kwestie van de training wat op te voeren. Treinritje van 8 minuten tot Oud-Heverlee en zowaar beginnen bij knooppunt 1. Het is fris en winderig maar zonnig als ik richting Korbeek-Dijle wandel. Net voor de dorpskom even de Dijle opwaarts volgen en dan door de weilanden waar boterbloemen de gele rol van de paardenbloemen hebben overgenomen. Een kasseitje stuurt mij een verdieping hoger, leuke holle weg. Een fazantenhaan gaat voor mij op de vlucht, zie ik er dan zo boosaardig uit ? Laat de bewoning achter mij en stap de akkers in. Het plateau wordt nooit echt vlak, de paden golven op en neer. Patat zit in de grond, granen groeien stilletjes, de velden snakken naar hemels vocht. Ik kom haast geen mens tegen, zelfs geen MTB-ers. Na de zoveelste dalende lijn sta ik plots voor een boerderij met een reeks DIXI. Hé dit ken ik, heb er al meerdere keren samen met Wim pijltjes gehangen voor de IJsetrippers. Ben dus tussen Neerijse en Loonbeek en loop in de richting van het tweede dorp. Ga er niet naartoe, in de vallei gelegen maar blijf op het plateau. Een koppel buizerds cirkelen boven mijn hoofd, in mei legt elke vogel zijn ei maar ik zal als prooi wel wat te groot zijn zeker, ze zweven weg. Stap nu langs een camping naar de volgende holle weg, half beton en met ontluikende varens. Bloeiend koolzaad zorgt voor kleur. In de verte de kerk en watertorens van Duisburg. Ganspoel noemt het hier blijkbaar en ik laat Huldenberg, Ottenburg en Eizer links liggen. Ontluikend gewas lijkt mij mais te zijn. De eerste zwaluwen zwerven over de velden. Ga een kasseitje op dat mij afzet bij een kapel haast verborgen door een gigantische boom. Tijd voor een eerste pauze na 12 kilometer. Dokker verder tot ik toch in Duisburg uitkom en de prachtige kerk nog eens kan bewonderen. Moet even verder naar links en heb twee mogelijkheden. Vermits de oude man geen app heeft Chantal & Hennie, neem ik dus de verkeerde straat. Krijg dan ook nog een kortstondig hevig buitje over me heen. Maar geen probleem, na zowat een kilometer vind ik weer een markering die mij in de juiste richting stuurt. Langs een verweerde muur met klimop naar knooppunt 43, we zijn weer ‘right on track’. Loop langs de Vossemse kant van de Tervurenvijvers en duik dan naar de paadjes langs de idyllische en groene Voer. Glashelder water maar opvallend weinig zo vroeg in het voorjaar. Een trap stuur mij weg. Passeer een prachtige witte hoeve met donjon, blijkt The Countryard School te zijn dezer dagen. Krijg een mooi achterafje cadeau, lekker groene holle weg. Een landbouwplateau maar weer op en in de verte de torens van Leuven. Daal door een holle weg weer de vlakte in en neem een pauze op een winderig bankje, heb er 21 kilometer opzitten.

Het parkoers blijft lekker op en neer golven door de akkers. Ik heb goede benen dus vind dit echt wel leuk, vooral de vele vergezichten en prachtige wolkenformaties. Kom weer bij riviertje de Voer uit. Kilometerslang genieten nu van die idyllische omgeving, verdomme wat is dit mooi. Ik passeer het centrum van Leefdaal  en zijn kasteel, blijf maar doorlopen tot er plots huizen opdoemen. Moet een glibberig wegje op, gelukkig voorzien van een dik touw tot de kapel Sint-Verona, ben in Bertem. Opnieuw een parel van een holle weg naar het akkerplateau. Uitzichten over de radar van Bertem terwijl er geen vlieger te bespeuren valt en de hoogste torens van Leuven City. Nog even beton lopen en dan naar Ormenzaal duiken langs de zoveelste mooie holle weg. Tijd voor een laatste pauze in een bushokje. De laatste zes kilometer die ken ik intussen uit het hoofd. Half verhard wandelen door de Dijlevallei, hier is al weer wat meer beweging, was de ganse dag haast alleen. Onder de autobaan door en vanaf de E40 parking over de dijk van het moerassig gebied Egenhoven. Ja, ik liep uiteraard Leuven binnen langs Arenberg & de Naamsepoort, had u iets anders verwacht ?    

