Archief

Vandaag ga ik stappen  waar zowat twintig jaar geleden mijn wandelwieg stond, in Everbeur. Trein om de twee uur tot in Zichem en dan twee kilometer met de 2pk tot de startzaal. Kom er meteen veel maatjes tegen, Agnes & Francois vormen team met Tilly & Jean-Pierre. Inschrijven is er momenteel niet bij wegens een ellenlange file. Weet van Hans & Kathy dat ik eerst een lokale lus moet lopen, dus registratie kan later nog. Volg de meute de trap af en het parkoers op. Mmm, dit klopt niet ! Heb hier terreinkennis want zeven jaar gewoond. Ben duidelijk op weg naar de rustpost in Veerle-Heide maar te lui om rechtsomkeer te maken. Stap dan maar aan de rand van Okselaar naar de fameuze vijvers. Ben verbaasd dat én de camping en taverne Vossehol gesloten zijn, waren in de jaren 90 bloeiende zaken. Net voor de ‘lekdreef’ en de abdij van Averbode draaien we weg richting Tessenderlo. Duiken even verder de bossen De Merode in, heerlijk flaneren in het prille lentegroen. Een strook heide zorgt voor variatie, bewoning met oude chalets ook. Heb er ruim een uur opzitten tot de rustpost die ik oversla, stap nogal lange stroken tegenwoordig.  Passeer de moderne kerk van Veerle-Heide en loop wat straten tot ik weer de bossen in mag. Heerlijk genieten van een stralende dag, spar met een ondergroei van loof, soms uitzicht op weilanden of een vijver. Gek, heb dit gekend als bossen in de jaren ‘90, is nu een ruime regenpoel en een zandpad met bloeiende brem of gaspeldoorn. Op naar Schoot dan, pure bostocht met brede en smalle paden. Suskewiet geeft van katoen. Streekbossen noemt het hier, tarmacje dat zijdelings langs Okselaar loopt richting Molenstede. Gaan beton lopen door de villa’s van het Prinsenbos tot de rustpost bij VVV Molenstede.

Roger kijkt mij vragend aan – wat ben jij aan het doen. Ik weet het niet goed. Jij bent de ‘elvendertigste’ zegt hij die de splitsing in de start gemist heeft. Hé, hé, ben minder dom dan ik dacht. Volg hem uiteraard op het lokale lusje langs Dassenaarde & Asdonk. Zoals het al de hele dag is vandaag deels verhard maar ook veel onverhard. Genieten van het prachtige groen in een vallei en zwervend over brede grintpaden. Ik stop niet meer in Meulstee, loop door over de Eikelenberg en geniet daarna van de vallei van de Zwarte Beek met zicht op het stemmige kerkje van Molenstede. Heuveltje over en dan immer gerade aus langs Katsenberg, ik ben hier kind aan huis. De finish wenkt, heb ruim de tijd voor een terrasje, ik heb geen zin meer in een extra 9,5 kilometer. Was een degelijke tocht, alleen jammer van die onduidelijke markering bij de start.

FOTOREEKS

Heb het dezer dagen letterlijk op mijn heupen, kwetsuur net boven de linker bil maar daar weet Spidifen wel raad mee. Op pad dus richting Mazenzele mits twee treinen en een bus, loopt perfect. Nieuwe startlocatie in ook al even nieuwe zaal Kersenpit onder de charmante dorpskerktoren. Zal vandaag nogal wat maatjes van de IJsetrippers ontmoeten. Alleen Lydie ontbreekt wegens bronchitis, snel beterschap gewenst meid. Op pad dus voor net geen 25 km. Onder de kerktoren vandaan en de maximale afstand loopt een extra lokale lus.  Een gracht omgeven door hoog frisgroene gras, een smal paadje tussen weilanden dat ik aanvankelijk niet opmerk, een fruitgaard die zurig ruikt en dan de weidse akkers in. Paddenbroeken noemt het hier, de grens tussen Merchtem en Opwijk. Nogal wat beton lopen met bloeiend fluitenkruid langs de kant van de weg. Na wat straten opnieuw de velden in. Even technisch bij een smal pad met diepliggende greppel in het midden. Beentjes open dames en heren ! Langs de weidse akkers dan en met zicht op een ast loop ik terug naar de start. Nauwelijks een uurtje wandelen voor 6,7 km, hé ben ik zo snel vandaag !

