Archief

Ik wandel wel dit weekend maar dan in functie van onze tocht te Hoeilaart. Zaterdag kwart voor tien zijn Wim en ik paraat voor 13 kilometer pijltjes hangen, dat denken we toch. Andere maatjes zijn al druk in de weer om de zaal klaar te zetten. Is in een school, turnzaal, dus je moet van niets beginnen. Wij op pad, de eerste honderden meters voorbeeldig van pijlen voorzien door Mieke & Roland op één punt na, wat ik zondagochtend zal ontdekken. Stevige klim om de dorpskom uit te geraken en snel een mix van natuur en bebouwing. Ik voel, we zijn goed bezig. Prachtige hobbelige dreef door een akker en dan Zoniën in. Deel parkoers dat we niet verkend hebben. Gewoon rechtdoor lopen zei Wilfried. Als ik bij een tunnel onder de ring uitkom weet ik dat we fout zijn. Zie een knikje op de parkoerstekening maar waar ? Stukje ontpijlen en we kiezen een pad. Leuk dat wel, maar lijkt ons meer iets voor ruiters. Komen inderdaad op een fout punt uit. Ik troon Wim mee de helling af tot waar we hadden moeten zijn en we klimmen terug omdat we deze strook van pijlen moeten voorzien. Lopen een eindje door over de kasseiweg naar Jezus-Eik maar voelen ons beiden slecht. We keren nog eens terug de heuvel af en gaan iets knotsgek doen … averechts pijlen hangen ! Ik heb het nog nooit gedaan maar met Wim durf ik dat, die is zo sterk in omgevingsopmerking dat ik er zeker van ben dat wij dat goed gaan doen. De Stormenweg op dus, wij naar links, morgen de wandelaars naar rechts. We komen uit waar we wilden zijn, stom detail, naamloos graspad dat we over het hoofd hebben gezien. Paardenweg terug afbreken nu en dan gezwind verder naar Jezus-Eik. Prinsendreef, in goudgeel blad, en Haagbeukdreef dat kennen we van buiten. Pauze in Den Bosuil en lacherig tevreden over hetgeen we gedaan hebben. De terugweg naar Hoeilaart is ‘gefundenes fressen’ kennen we uit het hoofd. In plaats van de geplande 13,3 km liepen we er 17,4 Wim heeft weer een verhaaltje om aan zijn Marina te vertellen.

Eerste bus vanuit Leuven zondagochtend met Jacqueline & Luc. Afstappen bij den Delhaize en meteen merken dat heel wat wandelaars een eerste 90° naar links missen. Vraag aan Danny om meteen in te grijpen en ga op zoek naar Wilfried. Assisteer in de voormiddag Lydie & Nadine als tweede inschrijftafel. Is weer even wennen want nog maar de tweede keer dat ik dit ‘op mijn ukkie’ doe, scannen, tickets en stickers geven, geld ontvangen, het vraagt concentratie. Zullen dus foutjes inzitten. Het valt mij op hoeveel wandelaars niet aangesloten zijn bij de Bond, 30 % zegt Wilfried en je merkt dat het voor hen routine is. Mmm, ben daar niet blij mee, zet onze werking op de helling wegens steeds minder helpers. Kort na de noen transiteer ik naar de toog van de koude dranken. Het is er berendruk. We zijn met drie om de klanten te bedienen en Mark zorgt voor de aanvulling van de frigo’s en het spoelen van de glazen. Wat we ook doen, we kunnen de toestroom van dorstige kelen niet aan. Er ontstaan files van wel 20 klanten, ik haat dat.  We werken ons te pletter Francis, iemand wiens naam ik niet ken en ikzelf. Mark is in zijn eigen stijl een prachtige hardwerkende ruggensteun en zijn vrouwtje Chantal zorg voor het afruimen van vuile glazen met occasionele hulp van een paar maatjes. Midden de namiddag komen Roger, Viviane en Danny helpen, oef. Het volgende probleem dient zich aan, te weinig propere glazen. Elk om beurt stormen we door de propvolle zaal om leeggoed op te halen. Het gaat keihard tot zowat 16:30 en dan bekoelt de situatie. Tijd om op te ruimen. Chantal, Mark en ik beginnen glazen in te pakken en daarna frigo’s leeg te maken en flessen te sorteren. De mannen zijn te driest maar Chantal is bij de pinken en corrigeert zowat alles. Nog even alles natellen en ik stel vast dat we niet genoeg in detail gewerkt hebben, weer een les bij.