FOTOREEKS

We zijn met zeven op de bus van 08:00 richting Groenendaal. Zitten netjes ver uit elkaar. Vier stappen af bij Gasthuisberg en twee in Neerijse. Ik reis alleen verder tot het Stationsplein in Overijse. Ga meteen op pad langs de IJse en zijn vijvers. Krijg al een eerste portietje kasseitjes aangeboden. De eerste boterbloempjes van het seizoen ook in de berm. Duik een bosstrookje in en dan … de stevige klim naar ’t Bisdom, een grote hoeve, ik had het kunnen weten. Maar nu wordt het rustig, Langs de Grotstraat op het landbouwplateau … weg van de grot die beneden in het dal ligt.  Heb het gezelschap van gevederde vriendjes, vooral kraaien en een merel die op regen fluit, want dat is voorspeld voor vandaag. Voorlopig blijft het droog en ik geniet van vergezichten. Gewassen komen stilaan tot leven, granen, maïs en patat. Een waterzonnetje komt door de nevels priemen en veldleeuwerikjes geven van katoen. Mmm, dit zint mij wel en na een moeizame start komt er tempo in de benen. Dalen richting Terlanen doe ik door de prachtige natuurweg Varrendel, langs weilanden en bosjes. De tarmac van Vossekouter loodst mij dan naar riviertje de Laan. Opvallend ondertussen hoeveel auto’s er bij elke woonst voor de deur staat, denkelijk niet of telewerken. Ik kom intussen geen mens tegen.Loop een tijdje parallel de rivier door het Rodebos en ga dan klimmen over een krakkemikkig paadje. Herinner mij dat dit sommige jaren onder water staat maar nu is het er kurkdroog. Stap Sint-Agatha-Rode binnen en moet wat huisjes kijken tot voorbij de prachtig gerestaureerde dorpskerk. Oef, eindelijk opnieuw natuur met het Grootbroek mij totaal onbekend. Heerlijk verweerde vlondertjes lopen langs menig beekje en met een koekoek die de maat slaat. Kom zowaar bij riviertje Le Nethen uit en ben voor een paar honderden meters in Waals-Brabant. Stratenloop door Sint-Joris-Weert dan tot het station. Er zitten 10 km in de kuiten en pauzeer even in een busstation.

Voorbij een druk beklant tuincentrum klim ik de bossen in middels een deels holle weg. Hier kwam ik al eerder de laatste weken. Voorbij de fraai gevlochten kunstwerken dieper het woud in met opvallend veel groene ondergroei. Daarna heerlijk dreven lopen, gewone groene en rode beuk, af en toe vergezeld van wat hemelse spetters. Loop een heel andere route langs een militair domein. Kom toch weer uit bij de paardenweiden, de lage wijngaard en het kasteel van Vaalbeek. Stap niet naar het moeras deze keer maar meteen de heuvel op. Loop langs de bosrand en wat bebouwing naar knooppunt 603. Gevonden en ik was er eergisteren echt niet veraf ! Kan opnieuw genieten van mooie dreven en moet er een buitje bij nemen. Bekend terrein nu met het Arboretum en vervolgens het Heverleebos eens in omgekeerde en dus dalende lijn. Ik kies voor knooppunt 68 beton bij het Militaire kerkhof om eens iets anders te doen. Bij de kazerne het fietspad op naar de Milsebaan, ook al in dalende lijn maar nog steeds in het groen. Maak één foutje en kies te snel voor een straat naar rechts. Zo’n 400 meter extra gelopen. Rond de vijvers van Abdij van Park en dan nog 1400 meter tot thuis. Kom net op 30 kilometer uit en ben dus tevreden. En de regen, nu ja wat ‘muggenpis’ meer niet. Nu twee dagjes op mijn eentje in Zaventem en dan ben ik weer 5 dagen vrij.     

FOTOREEKS

De verklaringen van de Belgische Veiligheidsraad van afgelopen vrijdag betekenen voor mij persoonlijk dat ik tot einde mei nog maar twee dagen per week werk. Op maandag 4/5 dag, dinsdag & vrijdag Corona werkloosheid betaalt door Vadertje Staat, woensdag & donderdag werken zonder ook maar één collega te zien, er mag alleen maar telefonisch contact zijn.  Tja, we hebben nog tussen de 5 en de 10% van ons dagelijks order volume en houden ons dus bezig met ‘klussen’ lees opschonen van databases, oersaai maar wel nuttig. Dit mag niet langer duren dan einde mei want anders riskeren we naakte ontslagen dat is duidelijk.