Ik stoom gelijk door, heb maar een bus naar Asse of Opwijk om de twee uur. Opnieuw langs de mooie kerk en dan langs de steenweg op Asse. Stap een geasfalteerde steeg in die mij naar bolle weilanden en akkers leidt. Loop door ontluikend maïs en dan komt het feest waarom ik voor deze tocht koos, het Kravaalbos. Heerlijk flaneren over vlakke paden door het frisse lentegroen. Duikje naar de bebouwing en vervolgen over kasseitjes met weer een ander mooi kerkje op de achtergrond. Nog enkele paden en paadjes te gaan tot centrum Meldert en de tweede rustpost. Ik blijf hier redelijk lang zitten met Claire & Roland. Zal stevig moeten doorstappen voor de bus van 15:12. Heb eerst een lokale lus te goed door de Faluintjes. Dwars een mini valleitje en loop wat huizen tot een voetbal terrein. Heerlijk groen dan met veel weilanden en wilgen. Het parkoers golft zachtjes op en neer. Een hop plantage mag in deze streek ook niet ontbreken, goed zo parkoersbouwer. Ik eindig de lus met wat straten tot de kerk van Meldert.

Sla de laatste rustpost over en moet een lange rechte straat doorworstelen tot .. het Kravaalbos. Is weer genieten van een strook groen die uitmondt bij weilanden in halfopen terrein. Nat gebied met nogal wat wilgen en populieren, waterzuigers bij uitstek. Er steekt plots een felle, frisse wind op, ik hoop het droog te houden want het was tot nog toe een zonnige en zelfs warme dag. Kom terug in Mazenzele aan langs een achterafje met een mix van beukenhaag en meidoorn. Ben veel vroeger aan de finish dan verwacht. Clubmaatjes bevestigen dat zij hetzelfde gevoel hebben, korte kilometers vandaag.

Tijd zat voor een natje en een droogje en hop naar de bus. Busje komt zo, busje komt zo, busje is veel te laat. Ik mis mijn trein in Asse van drie minuten. 57 minuten pauzeren op een zonnig perron dus en gezellige babbel met een mij onbekende dame … over tand implantaten ! Onze wegen scheiden in Bruxelles-Midi want zij woont in Brugge en ik moet uiteraard naar Leuven. Mijn onderrug doet het goed, de tocht en het weer waren behoorlijk. Ben tevreden en reis morgen naar Everbeur voor wat meer kilometers.    

FOTOREEKS

01 Mei en gisteren niet gewandeld want te veel werk voor BNLW en Straumann maar vandaag paraat voor een tochtje dicht bij huis. Adeps Pecrot was vorig jaar zwaar maar mooi en dus reis ik er weer heen, nauwelijks een uur ver door-to-door. Korte kilometer stappen vanaf het station tot de startzaal, hoog boven de spoorbaan en Etang de Pecrot. Broodje ham kopen en weg zijn wij. Onder de spoorbaan door middels hemels gedruppel en meteen het groen in. Halfopen terrein in de vallei van de Dijle, immer gerade aus langs heerlijke paden met weelderijk fluitenkruid. Even wat vlonders tot een waterzuivering,  la Dyle Romane. Draai weg van het water naar de monumentale hoeve van Florival. Tijdje het spoor volgen en dan La Verte Voie opzoeken kasseitje in het groen. Zachtjes  klimmen via een holle bosweg tot een landbouwplateau. Ben hier bekent, de akkers met het kerkje van Bossut als achtergrond. Heerlijk flaneren is het tussen opgroeiende granen en patat, veldleeuweriken zingen hun hoogste lied. We doen het dorp niet aan, alleen zijn rand tussen hoge hagen. Draaien opnieuw de zacht bollende akkers in genietend van prachtige en beboste vergezichten. Ik geniet, dit is wat ik hier wil. Kasseitje nu, niet het eerste vandaag. Schitterende holle  en kronkelende weg tot waar ik de kortere afstanden oppik.  We lopen een tijdje samen door een gehucht en dan ga ik er weer vandoor langs een kasseitje en verweerde muur. Blijkt een oude tramzate te zijn, zoals wandelaars mij vertellen. Ik geniet van het verblindende licht van bloeiend koolzaad en kruip dan tergend traag door een holle weg in bos een verdieping hoger. De parkoersmeester heeft echt voor ‘soft’ gekozen dit jaar, was 12 maanden geleden effe anders ! Op het bosplateau kom ik uit bij de Walendreef, hou kan je juister Vlaanderen binnen stappen. Heerlijk flaneren door het prille beukengroen van het Meerdaalwoud, deze tocht biedt echt alles ! Duik finaal naar een paar prachtige vijvers en vervolg tot de achterkant van het station Sint-Joris-Weert, noemt hier Weert-Saint-Georges, want een taalgrens moet er wezen. Passeer een prachtige watermolen en zet koers richting Rode langs de meanders van de Dijle. De parkoersmeester is nog niet ‘uitgeklapt’. Hij stuurt ons langs een gracht en vele vlonders door het Grootbroek. Beetje lastig voor een dame met beperkte zicht maar oh zo mooi. Passage langs een hoeve met zeker 100 runderen en riviertjes La Marbaise, ik stap naar het station. Laat de Etang de Pecrot en zijn  moerassen al zijn ze nog zo mooi voor wat ze zijn, ben een uur vroeger in Leuven. Heb nog werk voor Straumann NV. Kijk terug op een fantastische tocht, echt alles er op en er aan, in tegenstelling tot Archennes vorige week. Dit was echt genieten !                