Na het vullen van de paletten van de brouwer stap ik naar de bushalte voor de rit van 19:00. Deze blijkt niet te bestaan en ik moet wachten tot 20:00. Och, het is rustig weer en ik kan een uurtje op een bankje recupereren. Ben om 21:00 thuis, hapje eten en bedtijd, morgen is het weer dag. Weer op stap met Wim dus door dat overheerlijke Zoniënwoud om het van pijltjes te ontdoen. Zalig zonnetje op de kletskop en binnen de vier uur is de klus geklaard. En vlotte wandeling, leuke babbel en geen enkel probleem. We zijn zeer tevreden over ons geleverde werk. Busreisje van een uurtje met beetje vertraging bij Gasthuisberg. Ben een fiere Ijsetrippers. We kregen niet minder dan 1970 gasten over de vloer, waarvoor onze dank, de natuur gaf ons parkoers een uitzonderlijke glans en we hebben genoten vaan een te gekke bepijling en het echte teamwork van de helpers op zondag. Vast en zeker één van mijn beste tochten ooit als helper bij de Ijsetrippers.

Was de planning zaterdag in Dilbeek te wandelen voor de eersteling van de Trekplosters, het vele werk voor BNLW besliste er anders over. Krijg de laatste tijd heel wat Chronolive files binnen van vooral Luikse clubs, leuk maar er kruipt tijd in de verwerking. Twijfel erg lang over mijn tocht van vandaag. Vier kilometer van mijn deur in Kessel-Lo of Adeps in Ottignies. Kies voor het onbekende een treinreisje van drie kwartier ver. Vanaf het station trappekes op en tegendraads het parkoers tot de startschool. Het is er berendruk, veel jonge mensen met kinderen, de schoolgemeenschap is dan ook organisator. Zoals dikwijls bij Adeps een prachtige catering, ik laat mij een heerlijk broodje ‘americain et crudités’ smaken. Zie ook dat de lokale biertjes om 10:00 al vlotjes de keelgaten ingaan. Op pad voor 20 kilometer. Verslik mij al meteen in een dubbele linkse bocht, verward door de meute. Stap in een grote groep van gehucht Petit-Ry naar Bison. Stratenloop dit begin en steeds weer op en neer, pittig parkoers. Ben blij mijn winterjas aangetrokken te hebben, het is fris en heeft vannacht blijkbaar gevroren. Pittige klim langs een spoorwegmuur en een eerste bosstrook. Terug naar af dan in Pinchart en lekker vlak lopen langs de gelijknamige beek. Puur natuur dus en vervolgens akkers en een eerste strookje kassei. We gaan weer klimmen tot een plateau met schitterend vergezicht. Bij een bietenveld gaan de langere afstanden hun eigen gang, ben plots alleen. Stap door de velden naar grondgebied Ceroux. Wordt een afwisseling van kasseitjes en graspaden. Af en toe steekt een jogger mij voorbij, voor de rest geniet ik op mijn eentje van het prachtige weer en landschap. In het dorp gaat de 20 km er alleen vandoor. Ik blijf op het plateau lopen, over kasseitjes en onverhard tot in Bousval. Heb er 11 km opzitten. Het parkoers wordt opnieuw golvend en kan genieten van enkele prachtige landhuizen. Neem een korte pauze op een bankje in de zon. Ben conditioneel niet zo sterk, wandel te weinig de laatste maanden. Loop door een vallei in gehucht Limauges (Court-Saint-Etienne). Pittig klimmetje en nog meer huisjes kijken. Op en neer blijft de reis gaan door een prachtige holle weg die Chemin de Wavre blijkt te noemen. Ben weer in Limauges maar dan een verdieping hoger dan daarstraks. Laat de bebouwing achter mij en stap door een plateau met gele mosterd, gerooide bieten en maïs, prachtig zonnig vergezicht ook. Voor het eerst vandaag ook modder en dan een schitterende holle weg met veel kleur dankzij het gevallen herfstblad. Dit is echt wel genieten maar … het is even geleden dat ik nog een pijl gezien heb ! Kom in Mousty-Eglise uit en inderdaad … geen markeringen meer. Heb geen zin om terug de helling op te lopen en stap even door. Ben slechts op een paar kilometer van het station van Ottignies, heb terreinkennis. Loop dan maar de steenweg af tot de trein. Bekijk er mijn parkoersplannetje. Heb inderdaad een ‘stop and go’ markering fout gelezen en eigenlijk parallel met de voorgeschreven route gelopen. Och ja, ben toch beloond geweest met het mooiste strookje van de tocht. Ronny (Stekene) zit op dezelfde trein als ik, hij blijkt GR aan het lopen te zijn. Vandaag tussen Vertrijk en Sint-Joris-Weert. Deed ik enkele jaren geleden in omgekeerde richting en is inderdaad echt wel mooi. Volgend weekend ben ik ‘van dienst’ in Hoeilaart, hoop er U te kunnen begroeten.    