Maar vandaag ga ik opnieuw aan de wandel in Zuid-Dijleland. Ik ben de enige reiziger op de bus van 8:39, stap klokslag 09:00 af bij de kerk van Neerijse waar een koekoek mij vrolijk begroet. Wandel meteen naar het laantje met de Japanse kerselaars die stilaan uitgebloeid zijn maar toch nog voor een mooi roze tapijt zorgen. Voorbij het witte kapelletje en het kasteel, wandelaars houden ook hier duidelijk afstand van elkaar. De Doode Bemde in dan over het vlonderpad en steek bij de brug de Dijle over, is eens wat anders. Over de spoorbaan tussen Leuven & Ottignies ook en zachtjes klimmen tussen de bebouwing van een uithoek Sint-Joris-Weert. Voorbij het lokale ‘voetbalstadion’ niet meer dan een ‘platen kot’ het bos in, een mij onbekende strook. Kom uit bij een tegelpad afgezoomd met rode beuk, hier kwam ik al eerder. Lange rechte lijn en genieten. Opvallend dat alle tuigen van het speelbos voorzien zijn van linten en de waarschuwing dat ze corona gevaarlijk zijn. Wandelaars en joggers zie ik nauwelijks MTB-ers daarentegen in grote getale, meestal per twee. Spechten tokkelen er lustig op lus, Suske Wiet is alom tegenwoordig  en de bosduiven laten zich horen met zachte minnezang. Het prachtige bosparkoers golft zachtjes op en neer. Er komt al eens een holle weg aan te pas, brede beukenlanen en heerlijke kronkelwegjes lossen elkaar voortdurend af. Het zonnetje geeft van katoen en versterkt de vele kleuren op een milde manier, een heuse wandeldag ! Kom bij een vijvertje uit en pauzeer even, heb zo’n 10 kilometer in de benen. Waar sparren staan liggen vele appeltjes op de grond. Kom uit bij de houten brug over de ooit drukke baan en loop het kasseitje af. Maak een ommetje tot de volgende brug en ‘kier ne kier were’, heb ik al een paar keer gelopen dezer dagen. Kom dus weer uit bij de akker die nog steeds geurt naar recente bewerkingen. Linea recta nu langs het militaire domein en dan even pauze op een bankje.  Paar MTB-ers moeten mij persé melden dat dit op zondag niet toegelaten is, ik heb lak aan hun betweterij.

Verlaat voor even het bos en stap langs paardenweiden en een wijngaard van 30cm hoog tot een holle weg. Dwars door akkers genieten van vele paardenbloemen dan, in geel en wit. Kom uit bij het kasteel van Vaalbeek en loop de vallei in. Aanvankelijk een beek, verderop een gitzwart moeras. Ik weet, nu moet er geklommen worden, eerst zachtjes door een prachtige holle weg. Ik heb mijn parkoers enigszins anders getekend en passeer het jeugdvoetbal van OHL. Minder steil dit ommetje maar wel tarmac. Kom dus uit op het bosplateau met zijn lange rechte lijn. Vind knooppunt 603 niet en het duurt mij te lang met te veel zijpaden zonder markering. Volg dan maar mijn mannelijke intuïtie en pik naar links een prachtige rode dreef op. De markeringen onderweg staan niet op mijn lijstje en ik negeer ze dus. Kom uit bij de snelweg en een betonnen fietspad – ha dat ken ik. Onder de snelweg door en ik volg de Waversebaan tot aan de spoorweg. Kan er knooppunt 60 volgen langs een straat met in bloei staande kastanjelaren in wit en rood. Waar kom ik uit – bij Arenberg natuurlijk ! Terwijl de Miksebaan de bedoeling was, toch wel een heel eind uit de richting maar wel parallel gelopen.

Thuis gekomen even nagekeken wat fout ging. Denkelijk een ontbrekende paal wegens beheerwerken in het bos, had gewoon langer rechtdoor moeten lopen. Weten we ook weer voor de volgende keer. Het heeft weer deugd gedaan aan lijf en leden, morgen beetje doppen en dinsdag gaan we weer op pad, van Overijse naar Leuven deze keer, een heel andere route maar de 603 komt weer aan bod. Tja, koppig hé !