FOTOREEKS

Vandaag zijn mijn verwachtingen hooggespannen. Twintig minuutjes met de trein en ik ben in Archennes voor een tocht die ik altijd graag stap. En blijkbaar denken veel wandelaars daar zo over, heel wat Vlamingen trouwens. Bots haast letterlijk op Sir Gerard, de wandelridder uit Oostduinkerke op stap met een groep Oost-Vlamingen. De wederzijdse begroeting is zeer hartelijk. Kilometertje tot de drukke startzaal, traditiegetrouw bevolkt met heel wat IJsetrippers. Er staat opnieuw een dertiger op mijn programma. Vrij snel een eerste kasseitje opzoeken bij riviertje Le Train en vervolgen over golvend tarmac tot een drukke baan. Aan de overkant een veldweg tot het clubhouse in Grez, ben drie kilometer onderweg. Lekkere cervelas kopen en ‘vort met de bok’. Langs riviertje Le Pisselet tot een oude verweerde hoeve en dan de golvende akkers in, zo heb ik het hier graag. Bloeiend koolzaad zorgt voor kleur. Een fraaie holle weg stuurt mij nu hoger een bosrijk gebied in. Nog meer gele kleur met schitterende brem. Na een klim volgt uiteraard een afdaling, smal krakkemikkig pad dat mij tot bij vijvers brengt. Een strookje huisjes kijken dan voorbij het kerkhof van Waver en La Dyle Romane bij Basse-Wavre, mijn eerste rust na 11 mooie kilometer.

 Ben met deze club nog nooit in Waver geweest en ben dus benieuwd naar wat ze te bieden hebben. Vreemd, loop zowat door alle stille winkelstraten van de stad, langs kerk en gemeentehuis en zet dan koers richting Bierges. Heb honger en permiteer mij en frietje. Stap langs een spoorweg en krijg eindelijk een strookje veld tot de Moulin de Bierges en de Dijle. Even verder een heerlijke klim langs bolle akkers met op de achtergrond het gejoel van de Walibi jeugd. Het is weer uit met de pret en ik mag villa’s kijken tot ik weer in Basse-Wavre uitkom. Deze lus was een enorme teleurstelling. Luc is het met mij eens en ik ventileer mijn ontgoocheling bij de helpers van dienst. Krijg de kans de nieuwe parkoersbouwer aan te spreken. Désolé zegt hij, sorry voor het vele beton, volgend jaar trekken we een andere kant op. Ik hoop het !

Loop nu een eindje in het groen langs de spoorbaan. Luc stoomt mij voorbij. Bij Gastuche gaat het weer bergop in een strookje bos. Volg dan een strook beton die ik ken van een Adeps vorig jaar en kom dus opnieuw in Grez uit. Loop gelijk door en mag langs bolle akkers en een prachtige strook bos naar de golf en de landhuizen van Bercuit. Verslik mij een paar keer in de toch wel minimale markeringen. Vind het vreemd dat ik niet in de buurt van Archennes uitkom. Duik langs een mooi veld en een holle weg naar …. het kerkje van Grez ! Shit wat heb ik fout gedaan. Inderdaad net na de rustpost een splitsing fout gelezen en de lokale lus van de 12 kilometer bewandeld. Het zwerk ziet gitzwart, ook dat nog. Ik dokker over verweerde kasseitjes de laatste restjes naar de kerk van Archennes, krijg een pak water over mij heen en bereik de zaal om zes uur ! Verbaasde wandelaars uit Oudenaarde, waar was jij gebleven ? Ik doe mijn verhaal en krijg van de organisatie zowaar nog een gratis Chimay Blue aangeboden waarvoor mijn dank. Kloddernat naar het station en vang een uiltje in de trein. Wordt net in Leuven wakker en stap rillend naar huis, meteen mijn bed in. Heb een heel raar weekend achter de rug, voel mij vooral mentaal leeg. Beetje perfectionistisch ?