FOTOREEKS

Ik heb de ganse week getwijfeld. Zou ik wel op maandag gaan wandelen want heb dan toch zo veel werk voor BNLW. Hak de knoop door en ga op pad. Op het perron in Leuven kom ik Sylveer tegen, alleen want Rudy is een beetje ziekjes. Krijg meteen onthutsend nieuws mee. Jules (Turnhout) is er niet meer. Ik zat een week geleden nog met hem aan tafel in Zoersel, heb het plots koud en ben stilletjes ! In station Hasselt gaat het belletje waarbij de machinist de begeleider oproept. Wij weten wat dat betekend, technische storing. Neemt een kwartiertje tijd in beslag en dat zal ik tijdens de terugreis ‘betalen’. Vanaf station Bokrijk meteen het parkoers op, de laatste kilometer van de tocht zo wat. Prachtige bosdreef tot het wat oubollige, erg grote college.  Rene en Marina zijn mijn ontvangstcomité. Ze kijken wat sip,  Rene heeft een bijkomend medisch probleem maar hij wordt goed opgevolgd door Marina en het medische korps van Hasselt.

Op pad voor ruim 19 kilometer. Beginnen met enkele lange straten richting Halveweg (Zonhoven dacht ik). De herfst toont zich nu in zijn mooiste kleuren maar ook windelijke frisheid. Eén van de straten blijkt een open riool te hebben, is toch niet meer van deze tijd ! Eindelijk onverhard dwars door een moeras tot … de spoorbaan. Erop en erover en heerlijk mee slingeren met een diepliggende beek. Strookje tarmac en dan terug onverhard langs dezelfde beek. Kom bij KIDS uit randje Hasselt. Keer de stad de rug toe en wip weer over ‘den ijzeren weg’. Domein Kiewit komt nu uitgebreid aan bod, verharde fietspaden en onverharde boswegels lossen elkaar af. De pauze is in een keet met twee zaaltjes. Het is er veel te druk. Bammetje kopen en doorlopen dus maar, ben zowat 1/3 ver.

Loop langs een plas met eiland het halfopen terrein van het domein op. Rondom het kasteel een heuse Vlaamse dierentuin met o.m. grappige dwerggeitjes, schapen, zwijnen en ezels. Duik opnieuw de bossen in met heel wat woelsporen van everzwijntjes. Meerdere keren lopen over heerlijke vlonders en passeer Houffalize (ja toch wel !) waar de restanten liggen van een Amerikaans vliegtuig uit WOII. Bos & beek blijft het thema van de tocht. Even wat hemels gedruppel en langs het voetbalstadion van Hades. Nog een fietspad en er resten mij vier kilometer of daaromtrent. Loop dus gewoon door, zoals bij Adeps, lang de uitgebreide speeltuin van Kiewit. Opnieuw de bossen in met het groen van spar en het geel van loof. Passeer een paar waterpartijen (denkelijk De Maten) en loop hoog boven een beek tot de spoorbaan. Linea recta in het groen naar het station nu. Zes minuten te laat voor de trein. Kan gelukkig voor de toenemende regen schuilen in het leuke rode pandje van Bokrijk (zie foto). Krijg het toch koud en ben blij een uurtje later op een warme trein plaats te kunnen nemen. Dutje doen tot Tienen en dan aandachtig om in Leuven uit te stappen. Best wel leuke tocht, alleen jammer dat de namiddag verregend werd.

FOTOREEKS

Plots is het ‘fris aan de vis’, de zomer is voorbij, ’s morgens en ’s avonds in het donker tasten, brrr. Maar het belooft vandaag een zonnige dag te worden en dus ga ik op pad. Kom in station Mechelen Rik tegen, we kruisen elkaar. Ben op weg voor een dertiger  in Ruisbroek-Sauvegarde die er maar 25 zal blijken te zijn. Ben met alles tevreden dezer dagen. Eerst een lokale lus van 8 km vanuit de toch wel drukke startzaal. Straten lopen tot het pompstation van de Vliet en dan moederziel alleen over landdijken naar … Eikevliet ! Wat loop ik deze strook graag ! De Eikse Amer, een strookje kassei, veldweg dan richting Wintam. Ooit iets meegemaakt met een familiaire kip. Er is maar één persoon meer dan ik die dit kan navertellen. Onvermijdelijk nu naar het Zeekanaal, vissers  doen er het hun ding. Uitzicht op Hellegat en Boom, lijkt saai maar ligt mij wel als tussendoortje. Paar herfstige straten en de eerste etappe zit er op.