FOTOREEKS

Het is alweer de laatste dag van mij congé forcé, morgen mag ik weer naar Zaventem-Dorp sporen. Vandaag vraagt Den Ijzeren Weg mij voor een retourtje Leuven – Sint-Joris-Weert nauwelijks € 5,60 geen geld toch. Heb dan nog twee bedienden voor mij alleen, de machinist en de begeleider, luxueus. Het is zonnig maar fris als ik mijn eerste knooppunt oppik net naast het perron. Nog vroeg in de ochtend zowat kwart voor negen. Meteen pittig klimmen het bos in. Op het plateau is een open ruimte voorzien van houten gevlochten kunstwerken, echt wel mooi. Vervolg langs een dreefje van rode beuk, de Speelberg van het Meerdaalwoud. Merkwaardig hoe snel de natuur nu van kleur verandert. Twee dagen geleden nog kalende beuk nu volop frisgroen blad, wat een zaligheid ! Het parkoers van de dag golft lekker op en neer zonder daarom zwaar te zijn, ik passeer zelfs een vijvertje. Wandelaars en fietsers kom ik nauwelijks tegen. Wat mij wel opvalt zijn bijwijlen vele kleine denappels van hun zaad ontdaan. Zo biedt elke dag weer wat anders. Bij punt 112 ga ik na wat ik enkele dagen geleden fout deed, kom nu van 111. Mini detail dat je op de foto kan zien, tja moet kunnen. De brug over de nu stille weg en dan het kasseitje naar 113. Er komt nu een lange etappe naar 76, zo’n 4,3 km lang. Gewoon genieten langs de vele dreven van het bos in groen en rood, soms met weelderige grassen als ondergrond. De vele vrolijk zingende vriendjes zijn mijn maatjes. Strookje sparrenbos erbij en dan op weg naar de akkers van Bierbeek. Wou hier een extraatje lopen door de winderige velden maar laat mij afleiden door een jongeman met passeer angst. Kom dus toch meteen uit langs de bosrand bij de Bierbeekse Poort. Wordt er vanop afstand aangesproken door Ali die duidelijk nood heeft aan een praatje. Ja waarom niet eigenlijk, we wensen elkaar als afscheid een fijne wandeling. Loop eigenlijk omgekeerd van enkele dagen geleden. Genieten van prachtige rood/groene dreven en dan toch even een pauze nemen op een bankje in de zon. Vort met de bok dan en genieten van het felle groen van jong beukenblad. Kom af en toe wel eens iemand tegen die duidelijk afstand houdt maar wel steeds goeiedag mompelt. Randje akkers en weer over een brug zet zowaar koers naar de Zoete Waters. De boer die hier was aan het verstinken heeft het mest intussen netjes ondergegraven, ben benieuwd waar ik ga uitkomen. Draai rond het militair domein en kom uit bij het Vlaamse Houtpark, nooit van gehoord. Hier worden blijkbaar inheemse gekapte bomen stam per stam verkocht. Voor mij is het een lang tegelpad met vooral mijn liefde de rode beuk. Kom finaal weer uit waar ik vanochtend startte bij de houten kunststukjes. Zakken door de holle weg en genieten op mijn eentje in de zon op het perron. Ja ik ben weer eens de enige reiziger tot Leuven. Moe maar tevreden, mijn conditie is nog niet wat ik zou willen maar we werken er aan.      

FOTOREEKS

Treinticketje van € 2,50 goedkoper kan je het niet bedenken. Reis dan ook maar van Leuven naar Oud-Heverlee, de zondagse markt van Heverlee ligt er onderweg verlaten bij. Het zwerk is nevelig als ik uit de trein stap, wandelpaal 1 die weet ik ondertussen staan. Koekoek ik ben er ook en hij geeft van jetje. Bogaardenstraat tot bij The Shelter in Korbeek-Dijle en dan even onbekende landelijke paden. Stukje steenweg dat ik ken van mijn busreizen naar de IJsetrippers en vervolgens door het groen, parallel met de Dijle die ik niet te zien krijg. Heerlijk genieten van prachtige paden afgezoomd met wilgen, veel bloempjes in de boorden en genieten van kleur, moerassig terrein tot de monding van de IJse. Even mee stroomopwaarts met deze rivier en dan langs een verweerde muur naar Neerijse. Ken dit hier met de ogen toe  want zijn de parkoersen van de IJsetrippers. Scherpe afdaling tot de witte paardenhoeve en dan genieten van prachtig in bloei staande Japanse kerselaars. Zonder na te denken een route gemaakt en nu genieten van kristalheldere rivier de IJse tot in Loonbeek. Wandelaars zijn er vrijwel niet, MTB-ers wel en af en toe joggers. In Loonbeek mag ik klimmen de akkers tegemoet. Langs de camping ons welbekend en genietend van prachtige koolzaadvelden en de mooie zang van leeuwerikjes. MTB is nadrukkelijk aanwezig. Ik stap over kasseitjes en langs bewerkte bolle akkers door mij onbekend terrein. Zo leert een mens nog eens wat bij, geen huis te zien overigens. Af en toe een schrille kreet van een fazant, verder de absolute stilte. Randje Leefdaal – Neerijse, en weer op een plateau met schitterend geel koolzaad en het grijze mistige zwerk. De Brede Weg wordt beton, ellenlang en met een massa aan fietsers. Wie blijft er in zijn kot ? Veel MTB maar ook gezinnen met jonge kinderen, tja je moet wat met je tijd. Ik duik weg van de drukte en krijg een parel van een holle weg cadeau vanaf een patattenveld, dit is puur genieten. Kom tot mijn verbazing in Korbeek-Dijle uit en stap terug naar het spoor in Oud-Heverlee. Moet den ijzeren weg een hele poos volgen van rechts naar links. Gelukkig hoef ik hem niet want Infrabel voert er werken uit. Kom uit bij een tunneltje onder de E40 en dan weet U wat er komt … dan … dan … neen ik doe het anders deze keer. Arenberg uiteraard maar langs zijn achterkant en park deze keer, best wel mooi. De kilometers zitten er weer op, dinsdag start ik in Sint-Joris-Weert.    