FOTOREEKS

Vandaag vul ik nog eens een zwarte vakje op mijn wandelkaart in. Chris is sceptisch, mijn verwachtingen zijn ook niet echt hooggespannen. Trek naar de taalgrens voor startplaats Enghien/Edingen. Even zoeken naar het verweerde zaaltje, de echte Waalse charme. Ga op pad voor 30 kilometer. Terug naar het station door stille straatjes en dan parallel ‘den ijzeren weg’ in het groen. Opvallend veel maretak in de hoge bomen, lijken wel grote lampen. Kom uit op de Romeinse baan en ben zowaar in het Pajottenland meer bepaald Herne. Na de paardenbloemen vorige week zijn de weides nu versiert met boterbloemen. Langs de kan van de betonwegjes weelderig fluitenkruid. Het is inderdaad beton lopen door een zacht golvend landschap maar toch vind ik dit leuk mede dankzij de mooie vergezichten. Passeer een groot klooster, stap boven de spoorweg door en mag opnieuw een veldweg in met nog steeds enorm veel donkere bollen maretak. De spoorbaan is nooit ver weg, ik kruis hem nog een paar keer en komt bij een wat merkwaardige kerk uit. Rustpost na ruim 10 km in Marcq. Francis P. maakt er de dienst uit, hij is blijkbaar verrast mij hier te ontmoeten. Ik kies voor een streekbiertje en blijf wat langer dan normaal hangen want ook A & C zijn er.

Onze wegen scheiden want zij lopen een andere afstand dan ik. Op mijn korte terugweg naar de start krijg ik wat regen te verwerken. Loop door een valleitje dus terug naar de stad, slechts drie kilometer verder. Wandel dus meteen verder en stap langs achterafjes richting Taefesse, gekke naam. Langs verweerde muren kom ik bij een golfterrein uit. Wordt heerlijk en uitgebreid zwerven in het groen tussen enerzijds de oude muren en de piekfijn getrimde ‘links’. Dit is echt genieten. Ben dus een uurtje later weer in Marcq waar ook Alex W. nu de dienst uitmaakt. Bijpraten uiteraard en weer blijf ik te lang hangen. Alex vertelt me dat de lokale lus nogal verhard is en gezien de tijd besluit ik in te korten. Zet koers terug naar de startzaal, Jacqueline en Luc op afstand volgend. Ben in gedachten verzonken niet echt aandachtig meer. Loop zo maar wat te lummelen, onder meer langs een kerk met oude grafstenen en Cloître Saint-Augustin. Een kastanjelaar toont fier zijn witte kaarsen. Passeer een warenhuis en ga wat inkopen doen. Hierdoor verslik ik mij in het parkoers en in plaats van door een, volgens Luc, prachtig park te lopen stap ik de straatjes van daarstraks terug. Dat zal dan voor volgend jaar zijn want hier kom ik vast terug wandelen, deze tocht heeft mij onverwacht bekoord.   

FOTOREEKS

Heb heel wat wandelingen van de twee Loonse clubs meegemaakt maar nu is het echt wel jaren geleden. Vermits ook de Tsjaffeleers dit jaar de handdoek gooien wil ik er toch nog één keer van genieten. Merk het al op de bus vanaf Sint-Truiden, de perelaars zijn al uitgebloeid, appel geeft nog kleur. Wordt een leuke variant. Vanaf het startcollege meteen de steenweg over en richting mini watertoren. Het is al behoorlijk warm zo rond de klok van tienen. Kasseitjes, half verhard en graspaden tussen de fruitbomen door, voor elk wat wils. Mooie holle wegen ook en natuurlijk prachtige vergezichten over het golvende landschap. De natuur laat zich van zijn mooiste kant zien, frisgroen in bomen en struiken, nog steeds kanjers van maretakken en het felle geel van de paardenbloem, massaal aanwezig. Ik geniet ! Blijk een ruime lus rond Borgloon te lopen, duik weer naar het centrum en ga pauzeren in school De Linde. Ben best wel tevreden met dit eerste derde..