Zoals ik dat de laatste tijd wel meer doe loop ik gewoon door. Richting station nu en linea recta langs een verhakseld maisveld onderaf de Vliet die ik daarstraks bewandelde. Helaas veel beton lopen door de velden, de geur van volwassen groene selder in de neusgaten als de 25 er weer eens alleen vandoor gaat. Steegjes lopen voorbij het treinstation en samen met Nicole & Herman tot de pauze in het Familieheem. Halven dans, zij nemen pauze ik stoom door. Werk mij door ‘wegenwerken’ tot het Hof ter Zielbeek, strookje park tot de volgende betonweg in het groen. Krinkel, winkel lekker met de beek mee en loop dan linea recta de spoorbaan van Mechelen naar Sint-Niklaas. Oef, eindelijk wat zachter terrein onder de sloffen kuierend langs groenig water.  Neem in het Familieheem mijn enige pauze. Clubmaatje Mieke stoomt voorbij, is zoals altijd druk in de weer. Heb hoge verwachtingen bij de laatste etappe en wordt ook beloond.  Meteen naar de Mariagrot en de Bidweg van Ruisbroek en dan het natte bos van Zillebeek in. Het is maar 4 km maar wel puur genieten van ‘vettige’ graspaden langs menige beekjes. Een leuke vlonder die we delen met Chiro jeugd mag niet ontbreken.  Ik stap tevreden terug naar de trein. Was de tocht die ik voor ogen had.

FOTOREEKS

Gisteren stond Adeps Hennuyères op het programma maar ik geraakte de bedstee niet uit, oververmoeid. Uitslapen dan maar tot 09 :00 en vaststellen dat het regent, rustdag meteen. Vandaag wel op pad. Bus 417 oep het Astridplein is goed bezet met wandelaars, kranige tachtiger Rik uit Bornem en ook Tante Nonneke (Wilrijk) en het vuil van Hemiksem. Tanteke komt haar gal spuwen, ik moet lachen, hoe dom kan iemand zijn ! Maar geen probleem ik ga wandelen al valt dat in het begin een beetje tegen. Beland in een mini najaarsstorm met regen en wind. Villawijken, het groen van Kievietheide en Meerheide, leuk is het niet onder het hemelse nat. Bij De Hulsten gaat de 30 km er alleen vandoor en het wordt zowaar droog. Geen regenjack meer voor de rest van de dag.  Nogal wat beton lopen helaas. Knuffel geven aan een pracht van een Brabantse grijze hengst en dan dreefjes lopen door het halfopen landschap. Domein ’t Ende, mij totaal onbekend is een fraai bosgebied. Terug naar de Sint-Antoniussteenweg en het Gagelhof, verhard en onverhard wisselen elkaar constant af. Even verwarring als we de kortere afstanden oppikken en dienen mee te lopen. Een ‘heen en terug’ bepijling was hier op zijn plaats geweest. Ik ben bij de les en loods mijn mede loper de juiste richting uit. Heerlijk dreven lopen nu met een ondergroei van rododendrons tot de pauze in Monnikenheide. De 11 km waren er twaalf zegt mijn maatje, hebben er gratis een kilometer bij gekregen.

Kom zowaar Clement & Daniel tegen, twee of drie jaar geleden ? Vertrek toch weer alleen, ligt mij de laatste tijd. Villaatjes kijken in het groen en het Zoerselhof passeren, pronk kasteel. Meerdere dreven en meerdere splitsingen, concentreer mij in het Zoerselbos. Genieten in het aanvankelijk natte groen wordt later droger. Veel spar met een ondergroei van rosse koningsvarens. Opvallend, de zon is dapper van de partij, ik stap een heerlijke boslus tot Schriekbos en zijn villa’s. Nog even en ben weer bij de rustpost. Heb goede benen vandaag en loop dus nog maar eens door na een kleine 20 kilometer. Drie splitsingen en een heel eind ver hetzelfde parkoers van een paar uurtjes geleden. Ik ben er niet helemaal gerust in maar doe wel exact wat moet tot een langgevelhoeve gedateerd 1828. Loop nog maar eens op mijn eentje, bijna de ganse dag vandaag, door het natte groen. Mis bijna een pijl naar links maar ‘Jantje zag een pijltje hangen, blozend zo rood’. Stap door het Gemeentebos en langs een kiezelige veldweg tot het centrum van Zoersel. Neem mijn eerste en enige pauze na 25 km. Nog een klein uurtje lopen met begin door het winderige dorp. Bij Drengel weg van de steenweg en het landelijke beton op. Uitweg noemt het hier en dat is letterlijk te nemen ‘uit de bewoning’. Ga wat zwerven langs pas gemaaid hooiland en prachtige hoeve Den Tisselaer. Even om een tractor heen die zich heeft vast gereden in de blubber en dan naar de bus. De terugreis verloopt niet volgens het boekje. De trein wordt opgehouden in Antwerpen-Berchem wegens aanrijding van een persoon te Duffel. Reis dus niet over Mechelen maar over Lier. Maakt voor mij niets uit maar wel voor heel wat reizigers naar Brussels-Airport. Een jonge man naast mij maakt zich zorgen. Hij woont in het centrum van Steenokkerzeel en mag pas tot een bepaald uur binnen. Hij spreekt keurig Nederlands en begint druk te telefoneren.  In Leuven steekt hij zijn duim omhoog, probleem opgelost. Het leven zoals het is in de maatschappij van vandaag.           