FOTOREEKS

2020 is een heel vreemd jaar. De Belgische lockdown gaat nog zeker door tot 3 Mei. Alle respect voor Sophie Wilmes trouwens, de haantjes uit de Belgische politiek kunnen van haar veel leren ! Geen officiële wandelingen in het ganse land tot 30/06 en geen massa bijeenkomsten tot 31/08 (Geen 4daagse van de IJzer dus Linda). Waar gaan wij naartoe ? Lichtpuntje is wel dat de mensen mekaar weer goedendag wensen op straat, de enkelingen die je tegenkomt toch. Met al dat slechte nieuws begin ik depressief aan mijn dag, maar het is vandaag zondag en dus wordt er gewandeld. Vreemd dat ik nu al acht dagen slechts twee data ken. De zaterdag naar den Aldi en in mijn kot ondernemingsnummers opzoeken, de zondag gaan wandelen, een andere dag bestaat er blijkbaar niet meer. Wordt vreemd als dit veranderd.

Maar op pad, de eerste vijf kilometer zijn dezelfde als de vorige zondag tot het Arboretum. Opvallende vaststelling : vele auto’s staan er vol stof bij, zijn blijkbaar al een hele tijd niet meer van nut geweest. Op duidelijke afstand van andere wandelaars naar rechts deze keer en vrij snel mogen genieten van die prachtige dreven rode beuk, ik begin op te fleuren. Op mijn ukkie door een strook bos dat mij niet bekend is, meegenomen dus. Vanaf knooppunt 11 wat huizen lopen tot het stemmige Sint-Anne kerkje, mij welbekend. Kasseitje onderaf en even pauze op een bankje om een jong koppel met hond rustig hun ding te laten doen. Tegelpad tot de spoorbaan dan en het station van Oud-Heverlee, gebouw doet een beetje hippie aan. Over den ijzeren weg en straat aflopen tot De Dijle, The Shelter en Korbeek-Dijle. Dwars door het stille dorp en dan de Hollestraat in. Doet zijn naam alle eer aan en laat mij over deels kassei en deels half verhard klimmen de akkers tegemoet. Prachtige vergezichten vanop het plateau en koolzaad zorgt voor kleur tijdens deze haast zomerse dag. Veldleeuwerikjes zingen hun hoogste lied, in de verte de radar van Bertem maar zo ver gaat de reis vandaag niet. Een parel van een hobbelige holle weg zet mij af onder de E40 en in Bertem. Wandel door de Dorpsstraat en langs de Voer (?) in het dorp om dan weer te klimmen naar het plateau en voorbij de E40.

Leuven ligt aan de Dijle en ik moet dus opnieuw zakken. Krijg een schitterende, mij onbekende holle weg cadeau, groen van het kan niet meer maar ook een heel hobbelig karrespoor. Kom uit bij de bewoning van Ormerdaal en neem een korte pauze in een bushokje. Een straatje verder ben ik weer op bekend terrein. Hé hier kwam ik langs toen ik van Overijse naar Leuven stapte ! Genieten van de Dijlevallei tot het tunneltje onder de E40 en de parking van deze autobaan. Dan een dijkje op door moerassig gebied. Kwam ik vandaag bijna niemand tegen, hier is er wel wat beweging. Ken het nu uit het hoofd, weggaan van Egenhoven en even een verboden bankje doen bij kasteel Arenberg. Ze zijn weer binnen de 27 kilometer, den ouwe blijft het doen.