Heb eigenlijk geen al te beste benen. De eerste warmte is sinds mijn hartoperatie altijd wel een probleem. Loop loom de bewoning uit langs het restant van een voormalige stroopfabriek, het handelsmerk van Borgloon. Nogal wat tarmac maar dan toch ook onverhard door de vele fruitgaarden. Op en neer en nog een keer, zo zal het de ganse dag zijn. Een slingerend betonbaantje voert mij naar Kuttekoven. Ga dan een fietspad op linea recta voorbij de Rullingenbeek. Trappeke op en over het duin stappen de omgeving overschouwend. Lijkt zo fel op de parkoersen van het naburige Tongeren. Trappeke af en langs een beek genieten van het groen tot vrijwel De Linde. Nog anderhalf uur te gaan. Vertrek na Willy (Mortsel) en zijn dame die het wat kalmer gaan doen qua kilometers.

Ik ga uiteraard voor ‘de volle pot’. Bij de voormalige stroopfabriek een fietspad op in het groen, ellenlang. Blijk langs de Kleine Herk te lopen, is best wel mooi. Stap door een dorp en dan naar Gors-Opleeuw, God beware me. Krijg samen met een Mechelse wandelaar prachtige vergezichten cadeau met de Ambiorix toren van Tongeren en de terrils van het Luikse steenkoolbekken. Bloesems zijn uiteraard nog steeds aanwezig. Loop nog een dorpje binnen en ontwaar voor het eerst zwaluwen in hun gekke vlucht. Ja … de zomer komt er aan ! Pauzeer even op een muurtje rechtover een vierkanthoeve en vervolg over een kasseitje door weilanden dat verlengt in een lange trage klim. Ijswagentje op zo’n kilometer van de finish, ik weersta niet aan de ‘dame noire’. Rustig uitbollen dan en met de bus terug naar Staaien. Zat wat veel beton in de tocht, jammer maar liep in een richting die mij minder bekend is, elk nadeel heb zijn voordeel.         

FOTOREEKS

De jonge deernes op de werkplek noemen mij steevast ‘oldtimer’, dus waar kan ik beter gaan wandelen als bij de Old Time Stappers ? Treinreisje van 9 minuten in het gezelschap van Jules (Turnhout) en even lang wandelen naar een ruime en druk beklante startzaal. Heb geen idee wat ik van deze tocht kan verwachten, laat mij verrassen over 32 km parkoers.  Booke eten en op pad voor een eerste lus, zal drie keer door de startzaal passeren. In de koude en grijze ochtend wandel ik langs een fraaie dorpskerk en loop linea recta de bebouwing uit. Bij een kapel als glasraam rechtsom de natuur tegemoet. Heerlijke holle wegen dansen door het landschap op en neer. Mollekensberg en Mollekensveld, ik geniet van het mooie onbekende groen. Even huisjes lopen dan langs een dalend kasseitje bij een temperatuur van 3°C. Open veld tenslotte richting spoorbaan en langs achterafjes naar de startlocatie. Leuke opener van iets meer dan 6 km.

Terug naar het glasraam van daarstraks. Open veld nu en dan onder de spoorbaan Leuven – Brussel door. Tijdje tarmac langs een diepliggende beek en dan de weidse akkers in langs de Sint-Jobsweg. De vroege patat steekt in de grond, koolzaad zorgt voor kleur. Achterafjes loodsen ons naar de volgende rustpost in Veltem-Beisem. Ik heb er een lokale lus van 7 km te goed. Stap langs het stemmige kerkje ter ere van Sint-Michiel over een kasseitje nattige natuur tegemoet. Heerlijk flaneren langs de Molenbeek, een schitterend biotoop. Strook open akker dan met bloesems die voor een frêle witte kleur zorgen. Nog maar eens een kasseitje dat overgaat in gras dwars door de akkers, ik geniet steeds meer van deze tocht. Strookje landelijk tarmac tussendoor en dan weer naar het groen. Bosrand wordt echt wild bos met duizenden witte bloempjes als lichtjes in het grijze zwerk. Moet wel opletten voor de hindernissen onderweg, omgewaaide bomen. Bij het verlaten van het bos opnieuw een kasseitje en vervolgens graspaden langs ontluikende populieren. Hé, hé heb er 18 prachtige kilometer opzitten.