FOTOREEKS

Het zal niet waar zijn hé!  Personen langs het spoor in Bruxelles-Chapelle. We verliezen gelukkig maar 7 minuten. Jacqueline & Luc zitten ook op de trein naar Wetteren. Onze gastheren bieden een alternatieve route aan van station tot startlocatie. Lusje door de start voor de 30 km, Luc gromt, is zijn ding niet. Is helaas in deze economisch moeilijke tijden niet te vermijden. Ik ga alleen op pad langs een stratenparkoers. Passeer een klant met speciale betekenis voor mijn werkmaatjes, wordt nog grappen de volgende week. Mag beton ruilen voor onverhard en weilanden. Een zee van oranje bloempjes zorg voor kleur, ben blijkbaar in Laarne. In de onverharde wegels geniet ik van de prachtige herfstkleuren, Ginstwegel & Helschootdreef zorgen voor afwisseling tussen de villa’s. Zowaar een kasseitje, paardenweiden, een bos in kaalslag en steeds weer enkele straten tussendoor. De laatste strook bebouwing zelfs met een open riool. Heb er acht kilometer opzitten tot de startzaal.

Vort met de bok langs bedrijvencentrum Recticel. Duik akkers in met her en der wat jonge bomen aanplant en richting Ten Ede. Dwars een drukke steenweg waar motards hun herfsttocht rijden. Strookje half kassei en dan de saaie strook open veld  van Bastenakkers. Ik loop te mopperen. Neem mijn eerste en enige rust met een Uitzet (waar Wetteren goed in is) op een geïmproviseerd terrasje in Ten Ede. Babbel met de voorzitter, Polleken en Raymond ‘sans cravatte’. Op pad voor een lokale lus, opnieuw richting Laarne. Opnieuw beton lopen naar Familiepark Harry Malter, een mix van speeltuin en dierenpark. Drukke banen zonder voetpaden, grrr word er niet vrolijker van. Blijk op grondgebied Destelbergen te lopen en toch wel door de akkers. Word verrast door een opstijgend klad houtduiven uit een maisveld, zeker wel honderd. Na heel wat tarmac plots een eenmanspaadje groen en dan de Scheldedijk op bij de Mellebrug, stap een eindje langs het water. Weg van de stroom langs een pad dat een muur volgt en dan een bosje en zowaar … modder ! De Runenborgwegel loodst mij terug naar Ten Ede en ik pik bij cafeetje Klein Ledeberg meteen de laatste etappe op. De lucht klaart uit, het zonnetje laat zich nog eens voelen, heerlijk.

Weer een heel eind tarmac tot een heerlijk kiezelpad door halfopen terrein met de herfstkleuren nadrukkelijk aanwezig. Lopen met z’n allen even fout bij een te vroege pijl naar links, was al eens meer delicaat vandaag de afpijling.  Het juiste pad dan naar de Schelde en toch wel leuk wandelen op zijn dijk. Duik een laatste keer de velden in en volg na een linea recta voorbij jonge boompjes en een muur tot de finish. Stoom meteen door naar het station, treintje komt zo. Ben teleurgesteld, de tocht die ik hier enkele jaren geleden liep was stukken leuker. Neemt niet weg dat ik na een maandje weer eens een dubbele 30 gelopen heb, het koste moeite maar ik ben tevreden.      

FOTOREEKS

Vorig weekend alleen op vrijdag gewandeld, verkenning van onze laatste tocht van het jaar vanuit Hoeilaart. ‘manke’ Wilfried heeft weer een leuk parkoers uit de mouw geschut. Intussen bewogen week achter de rug. Appartement dat ik in Leuven huur is verkocht … met één van de voorwaarden dat ik er blijf wonen ! Klus geklaard binnen de dag. Dan via Peter vernomen dat mijn God als parkoersbouwer er niet meer is. Adje van Olat ik zal je nooit vergeten, je parels van parkoersen, soms wat gedurfd, en je zachte en minzame omgang. Maar nu weer bij de les, ondanks de vermoeidheid op pad naar Borsbeek. Pech in Antwerpen-Berchem, volgens De Lijn rijdt bus 20 niet … hij komt netjes op het geplande uur aan, opluchting bij de wandelaars ! Het is even zoeken naar de startplaats maar samen met een koppel Florastappers en het advies van een autochtone dame redden we het tot de Fortvissers, randje luchthaven.