FOTOREEKS

Vandaag start ik ambitieus vanuit mijn eigen kot. Kwartiertje opwarmen tot de prachtige Abdij van Park en eerste knooppunt van Zuid-Dijleland zoeken. Soixante-neuf is gauw gevonden. Even langs de vijvers en dan een beetje puzzelen door straten tot de Milseweg. Zachtjes klimmen over een holle fietspad tot de kazerne van Heverlee. Wat fietsende jonge gezinnen en joggers maar vrij rustig eigenlijk. Prachtig haast zomers weertje ook, lekker toch. Bij 68 sta ik voor een dilemma, kan naar 67 op twee manieren. Verhard en onverhard denk ik en ik kies uiteraard voor het tweede al is de ondergrond er ook ‘hard’. Langs akkers en dan door een sparrenbos, Suske geeft zijn Wiet van katoen. Kom zowaar uit bij het Militaire kerkhof van Heverlee en vervolg door een prachtige dreef van ontluikende rode beuk, ben ik dol op. Steenweg over en het Arboretum van het Heverleebos in. Hé Jan heb jij hier mee aan de tekentafel gezeten ? Lekker wandelen door prachtige dreven van een Zoniën uitloop tot in Vaalbeek. Even huisjes kijken en dan een kasseitje en verweerde asfalt op de akkers tegemoet. Tractor met droogmest komt even de buurt verstinken, ieder zijn vak. Ben hoog boven Blanden en stap via een brug over een drukke weg. Wordt genieten van dreven langs gewone en rode beuk, ik ben in mijn sas. Strookje met in bloei staande gaspeldoorn, een reetje dat schichtig wegvlucht. Ik loop haast op mijn eentje lange rechte paden tot de Bierbeeksepoort van het Meerdaalwoud. Krijg er een doorkijk over weidse akkers cadeau, geen huis te bespeuren. Ben zowat op het verste punt van mijn tocht en ‘kier ne kier were’’ aanvankelijk langs een afzoming van dennen en dan spar. Een eekhoorntje spurt vanuit het struikgewas een boom op, ik zie de guit maar een paar seconden. Een specht timmert er duchtig op los. Merk nu plots veel groen gewas op de bodem, grassen en bloempjes allerhande, lukt niet als je langs beuken loopt. Stap nu blijkbaar dus door natter gebied en dus ook wulpser. Vecht mij intussen naar knooppunt 113. Had een lange en een kortere route voorzien vandaag. Koos bij 114 den toch maar voor lang en terecht want met prachtige dreven. Maar waar blijft die verdomde 113 nu ? Een eindje na twee picknickende dametjes vind ik hem dan toch, ben ik te traag of zijn de afstanden fout gemeten ? Kasseitje nu en weer een brug over de ooit eens drukke steenweg. Moet op punt 111 uitkomen maar dat wordt 121 na een stapje voorbij een militair domein. Heb hier wat terrein kennis en besluit niet de retour van deze ochtend te lopen maar naar 122 te wandelen. Yes ! Kom zo bij 123 uit en terug op de geplande route, c’est con. Open terrein nu met iets dat op een wijngaard lijkt maar aanplant van nauwelijks 30 cm hoog. Zakken door een holle weg. Vervolgens een kasseitje tot een kasteeltje randje Vaalbeek.  Mag een poos een beek volgen die langs een gitzwart moeras naar de Zoete Waters leidt. Net voor de plassen pittig klimmen, ik had niet anders verwacht. De vermoeidheid begint in de benen te kruipen, opbouwen moet pijn doen zeker bij de klimmetjes. Op het plateau nog eens genieten van de zoveelste  rode dreef. Duik een pijpje onder de snelweg door. Merkwaardig hou alle Fit-o-Meter toestellen afgesloten zijn met linten net zoals alle bankjes in het bos. Even zoeken bij het uitkomen van het bos. Een jonge knul met smartphone staat net voor mijn  aanwijsbordje. Maar wat zijn we in deze coronatijd toch lief en hoffelijk voor elkaar ! Recht naar de spoorbaan nu en dan … Arenberg, ja nog eens. Steenweg aflopen tot de Leuvense ring. Genieten van de geur van bloeiende jasmijn en de kastanje kaarsen, wat gaat de natuur toch snel dezer dagen. Ben blij bij Philips te kunnen zakken naar mijn thuisfront. Een verkwikkend bad en nagenieten van één van mijn beste dagen in de laatste maanden.   

FOTOREEKS

Geen Ijsetrippers in Ottenburg vandaag, mijn favoriete tocht is door corona geënterd, snif, snif. Dan maar alleen op pad. Heb bij Natuurpunt een tocht gevonden ‘de Hagelandse Vallei’, knooppunten in de omgeving van Wezemaal en Holsbeek. Kan niet fout lopen en ik ga op pad. Acht minuten trein van Leuven tot Wezemaal, behalve de begeleider niemand te zien. Tien minuutjes langs de Langestraat tot de Sint-Martinuskerk en meteen bordje ‘6’ oppikken. Passeer de mini replica van de Wesemeulen en mag meteen pittig klimmen de Wijngaardberg op. Onze natuurjongens maken er een sport van, op en neer en nog een keer. Pfff dit is stevige kost, ik zie de berg van alle kanten ! Op het plateau telkens de zure geur van appelbomen in bloei, ook een eerste keer het pittige geel van koolzaad of gele mosterd, de twee lossen elkaar af. Nog maar eens klimmen door een holle weg en dan ruim over het fruitige plateau. Kom nauwelijks iemand tegen, al eens een paar MTB-ers maar dat is het dan ook. De grauwe ochtend maakt stilaan plaats voor een zonnige namiddag, de wind blijft toch wel schraal. Langs een wijndruiven plantage duik ik definitief de Wijngaardberg af, kan genieten van vlakke paden in de vallei. Brem kleurt de heuvel Paasmaandag. Middels een brug over de A2 nu en vervolgen over een kasseitje. Langs het randje van de Beniksberg en dus nauwelijks een molshoop. Zakken door een holle weg tot wat huizen en even zoeken naar de Molenbaan, geholpen door een Ollandse streekbewoner. Kom uit bij een watermolen en mag dan stroomopwaarts genieten van een waterloop, zelf stappend over een maaipad.  Lijkt dat ik hier nooit gewandeld heb en het is oh zo mooi en rustig. Bomen staan er frisgroen bij, bloempjes aan de kant van de paden zijn stralend wit. Ik wissel akkers en bossen, paardenbloemen staan in pluis te wachten op de wind. Alhoewel dit moerassig gebied is zijn de grondpaden beenhard, wordt wat deze zomer. Kom in Dutselhoek uit en ga na een akker pittig klimmen het Chartreuzebos in. Brede lanen door het beukenbos en dan mits een holle weg zakken tot randje Holsbeek. Aan de overkant van een steenweg prachtig koolzaad in de bloei en als de natuur overneemt een zee van witte bloempjes. Opnieuw nat bos en moerassig terrein maar perfect begaanbaar. Ik volg een beek door het stille landschap. Bij een paar hoeves even een open riool en dan nog meer waterlopen. Krijg zelfs een paar oude vlondertjes onder de sloffen en vervolg door de weilanden en bossen van Kloosterbos naar de A2. Even nog een heerlijke strook daslook in volle bloei, haast bedwelmend. Een laatste strook langs een beek en daar is de A2 weer. Gewoon terug tot Sint-Martinus dan en naar het station. Dit was een prachtige tocht waarbij de aangegeven kilometers voor interpretatie vatbaar zijn. Mais quand on aime on ne compte pas. Heb mij wel even verslikt in de treinuren en moet in plaats van 20 minuten een uur wachten om weer in Leuven te geraken. Op mijn eentje bankje in de zon op het perron, moet kunnen.