Moet nu weer naar de overkant van de spoorweg. Voorbij de gebouwen van Vitalac en dan pittig klimmen langs Roetaard. Duik halfopen gebied in, een variatie van bossen en grasland. Blijkt Bertembos te zijn. Schitterend parkoers en stevig golvend. Een kasseitje dat ik ken van Paradijske zet mij een verdieping lager af. Blijf door het golvend bos lopen tot een manège. Even langs een drukke steenweg en ik duik onder de baan door. Loop een dijkje langs een uitgedroogde beek en ben plots weer bij de start. Heb de tijd voor een drankje en een laatste lokale lus. Zachtjes klimmen langs achterafjes de Ijzerenberg op. Vervolgens door open landschap langs een fietspad en aarden weg, plateau lopen met uitzicht op Gasthuisberg en de torens van Leuven. Bertembos komt opnieuw aan bod. Pittige afdaling in het groen en dan tergend traag klimmen naar de watertoren. We zijn met z’n zessen om adem te happen tijdens een relatief vlakke bosstrook en duiken vervolgens via een hobbelpad terug een verdieping lager. Ben daar niet zo goed in en laat mijn maatjes gaan. Kom weer bij het tunneltje onder de drukke baan uit en loop uit over de dijk langs de droge gracht. Hoog tijd voor de trein van 17:39.   

Ben enorm tevreden over mijn Vlaams-Brabantse tweedaagse en zeker de tocht van vandaag. Was een schitterend en pittig parkoers, een prima organisatie ook, kortom een absolute aanrader !   

FOTOREEKS

Ik ben tot mijn verbazing de enige wandelaar op bus 335 van Leuven naar Aarschot. De Pinguins hebben de tocht vanuit Gelrode nooit op het niveau van hun andere wandelingen gekregen wat de deelnemers betreft.  Er is nochtans geen reden voor want van hieruit kunnen ze prachtige tochten aanbieden. Vanaf de bushalte is het een ruime kilometer stappen tot de startlocatie. Herken de omgeving niet omdat ik voor het eerst achterom de parochiezaal binnen kom. Groetjes aan het Lydie team en moeizaam inschrijven, de barcode van mijn lidkaart is haast onleesbaar geworden. Bammetje eten en op pad voor 30 km. Een eerste keer langs de stemmige dorpskerk, deels opgetrokken uit ijzerzandsteen en dan de Bergstraat haar naam eer laten aandoen. Het eerste aarden pad van de dag voert mij naar de Eikelberg. Eigenlijk een duin in het Hageland. Loop dan ook een hele tijd vlak, hoog en droog, met prachtige vergezichten nog leuker nu er heel wat berk gekapt is. Niveautje zakken en de bushalte van daarnet passeren. Ik stap richting Rotselaar. Gevarieerd parkoers vanaf de spoorbaan. Soms wat villa’s dan weer velden of bossen, beekjes tussendoor. Er staat een staalblauwe hemel maar ‘op’ de wind voelt het fris aan. Kom opnieuw bij de spoorbaan uit en beklim de Hensberg, op en neer. Fruitbomen tonen stilaan hun bloesems en verspreiden subtiel hun zurige geur. Belooft voor volgend weekend in Borgloon. Ik passeer de Moedermeule, een verplicht nummer in Gelrode. Wielrenners doen massaal hun ding in omgekeerde richting. Terug naar de start nu, de eerste, lokale lus zit er op.

De innerlijke mens versterken en weer op pad. Gewoon rechtdoor tot Schaapsvijver en het Kloesebos. De natuur twijfelt er tussen winter en lente. Struikgewas oogt al fris groen, hogere bomen zijn nog in winterse pauze. Ook de heidestrook is nog in rust. Ik passeer een eerste keer een dierenkerkhof en stap vervolgens ‘klimmend’ onder de A2 door. Loop door akkers en kom er Roger en zijn dame tegen. Korte guitige babbel en vort met de bok. Tijdje villa’s kijken, hoog en droog en dan naar Nieuwrode duiken, zowat halven dans. Er staan nu 9,2 km op het menu. Aanvankelijk dwars door akkers en vervolgens op en neer langs holle wegen. Terheideveld, dat is grondgebied Holsbeek, ik stap dan naar Houwaart en weer de steenweg over. Mag kasteeldomein Horst in. Heerlijk flaneren langs dreven tot het eigenlijke kasteel van de Rode Ridder. Vervolgens door het open terrein en de kasseitjes van de Guldendelle. Dwars door de nieuwbouw van Sint-Pieters-Rode dan en dokkeren over kasseitjes naar een kleiner kasteeltje. Vervolgen door een nattige bosstrook tot akkerland waar de boer voor landelijke geuren zorgt. Vanaf de Grote Losting is het huisjes kijken tot de laatste pauze in Nieuwrode.