Groet aan Jan, Police de Bruxelles, en op pad voor 27 km. Rondje visvijver en dan puur natuur. Trappekes op en af en genieten van Fort 3. Oude en nieuwe gebouwen maar vooral veel groen tot een hoeve. Ben er net op het moment dat een Nederlandse wandelaar een afgebroken pijl terug in de juiste richting hangt. Ik sla de eerste pauze over. Leg aan een beginner uit hoe hij 1x en 2x moet lezen en stoom door. Nogal wat straten lopen nu en achterafjes langs Achterrot en een watertoren. Raak even aan het groen van fort 2 en loop dan weg voorbij een stemmige kerk naar de overkant van de R11. Ben hier bekend dankzij de Stroboeren. Een mix van park en volkstuintjes in herfstkleuren. De pauze ligt bij korfbalclub Catba. Ik kom er Paul Baestaens, Charles & Linda tegen voor een korte pauze. Zij hebben allen een ruime voorsprong op mij.

Op weg naar het Rivierenhof dan, langs de hoeve, het wilgenlaantje en over Het Schijn. De sportterreinen van Ruggeveld vervolgens waar ik het plezier heb de Jef te ontmoeten, ooit bevlogen wandelaar maar nu met rugklachten van de radar verdwenen. Toch geweldig dat we nog eens een babbel kunnen doen. De tocht doet mij zeer bekende paden aan. Laantje Zwarte Arend en dan de beukendreven achter ‘den Bosuil’. Waar ik een weiland wil induiken houdt een dametje mij tegen, geen pijlen meer. De Bosgeuzen zijn de enige vereniging in Vlaanderen die een tekstblad meegeven aan de wandelaars en zo corrigeren we feilloos. Gek, wij kennen elkaar niet en het dametje wandelt nog maar één jaar en toch werken we samen de rest van de tocht af. Hebben lekker een gelijk tempo en dat scheelt hem ‘een slok op de borrel’. Leuk wandelen in het groen nu bij Ertbrugge en voorbij het shopping center van Wijnegem genieten van wulps groen en vlonders langs Het Schijn. Uitbollen tot de rust bij Catba.

We lopen samen verder, ik vertel voortdurend over mijn 20 jaar wandelervaring. Lopen vooral halfopen terrein terug richting de forten van Borsbeek. Maken toch nog een fout waar we Fort 2 dienen binnen te duiken. Ik merk dat mijn maatje niet echt geconcentreerd is en verhoog mijn waakzaamheid. De afpijling is echt niet optimaal. Lekker zonnig wandelen rond de fortplas en daarna het landelijk groen in. Er zitten toch wel accenten in deze tocht die ik niet ken. De laatste rustpost op zowat een kilometer van de finish hoeft voor ons niet meer. Langs achterafjes en rustige paadjes in het groen stappen wij tot de eindmeet. Nemen afscheid van elkaar, het was toch wel een leuke tocht en ontmoeting. Op weg naar de bus kom ik sportieve Marleentje nog tegen en rijdend de drie elegante dametjes van de Koekenstad. Al heb ik dan zware benen deze avond het was een leuke wandeldag.

FOTOREEKS

Nog maar eens geen wandeling op zaterdag want te veel achterstand bij BNLW, met dank aan Straumann NV. Wel ’s avonds genoten van die heerlijke Miguel paella met de maatjes van Overijse. Pech onderweg, geraak het gebouw waar ik woon niet meer binnen ! Via de Leuvense politie een slotenmaker opgeroepen en het euvel herstelt. Dat is dan € 300 mijnheer ter verhalen op de huisbaas maar wel contant te betalen. Kom moe uit mijn bed deze morgen, wordt een dag ‘zonder’ maar stap toch op slecht karakter naar het station … Diest is de bestemming, waar mijn wandelwieg stond in het jaar2000. Reis samen met Rik (Bornem) die weet te vertellen dat de startplaats gewijzigd is. Den Amer, het zegt mij niks en er zijn ook geen aanduidingen aan het station, beetje slordig toch. Even navragen bij passerende wandelaars, och ja blijkt aan de Diestse cinema te zijn ik neem mijn treinmaatjes op sleeptouw.

31 kilometer voor de boeg, lusje van 10 en eentje van 20. Steek van wal door een paar straten en een strookje kassei richting ziekenhuis. Lattekes dan bij een enkele jaren geleden terug open gemaakte Demerarm en onder de vesten door. Het Webbekoms Broek wenkt. Lijkt mij een nieuw stuk puur natuur met bomen die de herfstige kleur aannemen van ‘ons Laura’ die vandaag ook gul op de koppetjes schijnt. Heel leuke eerste strook met nogal wat graspaden en waterpartijen tot de Saspoort. Ezeldijk dan, mij bekent als Shoe Post en naar het prachtige begijnhof. De Wilskes houden pauze, ik stoom door. De Warande komt nu aan bod, lekker op en neer in het groen. Beetje straten lopen en dan de citadel van de Diesterse para’s op, heerlijk genieten in het groen. Terug naar een Demerarm bij de Zichemse poort  en we staan weer aan de start.