FOTOREEKS

Mijn eerstvolgende werkdag is 22/04 wegens corona-werkloosheid, is een officiële term. De werkgever laat uitschijnen dat 40% werkloosheid de norm zal zijn tot einde mei. Wij hebben inderdaad op dag basis slechts 5 tot 10% van de bestellingen meer, werken dan ook voor tandartsen. Ik heb op vrijwillige basis een hele hap werk mee naar huis genomen, databases schoonmaken maar ga natuurlijk bij dit mooie weer ook wandelen. Dag om dag wandelen en in mijn kot dus.

Bij gebrek aan onze Paasmaandag tocht in Ottenburg neem ik bus 395 naar Overijse. Wandelen langs twater. Vanaf de startplaats van onze augustustocht stap ik langs het gemeentehuis naar de nieuwbouw rond de ommuurt Ijse. Geen scholen visjes te zien in het heldere water, social distance ? Stap vervolgens langs de vijvers van De Leegheid, eerst kassei dan half verhard.  Voor het eerst dit voorjaar kwakende kikkers, een nest van een waterkieken ook, de natuur leeft ! Moet het fietspad op, leuk afgeboord met ‘pisbloemen’ een zee van geel en Paasgevoel. Kom in Huldenberg aan, zijn kasteel, watermolen en prachtige kerk. Ik loop niet lekker vandaag, noch mentaal, noch fysisch, je hebt zo van die dagen. Op slecht karakter dan maar want aan het parkoers zal het niet liggen, ik hou hier echt wel van. Op weg naar Loonbeek, nog steeds langs de Ijse een eend met kuiken, die was er vroeg bij ! Even geen kronkels in de route, gewoon rechtdoor langs de Ijse tot Loonbeek, met bloeiend koolzaad in de berm. Langs de hoeve en de watermolen en hupsakee richting Neerijse. Stappen maar langs het glasheldere water. Er zijn wel wat fietsers maar geen wandelaars. In Neerijse genieten van het kasseitje met Japanse kerselaars in volle bloei, het roze gemengd met inheemse witte bloesems, schitterend. In elke poel maken kikkers een hels kabaal, lijkt mij toch wel vroeg in het voorjaar. De witte hoeve, het kapelletje en het kasteel, ik stap naar de Doode Bemde. De vlonders zijn momenteel echt niet nodig want de grond ligt er kurkdroog bij, op sommige plaatsen zelfs al gebarsten. Wordt ons een zomer ! Zwerf nu mee stroomafwaarts met de Dijle … tot de monding van de Ijse. Verlaat de rivier en loop door jong bos langs een zijarm van stilstaand water tot Korbeek-Dijle en The Shelter. 

Korte pauze op een bankje en ‘vort met de bok’. Open terrein, weiland met duizenden bloempjes in wit & geel, beetje fietsers op mijn route in zomerse outfit, het mannelijk oog mag ook wel eens genieten. Bij een tunnel onder de E40 weet ik Leuven nabij. De Dijle zie ik al een tijdje niet meer, loop door bosrijke dijken jawel langs moerassige waterloopjes. Plots de zang van mijn eerste koekoek dit jaar, luid en duidelijk, is echt wel een vroege vogel. Van Egenhoven wandel ik naar het kasteel van Arenberg waar ik burgerlijk ongehoorzaam een bankje in de zon doe. Schattig hoe een kindje dat net kan lopen al voor Lionel Messi leert, ze kirt van de pret onder het lachend oog van haar ouders. Even uitlopen nu langs de ommuurde steenweg tot ‘de dreef’ en dan de Leuvense ring op langs Philipps en Leuven Centraal tot ‘my home’. Een verkwikkend bad, we hebben onze dag weer nuttig ingevuld.  