De laatste loodjes dan. Langs de kerk van Nieuwrode en een werf richting weilanden met een zee van paardenbloemen. Lekker pittig klimmen in een holle weg met begeleiding van wat witte hemelse vlokken. Kom uit bij de lokale voetbal en ga een heel eind parallel de A2 beton lopen van bewoning naar groen. Duiken dan naar Hellegat, onder de A2 door en weer omhoog in het groen. Genieten van prille bloesems en tenslotte over veldwegen de duik naar Gelrode City. Ik zet meteen koers naar de bushalte. Het was weer eens reuzeleuk wandelen bij de Pinguins.        

FOTOREEKS

 Ik ben op zoek naar wat extra wandelkilometers en Louis en zijn maatjes van de Cracks doen mij in dat opzicht een leuk aanbod, een marathon vanuit Meise liep ik nog nooit. Om zes uur trek ik de huisdeur dicht en reis over Brussel-Noord en Vilvoorde naar de startlocatie, nauwelijks 50 meter  van de bushalte. Broodje gehakt, dat gaat er bij een Brusseleir altijd vlotjes in en op pad. De zon vecht met de ochtendlijke nevels als ik over de brug van de A12 stap en aanvankelijk villa’s mag bewonderen. De 43 duikt de velden in bij Groenveld met de basiliek van Grimbergen als mikpunt. Wegenwerken, een kasseitje, we zijn in Grimbergen en volgen een beekje tot de stelplaats van De Lijn. Nog meer kasseien, merkwaardige huizen en dra de kortere afstanden oppikken. Het is behoorlijk druk tijdens de lange trage klim door de akkers naar Beigem. Heb ruim 8 kilometer in de benen en ga weer voor een broodje met in de drukke zaal.

Volg nu een steenweg richting Humbeek. Veldweg dan met het gebulder van Brussels Airport op de achtergrond. Lange rechte paden tot het zeekanaal en dan langs het water tot Verbrande Brug. Simpel maar toch ook wel leuk wandelen. Heb een lus van 10 km te goed. Raymond (cravatte) waarschuwt voor ontbrekende pijlen. Loop de brug over en langs bedrijf Caterpillar richting Eppegem. Mag dan genieten van een groene bosrand en vervolgens de rietkragen van laagstaand water, kilometers lang. Ik vermoed een zijtak van de Zenne, dit is echt haast zomers genieten ! Kasteel Eeltveld is mijn keerpunt, een kasseitje met platanen en dan de akkers in. Maar eerst een korte pauze op een bankje. Leek ik aanvankelijk alleen, plots zijn we met z’n zessen om de terugweg naar Verbrande Brug aan te pakken. Puur beton met af en toe een beekje als afwatering, afstandstraining, mijn collega’s hebben T-shirts van Bornem aan. Nog een strookje kanaal en ik ben in de rustpost waar Katrien plots voor mij staat.

We nemen ruil de tijd om bij te praten, was ook alweer lang geleden. Zij vertrekt finaal haar maatjes achterna, ik besef dat mijn tijd te krap wordt voor de marathon. Zal dus maar de 30 km volgen. Duik de velden in voor een lange rechte lijn langs achterafjes met ontluikende meidoorn. Passeer de Veldkantkapel en een kasteel bij Diegemput om het Lintbos in te stappen. Heerlijk slingerpaadje in het lentegroen met heel wat vrolijk fladderende citroenvlinders en uitzicht op de abdij van Grimbergen. Lange trage klim dan aan de rand van akkers tot de laatste pauze in Beigem.  Heb nog een uurtje voor de boeg. Langs de lokale voetbal en een kasseitje de akkers in. Er dreigt onweer. Zachtjes klimmen langs de Hazepoot met een prachtig vergezicht reikend van Verbrande Brug over de basiliek van Grimbergen tot de ‘bollen’ van Brussel, heerlijk. Achterafjes voeren ons terug naar de A12 en het centrum van Meise. Ik heb er zo’n 36 km opzitten en ben echt wel tevreden over deze tocht, er zaten een paar ontdekkingen in. Ben moe, val in bus en trein een paar keer in slaap, maar stap deze keer wel correct in Leuven uit . Weekendje van ongeveer 70 km, ik ben op de goede weg.   