Ik loop gewoon door richting station en Fort Leopold. Het traject wordt pittiger randje vliegveld waar parachutisten hun ding doen als stille vogels. Smalle paden zoals de Roye Bosschen loodsen mij richting Meulstee (Molenstede), ranke spar zorgt voor afwisseling tussen de loofbomen. Loop van het ene pad in het andere, van het ene bosje naar het volgende halfopen terrein. Passeer daarbij een eerste keer de Zwarte Beek, nogal bruin voor haar doen. Het is verdorie warm, drukkend zelfs, is niet mijn leukste atmosfeer. Maar de Tessenderloosche Weg loodst mijn door het groen van Dassenaarde naar Asdonk, wat is dit een leuk parkoers ! Een strookje heide en piepjonge populier, ik ga na zowat 17 km pauzeren bij Mariette in Dassenaarde. Zijn mijn wandelmaatjes  van het eerste uur hé !    

Lus van 9 km voor de boeg. Voel mij niet echt lekker maar ga er voor. De Eikelenberg over, in feite meer een molshoop met heel wat spar en varens. Aan de overkant van de Turnhoutsebaan is het vlak. Genieten van halfopen langs de Molenwegel en foutlopen, afgeleid door een schattig wit paard. De volgende rechte weg is wel erg recht richting Okselaar, genieten van vele prachtige paddo’s ook. Net na Katsenberg gaat mijn voorganger gewoon rechtdoor. Hij is te ver voor mijn fluitje maar ik sla wel links het smalle paadje van Catselt in. Steeds meer genietend van het zonnige groen kom ik op de Reppelsebaan uit en ga nog meer genieten van het halfopen Diesterse landschap. Smalle paadjes en brede lanen, zelfs stroken heide, we krijgen het allemaal cadeau. Ik heb wel mijn bedenking bij de aangekondigde 9 km maar het kan aan mij liggen, het is mijn dagje niet.

Het laatste uurtje loodst mij door de vallei van de Drie Beken. Er staat een vrij stevige warme wind. Een tarmacje stuurt mij over de Zwarte Beek en de Zandvoetwegel zet mij groen af bij wat voetbalvelden. Een straat lager mag ik de Cauberg tot mij nemen, pff ben moe. Wat Meulsteedse villa’s kijken en  langs de Holleweg (zijn naam waardig) terug naar de Demer. Pintje drinken en  terug naar Leuven, dit was een knappe tocht met heel andere accenten t.o.v. wat ik in Diest ken, heb een goede keuze gemaakt vandaag.

FOTOREEKS

Ik heb een verschrikkelijke week achter de rug, drie dagen op mijn eentje het werk van drie mensen moeten doen. En de directie lacht er gewoon mee. Nog 20 maanden te gaan tot mijn pensioen, ik tel af. Kom vanochtend dan ook moeizaam uit mijn bed, heb in niks zin. Verplicht mijzelf toch om te gaan wandelen, zondag wordt bakken hemelwater voorspeld en zal een rustdag worden. Kom aan de bushalte bij Leuven station Jacqueline en Luc tegen, we reizen naar Tervuren. Rustposten in Vossem en Duisburg, dan weet ik dat de tocht mooi wordt. Vanuit het wat oubollige atheneum  stap ik richting brede verkeersader en dan tot de muzikale dieren fontein bij het Afrikaans museum. Loop door prachtige dreven achter de gebouwen door. Bomen beginnen stilaan herfstkleuren aan te nemen. Passeer meerdere vijvers, langgerekte kanalen eigenlijk richting een eerste strook Zoniën. Kromsnavels vliegen met veel kabaal af en aan, die kolonie wordt steeds maar groter. Een straatje Duisburg en dan Ten Hertswegen, een prachtige golvende veldweg, deels holle weg ook. Bereik Vossem en mag nog van een strookje groen genieten langs een gracht en riviertje de Voer. Na ruim 6 kilometer kom ik aan In De Congo, het misschien wel meest typische café in de streek dat volgens Luc zijn 105 jaargang viert.

Ik stop niet, trek gewoon door langs de Kerkeweg en een streepje Voer. Even een straat en dan de kassei op, klimmend als een holle weg. Prachtig zicht op het plateau waar Roger de mosterd haalt. Slinger over de Bredeweg tot de bebouwing van Duisburg. Langs een drukke weg tot in het dorp en de rustpost. Even maatjes Ijsetrippers Lydie & Guy groeten alsook de broertjes De Keyser. Heb intussen 10 mooie kilometer op de teller staan. De lokale lus zal in het teken staan van bonkige kassei. Passeer de prachtige kerk en krijg het gezelschap van J & L. We komen Nestor tegen die piekfijn uitgedost met de fiets op pad is. Hij zal dankbaar gebruik maken van de rustpost om zijn bookes op te eten. Wij dokkeren met z’n drieën langs een kapel en het open landschap zowat richting Terlanen. Zo ver gaat de reis natuurlijk niet we maken een golvende driehoek met mooie holle wegen, veel kassei uiteraard want dit is Brabant en stilaan verdorrend maïs. Ik laat mijn maatjes gaan, ben druk in de weer met fototoestel en het maken van notities. Kom weer op de steenweg van daarstraks uit en sla opnieuw de rustpost van Duisburg over.