FOTOREEKS

Mijn derde opeenvolgende wandelzondag langs twater. Ben de enige passagier aan boord van de trein tussen Leuven en Mechelen. Wandel ook vrijwel alleen voorbij de Thomas Moore campus tot Nekkerspoel. Pik er de hoog ommuurde Dijle op bij erg laag water. Tussen de gebouwen door komt soms eens de Romboutstoren piepen, badend in weldoend zonlicht. Passeer onder meer de Dossin kazerne en verlaat de bewoning als ik het kruispunt met de N1 oversteek. Kan nu echt het jaagpad op en ben vandaag heus niet alleen. 95% van diegenen die ik tegenkom zijn fietsers, hoofdzakelijk ‘terroristen’. De social distancing is dan ook kantje boordje. Dorre rietkragen, bloempjes in het gras, mijn eerste dartele citroentje van het jaar. Mij hoor je niet klagen. Brandnetels steken ook stilaan de kop op, sommige plantjes weten duidelijke van de voorbije vrieskou. Onder de E19 door en langs een kunstmatige heuvel, de uitzichten veranderen regelmatig. Bij de Grote Vijver Zuid moet ik het water verlaten vanwege het Sigmaplan. Tussen bedrijven door kamperen tientallen Oost-Europese vrachtwagen chauffeurs. Kan dan langs de fel blauwe vijver zelf lopen en zie in de verte al de blauwe bruggen van Rumst en het Zennegat. Ik keer nog niet terug naar het water, heb hier terreinkennis en kies voor eindelijk onverhard door een verwildert jong bos. Heerlijk flaneren langs toch ook weer kleine waterloopjes en opnieuw enkele citroentjes als gezelschap. Besluit één blauwe brug over te steken richting Rumst en dat had ik beter niet gedaan. Het lijkt hier wel een fiets autostrade, te gek eigenlijk. Bij de samenkomst der rivieren een tiental sierlijke zwanen op het water, mooi toch. Passeer een steenbakkerij, bemerkt veel rode korstmossen aan de kant van het pad. Passeer Terhagen en stap langs Hoek Boom binnen. Op de kaai een verassing van formaat, Linda & Charles komen uit tegengestelde richting aangewandeld. We houden onze social distancing maar wat is het aangenaam eindelijk nog eens de visu met wandelaars te kunnen praten.  Uiteraard bespreken we onze ervaringen met de onzichtbare sluipmoordenaar. We zijn het er over eens, missen dat vele warme sociale contact dat zo eigen is aan de wandelwereld. We zijn zo druk aan het babbelen dat ik vergeet van hen een fotootje te nemen, waarvoor mijn excuses dus. Met een hartelijke groet vervolgen we elk onze eigen weg. De spoorwegbrug richting Puurs staat open, hm is niet normaal. In station Boom geen enkele aanduiding van een onderbreking, k heb deze lijn wel nodig straks. Aan de overkant van de A12 wacht Noeveren en zijn mooi in stand gehouden steenbakkerijen. Terug de Rupeldijk op dan en langs Kim’s place. Na Niel duik ik terug weg van het asfalt en zijn vele fietsers het prachtige Niels Broek ik. Heerlijk pad door moerassig terrein al ligt het er nu toch op zijn droogst bij. Anemoontjes sieren de boorden, een specht timmert er zich duchtig een maaltijd op los. Een laatste keer de dijk op tot afspanning Tolhuis. Normaal zit dit terras afgeladen vol maar nu doen zij het noodgedwongen met afhaal maaltijden. Stap nu richting ’t Laar, deels een kasteel en vergaderruimtes. Loop Schelle binnen bij de voetbalterreinen en  stap de Fabiolalaan op tot de kerk met scheve toren. Besef dat ik in Hemiksem lang op een trein zal moeten wachten maar dat ik het net red tot station Schelle. Heb twee minuutjes over maar …. geen trein te bespeuren en ook geen aankondiging. Dan maar terug naar de Fabiolalaan en wachten op de bus. Merkwaardig dat je achteraan dient op te stappen en de stuurhut van de chauffeur met linten is afgesloten. Beetje beweging in de Abdijstraat en op naar ’t Zuid. Daar tram 10 nemen tot ’t Astridplaan. Toch wel wat volk op de tram en dus zijn de afstanden tussen de reizigers beperkt. Op het plein zelf is elke bankje bezet, telkens door één persoon. In het station is het stil en ik heb meteen een, vrijwel lege trein naar Leuven. Bereken dat ik weer 6 uur gewandeld heb. Twee dagen werken deze week en ik ben dan 10 dagen thuis wegens tijdelijke werkloosheid. Terecht want we hebben nog nauwelijks klanten (tandartsen) en zijn dan maar aan het klussen geslagen, databases opruimen, kan ik van thuis ook via Google. Heb al een eerste plannetje voor zaterdag … ja weer aan twater.

FOTOREEKS