FOTOREEKS

Tiental wandelaars op de bus bij Leuven station, bijna allemaal WSP op een paar uitzonderingen na waaronder Jacqueline en uw dienaar. Driekwart uur en we zijn aan de schoolpoort voor de start van ons jaarlijks Tervurens wandelavontuur, traditie moet er zijn. We wandelen vandaag richting Duisburg en Leefdaal, heb het nooit anders geweten. Klim met clubmaatje Nestor door de lokale witte wijk  richting oudere villa’s. Steek een tandje bij want wil zo graag 32 km lopen en stap naar het Arboretum. Genieten van hoge bomen en de toeristische dreef. Willy uit Mortsel en z’n vrouwtje zijn ook weer van de partij. Passeer Ghislaine en een kasseitje zet mij terug af in de bebouwing van Tervuren, netjes voorbij de bus van de Lachende Klomp. Eerste pauze na net geen 6 km en dus te vroeg voor mij. Verdiepingke zakken tot een paar vijvers en vervolgens een uitloper van Zonïen in. Langgerekte vijvers volgen en nog meer winters beukenbos. Er heeft een hardlopers wedstrijd plaats met als motto ‘EESTI’, blijken Estlanders te zijn, moet kunnen aan de Brusselse Rand. Loop de bebouwing van Duisburg binnen en vervolg met de Ten Hertswegen, een heerlijke holle weg langs bolle akkers. Even op en neer en pauze in Duisburg met vele bekenden, waaronder de broertjes De Keyser, krollenkop loopt al terug 25 km, ik ben er blij mee.  

Na een ruime pauze vanwege de vele babbels terug op pad voor het tweede deel. Immer gerade aus Duisburg uit hoog in het landschap en vervolgens door de akkers randje Vossem. De vroege patat steekt in de grond. Puur beton ja, maar schitterende nevelige vergezichten. Gevederde vrienden zijn mijn gezellen. Doldwaze kievieten, vrolijk zingende leeuweriken, schrille kreten van fazanten. Ben de enige die geen of nauwelijks geluid maak. Brede Weg stuurt mij kilometerslang door het landbouwlandschap zonder ook maar iets of niemand tegen te komen. Finaal daal ik een holle weg af, de Hellenberg tot het centrum van Leefdaal waar ik de rustpost van Pallekeshof oversla.  

Loop langs een prachtige kerk dwars door het dorp en draai weg van beton bij ’t Boske. Heerlijk dreefje tot kasteel en kerk en dan het Voerwegje op. Wordt kilometers lang genieten stroomopwaarts het riviertje langs een heerlijk wandelpad. Wat is dit een mooie tocht ! In Vossem moet ik weg van het water, loop door open veld. Na de bebouwing een pracht van een vergezicht en zacht klimmen in het landschap richting Duisburg. Ik neem een pauze bij een bankje. Krijg gezelschap van een Ollandse Stroboer, gezellige babbel. Hij vertrekt weer voor mij.  Ik sla de Duisburgse rustpost over en dokker over een kasseitje het open terrein in met wat serres. Passeer een nieuwbouw zone, de achterkant van een golfterrein en een militaire basis. Duik Zoniën in middels een kasseitje en verderop de Isabelladreef. Een holle weg loodst mij naar de kasseitjes van de Wolvenweg en de laatste pauze in centrum Tervuren.

Ik loop gelijk door en kom een dametje tegen die haar mobieltje verloren is. Na drie keer bellen vindt ze hem terug in het struikgewas. Hierdoor mis ik wel een splitsing en herstel. De parkoersmeester speelt nu met de vijvers van Tervuren en de omliggende bossen. Wisselt steeds af tussen paden langs de toeristische plassen en het bos. Heerlijk vind ik dat. Finaal komen we natuurlijk uit bij de muzikale fontein en de eindmeet. Ben moe maar tevreden, dit was één van de mooiste tochten die ik ooit vanuit deze locatie wandelde.  Reis met de Antwerpse Ollander terug naar Leuven. Gezellige babbel tot het station.

FOTOREEKS