Loop voor de tweede keer langs Hoeve Stroykens maar zet deze keer koers naar de twee watertorens en passeer de voetbalvelden. Bieten liggen op grote stapels te wachten om naar de suikerfabriek vervoert te worden. Een zachtjes dalende straat zet mij af in Zoniën. Heerlijk genieten van prachtige dreven met beuk & spar, een ondergroei van koningsvarens ook, stilaan op hun retour. Stap door de IJsedreef naar de Wolvenweg. Heel leuk pad in dalende lijn wordt in het lagere deel een holle weg met uiteraard …kassei. Zo bereik ik de laatste rust in een schooltje centrum Tervuren naar een kort maar pittig klimmetje. Heb nog ruim 4 km voor de boeg en neem een korte pauze buiten op een bankje. Het parkoers verwordt tot een stratenloop van de werkman huizen naar de villa’s van de Beukenlaan. Het duurt mij een beetje te lang. Kom bij een kapel uit en duik opnieuw Zoniën in. Volg de Verrassingsweg aan de bosrand met hoog draadwerk dat de tuinen scheidt van het bos. Gewoon rechtdoor gaat de reis tot ik het bos verlaat bij de Jezus Eiklaan. Het feest is uit, loop gewoon rechtdoor tussen de huizen tot de afdaling naar de witte woonwijk. Een toch wel mooie tocht zit er weer op. Ik posteer mij op een muurtje tot de bus komt. Een dametje van Den Engel liep de 12 km en vond te veel straten. Tja, begin en vooral het einde van de tocht waren inderdaad stratenrijk maar de langere afstanden werden wel verwend.     

FOTOREEKS

Plan A was zaterdag Bokrijk en zondag Adeps te Stokkel. Helaas moest ik alles herzien, te zware werkweek in Zaventem en annulatie in Brussel. Ga  dan maar op zondagochtend vanaf mijn woonplaats naar Lovenjoel, zo’n vijf kilometer langs de Tiensesteenweg. Groen doorsteekje vanaf de start tot de dorpskerk en een straat verder opnieuw het groen in langs Gravenveld en het Koebos, leuke dreven en mij onbekend terrein. Het pas gehooide gras geurt heerlijk, maretak is weelderig aanwezig, de herfst wenkt. Kastanjes en eikels vliegen me om de oren als ik richting Pellenberg stap. L’été Indien doet z’n best terwijl ik langs Nederblok door veld en wei stap. Nog wat straten en langs de stemmige kerk met oude praalgraven van  Korbeek-Lo. Een eerste pauze na  7 km, alhoewel, kort bijpraten met Rudy & Sylveer en ‘vort met de bok’

Vrij snel de spoorweg volgen in het groen richting Bierbeek. Veldwegen, holle wegen, steeds heel wat Sint-Jansstappers om mij heen, Essen op busuitstap. Ruil de veldwegen in voor heerlijke Brabantse kasseitjes, lekker dokkeren tot ik zowaar weer in Leuven ben. Stukje straat langs een beek en pauzeren in ‘den bureau’ cafeetje waar ik kan spelen ‘apporteren’ met een rosse sheepdog. Jacqueline & Luc komen er ook aan, zij hebben een lus voorsprong. Waaraan het ligt weet ik niet maar ik mis de splitsing voor de lokale lus naar de abdij van Park. Heb het snel in de smiezen, ben terug op weg naar de eerste rustpost via Hoogland en een leuke holle weg. Langs laag maïs loop ik weer eens parallel de spoorweg, deels onverhard deels kassei. Sla de laatste pauze over en vat de laatste 9 km aan bij de Eikeboomlaan, zachtjes klimmend tot Sint-Kamillus. Het parkoers wordt zowaar golvend met steeds weer die afwisseling van onverhard en kassei. Geel is de boventoon in de akkers, geurt ook heerlijk. Den Ijzeren Weg blijft ook in de buurt.  Zo kom ik weer bij startlocatie Stichelke uit en … loop met een andere wandelaar naar de verkeerde bushalte. Heb het gelukkig door en we keren weerom, hij met de bus en ik te voet tot mijn woonstee, weer de Tiensesteenweg af dus. De geplande 40 km zijn er slechts 34 geworden maar daar malen we dezer dagen niet meer om. Volgend weekend onze organisatie vanuit Huldenberg, echt wel een leuke en pittige tocht die ik denkelijk zittend doorbreng, de pijltjes aan en af hangen niet te na gesproken.     

FOTOREEKS